Hugues

Ik voel ook verontwaardiging ten opzichte van de media, door welke diezelfde Vlaming gemobiliseerd wordt en waarin kritische analyses volledig uitblijven. Alleen al het feit dat er bij het Rode Kruis geen standaard, gedetailleerd antwoord bestaat op de vraag waar de opbrengst naartoe zal gaan, wil zeggen dat het werkelijk niemand interesseert. Dat gaat er bij mij niet in.

Op de website van Music For Life zelf is er niets te vinden over het doel van dit jaar, of het zou moeten zijn dat er méér dan alleen de banner staat en ik het niet gevonden heb (…) Fantastisch hoor, ING, voor elke decibel 10 euro weggeven. En hoeveel geld van hoeveel mensen hebben de banken verspeeld de afgelopen jaren met die bankencrisis? En waarom moet er geschreeuwd worden, waarom storten ze niet gewoon een tiende van een procent van hun winst of zo?

Wat moet ik anders denken als ik iedere maand (vandaag opnieuw om 8u37 toen ik lekker lag uit te slapen) een ongevraagde sms van het nummer +32479469700 krijg met het bericht: “Proximus-info: op 19/12/10 start uw nieuwe bundel.”

So what!? Moet ik nu écht iedere maand een bericht krijgen die me erop te wijst dat ik opnieuw à volonté kan bellen en sms’en en surfen?
Jawel, volgens de helpdesk – die ik belde met de vraag om die vervelende sms’jes niet langer door te sturen, is Proximus zélfs verplicht door het BIPT om die berichten door te sturen.
Waarom? Omdat er klanten zijn die zich sufbellen en sms’en en surfen en om die klanten te beschermen tegen zichzelf en torenhoge facturen.

Lap! Omdat er dus een paar eencellige oligofrenen zijn die hun hele maandloon feestelijk opbellen en sms’en en surfen moet iedereen eraan geloven. Zo denkt Proximus dat al haar klanten lamlendige idioten zijn die de moeite niet doen om hun uitgaven in het oog te houden. Daarom stuurt ze dan maar gemakshalve verwittigingen naar àl haar klanten: het zijn toch allemaal kleine kinderen die niet met geld kunnen omgaan. Het bewijs: Proximus maakt ieder jaar monsterlijke winsten dus gaan ze die onnozele klanten voor de schone schijn een beetje tegen zichzelf beschermen door ze iedere maand een sms te sturen, zo is Proximus met haar geweten (het BIPT) in orde. Dat het BIPT de operatoren hiertoe verplicht, daar geloof ik geen snars van maar dit terzijde.

Nog ergerlijker – hiermee jaagt Proximus me helemaal in de gordijnen, is het sms’je dat ik (ook) maandelijks ongevraagd ontvang van het nummer “NoReply” met het bericht: “Proximus-info: Beste klant, we hebben uw betaling goed ontvangen. Tip: u kan automatisch betalen via domiciliëring, meer info op www.proximus.be.”

So what!? Alsof ik een brave aap ben die zijn kunstjes mooi heeft volbracht. Zo krijg ik iedere maand van Proximus een automatisch schouderklopje: “Goed gedaan hoor jongen, alweer braaf centjes naar de baas gebracht!” Die betutteling! Waar gaan we naartoe als ook mijn elektra-, water- en gasleveranciers daaraan beginnen? Een een maandelijkse tsunami van “hoera-u-heeft-betaald!”-sms’jes?

Om de maandelijkse belediging volledig àf te maken, zegt Proximus me onomwonden dat ik eigenlijk totaal onbekwaam ben om die betalingen zélf uit te voeren. Ik kan het maar beter aan Proximus overlaten om het geld van mijn rekening af te pakken door middel van een domiciliëring – zogezegd voor mijn gemak: over mijn morsdood lijk! Een volmacht geven aan iemand anders om aan mijn geld te komen dààr moet je wel helemaal gek voor zijn. De suggestie (door de mijnheer van de helpdesk) dat ook dit een verplichting van het BIPT zou zijn is een aanfluiting van mijn verstandelijke vermogens.

Voorlopig ben ik dus nog niet van de sms’jes af. Voorlopig is Proximus ook niet van mij af. Maar daar kan snel verandering in komen.

In de Gentse haven is vanmorgen een dokwerker gewond geraakt na een val in het ruim van een schip. De man zat gekneld en moest door het duikteam van de brandweer worden bevrijd.

“Iets na 8 uur kregen we een oproep binnen voor een arbeidsongeval aan Kaai 496. Een dokwerker was daar van een schip, geladen met buizen, gevallen”, zegt brandweervrijwilliger Hugues De Somere. “Tijdens die val zijn verschillende buizen beginnen verschuiven, waardoor de man uiteindelijk op zes meter diepte in een luchtbel gekneld kwam te zitten. De opgeroepen ambulanciers konden onmogelijk tot bij het slachtoffer geraken en daarop werd het duikteam van de brandweer ingezet.”

Foto: Hugues De Somere (l) kapitein van het duikteam

Beenbreuk, schaafwonden en kneuzingen. Zij moesten eerst een veilige constructie uitstippelen alvorens ze tot bij het slachtoffer konden afzakken. “Die bleef heel de tijd bij bewustzijn en liep volgens de eerste gegevens een beenbreuk, wat schaafwonden en kneuzingen op. Van zodra het team veilig en wel was afgedaald, konden ze de man bevrijden en hem naar boven krijgen. Daar werd hij met een ambulance naar het ziekenhuis afgevoerd.” (belga/ddh)

Hier zijn we mooi aan ontsnapt, een snelle greep uit teksten op het internet leert me dat:

In Zuid-Korea en Japan werden veel stadions van het WK 2002 gesloopt omdat de onderhoudskosten te hoog waren en het gebruik te klein was. De vrees bestaat dat dit straks ook in Zuid-Afrika gebeurt. “Na het WK blijven de gebouwde stadions leeg”, zegt journalist Ashwin Desai. “Het worden karkassen. Monumenten van het Afrikaanse Imperialisme van de FIFA.” De grootste uitgavenposten zijn de voetbalstadions die speciaal gebouwd werden voor het WK – of de verbouwing van bestaande stadions. In Zuid-Afrika noemt men ze nu al white elephants – witte olifanten. Prachtige bouwwerken die enorm veel geld gekost hebben, maar ze zijn zoals witte olifanten in de Zuid-Afrikaanse savanne: ze vallen op, en daarmee is er alles over gezegd.

Het wereldkampioenschap kost inmiddels vier keer zoveel als oorspronkelijk gedacht en velen vragen zich hardop af of de Zuid-Afrikaanse overheid het geld niet beter in huisvesting, gezondheidszorg en werkgelegenheid had geïnvesteerd. Wil het land de strijd tegen de armoede winnen, dan zal er meer nodig zijn dan de bouw van nieuwe stadions en het organiseren van een vooraanstaand voetbalevenement, zeggen critici.

Stilaan blijkt dat het WK, ondanks de mooie beloftes van de regering en van Nelson Mandela, er niét voor gezorgd heeft dat het leven van de doorsnee Zuid-Afrikaan verbeterd is. Zo is er bv. niks fundamenteels veranderd aan de quasi uitzichtloze toestand van miljoenen arme Zuid-Afrikanen – en we houden hier geen rekening met het twintigtal sportprojecten die in zwarte townships werden opgestart. Alle winst is naar de FIFA gegaan en er was corruptie en geldverspilling tot op het hoogste niveau.

Voor het tornooi kwamen die jobs er voornamelijk in de bouwsector – voor de bouw van voetbalstadions of de aanleg of het onderhoud van wegen. En tijdens het tornooi hebben de veiligheidsdiensten en de horeca-sector voor extra werkgelegenheid gezorgd. Maar nergens zijn er vaste jobs bijgekomen. In de toerismesector is het financieel verlies even dramatisch.

Maar de grootste slachtoffer van het WK voetbal is ongetwijfeld de Zuid-Afrikaanse belastingbetaler, die nog jaren zal moeten afbetalen voor de infrastructuur die het voor de FIFA mogelijk moest maken om miljarden te verdienen aan het tornooi. Wat de FIFA vroeg, kreeg het. Een aparte rijstrook op een snelweg? Werd aangelegd. Snel een nieuwe luchthaven in Durban? Komt in orde. Tachtig nieuwe touringcars om alle bobo’s te vervoeren? OK. En zo ging het verder, in de meestal geheime afspraken tussen de Zuid-Afrikaanse regering en de FIFA.

En heeft België nood aan de schijnwerpers van de FIFA om haar imago op te krikken? Laten we liever in het verborgene blijven met al de schandalen die al over ons land zijn getrokken met de bedenking dat een paar treinstakingen genoeg zijn om dat zorvuldig opgekrikte imago in géén tijd om zeep te helpen. En verder: zal België nog wel bestaan in 2018 in haar huidige vorm?

In tegenstelling tot wat de “gevestigde persorganen” u wil doen geloven zijn de meeste mensen helemaal niet treurig om het feit dat het zogenaamde voetbalfestijn niet in België en Nederland zal doorgaan. Het is te erg voor woorden en ergerlijk te moeten vaststellen dat zowel de tv-redacties als de geschreven pers in deze helemaal hun voeling zijn kwijtgeraakt bij wat de mensen leeft. Voor zover ik de reacties op verschillende fora op het internet en op krantensites in België en Nederland tot hiertoe heb gelezen, zijn de meeste reacties er van opluchting, zelfs euforie.
Ik stel me dus de vraag wat er op die redacties aan de hand is. Werden ze blind gemaakt door het vooruitzicht op lekker en gemakkelijk te schrijven hapklare kopij? Lieten ze zich meeslepen door het enthousiasme van de politieke tenoren die met deze kandidatuurstelling een pluim op hun schaarse verwezenlijkingen hadden willen steken en was ze aldus meegezogen in de slipstream van het ons-ken-ons sfeertje in de Wetstraat? Op een paar kritische kanttekeningen en schaarse opiniestukken na was de pers de hele tijd bijna unaniem goedwillig ten opzichte van de kandidatuur, geen enkele valse noot weerklonk en dit in schrille tegenstelling tot wat de meeste mensen ervan vonden: geldverspilling, megalomanie, etc… Een greep uit de vele reacties:

Prachtig dat we hier aan zijn ontsnapt ! Kan iemand van de vele reporters die dit in Zurich zijn gaan volgen eens nagaan hoeveel belastingsgeld er tot nu toe voor dit follieke werd uitgegeven tegen de wil van de grote meerderheid van de bevolking in, zeker in deze tijden van komende besparingen voor het werkende plebs? Schande indien er voor de nog komende voetbaltempels ook maar 1 eurocent van overheidswege wordt betaald terwijl de pensioenen te klein zijn om zelfs te overleven.

TOTAAL onverantwoord om ons hiermee bezig te houden terwijl we nog vele jaren nodig hebben om onze financiële toestand onder controle te krijgen!

Inderdaad, nu kan Leterme zich eindelijk gaan bezighouden met het uit de kou halen van daklozen. Het BelgiumHolland bid is hopelijk de laatste mislukking waaraan hij nog bijgedragen heeft. Afvoeren nu die man, zo vlug mogelijk.

Mijne dag en van velen anderen kan al niet meer stuk, genoeg geld verspeeld aan van alles en nog wat, we hebben genoeg financiele kosten om dat er ook nog is bij te pakken op onze rug.

De vlag gaat hier uit! Geen geldverkwisting aan voetbal! Laten we het eens uitgeven aan onderwijs, cultuur en de zorg. Dan besteden we het duurzaam en nuttig.

Een duurzaam sportbeleid heeft niets aan nutteloze grandeur en pronkerige stadions. Alle ernstige economen die de kosten en de baten van zulke sportfeesten vergelijken, zijn het eens: organiseer zo’n sportfeest niet om positieve economische effecten, want die zijn er niet. Zelfs de hardste economen moeten verwijzen naar feelgoodredenen als argument om toch mee te dingen naar wereldsportevenementen, niet naar aanwijsbare economische voordelen. Te weinig ambitie? Helemaal geen ambitie op dit vlak. Andere en betere dromen.

Voor één keer heul ik grààg mee met de massa.