21 Nov 2009
Archief voor november, 2009
20 Nov 2009
Iris Strubegger
I’m not a man
I am something that you’ll never understand
I’ll never beat u
I’ll never lie
And if you’re evil I’ll forgive u by and by
U – I would die 4 u, yeah
Darling if u want me 2
U – I would die 4 u




17 Nov 2009
INTERWEBS TO THE RESCUE! Dress code
Kan er iemand van jullie me zeggen wat je moet/mag dragen tijdens een jobinterview op een video-conference call?
OK, een pak, een das en en hemd.
Maar vooral? Wat voor een hemd? Met lijntjes? Een streepje? Of plain? En welke kleur?
Ik heb me laten wijsmaken dat een hemd met streepjes geen goed idee is (en je dikker maakt) tijdens een conference call, en als het licht slecht is.. je er gewoon uitziet als en bezopen kieken.
Gewoon graag, uw gedacht, tips, etc…
10 Nov 2009
Nick Drake – River Man
Howboy, zeg nooit dat je het allemaal al gehoord hebt, nooit. Ik had nog nooit gehoord van Nick Drake. Tot op vandaag.
En, twee keer raden: wat staat hier al de hele dag non-stop op? Zo mooi zeg… waarom horen we dit nooit eens op de radio?
07 Nov 2009
Het geval Yanina Wickmayer en Xavier Malisse
De schorsing van Yanina Wickmayer en Xavier Malisse is symptomatisch voor de kleinzielige pesterijen en betutteling van burgers door de overheid in dit land. Niets kan hier nog, de minste initiatieven worden bedolven door duizenden regeltjes die worden nagekeken door kortzichtige ambtenaren die er een sadistich genoegen in scheppen om je kapot te maken zodra ze je op een minuscuul foutje tegen hun regels hebben kunnen betrappen.
We betalen ons blauw aan administraties die er alleen maar zijn om ons te controleren in plaats van ons te helpen, alle inititiatieven voor adminstratieve vereenvoudiging ten spijt. Geen wonder dat we hier in België massaal aan de slaappillen, pijnstillers, alcohol en de Prozac zitten en er meer halve neuroten als normale mensen op straat rondlopen. Maar, wat doe je eraan? *Zucht*
01 Nov 2009
Gescheiden, het huis verkocht en 2 kinderen
“En, hoe is het? En wat doe je nu? Ge ziet er goed uit!”
“Gescheiden, het huis verkocht en 2 kinderen” was zowat de teneur van de meeste gesprekken die ik deze nacht heb mogen horen. Allez, min of meer gehoord heb want de helft is me ontgaan want DJ Eric was alweer de boxen aan het opblazen, net zoals vroeger. Ah, life… en het gaat allemaal zo snel.
Pas op, het was niet allemaal kommer en kwel en ik heb me ferm geamuseerd en laten gaan (10 sigaretten en drie glazen champagne en een paar biertjes… de schade valt nog mee) en de meeste mensen zagen er inderdaad goed uit en zagen er goed doorvoed uit. Miljaar, zo beren van venten dat die maten van vroeger allemaal geworden zijn behalve P.
Zo lachen maat, hij was vroeger een portier waar je niet naast kon lopen van al die spieren aan zijn lijf en nu kan je er een brood naar smijten en het komt gesneden terug. Toen ik hem zag en nogal verbaasd vroeg: “Maar allez P. wat is er gebeurd?” had ik 2 seconden nodig om aan zijn blik te zien om te weten dat dit een verkeerde vraag was, ingehouden hilariteit in mijn gezelschap als gevolg. Ik met mijn grote muil ook altijd.
De meeste mensen die ik van vroeger kende zijn er allemaal financiëel op vooruit gegaan (huisje, tuintje), relationeel daarintegen heb ik nogal wat rollercoasters mogen ontdekken, Sign o’ the Times? Geen steen, wel een bevestiging waarom ik weet dat ik nog altijd happy (met zijn dagen) single ben. Is het “beter” geweest, mijn leven tot hiertoe – geen idee.
Anyhow, wijs feestje, toch.

