Hugues

Copy/paste van een postje van 13 september 2007. Ja! 2007!!

Uit La Dernière Heure:
Dans une émission pour jeunes de la VRT, Leterme a lancé l’idée d’un troc avec les francophones pour leur faire avaler la réforme de l’état. Il s’agirait de leur offrir de l’argent. (…) De l’argent contre des compétences, donc. Comme au bon vieux temps, quoi. (…) Bref, l’homme a encore réussi à monter la quasi-totalité des francophones contre lui. De façon définitive ? Pas sûr que le CD&V sacrifiera ses 800.000 voix, même si la solution de rechange est évidente. Car Herman Van Rompuy, issu du même parti, semble convaincre de l’efficacité et de l’intelligence de ses démarches.

Daarnaast, een bedenking bij dat hoge stemmenaantal.
Het aantal stemmen dat een persoon of een partij haalt is van geen tel of van belang als je de dingen erop vooruit wil laten gaan. Wat ergens een troost is: zelfs met een miljoen stemmen of méér gaat het Belang niets, nada, nul dingen bereiken. Ergo: nogmaals een bewijs dat iedere stem voor die permanente onruststokers en bangmakers een verloren stem is.

Als de boel nu in de soep draait, dan is het des te meer de schuld van dé kiezer – die altijd gelijk heeft, maar wél altijd de verkeerde keuze maakt. Moesten de Vlamingen bij de vorige verkiezingen hun stemmen verdeeld hebben over de drie traditioneel klassieke partijen (in casu: oranje-rood-blauw) in de plaats van ze te versnipperen over onnozele niche-partijtjes – en welbepaald één partij die er alleen maar is ter meerdere eer, glorie en belang van zichzelf en haar portefeuille, dan zouden we nu met een comfortabele tweederde meerderheid in de kamer zitten en waren de problemen die zich nu stellen in een mum van tijd opgelost geweest.

Dat iedereen die zit te wauwelen dat het alweer de schuld is van de halsstarrige Walen dus maar eens snel zijn klep dichtdoet en mijn hoofd gerust laat met die steeds weerkerende onzin. Alles inzetten op een halfbakken vlaams-nationalistische geit met een sausje christendemocratie erover is niet echt de beste keuze geweest en dan nog eens een ander groot deel stemmen weggooien aan een partij waarvan je op voorhand weet dat die nooit aan de bak gaat komen is gewoon idioot. Stop met zagen en stem de volgende keer wat verstandiger en strategischer. Verder een raad aan Yves De Oppergeit: zwijg vanaf nu als vermoord over die 800.000 voorkeurstemmen of het kalf zal verdronken zijn nog voor het kan lopen.

Dat schreef ik dus een jaar geleden! Heb ik gelijk, of heb ik gelijk?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Legrand, huh. Puh!

Update: Het is maar voor te lachen hé. Michel Legrand was en is groots! Net zoals Franc Pourcel, bijv.

Lees. Zo’n dikke losers zeg.

Meer dan ooit is duidelijk dat er Vlaamse en Waalse pers- en mediaorganen zijn, waardoor België door niemand meer wordt verdedigd. Over de politieke crisis blokletteren de ‘Vlaamse’ kranten: “Waalse vrienden: Ça suffit” (Het Nieuwsblad), en “België kraakt” (Gazet van Antwerpen). De schuld voor de crisis wordt natuurlijk eenzijdig bij de Franstaligen gelegd. De Franstalige media doen precies het omgekeerde en schieten met scherp op de Vlamingen!

Wees dus op uw hoede en laat u niet verleiden door de subjectieve en vooringenomen media. Het is niet toevallig dat een Vlaams-nationalist (Geert Bourgeois – NVA) de verantwoordelijke minister is voor het mediabeleid in Vlaanderen!. Wat België dezer dagen overkomt is een zuiver politieke kwestie. Het zijn onze politici die onnodige en steriele discussies voeren waardoor het lijkt alsof Vlamingen en Walen niet meer kunnen samenleven, terwijl dagelijks meer dan 80% van de Belgische bevolking op een vriendschappelijke manier in contact komt met mensen die aan de andere kant van de taalgrens wonen.

Ons land heeft geen nood aan een dringende staatshervorming waarbij België verder wordt uitgekleed. Die behoefte wordt ons aangepraat door de politiek en de media spelen het spel mee. De media werken als versterker en als klankkast voor het splitsingsdenken, en iedereen loopt gewoon mee! Wat ons land WEL nodig heeft zijn politici met een nieuwe mentaliteit, een mentaliteit die Belgisch is en rekening houdt met de gevoeligheden van BEIDE gemeenschappen en de belangen van alle burgers! De staatshervormingen waarbij België steeds verder wordt ontmanteld, zijn niet de oplossing voor de politieke problemen die we nu kennen. Integendeel: ze zijn zelf de OORZAAK van de onbestuurbaarheid en chaos, omdat ze de gemeenschappen tegenover elkaar plaatsen en door de ondoorzichtigheid leiden tot inefficiënt en duur bestuur.

Dit land mag niet uit elkaar vallen maar moet juist een voorbeeldfunctie voor Europa en de wereld vervullen: laten zien hoe verschillende taalgemeenschappen kunnen samenleven en samenwerken. Want… “Eendracht maakt macht”! Als wij in een klein landje als België nog niet met twee taalgemeenschappen in vrede kunnen leven en samenwerken, hoe moet het dan in Europa, en de wereld als geheel?

Old man lying by the side of the road
With the lorries rolling by,
Blue moon sinking from the weight of the load
And the building scrape the sky,
Cold wind ripping down the allay at dawn
And the morning paper flies,
Dead man lying by the side of the road
With the daylight in his eyes.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Find someone who’s turning
And you will come around.

Blind man running through the light of the night
With an answer in his hand,
Come on down to the river of sight
And you can really understand,
Red lights flashing through the window in the rain,
Can you hear the sirens moan?
White cane lying in a gutter in the lane,
If you’re walking home alone.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Just find someone who’s turning
And you will come around.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Just find someone who’s turning
And you will come around.

Ik heb het geprobeerd, dit liedje is on-geloof-lijk moeilijk om na te zingen. Vijf keer heb ik het nagezongen en op band gezet, het resultaat trekt op niets. Het lijkt simpel. Vergeet het. Daarom is het ook zo mooi.

Vorige week zat ik thuis op mijn terras naar De Kreuners te luisteren, en ineens zag ik een vallende ster. De laatste keer dat ik een vallende ster zag was tien jaar geleden. Ik heb dan ook een wens gemaakt, natuurlijk.

Mijn wens kwam uit. Volgende keer zeg ik er wél het bedrag bij.
Krotter, dat ik ben.

Als de N-VA een klein beetje zelfrespect heeft dan trekt ze vandaag de stekker uit en blaast ze het kartel op. Het zou een zegen zijn voor iedereen hier in dit land. De gijzeling is lang genoeg geweest.

Waar ik naar verlang is een krant of een tijdschrift dat me échte informatie geeft. Geen vod die zogezegd de politieke actualiteit zit te volgen maar/en de mensen zit op te jutten. Zowel Le Soir als De Standaard en paupers zoals Knack verontrusten me, meer als ze me zouden informeren.

Het journaille zit in twee kampen en jut de natie op, voor wat, voor niets. Oh, jawel: voor de cijfers: de kijk -en leescijfers en de verkoop.

Walgelijk is dat. Oorlog verkoopt. Helaas, altijd.