Hugues

Hoh, Twitter vind ik sowieso al kak maar als de boel om zeep gaat dat is het gewoon Twitter diarree. Moet je die infantiele icoontjes eens bekijken. Om je te bescheuren. (Om te voldoen aan het niveau van de gebruikers?)

Linksboven: scheten gelaten uit schrik
Rechtsboven: een betere dildo (elektrisch aangedreven) voor gevorderde lesbo’s
Linksonder: geen idee. Packman on racekak?
Rechtsonder: een vogel, in Egypte meestal het teken in piramides waar de vrouwentoiletten te vinden zijn

Ik geef Twitter nog zes maanden. Hoogstens. Speeltje voor de nerds.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het zal wel wéér niet voor deze nacht zijn, zeker? Toemmetoch!

Maar wél safe natuurlijk, hé! Altijd!

Solliciteren, dat is zoiets als in het leger destijds. Ja, ik hoor tot de generatie die zijn vaderlandsche dienschtplicht moest “afleggen”, tot grote verwondering van sommige (piepjonge) HR-mensen die daar precies nog nooit van gehoord hebben.
Anyhow.
Tijdens mijn fantastische (verloren) tijd bij het ABL (Armée Belge – Belgisch Leger) ging er bijna geen dag voorbij of ik zong het lied van de “Grote Jacques” al dan niet luidop, of in gedachten. Ik kende de tekst dan ook woord voor woord en glad uit het hoofd (van buiten, dus.)

Bij sommige sollicitatierondes onlangs, kwam het ineens allemaal terug. Gek hé?

(Luister vooral naar de tekst, de vertaling trekt -helaas, op geen soldatenbotten…)

Dat wachten op nieuws – goed of slecht – dat is om de muren van omver te lopen. Ouch!

Ik heb een haat-liefde verhouding met Amsterdam. Heb er vier jaar gewerkt en er in verschillende panden “gehokt” – het zijn daar allemaal konijnenkoten trouwens – en onbetaalbaar.
Ik zou mijn gal kunnen spuwen over dingen die me er als “Belg” zijn overkomen dat het niet mooi meer is.

Maar toch, als ik dit dan hoor – en als ik deze foto’s terug zie. Mensch, ‘t is erg. Ik zit echt wel in een erge nostalgische fase de laatste weken. Is het de tijd van het jaar? Het weer dat op mijn systeem werkt? Van het minste word ik emotioneel.

Tijd dat het voorbijgaat…

Ik heb vandaag zowat een halve dag verloren door mijn wireless usb lan adapter te willen herinstalleren. (Ja, domweg de drivers en software eruit gesmeten bij een “grote kuis” op mijn pc.)
Ik kon zowat bij de hele buurt hun wireless modems inloggen – behalve op de mijne. Die wou mijn Peabird usb wireless stick mordicus NIET herkennen. Suf werd ik ervan.

Tot ineens… het ding werktigede.

Vraag me niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen maar het werkt. Nu blijf ik schoon van al de settings af. En hou het verder voor bekeken voor vandaag. Tijd voor Top Gear, trouwens.

Je leest een boek – (deel twee van deze serie hier) – en voor je het weet ben je je aan het verdiepen in de Stelling van Fermat:

De stelling van Fermat, ook wel de grote of laatste stelling van Fermat genoemd en niet te verwarren met de zogenaamde kleine stelling van Fermat, is een beroemde stelling uit de wiskunde opgesteld door Pierre de Fermat die stelt dat het onmogelijk is een macht hoger dan de tweede op te delen in twee machten met diezelfde graad. In wiskundige notatie: voor n > 2 heeft de vergelijking Xn + Yn = Zn geen oplossing met natuurlijke getallen x, y en z ongelijk aan 0.

Had ik nog nooit van gehoord. *Kijkt dwaas* Maar het gaat verder en dat is nèt het fascinerende eraan:

De moeilijkste van Fermats vermoedens bleek de laatste stelling van Fermat te zijn. Over een tijdsspanne van meer dan driehonderd jaar probeerden ook de grootste wiskundigen tevergeefs dit vermoeden te bewijzen. Euler gaf wel een onvolledig bewijs voor n = 3, en Legendre verbeterde dat. Johann Dirichlet en Legendre bewezen in 1825 het geval n = 5. Gabriel Lamé bewees in 1839 het geval n = 7. Kummer bewees in 1844 de stelling voor alle reguliere priemgetallen n. Jensen bewees in 1915, dat er oneindig veel niet-reguliere priemgetallen zijn.

Het bewijs werd 357 jaar na de formulering ervan geleverd voor alle n > 2 door de Britse wiskundige Andrew Wiles in november 1994, nadat het één jaar eerder door hem gepresenteerde bewijs een fout bleek te bevatten. Het bewijs maakt gebruik van de eigenschappen van elliptische krommen.

300 jaar. Om een stelling te kunnen bewijzen / ontkrachten. Hoedje af.

Vijf vragen (maar) van Max Frish:

-Sind Sie sicher, daß Sie die Erhaltung des Menschengeschlechts, wenn Sie und alle Ihre Bekannten nicht mehr sind, wirklich interessiert?

-Hätten Sie lieber einer anderen Nation (Kultur) angehört und welcher?

-Wann haben Sie aufgehört zu meinen, daß Sie klüger werden oder meinen Sie’s noch? Angabe des Alters.

-Wenn Sie an Verstorbene denken: wünschten Sie, daß der Verstorbenen zu Ihnen spricht, oder möchten Sie lieber dem Verstorbenen noch etwas sagen?

-Möchten Sie lieber gestorben sein oder noch eine Zeit leben als gesundes Tier? Und als welches?

Okey, en als extra vraag:

-Lieben Sie jemand?

Voor Michel.
Ik hoop dat het een troost mag / kan zijn. Al zal het de pijn niet wegnemen. Ik voel me zo triest. Ik wou dat ik slimmer was en er iets aan kon doen. Beste Michel, ik heb geen medelijden maar de tranen hangen over mijn wangen. Sterkte maat!

Tekst door A. Grün, Maarten van der Marel

It starts in my belly
Then up to my heart
Into my mouth I cant keep it shut
Do you recognize the smell
Is that how you tell
Us apart
I fool myself
To sleep and dream
Nobodys there
No-one but me
So cool
Youre hardly there
Why cant this be killing you
Frankenstein would want your mind
Your lovely head
Your lovely head

Schitterend!

Het mooiste is natuurlijk dit nummer.

I am in love with this song. It sums up me at age 16-25 with a photographer boyfriend I had an off and on relationship with. Best shag in me life. Getting in his car and driving out to the deserts and mountains in Vegas having sex everywhere taking photos.. It is indefinitely the hottest gay boy song on earth.

Euh, dat ventje hierboven, links. Aan die ladder daar…
Dat ben / was ik dus.

Meer uitleg. Later.

Een ontzettende slechte performance, maar het beste wat ik op You Tube kon vinden.

Hier ben ik al weken zot van.

Dudffy:

Yeah well, ‘t is simpel maar je moet het weten.
Je moet alle plugins uitzetten, tsk…

En dan krijg je dit:

Bezig met downloaden van update http://wordpress.org/wordpress-2.7.1.zip
Unpacking the core update
Verifying the unpacked files
Bezig met installaren van de laatste versie
Upgrading database
WordPress upgraded successfully

Jezusman, kunnen ze dat niet eerder zeggen?

“I’ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhauser gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.”

- Roy Batty, in the movie Blade Runner

Twice a year is more than okey, no?

NOT every f*cing month.

What are you, developers? Or monkeys?

IK KRIJG HET SCHIJT VAN DIE UPDATES LANGS LINKS EN RECHTS!

Jullie? Zo’n zever zeg!

Deze nacht bekeken.

Een “oorlogsfilmken“, dacht ik.

Ik heb zitten bleiten, maar bleiten.
Tranen met tuiten. En dan vooral op het einde. Eigenlijk ook in het ergens in het midden en in het begin enzovoort ..

Op stip ergens in de nummers 10.

(Nbr. 1 blijft nog steeds Blade Runner. Trouwens.)

Heb ik blijkbaar overgeslaan overgeslagen zo te zien. Het was dan ook een kutdag.
Sorry meisjes, een luldag, dus.

Weten jullie nog over de rant die ik schreef naar aanleiding om mijn systeem te patchen naar SP3? Lees hier.

Wat was er aan de hand? Wel, deze dingen bijvoorbeeld:

Service Pack 3 voor XP moet een van de meest verwachte Windows-updates ooit zijn. Maar op een aantal computers lijkt de patchcollectie voor problemen te zorgen. Het is nog onduidelijk hoe grootschalig de problemen zijn, al zegt één Microsoft-expert dat onder meer computers met een AMD-chip last hebben.

Afgaande op de fora van Microsoft zelf, zijn er verschillende klachten over SP3. Meerdere gebruikers melden bijvoorbeeld dat de Windows Update-functie niet langer functioneert na het aanbrengen van Service Pack 3.
Ook klagen sommige mensen over mislukte installaties. Dit defect lijkt veroorzaakt te worden door een conflict met beveiligingssoftware. Dat kunt u aanpakken door een stappenplan te volgen dat Microsoft heeft gepubliceerd.
Veel ernstiger is de panne die pc’s met een AMD-processor lijkt te treffen. Jesper Johanssons, een onafhankelijke Microsoft-expert (MVP), schrijft op zijn blog over een vicieuze cirkel van reboots en crashes waarin zijn computer terechtkwam na het installeren met Service Pack 3.
Volgens Johanssons zou alles veroorzaakt worden door een Windows-onderdeel dat eigenlijk bestemd is voor Intel-processors, maar vaak door pc-fabrikanten op AMD-computers wordt aangebracht omdat ze maar met één versie van XP voor beide processorfamilies werken.
Op de Technet-site van Microsoft wordt in elk geval stevig gediscussieerd over computers die steeds maar opnieuw blijven opstarten. Het kan hier ook gaan om een bug uit een testversie van SP3, maar het lijkt erop dat sommige gebruikers het nog altijd ervaren – ook met het servicepack dat ze via Windows Update afhaalden.
Een tweede AMD-gerelateerde bug manifesteert zich als een crash tijdens het opstarten van Windows XP. Er verschijnt dan de tekst “Problem was detected and Windows has been shut down to protect your computer from damage. The BIOS in this system is not fully ACPI compliant”, waarna de pc het met een blue screen of death opgeeft. De oplossing hier is echter doodsimpel: tijdens het opstarten een USB-geheugenstaafje of harde schijf insteken.

Welnu, *kuch* ik neem mijn woorden terug. Sorry aan de mensen van Microsoft.

De oplossing was simpel:
- Bios flashen (Ik heb een Dell Dimension 5150 van een jaar of drie oud, zeker?)
- SP3 van de officiële MS-site downloaden
- Halfuurtje wachten
- Klaar!

En alles loopt hier als een trein. *Blij kijk*
(Tot hiertoe. Keep fingers crossed.)

Leuke Taallink vandaag in mijn inbox:

Wat is correct: de ontblootte borst of de ontblote borst?

De ontblote borst, zoals de blote borst. Als het voltooid deelwoord ontbloot voor een zelfstandig naamwoord staat, wordt het verbogen zoals een bijvoeglijk naamwoord. We gebruiken daarbij dus niet de regels voor de vervoeging van regelmatige werkwoorden in de verleden tijd (ze ontblootte een van haar borsten). Vormen als ontblootte en ontblote worden bij het spellen nogal eens met elkaar verward.

Dus vanaf nu weten jullie het allemaal! Herhaal na mij: tetten worden ontbloot, dus het gaat over ontblote tetten!

De piloot van de wonderbaarlijke landing in de rivier Hudson had stalen zenuwen tijdens de laatste minuten van vlucht1549. Dat blijkt uit de opnames van het gesprek tussen hem en de luchtverkeersleiding die zijn vrijgegeven.

Is een schitterend hotel, trouwens. En voor een prikkie gehad destijds, want net na de bomaanslagen in Sharm el Sheikh wou er geen kat/hond naartoe. Dàn juist – moet je gaan, tiens!

… voor, de vlucht. Tijdens (mm, moeilijk – maar het ging, soms) hoorde dit er ook bij.
Natuurlijk.

Toestel achter ons was trouwens één van onze drie toestellen die we toen hadden (en stond in panne, er stond altijd wel één van de drie in panne.)

…wat het beste is wat ik ooit in mijn leven gedaan heb.

Ewel, niets eigenlijk, het beste moet nog komen. (Grapjeuh!)

Het beste en het mooiste wat ik ooit in mijn leven heb meegemaakt daarintegen was het Sint Elmosvuur toen ik in de cockpit zat van Brussel naar Heathrow (leeg – we vlogen toen leeg met een A320 naar een klant).

Zoiets moois en en bevreemdend heb ik nog nooit meer terug in mijn leven gezien. Er bestaan beelden van op You Tube maar in het echt was het nog 10 keer “erger” – en mooier.

Het ging ongeveer zo (maar bij ons kroop het hele ding over de cockpitramen heen en bleef er secondenlang op liggen), scary!

(Zie ook: dit korte filmpje.)

Ik zat achter de “co-co” (co-piloot) als flying loadmaster in de cockpit toen een BA‘er met een zwaar technisch probleem zat dat we in Berlijn niet meteen konden oplossen.

De Pilot in command riep toen via ULF: “Portishead, Portishead, can you read me?”

Nu, juist toen – was ik zot van Portishead (de muziek) en ik verstond er geen bal van. ‘Wat doet hij nu?’

Anyhow, vandaag ben ik erachter gekomen:

Portishead Radio (callsign GKA) was a radio station in England that provided world-wide maritime communications and long-range aeronautical communications from 1928 until 2000.

Tsk, na al die jaren. Een mens is nooit te oud om te leren.

Dat was toen ik in Glasgow woonde. Er was toen nog geen internet, telefoon was pokkeduur, ik zat daar met mijn school-Engels tussen allemaal Schotten (a wee drink fo a wee lassy!) en van mijn flatmate had ik een cd-speler te leen gekregen met cd’s, en (ondermeer) ééntje van Chris Rea.

Ik verging toen van de heimwee.

Ik heb het begin van deze cd wel zeker 1000 keer of meer opgezet, toen.

Luister goed naar het begin:

(Pas later, véél later begreep en vond ik de hele tekst ontzettend goed – en nog steeds (en méér en meer) : actueel.)

Oh, en ik was nog jonk toen, en mooi en al – en toen had ik na een week of twee al een inboorlingvriendje, en toen zijn we allebei handje-in-handje in het donker (wat wil je – de Schotten villen je levend als je zoiets laat zien, remember Oscar Wilde?) naar de net uitgekomen film Streets Of Philadelphia in de plaatselijke bios gaan kijken.

Nina Hagen. Was ik zot van. Nog steeds. Bekijk deze video maar eens. Es Lebe You Tube!

En dat, bijna de hele tijd zitten beluisteren op weg van Berlijn naar Gent en op vijf uur tijd gereden in een gehuurde – laatste nieuw model BMW (ik werkte op de luchthaven in Tegel had toen dikke korting bij Avis) om een liefje in Gent te zien die me daardoor heeft laten zitten. Het kalf had nooit gedacht dat ik er ging staan op zo’n korte tijd.
Oh, stories…

(Yep, ik heb Berlijn-Gent ooit eens op vijf uur tijd gereden – via Venlo. Het was wel nacht.)

Oh boy, waar is den tijd! (Nog altijd blijft dit ijzersterk.)

… en met dit (zie hieronder) thuiskomen. Tsk.

Ja, Bruno – in de Fnac. Urgh! Shame on me! (Ik kon het niet laten…)