06 feb 2009
“Op de E40 Brussel – Leuven is er net voor de afrit in Bertem een ongeval gebeurd”
Dat was toen ik in Glasgow woonde. Er was toen nog geen internet, telefoon was pokkeduur, ik zat daar met mijn school-Engels tussen allemaal Schotten (a wee drink fo a wee lassy!) en van mijn flatmate had ik een cd-speler te leen gekregen met cd’s, en (ondermeer) ééntje van Chris Rea.
Ik verging toen van de heimwee.
Ik heb het begin van deze cd wel zeker 1000 keer of meer opgezet, toen.
Luister goed naar het begin:
(Pas later, véél later begreep en vond ik de hele tekst ontzettend goed – en nog steeds (en méér en meer) : actueel.)
Oh, en ik was nog jonk toen, en mooi en al – en toen had ik na een week of twee al een inboorlingvriendje, en toen zijn we allebei handje-in-handje in het donker (wat wil je – de Schotten villen je levend als je zoiets laat zien, remember Oscar Wilde?) naar de net uitgekomen film Streets Of Philadelphia in de plaatselijke bios gaan kijken.
