15 apr 2012
Omdat ik dat inciviek gedrag kotsbeu ben
Over het totaal onaanvaardbaar gedrag op het openbaar vervoer slaat radiojounaliste Nina Verhaeghe in een bijdrage in De Standaard spijkers met koppen:
Ik heb het over het stuitende machogedrag dat zich dan voor mijn ogen afspeelt: voeten op de banken, afval dumpen, uitdagende opmerkingen maken en vooral: medereizigers terroriseren met luide muziek. Ikzelf spreek die gasten daar geregeld op aan.
De eikels zelf tot wie ik me richt roepen me dan kauwgomsjiekend toe, al dan niet met de middelvinger omhoog: Quoi?! of De quoi tu te mêles? maar voor de rest blijft het oorverdovend stil rond mij. In het beste geval zullen medereizigers me gelijk geven als de eikels eenmaal zijn uitgestapt. Nog nooit heb ik steun gekregen op het moment zelf. En dat begint me eigenlijk al evenzeer te storen.
Eigenlijk wil ik de volgende keer dat er iemand écht agressief wordt, ook iets zeggen. Op zijn minst wil ik de chauffeur steunen als die op een dreigende toon weer eens een hoop scheldwoorden naar zijn kop krijgt, want ik voel me laf als ik zwijg. Het zou leuk zijn te weten dat anderen je zullen bijspringen.
We gaan toch niet met zijn allen wegkijken als er nog eens een chauffeur belaagd wordt? Weet u nog hoe verontwaardigd we waren na de dood van Joe Van Holsbeeck, intussen alweer zes jaar geleden? We zijn toen met zijn allen opgestapt in een stille stoet, met een gevoel van ‘dit mag nooit meer gebeuren’.
Helemaal mee eens: het zou beginnen tijd worden om te stoppen met ons als lamme tamzakken te gedragen als we met zo’n ongepast gedrag geconfronteerd worden. Het is inderdaad maar al te gemakkelijk om achteraf op het internet te lopen huilen en te klagen en te zagen dat het allemaal moet ophouden en dat er meer blauw op straat moet komen – en alweer nutteloos witte ballonnen op te blazen als het alweer te laat is en dat het de schuld is van de politiek en klein pierke –maar-vooral-niet-van-ons.
Het is namelijk wél onze schuld als het openbaar vervoer na een zoveelste incident alwéér plat ligt als we iedere keer onze hoofden wegdraaien en doen alsof we niets gezien en gehoord hebben.
Het zou tijd worden dat we allemaal onze bek opentrekken als er alweer zo’n klootzakje van zijn theater maakt tegen een weerloze medewerker van het openbaar vervoer of als er iets aan de hand is.
Ik hou me alvast niet in, u bent gewaarschuwd.
