Hugues

Oh, nog een leuke: in Berlijn is er een uitgebreid metronet U-Bahn (meestal bovengronds en op viaducten) en de S-Bahn (een soort mix tussen metro en trein).

Het leuke van de lijn U1 is dat ze ter hoogte van de Dennewitzstraße gewoon RECHT IN een huis duikt.

Dus stel je voor dat je daar woont en onder/boven je woonkamer, keuken, badkamer, raast er enkele meters van je bed, bad, salon – om de vijf minuten een metrostel voorbij. Zo grappig!

Hieronder een foto waarbij je links het huis kan zien waar de metrostellen induiken (en er terug uitrijden) over de brug van de Dennewitzstraße.

De bewoners zeggen er in ieder geval géén last van te hebben. Raar.

Hoera! Ik heb het gevonden. Zie/leescht eerst dezen post. Ik wist dat het in de buurt van “Der Alex” lag op een zijstraat van de Alexanderplatz en er vlakbij een metrostation was, één halte voorbij U-Bahn Alexanderplatz. Googlemaps to the rescue en dan was het gebakken: het bewuste metrostation was de U-Bahn Schillinstraße op de (toepasselijk) Karl-Marx-Allee.
Ha! En dan was het snel gevonden natuurlijk. De dancing bestaat tot mijn verbazing nog steeds en is zelfs helemaal opgeknapt. Destijds was het zwaar vervallen (wat natuurlijk ook zijn charmes had): Café Moskau.

Café Moskau. Hier gebeurde het vroeger in Berlijn, in het deel van de stad van het voormalige Oostblok. Hier moest je gezien worden, want dan hoorde je erbij en had je het helemaal gemaakt. Partijbonzen en andere hoge dames/heren kwamen hier om te borrelen en te eten.

Er zijn veel foto’s te vinden van het gebouw (de bovenbouw) – om te smelten:

Das Café Moskau wurde 1962-1964 auf der Berliner Karl-Marx-Allee als Gastronomie-Flaggschiff der ehemaligen DDR errichtet. Bis zu 800 Personen können gleichzeitig in den Salons des “Moskau” und auf insgesamt drei Etagen feiern. Die im Untergeschoss befindliche Nataschabar ist ein Prototyp der DDR-Architektur, welche mit Mosaiken, Plastiken, Intarsien, hochwertigen Tischler- und Fliesenarbeiten sowie russischen Marmorböden und noch viel Original-Interieur aus den 1960er bis 1980er Jahren enthält, technisch auf aktuellem Stand ausgerüstet ist.

De enige foto (in zwart-wit dan nog, helaas) die ik heb teruggevonden van het interieur van de dancing in de kelder is deze. Waarom “helaas in zwart-wit”: omdat alles in alle variaties van de kleur rood was, stoelen, tafels, de vloer in rode marmer, enfin – noem maar op, je moet het écht zien en je valt achterover.

Klik hier om meer foto’s te zien, doorklikken op /Architektur Historie.
En hier staan er ook enkele pareltjes. Uren van bewondering, val in zwijm. Daar uitgaan was de belevenis van mijn leven. Ik zweer het: ik heb daar uren mijn broek – en andere dingen versleten. Héérlijke tijden waren dat. Oh, nostalgie…

Lees verder »

Een mop zo oud als de straat maar ik moet er nog steeds om lachen, vooral met de laatste zin:

Beste mijnheer van Belgacom,
Ik heb het genoegen u de ontvangst te melden van uw brief van 12 december 2008 waarin u voor de derde keer betaling vraagt voor het geld dat ik u schuldig ben. Gelieve te noteren dat ik het bedrag dat u eist absoluut niet betwist en dat ik de oprechte intentie heb u zo snel mogelijk te betalen.

Aan de andere kant echter heb ik nog veel meer schuldeisers die ik ook wens te betalen.
Het is daarom dat ik elke maand de namen van al mijn schuldeisers op briefjes schrijf en in een hoed steek, en daaruit de onschuldige hand van mijn dochtertje van drie een naam laat trekken, die dan zo snel mogelijk zijn factuur betaald krijgt. Ik durf hopen dat uw naam binnenkort getrokken wordt.
Gelieve inmiddels mijn oprechte gevoelens van hoogachting te willen aanvaarden.
Handtekening

P.S.: Gezien de onbeleefde en scherpe toon van uw laatste brief, deel ik u mede dat u niet zal mogen deelnemen aan de twee volgende trekkingen.

Dat gaat dan zo: (Het Latijn in de film is moeilijk te verstaan maar beeld u in dat het West-Vlaams is en dan lukt het wonderwel! Miraculeus…)

È moptje von ‘t zeitje int Wesjtvloams:

Juul, 85 joar, ligt ip zin bedde in ‘t oedemanuus.
En ommetekjè begunt ie te roepen:

KOKSIEDE!!
…..
OSTÈNDE!!
…..
OOSTDUUNKERKE!!
…..
BREININGE!!
…..
DEN OANE!!
…..
MIDDELKERKE!!
….
en doa goa zwoa moa deure tot da de verpleegstre komt angestormd in zinne koamre.

Lap, Juul ad ol gjil zin bedde ondergeskeetn…
De verpleegster: ‘Moa Juul toch, aj nu achter DE PANNE geroopn…’

en Juul: ‘Godver, ‘k n kost er nie ipkomn!’