Huug & Druug

Tiens, gisteren helemaal uit het oog verloren maar vandaag bestaat deze blog precies vijf jaar en één dag.

Ongeveer 2.332 posts en 6.188 comments. Waarvan ik er zo’n 10% heb weggedaan (wegens écht te belachelijk en zo’n 5% comments in de vuilnis, wegens: omdat die krotters op mijn zenuwen werkten), dus maak er maar met gemak 2600 posts van.
2600 keer zever in pakskes verkopen. Dat zijn er zo’n plusminus 1.4 per dag.

Hm.
Ik ga er toch eens iets anders moeten doen, dit loopt uit de hand.

Ik vind die gele vuilzakken eigenlijk spuuglelijk.

Raar, ik maakte me een tijd geleden krèk dezelfde bedenking, meer nog:

Die gele vuilniszakken zijn niet alleen spuuglelijk, met die doodshoofden en andere gruwelijk bangmakende pictogrammen erop lijkt het wel of de straat iedere week vol ligt met uiterst gevaarlijk chemisch en nucleair afval, brrr…

2009 BEGINT AL GOED: TERUG 2 BANKEN OVERKOP!

Lap, ‘ t is zover! De crisis, 2 banken overkop in België!

Lees verder »

Ik ben alweer eens van mijn stoel gevallen – nouja, bijna. Ik moest toch eventjes gaan liggen zo erg was het. Ik moet dit jaar een dikke 500 euro bijbetalen. 500 – f*cking euro’s!
Dus heb ik eventjes zitten uitrekenen hoe dat komt.

Eind oktober heb ik de meterstand van het gas (de gas?) opgenomen en kwam ik op een gemiddeld verbruik van nog geen 120 kuub per maand. Te doen, vooral omdat ik ermee verwarm en er ook mijn douche & bad mee neem. Ik hou van baden, een beetje teveel zelfs: dus dat moet minder worden.

De laatste drie maanden heb ik door deze KROTwinter ineens een verbruik gehad (en nog steeds) dat natuurlijk véél hoger ligt dan normaal. Boenk: vandaar de verhoging op jaarbasis. Hadden we nu zo’n winter gehad zoals vorig jaar dan had ik véél minder verbruikt. Enfin, niets aan te doen.

Elektra is ietjes méér verbruik geworden. En dat snap ik niet: ik doe overal het licht uit in kamers waar ik niet moet zijn, zet zelfs mijn decoder van mijn tv en en mijn pc uit als ik het ze niet gebruik, ik ben echt paranoia geworden op het gebruik – en verbruik van elektra. Eén nadeel: ik kook via elektrische platen. Ik had het liever met gas, maar ja – ik huur het huis dus heb ik daar niet veel over te zeggen.
Okey, ik geef toe: vanaf nu ga ik geen wasmachine meer doen draaien voor twee onderbroeken en een vaattdoek, en niet meer op 60 maar op 40, zelfs 30 graden en “kort” – niet “lang”.

Verder zat ik mijn hoofd te breken hoe ik dat verbruik nog zou kunnen verminderen en toen viel mijn euro. De boiler! De boiler onder de vaat! Dat ding is al zeker 20 jaar oud en staat dag en nacht aan.
Ik heb er meteen de stekker uitgetrokken.

Anderzijds, afwassen met koud water: dan heb je meerverbruik van water…
Bah, en voor echt vettige dingen (een braadpan, soepkom) lukt dat afwassen ook niet echt goed of je moet ontzettend veel afwasmiddel gebruiken, het spoelwaterverbruik is dan ook navenant.

Trrr, zo is het ook nooit goed, toemmezeg! Misschien moet het dan toch maar eens proberen met een schakelklok en het ding ‘s nachts laten uitzetten.

Heeft u ook nog tips?

En zoals altijd naar het Alberstrand bij Cedric & Cindy.
Zoals altijd gaan we zitten zoeken naar een parkeerplaats en zoals altijd gaan we die niet vinden behalve en zoals altijd aan het Zegemeer. Niet voor twaalf uur, want zoveel geld hebben we ook niet voor ‘ s morgens – de ligzetels erbij te betalen – een namiddagje is zo al duur genoeg. En zoals altijd gaan we dan onze boterhammetjes opeten (de frigoboxtoerist “uithangen”) en dan gaan we zoals altijd liggen bakken en braden (terwijl ik een boek lees of de Flair) of zoals altijd commentaar geven op “Madame Leopard” of zo’n andere gebruikelijke tante, en dan gaan we zoals altijd rond een uur of vier een tasje thee gaan halen, en ga jij zoals altijd een ijsje halen rechtover de dijk en zal je me zoals altijd vragen of ik er ook eentje wil hebben en ik zal ik zoals altijd zeggen dat ik dat wel lust maar daar de schijterij van krijg, dus liever niet.
En dan gaan we ons zo rond zes uur terug aankleden, eenmaal op de dijk op zoek gaan naar salade voor bij de frieten – (soms doen we wél eens iets geks en gaan we naar de Rembrandt viskroketten eten, en af en toe steken we gewoon de dijk over en bestellen ons daar dan een “Plateau de fruits de Mer“) – en dan gaan we zoals altijd onze pa bellen om te zeggen: “dat hij maar zijne plan moet trekken, met dat eten” (gelukkig is diene mensch niet moeilijk op dat gebied, een boterham met kaas en en biertje erbij, en zijn geluk kan niet op) – en dan gaan we zoals altijd in een auto zitten waar je in ligt te bakken als in een oven en zal ik zoals altijd met jou naar Gent rijden terwijl achter het stuur mijn ogen bijna dichtvallen van de zonneslag omdat je me voor de zoveelste keer gezegd hebt dat ik genoeg zonnecrème moest aandoen en ik zoals altijd niet naar je wou luisteren – ik zal me daarbij, zoals altijd ontzettend ergeren aan het verkeer en zoals altijd ga je dit niet leuk vinden.

Zoals altijd ga je dan steak met frieten bakken, gaan we nog eens naar het nieuws kijken en zal je me naar huis voeren.

Ik hoop dat het deze zomer ook zo zal zijn.
Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest tijdens die dagen.

En dan rij je best niet tegen “mijn kar”. Of je krijgt er dubbel van langs.
Nochtans ben ik IRL een van de meest vriendelijkste personen ter wereld

Schuppe bewijst het:

Een post die in se niet negatief is, met een reactie die dat wel is. Al kwam die reactie van Huug, die gekend is om zijn sterk geuite meningen online, maar die ik evengoed als een rustige en zeer aangename mens ken van eerdere ontmoetingen

Ha, nu lees je het eens van een ander!

Er is een boek van Vladimir Nabokov waarin Pnin een vaas laat vallen.
Die vaas staat als symbool voor het leven en geluk – en Pnin laat het vallen – zonder erg, zonder kwaads in hem – uit onhandigheid, vallen in duizend stukken.

In de verhalencyclus over Timofey Pnin, die twee jaar na Nabokovs beroemdste roman Lolita verscheen, staan stijl, spot en psychologisch inzicht ten dienste van goedmoedige kritiek op een cultuur die een moeizame relatie heeft met iedereen die anders is. Dat houdt deze universiteitssatire uit 1957 ook als immigrantenroman actueel.

Maar waar? Welk boek? Welke pagina? Ik heb me al sufgezocht. Ik wil die scene teruglezen. Die twee, drie zinnen hebben me destijds zozeer aangegrepen – dat ik dat gevoel eventjes wil terughebben.

Net zoals Bogard in Casablanca:

Rick: Of all the gin joints, in all the towns, in all the world, she walks into mine.

Ilsa: I can’t fight it anymore. I ran away from you once. I can’t do it again. Oh, I don’t know what’s right any longer. You have to think for both of us. For all of us.
Rick: All right, I will. Here’s looking at you, kid.
Ilsa: [smiles] I wish I didn’t love you so much.

Oh, en dan ga ik wéér. Neen, niet bleiten. Erger.

Lees ik net op Gentblogt. Jaap is dood.
Ik heb twee jaar lang “les” van hem gehad aan ‘t Unief. Het waren de leukste “lessen” en interessanst ooit gekregen in mijn leven. Jaap Kruithof is één van de mensen geweest die bepalend zijn geweest hoe ik vandaag “in elkaar” zit, en denk.

*Pinkt dan ook een dikke traan weg*

Update: meer op deredactie.be

De sprookjes over een leven na de dood wil ik niet. Ja, ik ben lastig, ik zeg vaak neen. Ik heb mijn moreel en psychisch denken wel vorm kunnen geven in mijn leven, maar dat een mens ook in het spirituele rust kan vinden, geloof ik niet. Het is een eeuwig zoeken, en nooit definitief vinden.

Euh, “interessanst”? Ik vergeet dan ook Rudolf Boehm, Ghysbrecht (inleiding op de psychologie), Walter Prevenier en de onvermijdelijke maar uiterst vermakelijke Etienne Vermeersch. Van Etienne moesten we “De Naam Van De Roos” lezen, trouwens. Sindsdien ben ik gek van zo’n soort boeken.

Man of vrouw, maakt niet uit. Liefde is, en gaat voor alles, en daarbij – waarom zou ik discrimineren?

Sorry hoor, ik heb het er-ug zitten.

Send to a friend by Arno: Jive To The Beat
This song is performed Arno.

Ik heb met Arno nog veel aan de toog gezeten. In de Archiduc maar ook (overdag) van tenten in de buurt van het “vis”-plein. Arno is een toffe kerel, geen kapsones of zo. Maar ook simpel. Een “goed” gesprek zat er nooit in. “Ej je nog een flokke? Moej ne nog een pint hén?” Simpel. En goed.

MAAR, als je dan zijn teksten léést. Ha! Dat is dan andere koek (subliem!):

You can wear what you want
You can be what you want
Well do what you want
Take what you need
Do what you feel

Don’t lose your pride
Don’t step away to the side
Kiss the past goodbye
Don’t step away to the side

Jive to the beat
Stay on your feet
Jive to the beat
Stay on your feet

Take a look at Mona Lisa
She’s got the smile of the blues
Take a look at her
Take a look at her
She’s got the smile of the blues

Jive to the beat
Stay on your feet
Jive to the beat
Stay on your feet

I don’t need somebody
To destroy my proud
I don’t step away to the side
And I hope I get it right

I prefer a smart heart
Instead of a smart head
I hope I hope I get it right
And I
I get it right

Jive to the beat
Stay on your feet
Jive to the beat
Stay on your feet

Jive jive jive to the beat
Jive jive jive to the beat

Jive to the beat
Stay on your feet
Jive to the beat
Stay on your feet

Jive
Jive
Jive
Jive
Jive
To the beat

Anyhow, ik laat het niet aan mijn hart komen, hier komt nog DE MAX!

Luister vooral na 05.02. (eerste nummer) Dan kom ik ZOT! Maar ZOT. Zo wijs!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

en hier is nog ééntje, gemaakt door Renaat:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kijk dan krijg je dit, en het absolute schijt van:

Dan krijg je van mij dus dit:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“Uw lichten staan niet aan, ik kan u niet zien!” SCHREEUW ik tegenwoordig tegen iedere “collega” fietser die ik niet kan zien zodra het donker is.
Blijkt, dat “de meesten” tegenwoordig -uit gemak- zo’n ding aan hebben die aan -en uitflikkert. Meestal maar voor- of achteraan, zo’n flikkerlicht. De homo’s.

WRONG, hé gasten. Bijvoorbeeld : ik ben een automobilist: ik nies: “Hatchie!” (Kan gebeuren, ik ben verkouden.) Ik heb nét mijn ogen dicht. Uw “flikkerlicht” heb heb toen nét niet gezien. Ik rij u PLAT omver.

Nog iets: de verlichting op fietsen is net zoals met auto’s: je moet ZIEN waar je op aan het rijden bent. Een dikke put in de weg, met zo’n flikkerding aan? – plotseling? Met zo’n flikkerlicht zie je er niets van. PAAF, dik op euwh muile! Dus zo’n flikkerding vooraan, vergeet het maar. No use.

Zo’n rood flikkerding achteraan? Nog ergerlijker! Van dicht of ver heb je geen idee of het nu om een fietser of om een jogger gaat, of gewoon een auto die in panne staat. Een achterlicht van een fiets moet als hij/zij aan het rijden is PERMANENT branden.

Fietsers willen dezelfde rechten als auto’s? OK, graag, maar: zelfde plichten en verantwoordelijkheden!

Léo Delibes.

I am just a poor boy and my storys seldom told

Asking only workmans wages, I come lookin for a job, but I get no offers
Just a comeon from the whores on 7th avenue
I do declare, there were times when I was so lonesome
I took some comfort there

Now the years are rolling by me, they are rockin even me
I am older than I once was, and younger than Ill be, thats not unusual

In the clearing stands a boxer, and a fighter by his trade
And he carries the reminders of every glove that laid him down or cut him
til he cried out in his anger and his shame
I am leaving, I am leaving, but the fighter still remains
Yes he still remains

The Low Symphony

This is a wonderfully fresh work, filled with lyrical and rhythmic grace and beauty. You will not find a single note of angst here. It is light, airy, and at times gently serious, but it never takes itself too seriously. It strikes a delicate balance between being serious modern music and music meant for pure pleasure. It is a truly enjoyable experience to listen to this symphony.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Zet je installatie op “12″, relax and enjoy. Dit is het beste wat Bowie en Glass ooit gemaakt hebben. (Het lijkt een beetje op Wim Mertens.) Het nummer duurt dan ook 12 minuten, be warned.

Streets damp and warm
Empty smell metal
Weeds between buildings
Pictures on my hard drive
But I’m the luckiest guy
Not the loneliest guy

Steam under floor
Shards by the mirrors frame
Clouds green and low
No sign, no nothing now
But I’m the luckiest guy
Not the loneliest guy

All the pages that have turned
All the errors left unlearned, oh
Well I’m the luckiest guy
Not the loneliest guy
In the world
Not me
Not me

(Bowie. Natuurlijk.)

Bij Michel las ik een reactie van Yves naar aanleiding van een post bij Michel en mijn reacties (en mijn postje) erop.

Yves schrijft:

Er is snel verwarring tussen de fietsstallingen type NMBS en type Stad Gent. Dit is de versie Dampoort, en dit is de versie Stad Gent.

Okey, ik wil het eventjes hebben over het “Fietsenrek Type gent“. Want dààr gaat mijn ergernis grotendeels over. Op onderstaande foto zie je een p-e-r-f-e-c-t geplaatste fiets!

Het is dus absoluut niet de bedoeling om er een fiets rechts -nèt- naast te stallen. Waarop niet?
Laat ik het proberen duidelijk te maken met onderstaande foto:

Op de foto staan 2 paarse “x”-en. U kan zien waar de buis begint (achteraan) en vooraan toekomt: met zeker 15 tot 20 centimeter verschil ten opzichte van elkaar.
Waarom is dit zo gedaan? Om je fiets comfortabel te kunnen stallen, er is daarbij een gleuf voorzien waarin je voorwiel kan rusten en aan de rechterkant van je voorwiel komt alweer die buis zodat je voorwiel niet kan ombuigen (vermits de rest van het fietskader – in princiep- vastgemaakt en rust aan de buis (de buis van van “x” achteraan naar “x” vooraan.)

Een fiets onmiddellijk rechts naast een “perfecte geplaatse fiets” zetten is dus: een moord – een overtreding – een domme zet – een klotestreek. WANT DAAR IS HET REK NIET VOOR GEMAAKT, TIENS!

En dat voor een studentenstad. Die gastjes moeten nog véél leren, mijn gedacht. “Geen plaats!?”, hoor ik u neuten? Komaan zeg, daar heb ik ook een antwoord op: lees hier.

Update: er moeten inderdaad véél méér van die rekken geplaatst worden. Tel maar eens na: zo één rek telt voor 5 weggebruikers. 5 auto’s minder dus. Heeft u al eens bekeken hoeveel plaats 5 auto’s de straat innemen? Gi·gan·tisch veel! Weg ermee. Leve de fiets.

Eindelijk op You Tube! Karen Finley!

You don’t own me bastard
you fuckin’ asshole
you wanna suck my pussy
well let me suck your dick
suck your dick bastard bitch
ooh I wanna get your wiener in my ass
well I’ve got your fuckin’ cock
and it’s in my twat good
I’m not gonna give it up you piece a shit
you can’t own me like you have
just start lickin’ that little pussy juice
and maybe I’ll take that clit
put it on your face bastard
put it on your mind

ooh get me off
get me off
ooh get me off right now

let me tell you how I take the yams
ooh I stick it up my granny’s ass
she’s a real real nice granny
ooh and I never touch her snatch
’cause she’s my granny
ooh and I love her ass
ooh I take those Belgian waffles
ooh I smear it up her crack
and I put it up her butthole
’cause I love those Belgian waffles
ooh and I take that Belgian beer
ooh I’m comin’ ooh I’m comin’
get me off get me off get me off
suck my nubs suck my nubs
suck my tits
suck my clit suck
my dibs cud my dub boy oh Ah-yah I got it

ooh mama mama you are suckin’ your granny
ooh you are fuckin’ your sister too
and I’ve got those mulatto children
that are sittin’ under my dress
ooh get me off get me off get me comin’ boy
I’ll suck your wiener for you
you don’t know what it’s like to be finger fucked
you wish you could be a baby maker
oh you wish you just wanna be fucked in your ass
but you’ll never know what it’s like
’cause I’ve got those multiple orgasms
and I’m comin’ every night

ooh boy
just suck me off
just suck my tits
just get me going right
ooh make me a tit sandwich
ooh get me going right
I want my granny’s ass
I want me a dwarf
I want your wiener in my mouth
ooh I want those wieners in my cock
ooh I got a cock too
ooh it’s called a clitoris and you never knew what
ooh boy get me off off too

ooh I’m swimming in my piss
and I’m gonna to shit in your ears
ooh shit boy just shit in my mouth
ooh fuck me you bastard bitch
ooh you don’t own me let me wipe your face
let me piss in your mouth
ooh boy I’m going to shit on you
I’m gonna pull that cock
I’m gonna to tug at those balls
ooh let me suck those balls
gonna take a big brown hot steamin’ shit on you woman

ooh I’m gonna make you come
ooh boy I’m on the subway with those bums
and they’re just drinkin’ my piss
ooh baby I just love you
ooh baby get me off get me comin’ get me comin’ get me off get me off
get me comin’ suck me [reverb]
get me off
get me off
get me off off off

ooh I’m swimmin’ in piss and suckin’ my tits
get me off granny granny
suck me boy
ooh you’re ƒuckin’ your granny and you’re fuckin’ your girl
and you wish you had a clit but you only got cock
ooh come boy come boy
get me get me off get me ahhhhhhhoff

ooh get me off
suck me boy
got Belgian waffles in my twat
I got beer up my pussy and you never knew what
’cause I’ve got the clit
I’ve got the master action
and boy you don’t own me not one bit
ooh I’ll suck that cock
I’ll suck that wiener

well you just listen here Mr. Horse:
you drop that ghetto blaster
suck me off
suck me off
suck me off

Euh, dat was dus muziek uit mijne jeugd. Eh.
En ja, en ik vind het nog steeds fantastisch.

Ozark is altijd zo goed in troost:

Gisteren gelezen bij Michel:

…daar staan alle fietsen op mekaar gepakt, en met de sturen op, onder, over en door mekaar. En aangezien de rem- en versnellingsinskabels nogal uitsteken, haken al die dingen in mekaar, en als er dan regelmatig mensen hun fiets met wat minder dan uiterste voorzichtigheid uit het rek rukt, is het na verloop prijs.

Waarop ik reageerde met:

Daar krijg ik ook het absolute sch**t van. Mensen moeten leren hun fietsen te stallen zoals “het hoort”. Net zoals auto’s. Je zet je kar ook niet op een parking – zo, dat een ander nauwelijks zijn portiere openkrijgt.
Zo’n pipo die zijn fiets vlak naast de mijne zet (zodat ik alle moeite moet doen om mijn fiets eruit te krijgen), krijgen van mij sinds een paar maanden een speciale “behandeling”: banden platzetten. Vooraan en achteraan.

*
*   *

Kijk, ik moet vandaag de straat maar oversteken om u een aanschouwelijk bewijs te geven:

De fiets met het petje op het zadel is (zogezegd) mijn fiets.
Staat keurig in de stalling zoals het hoort. De pipo ernaast (rechts) heeft zijn fiets zo gezet dat ik maneuvers moet uitvoeren om mijn fiets er op een gemakkelijke manier eruit te krijgen. Vandaag valt het nog mee: pipo rechts zijn stuur staat vóór mijn stuur dus kan ik ik na enig gefoefel mijn fiets er “gemakkelijk” uitkrijgen. Pedalen haken in elkaar, pedalen raken in de spaken van de ander of van jouw wielen: de klassieke schijtsituatie.
Het kan ook anders (en lastiger): dat het stuur van pipo rechts àchter mijn stuur staat en dan beginnen de problemen pas: remkabels & versnellingskabels raken in elkaar verstrikt, het stuur moet al eens omgebogen worden, soms moet je een trap op de fiets van pipo rechts geven om de boel vrij te maken: heel erg irritant allemaal.

Ha! Maar dat is nog niet alles. Ook links is er een pipo die zijn fiets zet – waar het niet moet. Je zit dus met een dubbel probleem. Het ergste, het aller-irritantste in zo’n geval is dat pipo links een ketting heeft zonder beschermbak rond: een open ketting. Je zit dus te vechten om je vrij te maken van pipo rechts en ondertussen is je versgewassen, gestreken en gesteven broek stontvuil aan het worden van het vet van de ketting van pipo links.

De fietser helemaal links op de foto heeft het bijvoorbeeld aan zijn been stuur: hij/zij krijgt er zijn fiets er niet uit zonder een duw te moeten geven aan de fiets rechts van hem. Gevolg: eenmaal de fietser helemaal links weg is, ligt de geduwde fiets tegen de mijne aan. Zeer leuk allemaal (NOT!)

Kijk. Dan word ik nijdig hé. BLOEDNIJDIG. Pipo recht & links krijgen van mij dan steevast ook een special treatment: psssccht! Banden plat, vooraan en achteraan.

Leer uw fietsen stallen zoals het hoort! Je zet je auto toch ook niet op een parking dat de mensen ernaast niet meer in hun kar geraken zonder zich in allerlei bochten te moeten wringen? Verdomme zeg!

Oh, nog iets: de fietser helemaal rechts op de foto heeft het ook niet helemaal begrepen hé? Zet uw rijwiel volledig in het rek en niet zomaar halfweg: stom kalf!

Ik weet het niet, zouden de meeste van de Ami’s dan allemaal zo godsvrezend zijn? Toch raar?

Zelfde met iemand uit het geloof vanuit de Islam.
Als je die persoon zegt dat je in NIETS geloofd – nouja, ik ben een agnost , geen atheïst – (ik geloof alleen maar in mezelf, bijvoorbeeld) dan staan ze op hun achterste poten: dit KAN niet.

Ik ben er niet uit met dat geloof. Ik ben de bijbel aan het lezen. Pagina per pagina.

Ik weet het niet.

Want dan het je nog de apocriefen en al die ander dingen zoals de Dode Zee-rollen enzo… pfft.

Ingewikkeld allemaal.

Het rare aan het “ding” is dat het mensen helpt, blijkbaar. Dat ze daardoor tot dingen in staat die ze anders niet zouden kunnen verwezenlijken.

Raar. Zot, crazy. In God we trust – Gott mit uns – Ik zou het ook wel kunnen maar ik geloof er niet in. Ik ben er te nuchter voor. Misschien moet een mens een klein beetje “zot” zijn om tot grootse dingen te geraken?

Waarom moest Obama op de bijbel zijn eedaflegging doen?
Waarom moet de machtigste man op aarde zijn autoriteit verlenen aan een hersenspinsel?
Koningen en keizers. Machthebbers.

Napoleon – dat was pas iemand met ballen!

De eigenlijke kroning deed Napoleon zelf. Na aanvallen op de Kerkelijke Staat werd keizer Napoleon echter in de kerkelijke ban gedaan. Daarop liet hij Pius VII arresteren door generaal Radet en in gevangenschap in Savona houden (1809).

Dat zouden ze met de huidige paus ook moeten doen: in de bak draaien. Een ontolerante, oude zak die het dan nog waagt om met de Islamieten in de clinch te gaan. Alsof dat NU het moment is. Wat een kalf zeg! Wat een lege Duitse Teutoonse stomme ZAK is me dat niet zeg.

Anyhow.

Conclusie: het plebs is oliedom, het laat zich nog steeds leiden door geschi(r)ften uit boeken die 2000 jaar of ouder zijn – of ze gaan naar astrologen en / of waarzeggers.

En het het plebs gaat binnen een maand of 5 terug moeten gaan stemmen.

Ik hou mijn hart vast.

Naar aanleiding van een postje bij Michel & Pietel. (Te lui om een link te geven. Daarbij iederéén wéét waarover en wie het gaat!)

Anyhow. Wat is het toppunt van discriminatie? (Oude mop, hoor.)

Een homoseksuele negerjood.

Kroll had laatst ook een goede in Le Soir staan:

Oahhh, smelt, bleit! Mooi Grandioos!

Die violen, die kitsch. Die tekst! Gary Grant! De mooiste man ter wereld (geweest)!

Someday he’ll come along, The man I love
And he’ll be big and strong, The man I love
And when he comes my way
I’ll do my best to make him stay
He’ll look at me and smile, I’ll understand
Then in a little while, He’ll take my hand
And though it seems absurd
I know we both won’t say a word

Maybe I shall meet him Sunday,
Maybe Monday, maybe not
Still I’m sure to meet him one day
Maybe Tuesday will be my good news day

He’ll build a little home, That’s meant for two
From which I’ll never roam, Who would, would you
And so all else above
I’m dreaming of the man I love

*
*   *

Lees verder »

Oh ja, toch iets. Maar dat is eigenlijk iets voor mijn archieven.
Gisteren, het was alweer een halfjaar geleden: 21j 174groot 70kg 16cm (ongeveer, toch veel kleiner dan de mijne in ieder geval) in het “h*m*kot“.
Piercing in de bovenlip. Schoon lijf, maar dat was dan ook alles, die jonge gastjes weten écht niet hoe ze moeten vrijen. Wel een wreed vriendelijk ventje.

Zo’n kot is in feite de max. Hoge nood? Hup, daar naartoe, pakt daar iemand vast, snokken (altijd safe, tiens) en klaar. Oh, voor relaties moet je er niet zijn, maar daar zit ik voorlopig niet op te wachten, so. Why not?

Toch raar hé. Toen ik nog werk had stond ik zo rond halfzeven op om rond kwart voor acht, acht uur mijn trein te halen naar Brussel om dan rond negen uur op mijn werk te zijn.
Ik zat me af te jakkeren en te stangen om toch maar die deadline (min of meer) te halen. De tijd v-l-o-o-g voorbij.

Vandaag ben ik opgestaan om 07.00 uur. Njha, iets vroeger zelfs. (Helemaal niet geslapen, eigenlijk.) Ik moet nergens naartoe. Ik moet wél iemand bellen in Brussel om negen uur.

De tijd k-r-u-i-p-t voorbij.

Om zot te worden.

Michel? Kunnen we nog eens lachen.
Want, want.

Ik weet niet wat te zeggen, alleen dat ik met een dikke krop in mijn keel zit en nauwelijks mijn scherm kan zien door de tranen heen.

Pour eteindre le feu au cul de Marilou,
Un soir n’en pouvant plus de jalousie,
J’ai couru au couloir de l’hotel decrocher de son clef,
L’extincteur d’incendie.
Brandissant le cylindre je frappe paf,
Et Marilou se met à geindre,
De son crane fendu s’echappe un sang vermeil,
Identique au rouge sanglant de l’appareil,
Elle a sur le lino, un dernier soubresaut, une ultime secousse,
J’appuie sur la manette, le corps de Marilou disparait sous la mousse.

Cincinnatus kept staring into the book. A drop had fallen onto the page. Through the drop several letters turned from brevier to pica, having swollen as if a reading glass were lying over them.

Nabokov.