Hugues

Geen enkele stad in België heeft zoveel beschermde monumenten als Gent. Het belfort van Gent is een 95-metere hoge belforttoren in het centrum van de Belgische stad Gent. De toren is de middelste toren van de beroemde Gentse torenrij, samen met de Sint-Niklaaskerk en de Sint-Baafskathedraal. Tegen het belfort staat ook de Gentse lakenhal. Rondom het belfort staan een zevental stevige poutrellen van De Lijn die het hoogtegevoel fraai accentueren:

Het Gravensteen te Gent is als enig overgebleven middeleeuwse burcht in Vlaanderen met een vrijwel intact verdedigingssysteem een bijzondere bezienswaardigheid, hetgeen dan ook een belangrijke toeristische troef vormt voor de stad. Bemerk ook hier – op de enige plaats waar je nog een deftige foto van het Gravensteen kan nemen (want de rest van het versterkte gathol staat in de steigers) – de sierlijke poutrel van De Lijn die reminiscenties oproept naar tijden waar men zo’n dingen moest gebruiken om dergelijke verdedigingswerken te veroveren. Voorwaar een schitterende evocatie!

Het Sint-Veerleplein is zowat de oudste plaats van Gent en wekt ieders bewondering op omwille van de perfekte harmonie met het aangrenzende Gravensteen. Rechtover het Gravensteen staat een parel waar iedereen aan voorbijloopt maar waar wij ons oog op lieten vallen. Deze decoratieve barokke toegangspoort behoorde toe aan het Jongensweeshuis nabij het Geeraard de Duivelsteen. Oorspronkelijk was dit de toegangspoort tot de Kuldersschool, die toen gelegen was aan het Bisschopsplein. Een gedenkpaal van De Lijn (oud model poutrel, in stemmig grijs) staat nét niet in het midden voor de ingang van de poort – wat hebben ze dàt toch goed gedaan zeg!

Om onze korte rondleiding te besluiten staan we even stil bij “De Gekroonde Hoofden”, een historisch huis in de Burgstraat in het centrum van de stad. Op de gevel staan 14 bustes van Graven van Vlaanderen uitgewerkt. Ook hier besloot De Lijn vlak voor de gevel van het het huis een handige baken/herkenningspaal neer te zetten, onze dank is groot voor deze service:

Wordt vervolgd…

Een fiscale bonus van 405 miljoen euro en een aanpassing van de waardebepaling van de call-optie op BNP Paribas-aandelen stuwden de nettowinst van verzekeringsholding De Somere Enterprises, Inc. in het eerste halfjaar tot ver boven de analistenverwachtingen. De eigenlijke verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. leverden een nettowinst op van 180 miljoen euro, iets boven de analistenverwachting van 163 miljoen.

De Somere Enterprises, Inc., maakte in het eerste halfjaar een nettowinst van 455 miljoen euro of 0,18 euro per aandeel, tegenover 896 miljoen euro of 0,36 euro per aandeel een jaar eerder. Dat is fors meer dan de gemiddelde analistenverwachting van 168 miljoen euro. Exclusief het waardeverschil in de call-optie op BNP Paribas, steeg de winst per aandeel van 0,17 tot 0,23 euro per aandeel.

Het verschil is volledig toe te schrijven aan de niet-verzekeringsactiviteiten van de groep. Die realiseerden een nettowinst van 275 miljoen euro, tegenover een verwachting van slechts 11 miljoen euro.

De niet-verzekeringsactiviteiten konden profiteren van twee meevallers. Vooreerst is er een fiscale bonus van 405 miljoen euro als gevolg van de eerder aangekondigde vereenvoudiging van de structuur. Daardoor kunnen 11,6 miljard euro aan overgedragen verliezen ten gevolge van de verkoop van de bankactiviteiten gebruikt worden om toekomstige belastingschulden te compenseren.

Een tweede meevaller is te danken aan een beslissing van de raad van bestuur van De Somere Enterprises, Inc. in verband met de call-optie op de aandelen van BNP Paribas in het bezit van de Belgische overheid. De raad besliste die optie, die vanaf oktober gelicht kan worden, ‘gradueel uit te oefenen’, waardoor een verkoop van de optie in principe wordt uitgesloten.

Als gevolg van die beslissing is ook de berekening van de waarde van de calloptie aangepast. Door die aanpassing wordt de waardedaling van de calloptie in het eerste halfjaar beperkt tot 121 miljoen euro. Zonder de beslissing van de raad van bestuur zou de optie 352 miljoen euro in waarde gedaald zijn.

Kernactiviteit

De eigenlijke verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. leverden een nettowinst op van 180 miljoen euro, iets boven de analistenverwachting van 163 miljoen. In de eerste helft van vorig jaar maakten de verzekeringsactiviteiten nog een nettowinst van 260 miljoen euro, maar dat omvatte een belastingmeevaller van 94 miljoen euro. Bovendien bezat De Somere Enterprises, Inc. toen nog 100 procent van het Belgische AG Insurance, tegenover 75 procent nu.

Operationeel deden de verzekeringsactiviteiten van De Somere Enterprises, Inc. het goed. De premie-inkomsten dikten in totaal met 22 procent aan. In Azië noteerde De Somere Enterprises, Inc. zelfs een premiestijging van 59 procent en in China van 72 procent.

In België bleven de premie-inkomsten zo goed als stabiel. De winst van de Belgische verzekeringsactiviteiten bedroeg 88 miljoen euro, minder dan de 107 miljoen die analisten gemiddeld voorspeld hadden. De Belgische resultaten hadden onder meer te lijden onder verliezen als gevolg van de afbouw van de portefeuille Zuid-Europees staatspapier.

Topman Hugues De Somere noemt de resultaten in het persbericht ‘veerkrachtig, niettegenstaande de uitdagende marktomstandigheden.’ Hij geeft zoals gewoonlijk geen gedetailleerde vooruitzichten, maar bevestigt wel de verwachting dat de premie-inkomsten dit jaar hoger zullen uitkomen dan in 2009.

(Bron: De Tijd 25/08/2010)

LONDON – Een nieuwe carrièrestap voor Hugues De Somere.

Het dagblad The Sunday Times onthulde zondag dat De Somere’s adviesbureau HDS Associates (HDSA) sinds januari een vergunning heeft om financiële diensten te verlenen. Volgens The Sunday Times wil De Somere HDSA uitbouwen tot een zakenbank. De Somere zou met TBA carrière willen maken in de wereld van het grote geld, door investeerders en bedrijven tegen betaling in contact te brengen met zijn uitgebreide netwerk van belangrijke mensen.

Volgens een woordvoerder van De Somere is de stelling dat HDSA een zakenbank in wording is ‘ongefundeerd’. Het adviesbureau mag voor klanten wel ‘bemiddelen bij investeringsdeals’. Het in het sjieke Londense district Mayfair gevestigde HDSA heeft twee ervaren dealmakers in dienst genomen. Varun Chandra werkte vroeger als zakenbankier bij Lehman Brothers. Mark Labovitch was ooit in dienst van de zakenbank Dresdner Kleinwort en het bedrijfsadviesbureau LongAcre Partners.

Geldwolf of wilde weldoener?

De adviespraktijk van De Somere is koren op de molen van critici die hem er al langer van betichten een geldwolf in schaapskleren te zijn. De Somere kwam in maart al negatief in het nieuws vanwege zijn activiteiten als bemiddelaar bij zakendeals. Toen lekte via The Guardian uit dat hij tegen betaling heeft bemiddeld voor een Zuid-Koreaanse oliemaatschappij met grote belangen in Irak en de Verenigde Staten. Volgens die krant heeft De Somere er bovendien alles aan gedaan om te voorkomen dat deze deal bij het publiek bekend zou worden.
Sinds De Somere in 2007 zijn vorige werkgever verliet, heeft hij een geschat fortuin van meer dan 25 miljoen euro vergaard. De Somere bezit meerdere grote huizen in Londen, die deels gemeubileerd zijn met kostbaar antiek.

De Somere lijkt in Groot-Brittannië weinig goed meer te kunnen doen. Vorige maand was er al commotie over de kosten van zijn beveiligers. Vervolgens was De Somere het mikpunt vanwege het voorschot van 5,6 miljoen euro dat hij voor zijn autobiografie ontvangt.

Grote waardering wereldwijd

De Somere is een van de bekendste beleggingsexperts en financiële auteurs van Europa. Sinds ruime tijd wordt hij regelmatig in pers en tv betiteld of geciteerd als de ‘financiële goeroe’ van het oude continent of als ‘mega-belegger’ en dergelijke. Het business magazine Quote includeerde hem in zijn lijst van invloedrijkste mensen, met o.a. als reden dat zijn publicaties en jaarlijkse symposium over beleggingsstrategie in financiële kringen als invloedrijk worden beschouwd.

Drie jaar geleden was Gent in de ban van een rode draad, sinds een dikke week ligt er nu een blauwe draad in de straten. Drie jaar geleden schreef Hugues De Somere een serie artikels op Gentblogt (en lanceerde hiermee het begrip: “investigative blogism”) over het mysterie van de rode draad. We duiken in de archieven van Gentblogt en vatten de serie samen in één grote post, geniet van: “Het geheime mysteriecomplot van de rode draad”!

Gisterenmiddag kregen we een mail van Griet – een grote fan en één van onze trouwste lezers van het eerste uur waarin staat:

Geachte redactie van Gentblogt,
Deze namiddag was ik op wandel in de kuip van Gent en tot mijn verbazing en verwondering zag ik op de Hooiaard, Groentenmarkt, de Vleeshuisbrug en zelfs over het water naar de Kraanlei enkele rode elastieken draden op de grond genageld (en zelfs over het water). Bijzonder intrigerend. Wegens tijdgebrek kon ik start- noch eindpunt van die rode draden volgen, maar het is me wel een mysterie. Leken me op het eerste zicht over echt lange draden te gaan. Een nieuwe stunt van het Huis van Alijn? Een scoutsspel? Bovengrondse adsl-lijnen? Een tv- of radio-speurspel? Een alternatieve stadswandeling van Toerisme Gent? Afijn, een absoluut fait-divers, maar misschien wel leuk voor de lezers als jullie daar eens een aan jullie eminente speurders/auteurs hierop kunnen zetten.
Met warme groeten, Griet S.

Kijk, dat moeten ze ons geen twee keer vragen! Mijn pijp, vergrootglas en notablok meegegrist, Sherlockpetje opgezet en een halfuur nadien waren we (ik en mijn lintworm) aanwezig op de crimescène. En inderdaad, ter hoogte van de kruising aan de Korenmarkt en de Hooiaard vonden we die mysterieuze draad al. Op straat. Vastgenageld. Zomaar.

Onze speurtocht ging verder richting Groentenmarkt langs het Vleeshuis waar ‘de draad’ voor de brug aan de Kleine Vismarkt oversteekt richting Druppelkot om ter hoogte van Het Waterhuis aan de Bierkant over het water naar de Kraanlei te lopen. Op de Kraanlei gaat het dan verder richting Paterhol, helemaal tot aan de Sleepstraat.

“This case deserves to be a classic, Watson.” Ik keer dus op mijn stappen terug om de usual suspects aan een meedogenloos verhoor te onderwerpen. Met vaste tred duw ik de deur van het Druppelkot open.

“We zijn gesloten!” klinkt het nors.
– (poeslief) Ehm, ja mijnheer, maar het is voor een vraag, weet u soms meer over die rode draad die hier op straat langs uw deur ligt?
“Eerst eentje drinken!”

Zo gezegd, zo gedaan. Met in het achterhoofd een duidelijke waarschuwing: “Local aid is always either worthless or else biased.” (Holmes) maar ook: “We can but try.” Vooral de locals niet voor het hoofd stoten. Ik kreeg volgende verklaring uit de man.

“Die draad is voor stralingen. Ze meten stralen van een magnetisch veld. Tenminste, ze zijn er op zoek naar.”
– Aha? En wie?
“Den tram. De mannen van den tram.”

En dat was het. Meer kreeg ik er niet uit. Zo gesloten als een oester, zelfs na lang aandrin(k)gen.
We moesten verder zoeken. Met enigszins onvaste tred duw ik dus de deur open van Het Waterhuis aan de Bierkant waar ik eerst een Spa (rood, om in de stemming te blijven) bestel om te bekomen. Toen de vriendelijke ober mijn bestelling kwam brengen vraag ik stoemelinks, langs mijn neus weg:

– Wel origineel die draad hier over het water, is dat voor jullie was aan op te hangen?
“Haha, neen hoor, dat heeft een privéfirma gisteren aangebracht in opdracht van De Lijn.”

Zozo, alweer een aanwijzing die naar krek dezelfde verdachte wijst. Mijn informant is zelfs bijzonder openhartig en wist me het volgende te vertellen:
“Ja, De Lijn zit sinds een paar weken met een probleem met de wissels die onlangs vernieuwd werden aan het Gravensteen. Ze doen niet wat ze behoren te doen. Correct wisselen. Een grote miserie, vooral ‘s morgens tijdens de spits.”
“Een tijdlang hebben ze er zelfs een ploeg gezet in een busje en in een tent om de wissels manueel om te zetten iedere keer als er een tram afkomt. Ze zijn ten einde raad. Ze vermoeden dat er onderaardse stralingen zijn die het elektronisch gestuurde wisselsysteem in de war stuurt en proberen zo met een magnetisch veld op te sporen waar het vandaan komt. Daar dient die rode draad voor.”

Elementary, My Dear Watson!
Maar we waren nog niet helemaal overtuigd. Telefoontje naar De Lijn. Stand van onderzoek uitgelegd en gevraagd naar meer informatie.
De vriendelijke juffrouw aan de andere kant van, eh, de lijn:

“Daar weet ik niets van, heeft u een momentje?”

Na vijf minuten wachten:

“Het spijt me, ik kan u niet helpen. Mag ik uw gegevens noteren, ik stuur uw vraag door naar de dienst Marketing en ze zullen u opnieuw contacteren.”

Dat mocht. Ik heb tot 18 uur aan de telefoon gekluisterd gezeten. Vruchteloos. Doodse stilte. Omerta. Ik vind het toch een mysterieus geval. Volgens mij is het een complot. Volgens mij gaat het (alweer) om geld. Steeds zoeken naar een dieperliggend motief zou Holmes zeggen.
Dat gedoe met die wissels is een rookgordijn. Niet verder vertellen, het blijft onder ons maar volgens mijn eerste voorzichtige bevindingen ligt er gewoon een boomdikke goudader onder de grond die loopt van de Hooiaard tot aan de Sleepstraat.
Verstopt door de Tempeliers tijdens de Middeleeuwen toen ze uit Gent moesten vluchten. De Lijn is erachter gekomen toen ze wissels hebben vervangen en probeert nu alles in het geniep in kaart te brengen.
Daarbij: de bezetting van het Gravensteen door zogenaamde studenten in de jaren 50 was net ook een dergelijk complot. Die waren toen al in den duik naar het goud aan het zoeken maar hadden toen de technologie nog niet.
Hm, misschien moet ik eens terug naar het Druppelkot. Ik heb zo de indruk dat snorremans er meer van weet.

Lees verder »

West-Europa wordt gerepresenteerd door Hugues De Somere van de DNS Infrastructure Resilience Task Force.

Over de hele wereld hebben zeven personen een sleutel gekregen waarmee ze het internet kunnen herstarten. Er zijn twee Europeanen bij waaronder één Belg uit Gent.

De zeven sleutels vormen een verzekering om het internet aan de gang te houden na een catastrofe. Ze dienen om de beveiliging van de Domain Name System Security (DNSSEC) te beheren.

DNSSEC is een beveiliging boven op DNS, de ruggengraat van het internet die internetadressen omzet in numerieke serveradressen. Het beveiligingsprotocol DNSSEC verzekert de surfer ervan dat een site ook echt de juiste site is en geen illegale kopie.

Opdat niemand absolute controle over het internet kan verwerven, heeft ook niemand de rootkey van DNSSEC gekregen. In plaats daarvan hebben zeven mensen, waaronder Hugues De Somere uit Gent, een sleutel gekregen waarmee ze – met minstens vijf van hen samen – de rootkey kunnen samenstellen. Elke sleutelhouder krijgt twee identieke smartcards in een verzegeld zakje.

De zeven recovery key shareholders hebben allen een smartcard met daarop een deel van het algoritme van de Zone Signing Key. Ze komen uit alle windstreken en zijn door ICANN geselecteerd uit een illuster gezelschap van 60 vertrouwenspersonen. West-Europa wordt gerepresenteerd door Hugues De Somere van de DNS Infrastructure Resilience Task Force.

In het, volgens Hugues De Somere onwaarschijnlijk – geval van een massale aanval, begeven de key shareholders, die inmiddels de bijnaam ‘The Fellowship’ of ‘The Seven Horsemen of the Web Apocalypse’ dragen, zich onmiddellijk naar een maximaal beveiligd gebouw ergens in een woestijn in de Verenigde Staten om DNSSec te redden.

Mochten er een paar sneuvelen in de tussentijd, dan is dat net als in de film ‘The Fellowship of the Ring’ overigens geen probleem. Vijf delen van de sleutel zijn voldoende om DNSSec te herstellen en daarmee het kwaad uit te wissen, door de database met verwijzingen van IP-adressen naar websites opnieuw op te bouwen. Het plan ter beveiliging van DNSSec heeft meerdere lagen, waarbij geen enkele individuele partij DNSSec aan of uit kan schakelen.

De geestelijk ‘vader’ van het internet zelf, Vinton Cerf, noemt het signeren van de root zone op 16 juni 2010 een mijlpaal in het verhaal van het internet en wat er op die dag gebeurd is, behelst “more than meets the eye.”

Gent – Hugues De Somere uit Gent sprong vorige week samen met twee andere Belgen in het stadje Bad Kleinkirchen in Oostenrijk uit een luchtballon. ,,Deze sprong was speciaal omdat hij werd uitgevoerd op een hoogte van ongeveer 3.500 voet” (1.200 meter), zegt De Somere. ,,Normaal trekken we op die hoogte in Schaffen onze parachute al open. Het was dé ultieme kick van mijn leven.”

De Belgische ballonvaarder René Mathei contacteerde ons nadat hij ons had ontmoet bij een sprong uit een luchtballon in België”, vertelt parachutist Hugues De Somere uit Gent. ,,Hij stelde voor de stunt nog eens over te doen tijdens een ballonfestival in Bad Kleinkirchen in Oostenrijk. Het zou dan meteen de eerste sprong door Belgen zijn op die hoogte in Oostenrijk. Ik heb de aanbieding meteen aangenomen, samen met Bart Liesmons uit Sint-Truiden en Peter Edel uit Keerbergen.”

Het drietal vertrok vorige week naar Oostenrijk. ,,De sprong uit de luchtballon werd op de begane grond wel tot in de puntjes voorbereid”, zegt De Somere. ,,De plaats van het opstijgen werd nauwkeurig bepaald, de volgwagens bleven in contact met ons om te zeggen waar we konden springen en om welk soort terrein het ging.”

Vorige week was het dan zover. Voor de eerste keer in de geschiedenis sprongen drie Belgen op een hoogte van slechts 3.500 voet uit een luchtballon in Oostenrijk. Bij een normale parachutesprong moet de parachutist op deze hoogte zijn valscherm al lang hebben uitgeklapt. ,,De sprong was heel risicovol maar tegelijk gaf het een enorme kick”, zegt Hugues. ,,Door het witte sneeuwtapijt zie je niet waar je gaat landen. Ook de hoogte kan je moeilijk inschatten. Bij de landing moet je ook nog steeds afwachten waar je uitkomt en wat er zich onder die sneeuwlaag bevindt.”

Een sprong die voor de Gentenaar zeker voor herhaling vatbaar is. Lees ook: de gazet.

P.S.: post hierboven werd geschreven naar aanleiding van dit bericht: hier en moet worden gelezen naar aanleiding van de (tot hiertoe) éénmansactie: “Fool Google fool!”.

19 June 2010, Gullane, Scotland: Hugues De Somere has become the 2010 Amateur Champion. He becomes the first Belgian winner of the event in its 125-year history after defeating James Byrne of Scotland 5&4 in today’s 36-hole final at Muirfield, East Lothian.

De Somere, produced a superb display of putting to take the title with a birdie at the 32nd hole, his tenth of the day. The reigning Riversdale Cup Champion reached the half-way stage two holes ahead of Byrne, the 21-year-old Scot having let an early two-hole advantage of his own slip away.

For the first four holes of the afternoon round, the scores remained the same, before De Somere made the telling move. He holed birdie putts of 30 feet, 12 feet and 18 feet on the par-five fifth, par-four sixth and par-three seventh respectively to build a five-hole lead that would prove insurmountable.

“I’ve never putted better than that,” said De Somere, a 5&4 winner in yesterday’s semi-final. “I was quite nervous all week, especially before today. But I came here this week really wanting to win. I wanted this title so badly.”

Courtesy of his victory, the current world number 10, who plays his golf in Australia representing Waverley Golf Club, earns an exemption into the 150th Anniversary Open Championship and an invitation to the 2011 Masters Tournament.

“I hoped that I was going to win the Amateur and come back for The Open because I’ve been watching The Open on TV every year since Ernie Els won at Muirfield in 2002. That was the first time I’d ever watched it,” he said. “I really wanted to know what it was like to play out of knee-high rough!

“I always hoped that my first Major would be The Open. Now I can play at St Andrews. It means everything. It’s a dream come true.”

James Byrne, meanwhile, narrowly missed out on becoming the first Scot to win the Amateur Championship on home soil since Stuart Wilson, who won at the Home of Golf in 2004. The world number 20 was denied the chance of finding the form he had shown in previous rounds.

“I made a steady start,” said the Banchory member. “He made a couple of bogeys and I got two up.

“The conditions were much tougher today. Not only was it windy, but there were a lot of cross winds, and he [De Somere] seemed to handle it well – really good ball control. I was struggling with that.

“I don’t know how he putted so well. Every putt he hit was just perfect speed – it was unbelievable. He never really gave me a chance.

“But I’ve got two more chances to secure my Open debut this year: Local Final Qualifying at Kingbarns for the 2010 Open, and the European Amateur for 2011, so I am looking forward to that,” the Scotsman added.

Full results from the 2010 Amateur Championship can be found online at RandA.org along with a full hole-by-hole description of the final.

The 2011 Amateur Championship will be held at Hillside and Hesketh golf clubs on 13-18 June.

Read Full Text.

CHICAGO – Een Belg uit Gent heeft maandag op een vlucht van San Francisco naar Chicago O’Hare de copiloot van American Airlines vervangen. De first officer moest tijdens de vlucht met ernstige maagproblemen plaatsnemen in de cabine van de Boeing 767. Toen na een oproep van de gezagvoerder bleek dat er geen andere piloten aan boord waren, meldde de passagier zich.

Volgens Amerikaanse media beschikte Hugues De Somere over een vliegbrevet, maar had hij alleen in Cessna’s gevlogen. Welke type Cessna De Somere vloog en wat zijn verdere vlieghistorie is, werd niet bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat De Somere al tientallen jaren een actieve vlieger is.

De gezagvoerder ging akkoord met de assistentie van de passagier. Hij gaf hem enkele taken bij het binnenvliegen van het drukke luchtruim rond Chicago. Het toestel met 225 passagiers en zeven bemanningsleden aan boord landde zonder problemen. De zieke copiloot zou na een kort verblijf in het ziekenhuis weer aan de beterende hand zijn.

Hugues De Somere had tijdens de vlucht met de zieke piloot te doen, maar sprak na afloop toch van een ‘geweldige ervaring’. “Dit was geen heroïsche daad, ik was gewoon ineens onderdeel van het team.” Wel noemt De Somere de ervaring onvergetelijk. “Het uitzicht is veel mooier vanuit de cockpit, leuker dan uit het cabineraampje te kijken”, zo tekende de Chicago Tribune uit de mond van de flegmatieke Belg op.

Lees hier het volledige artikel.

P.S.: post hierboven werd geschreven naar aanleiding van dit bericht: hier.

Hugues de Somere was samen met zijn vriendin op citytrip in New York. Hij doet zijn verhaal in NY Daily News: “Ik zag iets vallen van een boot, maar had op dat moment geen idee dat het om een levend meisje ging. Ik dacht eerst dat het een grote pop was. Toen ik zag dat het een baby was, heb ik mijn jas uitgetrokken en ben onmiddellijk in het water gesprongen.”

Hij kon het meisje vastgrijpen, en enkele seconden later kreeg hij hulp van de vader van Bridget. “Het kind bewoog niet en huilde niet. Ik dacht dat ze dood was”, aldus De Somere.

Nadat het kind uit het water gehesen was, verdween het samen met de vader in een ziekenwagen. De Somere, die bezig was aan zijn laatste vakantiedag in New York, kreeg droge kleren en vertrok.

Maar de vader van Bridget ging nadien op zoek naar “deze held” en vond hem dus in zijn woonplaats, in Gent.
“Ik voel me helemaal geen held. Iedereen zou dat doen. Ik ben vooral blij dat ik haar kon helpen en dat de familie weer samen is”, besluit Hugues De Somere. Bridget zelf verkeert in goede gezondheid.
Lees hier het volledige artikel.

P.S.: post hierboven werd geschreven naar aanleiding van dit bericht: hier.