Hugues

De kenners, betrapt.

Met, helemaal achteraan (vooraan dus eigenlijk), The Neville Brothers in volle actie.

Al gezien?

Ziet u nog steeds niets?

Wacht, eventjes het beeld op zijn kant en vergroten… Lees verder »

Pfft, ze hadden beter Tom Boonen toegelaten, van hem weet men tenminste dat hij spul pakt – niet om beter te koersen, maar om zich te ontspannen, ha!
Ik zou graag eens het gezicht van de organisatoren willen zien als de gedopeerde renner nummer 4 bekend gaat worden. Want daar mogen we zéker van zijn, het is nog lang niet gedaan.

Mmm, de Nigerianen doen toch beter hun best vind ik, deze is té doorzichtig, je moet écht een uil zijn om hierin te trappen:

fromgeorge kramo
reply-togeorgekramo@yahoo.fr
to undisclosed-recipients
date Wed, Jul 16, 2008 at 5:44 PM
subject george kramo

ATTN,
My name is George Kramo from Cote D I’ voire i work as an accountant in our bank i was push to contact you because of my client who died Three years ago leaving behind Capital amount (US$15.6M with interest) in our bank here where i work, I am his account manager till date nobody has come
forward or put application for the claim.
During the my private search for the relative recently your name was among the findings that matches the same surname as the deceases name is (withheld for security reason) who died interstate with no Will or next of kin.
To maintain the level of security required I have intentionally left out the final details. I want you to come forward since I can provide you with the details needed for you to claim the Funds so that I can be gratify by you,I will do all the crucial part in the bank to have the claim release to you promptly. To affirm your willingness and cooperation please do so by replying me at my private email ekramo@yahoo.fr Indicate therein if you do wish to finalized this issue with me.
I do expect you prompt response. Thank you,
George Kramo

Twee-en-een-halve-dag voor mijn (weekje -maar-) congé, en het is of ze het allemaal ruiken.

“Mailbox-in”-sound heb ik moeten afzetten want het ding “dingt” gelijk een beiaard en de telefoon staat niet stil: “Wilt ge dat nog doen? En vergeet niet van dat… en dat ook nog, en ohja…”

Urgh, precies of ik vertrek voor een halfjaar op wereldreis, kalm aan hé, hastn!

Hij heeft het ons altijd willen zeggen en het stond in de sterren geschreven: de regering ging vallen op Quatorze Juillet!
Yves, toch! In het diepst van zijn hart: een francofiel.

Hij zal natuurlijk zeggen dat hij alles geprobeerd heeft, dat het niet gelukt is door het Franstalige “non”. In De Morgen stond te lezen: “De geschiedenis leert dat zelfs een stemmenkanon zoiets maar één keer in zijn carrière kan doen, en dat zelfs hij daarna wel eens nooit meer het gezag zou kunnen vinden om wat dan ook nog te realiseren.” Ik ben benieuwd.

P.S.: Ohja. Een retrospectieve: klik hier.

Eerst moesten we het aantal dagen zonder regering tellen, eind vorig jaar begon het aftellen naar 20 maart. Daarna konden we meteen onze klokken afstellen op 15 juli.
Zolang heeft het niet mogen duren want vandaag weten we eigenlijk al hoe laat het is: de Heilige Yves I = Le Terminus. Of niet?

Spannende uren, morgen weten we meer. Is het einde van Leterme I in zicht? De klok kan opnieuw beginnen tellen… Ondertussen zakt dit land al langer als een dik jaar verder in het politieke moeras. Chapeau!

Ik zet alles in! Voor één keer heb ik het volste vertrouwen in de man.

Hier volgt een waar gebeurd verhaaltje, in het lang is het ingewikkeld, in het kort komt het hierop neer:

Een vrouw heeft heel haar leven lang gedacht dat haar roots in Zwitserland lagen, omdat haar vader uit Zwitserland kwam en zijn verhalen en familie en foto’s dat allemaal konden bevestigen.

Ieder jaar op haar verjaardag hing bij haar thuis de Zwitserse vlag uit en ook met Kerst werd de boom opgetuigd met typisch Zwitserse Butterhorn koekjes die weken op voorhand werden gebakken. Aan de voordeur in haar huis in Gent hing een glasraam met de Zwitserse vlag in verwerkt, vakanties werden vaak in Zwitserland gehouden, you name it. Geen slecht woord over “La Suisse” of je had het geweten. Ze was niet extreem nationalistisch maar op één ding was ze wel fier, alhoewel ze het allemaal kon relativeren maar toch, fier: op haar Zwiterse afkomst.

Op haar sterfbed (en hoe dat nu eigenlijk gebeurd is, daar wil ik nog steeds het fijne van weten) is ze te weten gekomen dat haar vader helemaal niet haar vader was, d.w.z. biologisch geweest is. Ze was een aangenomen dochter van een Egyptische handelsvennoot van haar “vader” die haar had opgevoed had als was ze zijn eigen kind.

Niet alleen is die wetenschap als een mokerslag bij haar aangekomen maar toen ze me dat vertelde heeft ze me doen zweren om nooit of te nimmer en voor de rest van mijn leven achter gelijk wat voor een vlag aan te lopen.

Dat zogenaamde nationalisme: it’s all in the mind.

Er stond een interessant artikel gisteren in De Morgen. Ik ging er wat over schrijven maar Sander was me voor, het zal me leren om de hele zaterdag met mijn lui gat in bed te blijven liggen. (Ik lijk wel een Waal -grapjeuh! Grapjeuh! Omgekeerde ironie. C’est une blague, hein!)

*Kuch* Enfinsoit, een eye-opener inderdaad, want om heel eerlijk te zijn moet ik toegeven dat ik wél lange tijd over de mythe: “1914-1918: De Vlaming sneuvelt, want zijn officier spreekt Frans” gedacht heb dat het wààr was. Niet dus. Alweer een illusie rijker.

Ook interessant is de passage over de mythe: “Het artificiële België”-gezeik dat om de haverklap de kop opsteekt. Leuk om weten is dat:

België mag dan wel pas in 1830 onafhankelijk zijn geworden, de staat was al 400 jaar in wording. Het was daarna alleen lang in een statenbond ondergebracht, zoals alle landen in West-Europa. De notie van een Vlaams volk is véél artificiëler dan het land België.”

“België is even artificieel dan elk ander Europees land”, treedt professor Louis Vos van de KU Leuven Wils bij. “De Belgische natie was al in de Oostenrijkse tijd min of meer gevormd. De Belgische revolutie was een nationale revolutie, er had zich al een hele tijd een soort van gemeenschap gevormd. In 1830 waren er geen Vlamingen of Walen, er waren eigenlijk alleen maar Belgen.

Zo, het zou wel goed zijn moesten ze dat vanaf nu eens luid en duidelijk benadrukken tijdens de lessen geschiedenis op school. Want ik heb het destijds bij de Jezuïeten helemaal met de foute paplepel meegekregen. Mijn toenmalige leraar geschiedenis vereerde Maria Theresia van Oostenrijk dan ook als was ze een heilige. Geen wonder.

U hoeft niet langer massaal te mailen, bellen of langs te komen, de telefoon stond roodgloeiend en er liggen nog een tiental diehards voor de deur te kamperen – ik denk dat ik de politie maar eens moet bellen om de doorgang vrij te maken. En vuilnis dat die drommen wachtende mensen hebben achtergelaten! Ivago moest langskomen met een volledige veegploeg + camion om alles op te ruimen, tsk…

De iBruudruuster ™ is (zoals verwacht) volledig door de voorraad heen. Een fenomenale, bliksemsnelle recordverkoop!

Niet verder vertellen, maar ik had nooit gedacht dat ik die 2 modellen zo snel verkocht ging krijgen, pfiew! Een goede mond-aan-mond reclamecampagne die de mensen helemaal zot maakt is onbetaalbaar. Eén model was zelfs nog niet helemaal in elkaar gezet, maar dat vond de koper niet erg, ha!

Een hele tijd geleden heb ik een een jaar gewerkt op Schiphol (met een jaarcontract bij een vliegtuigafhandelaar als Weight & Balance officer) en vier jaar bij Hewlett-Packard Nederland in Amsterdam. Ik heb er niet graag gewoond (in Nederland) maar wel heel graag gewerkt. De bedrijfscultuur is er helemaal anders dan in België.

Een tijdje geleden verscheen in De Standaard de serie “Hollandse maatjes” en daarin stond ondermeer het volgende te lezen:

Vlaamse bedrijven kennen de consensuscultuur niet. Hier dienen vergaderingen enkel om besluiten mee te delen aan de ondergeschikten. Belgische bedrijven zijn veel hiërarchischer georganiseerd. Hier is de baas nog echt de baas. In Nederland moet een manager zijn gezag verdienen en is er meer gelijkheid in het bedrijf. Je kan er dwars door de organisatie heen de topmanager rechtstreeks aanspreken over een probleem. In Belgische bedrijven kan dat niet. Die zijn veel stroperiger. Hier is je directe baas overslaan heel slecht voor je carrière.

Nederlanders houden van lange vergaderingen, waarin iedereen zijn bijdrage kan leveren tot de discussie en er pas na afloop een beslissing wordt genomen. Maar Belgen kennen die consensuscultuur niet. Hier dienen vergaderingen vaak louter om besluiten mee te delen, want de belangrijkste knopen zijn vooraf al in de coulissen doorgehakt.

In de Belgische bedrijfswereld is er veel wantrouwen en veel meer controle. De Belgische baas behoudt die bijvoorbeeld door wel de taken te delegeren, maar niet de bijhorende bevoegdheden. Zo moet de ondergeschikte telkens weer terug gaan naar zijn baas, bijvoorbeeld om budgettaire goedkeuring te vragen. In Nederland krijg je een taak én een zak geld en wordt er na een jaar een evaluatie gemaakt.

He- le- maal waar, helaas. Gelukkig werk ik nu voor een Amerikaans bedrijf, met een sfeer vergelijkbaar zoals die er was bij H-P. Ook bij ons loop je bij de CEO gewoon binnen als dat écht nodig is en je met een probleem zit. Overlegcultuur ten top, bekrompen “bazenbevelen” bestaan niet. Een verademing. Ik kan het iedereen aanraden.

Nieuw! De iPhone “Bruudruuster“. Belt als brood knapperig is. Verschillende beltonen (mits bijbetaling.) Robuust en schokvrij. In verschillende kleuren verkrijgbaar (mits bijbetaling.) Voorkomt aangebrande korstjes (mits bijbetaling.) Aansluitbaar op Windows (mits bijbetaling.) Simlockvrij (mits bijbetaling.) Beperkte voorraad. Nu alleen verkrijgbaar België, Gent. Eén verdeler voor gans Belgïë, alleenverdeler in Europa en de rest van de wereld: mail naar Huug & Druug. Op = op!

Leverbaar aan huis (mits bijbetaling.) Wegens voorziene grote vraag moet u rekening houden met een leveringstermijn van minstens 3 weken. Te betalen bij bestelling. We aanvaarden geen voorschotten.

Tip: via Flor.

“Belgische iPhone kost 525 euro“, kopt de krant vandaag.

“Voor de zotten die het willen betalen” denk ik dan.

Mijn Nokia 3310 gaat al bijna 5 jaar mee en daar kan ik evengoed mee bellen, dank u.

Kijk, de dag dat ik me kan scheren met die iPhone en het ding een kopje koffie zet, ja dan… misschien. En dan nog.

Begint u er ook niet genoeg van te krijgen liefste lezertjes? Ik heb het ondertussen helemààl gehad met de beloftencultuur van de nep-regering Leterme. Er is geen regering, er is geen realistische begroting, men neemt geen beslissingen, er zijn nauwelijks wetsvoorstellen gemaakt, men doet alsof men met de mensen bezig is terwijl men nog steeds ruziënd over straat rolt en terwijl de koopkracht van de gezinnen verder daalt slaan en zalven de CD&V spindoktors ons met woorden rond de oren zoals: “hoop” – “geloof” – “mirakels” – “rust & discretie”.

Ondertussen heeft iedereen al lang en breed in het snotje dat de regering Leterme van in het prille begin een doodgeboren vrucht is dat men kunstmatig in leven wil houden ter meerdere eer en glorie van het Heilige Kartel en de Zalige Yves. Een eventuele mislukking en het daarmee gepaard gaande gezichtverlies moet ten allen prijze vermeden worden zelfs als het land daarmee al een tergend jaar lang niet of nauwelijks bestuurd wordt. Sociale zaken, energieprijzen, cultuurbeleid, milieu, de zaken die er écht toe doen. Is er al iemand die daarover iets zinnigs heeft gehoord of gezien de laatste maanden?

Neen, maandenlang zit men zijn tijd te verspillen en te palaveren over zoiets totaal onnozels als een zoveelste staatshervorming, alsof we daar allemaal reikhalzend zitten naar uit te kijken en dit van levensbelang is voor ons dagelijks bestaan. “Zolang er gesproken wordt, is er hoop”, stelde CD&V-justitiespecialist Tony Van Parys. Volgens hem is er ook “geen alternatief”.

“Geen alternatief”? Amehoela! Niets kan slechter zijn dan de doodsreutel die we nu al maanden moeten aanhoren en ondergaan. Het zou een daad van barmhartigheid zijn om er definitief de stekker uit te trekken, de patiënt is immers klinisch morsdood. Het is een misdaad om nog langer palliatieve zorgen toe te dienen en zo het lijden onnodig lang te blijven rekken. Een beest dat zo afziet geeft men een nekschot. Uit genade!

Een oplettende lezer heeft het reeds gezien (we zaten erop te wachten…) – en jawel, we spreken hier over een wereldprimeur!
Want wat had Luc De Vos gisteren in zijn rechterhand voor hij in het bruine sop ging springen? Jawel, een levensechte vagina dentata! Een alligator op vrouwenbenen, dé missing link waar Darwin tevergeefs naar op zoek was! Typisch, iets voor Luc De Vos.

Het begint een jaarlijkse traditie te worden, behalve voor één ding: de locatie.
Zoals u eerder aangekondigd op Gentblogt kon lezen werd Big Jump dit jaar onder massale belangstelling gehouden in Portus Ganda. Big Jump is een actie van het Gents MilieuFront voor iedereen die propere en levende rivieren wil. Op precies hetzelfde tijdstip springen in heel Europa duizenden mensen in rivieren, waterlopen en meren om te tonen dat ze wakker liggen van proper water – én dat ze daar iets willen aan doen…

Lees verder »

Er zijn mensen die met de taxi naar Werchter rijden. Vanuit Gent!

Een jobken in het onderwijs, hé! Ik ken er zo nog: doen nu grootschalige renovaties in de immo-sector. Na hun uren. De poenpakkers. En twéé maanden verlof in het jaar… duh!

*Huug loopt nu héél hard weg* Mwoeha!

Deze avond is het (de zoveelste herhaling van) Koko Flanel op BRTN Eén. Ik denk niet dat ik ga kijken want ik weet nu al hoe het afloopt, flauw hoor… grmbl. Ik weet het, ik had het maar niet moeten lezen. Djù toch, miljààrde!

Op de duur zou een mens nog heimee krijgen naar al die gekende gedopeerden bij de start van de Tour.

Deze morgen was ik iets later op mijn werk wegens een “zweepslag” in mijn kuit toen ik een sprint wou inzetten om de trein te halen. Een trein die ik heb gehaald maar wel ten koste van een extreem pijnlijke kuitspier. Het leek wel of iemand een dolk in mijn onderbeen had gestoken.
Eenmaal in Brussel werd het erger en erger, ik moest bijna naar het werk strompelen, yukkie.
Afijn: toen ik achter mijn bureau zat heb ik meteen mijn nieuwe schoenen uitgeschopt waardoor de pijn bij het lopen (- op mijn sokken – op het werk – niemand zei wat, waarschijnlijk zag niemand het, krrr…) een stuk minder werd. Raar: helemaal geen pijn aan mijn voeten, maar wel in één kuit.

Mijn manager is een Ierse madam, ze doet haar best om Nederlands te spreken en begrijpen, maar een “spierverrekking in mijn kuit” is toch iets teveel gevraagd. Omgekeerd stond ik ook met mijn mond vol tanden. Hoe leg je dat nu uit in ‘t Engels?
“I’ve had a lash in the muscle of my lower leg”? En “kuit”, hoe zeg je dat nu ook alweer?

Anyhoew: Google to the rescue, en daar vond ik, bij “lower – leg – pain”: “Calf Strain – Torn Calf Muscle – Lower Leg Pain” —> pulled calf muscle. Zodus: “I’ve pulled my calf muscle.”

Ik heb toch zo het gevoel dat dit maar raar klink, eigenlijk… maar zo te zien verstond ze wel wat ik bedoelde. Hm..

Deze post had u nog tegoed van me, en vermits ik altijd van mijn woord ben… maar eerst eventjes terug in de tijd:

De factuur van het water daarintegen, miljaar. 240 euro moeten bijbetalen en daar valt niet veel aan te doen, ik verbruik gewoon teveel… Mmm, eens denken wat ik daaraan kan doen. Wat minder een bad nemen zeker? En eindelijk die lekkende wc-pot herstellen, pfft.
Probleem is dat het ding dan eens lekt en dan een hele tijd alweer niet, grmbl… Dus als het een tijdje goed gaat, dan denk ik algauw: “laat maar”. Het is dan ook zo’n lullig kutkarwei om dat binnenwerk van de stortbak te vervangen maar het zal wel moeten zeker? Wordt vervolgt.

Vandaag krijgt u dus het vervolg: een reportage van de zoveelste home improvement (ik ben het dik beu aan het worden, er komt geen einde aan) ten huize Huug: hoe vervang ik een lekkende wc-stortkraan, urgh!

1) Men neme één – lekkende – wc:

Lees verder »

Ze zijn nog niet mee bij Het Laatste Nieuws, het is plusvader! Tsk!

Het moet nu maar eens gedaan zijn met goede voornemens! Iedere keer als ik tegen mezelf zeg: “Mmm, vandaag ga ik eens vroeg gaan slapen.” Vroeg is dan zo’n uur of half twaalf, hooguit middernacht, dan is het iedere keer prijs en ben ik voor 2 uur niet onder zeil.
Misschien moet ik me voornemen om het altijd lekker laat te maken? Misschien werkt het dan andersom?
En overdag ben ik doodop en drijf ik op adrenaline om dan in de trein huiswaarts finaal te stuiken.
Als ik dan thuis ben voel ik me na een douche alweer kiplekker en kan ik de hele nacht aan. En als ik op bezoek ga bij mijn ouders (traditioneel – altijd tijdens het weekend,) dan lig ik binnen de korste keer in de sofa te ronken. 20 maanden zonder vakantie (die maand werkloosheid in december van vorig jaar is géén vakantie hé, hastn!) begin ik nu echt wel te voelen.

Hoog tijd dat mijn verlof eraan komt. Nog 3 weken te gaan. Nie pleuje! *Kreun*

Els en ik zijn deze morgen naar de begrafenis van Slosse geweest en het was mooi. Er waren veel mensen (vooral als je bedenkt dat het vakantie is en het mooi weer was) en er was schoon volk. Allemaal lieve, hartelijke mensen.

Walter De Buck was daar, Roland, Anton Cogen, onze burgemeester en zelfs voormalig minister Paul Van Grembergen (ook zo’n crème van een mens).

Het was goed. Simpel, ingetogen, met veel lachen maar ook met een dikke krop in onze keel. Bij het Ave Maria kon ik het niet langer houden en Els was helemaal aangedaan op het laatst, de schat. Al goed dat ik mijn kleenexen meehad. Zelfs de burgemeester moest een traantje wegpinken.

Groots. Een mooi afscheid. Vaarwel piraat, vaarwel beste vriend. Bedankt voor alles. We gaan je nooit vergeten.

Lees verder »