13 nov 2008
Ze willen allemaal het vel van Karel De Gucht
Radio één deze morgen, minister Charles Michel is terug uit Congo. Hij had er onder meer een ontmoeting met president Kabila. Na de derde vraag kreeg ik het al op mijn heupen: gingen de vragen nu over het bezoek van Michel of werd Karel De Gucht hier standrechtelijk afgemaakt? Het laatste, dus.
Ik heb me ontzettend geërgerd bij de vraagstelling van de presentatrice aan Charles Michel, in Congo sterven er op dit moment ontelbaar veel mensen en toch moest men tot bijna 10 keer toe doorvragen en doorbomen over de positie van De Gucht – alsof dat ene moer uitmaakt.
Jawel, het maakt iets uit maar was het nodig om daar maar steeds buiten proporties te blijven over doorgaan? Het leek wel een persoonlijk vete die moest uitgevochten worden. Zo ergerlijk en totaal niet terzake. Chapeau voor Michel hoe hij zich niet liet vangen aan de insinuaties en valkuilen van de vragensteller.
Deze week is het wel héél erg: bij de journalisten in de Wetstraat ruiken ze bloed en is het volop “De Gucht afschieten” geblazen, kost wat kost moeten ze zijn vel hebben.
Voor een keer dat we een minister hebben die competent is en zijn werk doet zoals het hoort moet hij hangen, ongelooflijk! Over minister van Financiën Didier Reynders die nu al 9 (negen!) jaar de zaken op hun beloop laat met een enorme chaos tot gevolg horen we – oorverdovend, niets. Mja, De Gucht is een gemakkelijke prooi, eenvoudiger om uit te leggen aan het plebs, met gegarandeerd hogere verkoop- kijk- en luistercijfers.
Ewel, ik heb dat ook gehoord, bij het ontbijt, en had datzelfde gevoel. Ze bleef maar doorbomen over De Gucht, en Michel (ik had zelfs niet door dat het Michel was, het was steeds maar De Gucht hier, De Gucht daar) wou daar maar niks over zeggen, en zij bleef maar pushen, en op den duur zaten wij daar alledrie (jawel, Henri ook) zo van: “hou gewoon op, juffrouw, niemand luistert nog naar dit interview.”
Helaas kunnen we weinig doen aan Reynders…
Helaas ja, ofwel moeten we dringend werk maken van verregaand confederalisme ofwel zouden we voor de “federale” op alle politici moeten/mogen kunnen stemmen, gelijk vanwaar ze zijn. Het kan toch niet dat we zo’n krotter niet kunnen wegstemmen, g*dverdomme.
De oplossing: de federale kieskring!
[...] Yves leest ook mijn blog… Hier een hoge onkostenvergoeding, daar het verwijt aan een ministersvrouw dat ze 8.000 euro [...]