07 mrt 2009
Brazil…
Where hearts were entertaining June
We stood beneath an amber moon
And softly murmured someday soon
We kissed…
And clung together
Then…Tomorrow was another day
The morning found me miles away
With still a million things to say
Now…When twilight dims the skies above
Recalling thrills of our love
There’s one thing I’m certain of
Return…
I will…
to old…
Brazil
07 mrt 2009
J-a-r-e-n heb ik hier achter gezocht. De end-tune van één van mijn persoonlijke top 10 films aller tijden: Brazil van Terry Gilliam.
Het staat sinds een maand of zes EINDELIJK op You Tube, eindelijk. Ondertussen had ik al een paar versies gevonden maar niet die van in de film. De soundtrack is/was NERGENS te vinden. Hier is het eindelijk dan, helaas onvolledig:
Brazil…
Where hearts were entertaining June
We stood beneath an amber moon
And softly murmured someday soon*…
We kissed…
And clung together
Then…Tomorrow was another day
The morning found me miles away
With still a million things to say
Now…When twilight dims the skies above
Recalling thrills of our love
There’s one thing I’m certain of
Return…
I will…
to old…
Brazil
*
* *
Nog méér, hier, hier en hier, klik op het pijltje
(dit was wat ik tot hiertoe gevonden had…)
*
* *
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
*
* *
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
*
* *
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
*
* *
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
*
* *
ECHTER
de man (de stem) -van in de film- heb ik nog niet, nergens gevonden.
Ik zou willen weten wie die man is. Wie de zanger is. Zo mooi. Huilen, echt waar – met de film en het hele verhaal erbij: één grote bleiterij.
Het einde van de film met die muziek en die stem is goddelijk!
De mooiste versie tot hiertoe is die van Pink Martini (derde pijltje) , tot waar de tekst stopt. Natuurlijk bestaat de song uit twee delen. Ik hou alleen maar van het eerste deel. Oh, dit stuk bijvoorbeeld is ook machtig (want ingehouden): klik hier.
Wat ik mis is een versie die de tristesse van wat je voelt op het einde van de film helemaal tot uiting brengt. De violen, het koor.
Een versie van Brazil op zijn “Astor Piazzolla’s” – triest, meeslepend, melancholisch – maar dan voluit. Dat zou ik prachtig vinden.
