Archief voor 1 september, 2009

01 sep 2009

De laatste show? De laatste show!

Geschreven door in: Sonstiges

Wat mij betreft wel, ja. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat er méér dan sleet op de formule (of beter: het format) zit. Oude wijn in oude zakken, een verstorven kous helemaal achterin een donkere lade gevonden, waar je zowel de tenen als de hiel ziet als je ze aantrekt en dan nog ferm vermuft ruikt ook. Michiel Devlieger doet heel hard zijn best om niet de presentator van De Mol te zijn, zo hard dat je bij het aankondigen van de volgende gast denkt: “Ja! Dat is ‘m! Dat is de mol!”
Okey, het was de eerste aflevering van het seizoen en Michiel moet er nog wat in groeien maar volgens mij lukt het hem nooit. Het gaat hem niet af: te stroef, te onderwijzerachtig & slimste van de klas tegelijk. Wat een grandioze vergissing trouwens om Frieda Van Wijck uit te nodigen, bij het gesteggel en de matte presentatie van Michiel verlangde je metéén terug naar het vorig seizoen. Frieda moest maar een woord zeggen en het beeld begon te sprankelen, de camera ging terug naar Michiel en een donkere sluier viel in de woonkamer, zo erg.
Alhoewel, ik moet eerlijk toegeven dat ik met Frieda ook niet veel gekeken heb, soms wekenlang niet: het vat was af naar mijn bescheiden mening, we hebben zowat elke BV al tien keer zien paraderen op het scherm en al evenveel keer hun verhaaltjes mogen aanhoren, ik versta echt niet waarom de mensen nog blijven kijken naar die slaapverwekkende zever. <— Misschien juist daarom, ‘t is beter dàt, dan een slaappil. Tsja.
Uh-oh, en niets tegen mensen met een spleetje (of meerdere spleten) tussen hun tanden maar waarom moet ik altijd als Michiel zijn mond opendoet onmiddellijk aan een tandartsboor en de bijhorende geluiden denken, alsook de gedachte: “Mensch! Laat daar iets aan doen, ‘t is geen zicht!” Iedere keer opnieuw als hij in beeld kwam en dit het hele programma lang.
Wel euh, ‘t is te zeggen, ik ben niet blijven kijken. Toen ik de baard van Filip en zijn halve trouwboek op het scherm zag defileren ging het ineens niet langer. Iets knakte (met een diepe zucht).
Ergens is mijn wil om nog langer naar dit treurspel te kijken voorgoed gebroken. Ik heb forfait gegeven. Kijk, ontspanning is goed en moet op tijd en stond, maar een totale lobotomie (frontale, zijwaartse en achterwaartse lobben)?
Nèh, niet met mij.

Al 4 kwakers