03 dec 2010
De immense kater en financiële krater na het WK in Zuid-Afrika
Hier zijn we mooi aan ontsnapt, een snelle greep uit teksten op het internet leert me dat:
In Zuid-Korea en Japan werden veel stadions van het WK 2002 gesloopt omdat de onderhoudskosten te hoog waren en het gebruik te klein was. De vrees bestaat dat dit straks ook in Zuid-Afrika gebeurt. “Na het WK blijven de gebouwde stadions leeg”, zegt journalist Ashwin Desai. “Het worden karkassen. Monumenten van het Afrikaanse Imperialisme van de FIFA.” De grootste uitgavenposten zijn de voetbalstadions die speciaal gebouwd werden voor het WK – of de verbouwing van bestaande stadions. In Zuid-Afrika noemt men ze nu al white elephants – witte olifanten. Prachtige bouwwerken die enorm veel geld gekost hebben, maar ze zijn zoals witte olifanten in de Zuid-Afrikaanse savanne: ze vallen op, en daarmee is er alles over gezegd.
Het wereldkampioenschap kost inmiddels vier keer zoveel als oorspronkelijk gedacht en velen vragen zich hardop af of de Zuid-Afrikaanse overheid het geld niet beter in huisvesting, gezondheidszorg en werkgelegenheid had geïnvesteerd. Wil het land de strijd tegen de armoede winnen, dan zal er meer nodig zijn dan de bouw van nieuwe stadions en het organiseren van een vooraanstaand voetbalevenement, zeggen critici.
Stilaan blijkt dat het WK, ondanks de mooie beloftes van de regering en van Nelson Mandela, er niét voor gezorgd heeft dat het leven van de doorsnee Zuid-Afrikaan verbeterd is. Zo is er bv. niks fundamenteels veranderd aan de quasi uitzichtloze toestand van miljoenen arme Zuid-Afrikanen – en we houden hier geen rekening met het twintigtal sportprojecten die in zwarte townships werden opgestart. Alle winst is naar de FIFA gegaan en er was corruptie en geldverspilling tot op het hoogste niveau.
Voor het tornooi kwamen die jobs er voornamelijk in de bouwsector – voor de bouw van voetbalstadions of de aanleg of het onderhoud van wegen. En tijdens het tornooi hebben de veiligheidsdiensten en de horeca-sector voor extra werkgelegenheid gezorgd. Maar nergens zijn er vaste jobs bijgekomen. In de toerismesector is het financieel verlies even dramatisch.
Maar de grootste slachtoffer van het WK voetbal is ongetwijfeld de Zuid-Afrikaanse belastingbetaler, die nog jaren zal moeten afbetalen voor de infrastructuur die het voor de FIFA mogelijk moest maken om miljarden te verdienen aan het tornooi. Wat de FIFA vroeg, kreeg het. Een aparte rijstrook op een snelweg? Werd aangelegd. Snel een nieuwe luchthaven in Durban? Komt in orde. Tachtig nieuwe touringcars om alle bobo’s te vervoeren? OK. En zo ging het verder, in de meestal geheime afspraken tussen de Zuid-Afrikaanse regering en de FIFA.
En heeft België nood aan de schijnwerpers van de FIFA om haar imago op te krikken? Laten we liever in het verborgene blijven met al de schandalen die al over ons land zijn getrokken met de bedenking dat een paar treinstakingen genoeg zijn om dat zorvuldig opgekrikte imago in géén tijd om zeep te helpen. En verder: zal België nog wel bestaan in 2018 in haar huidige vorm?
