Hugues

Copy/paste van een postje van 13 september 2007. Ja! 2007!!

Uit La Dernière Heure:
Dans une émission pour jeunes de la VRT, Leterme a lancé l’idée d’un troc avec les francophones pour leur faire avaler la réforme de l’état. Il s’agirait de leur offrir de l’argent. (…) De l’argent contre des compétences, donc. Comme au bon vieux temps, quoi. (…) Bref, l’homme a encore réussi à monter la quasi-totalité des francophones contre lui. De façon définitive ? Pas sûr que le CD&V sacrifiera ses 800.000 voix, même si la solution de rechange est évidente. Car Herman Van Rompuy, issu du même parti, semble convaincre de l’efficacité et de l’intelligence de ses démarches.

Daarnaast, een bedenking bij dat hoge stemmenaantal.
Het aantal stemmen dat een persoon of een partij haalt is van geen tel of van belang als je de dingen erop vooruit wil laten gaan. Wat ergens een troost is: zelfs met een miljoen stemmen of méér gaat het Belang niets, nada, nul dingen bereiken. Ergo: nogmaals een bewijs dat iedere stem voor die permanente onruststokers en bangmakers een verloren stem is.

Als de boel nu in de soep draait, dan is het des te meer de schuld van dé kiezer – die altijd gelijk heeft, maar wél altijd de verkeerde keuze maakt. Moesten de Vlamingen bij de vorige verkiezingen hun stemmen verdeeld hebben over de drie traditioneel klassieke partijen (in casu: oranje-rood-blauw) in de plaats van ze te versnipperen over onnozele niche-partijtjes – en welbepaald één partij die er alleen maar is ter meerdere eer, glorie en belang van zichzelf en haar portefeuille, dan zouden we nu met een comfortabele tweederde meerderheid in de kamer zitten en waren de problemen die zich nu stellen in een mum van tijd opgelost geweest.

Dat iedereen die zit te wauwelen dat het alweer de schuld is van de halsstarrige Walen dus maar eens snel zijn klep dichtdoet en mijn hoofd gerust laat met die steeds weerkerende onzin. Alles inzetten op een halfbakken vlaams-nationalistische geit met een sausje christendemocratie erover is niet echt de beste keuze geweest en dan nog eens een ander groot deel stemmen weggooien aan een partij waarvan je op voorhand weet dat die nooit aan de bak gaat komen is gewoon idioot. Stop met zagen en stem de volgende keer wat verstandiger en strategischer. Verder een raad aan Yves De Oppergeit: zwijg vanaf nu als vermoord over die 800.000 voorkeurstemmen of het kalf zal verdronken zijn nog voor het kan lopen.

Dat schreef ik dus een jaar geleden! Heb ik gelijk, of heb ik gelijk?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Legrand, huh. Puh!

Update: Het is maar voor te lachen hé. Michel Legrand was en is groots! Net zoals Franc Pourcel, bijv.

Lees. Zo’n dikke losers zeg.

Meer dan ooit is duidelijk dat er Vlaamse en Waalse pers- en mediaorganen zijn, waardoor België door niemand meer wordt verdedigd. Over de politieke crisis blokletteren de ‘Vlaamse’ kranten: “Waalse vrienden: Ça suffit” (Het Nieuwsblad), en “België kraakt” (Gazet van Antwerpen). De schuld voor de crisis wordt natuurlijk eenzijdig bij de Franstaligen gelegd. De Franstalige media doen precies het omgekeerde en schieten met scherp op de Vlamingen!

Wees dus op uw hoede en laat u niet verleiden door de subjectieve en vooringenomen media. Het is niet toevallig dat een Vlaams-nationalist (Geert Bourgeois – NVA) de verantwoordelijke minister is voor het mediabeleid in Vlaanderen!. Wat België dezer dagen overkomt is een zuiver politieke kwestie. Het zijn onze politici die onnodige en steriele discussies voeren waardoor het lijkt alsof Vlamingen en Walen niet meer kunnen samenleven, terwijl dagelijks meer dan 80% van de Belgische bevolking op een vriendschappelijke manier in contact komt met mensen die aan de andere kant van de taalgrens wonen.

Ons land heeft geen nood aan een dringende staatshervorming waarbij België verder wordt uitgekleed. Die behoefte wordt ons aangepraat door de politiek en de media spelen het spel mee. De media werken als versterker en als klankkast voor het splitsingsdenken, en iedereen loopt gewoon mee! Wat ons land WEL nodig heeft zijn politici met een nieuwe mentaliteit, een mentaliteit die Belgisch is en rekening houdt met de gevoeligheden van BEIDE gemeenschappen en de belangen van alle burgers! De staatshervormingen waarbij België steeds verder wordt ontmanteld, zijn niet de oplossing voor de politieke problemen die we nu kennen. Integendeel: ze zijn zelf de OORZAAK van de onbestuurbaarheid en chaos, omdat ze de gemeenschappen tegenover elkaar plaatsen en door de ondoorzichtigheid leiden tot inefficiënt en duur bestuur.

Dit land mag niet uit elkaar vallen maar moet juist een voorbeeldfunctie voor Europa en de wereld vervullen: laten zien hoe verschillende taalgemeenschappen kunnen samenleven en samenwerken. Want… “Eendracht maakt macht”! Als wij in een klein landje als België nog niet met twee taalgemeenschappen in vrede kunnen leven en samenwerken, hoe moet het dan in Europa, en de wereld als geheel?

Old man lying by the side of the road
With the lorries rolling by,
Blue moon sinking from the weight of the load
And the building scrape the sky,
Cold wind ripping down the allay at dawn
And the morning paper flies,
Dead man lying by the side of the road
With the daylight in his eyes.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Find someone who’s turning
And you will come around.

Blind man running through the light of the night
With an answer in his hand,
Come on down to the river of sight
And you can really understand,
Red lights flashing through the window in the rain,
Can you hear the sirens moan?
White cane lying in a gutter in the lane,
If you’re walking home alone.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Just find someone who’s turning
And you will come around.

Don’t let it bring you down
It’s only castles burning,
Just find someone who’s turning
And you will come around.

Ik heb het geprobeerd, dit liedje is on-geloof-lijk moeilijk om na te zingen. Vijf keer heb ik het nagezongen en op band gezet, het resultaat trekt op niets. Het lijkt simpel. Vergeet het. Daarom is het ook zo mooi.

Vorige week zat ik thuis op mijn terras naar De Kreuners te luisteren, en ineens zag ik een vallende ster. De laatste keer dat ik een vallende ster zag was tien jaar geleden. Ik heb dan ook een wens gemaakt, natuurlijk.

Mijn wens kwam uit. Volgende keer zeg ik er wél het bedrag bij.
Krotter, dat ik ben.

Als de N-VA een klein beetje zelfrespect heeft dan trekt ze vandaag de stekker uit en blaast ze het kartel op. Het zou een zegen zijn voor iedereen hier in dit land. De gijzeling is lang genoeg geweest.

Waar ik naar verlang is een krant of een tijdschrift dat me échte informatie geeft. Geen vod die zogezegd de politieke actualiteit zit te volgen maar/en de mensen zit op te jutten. Zowel Le Soir als De Standaard en paupers zoals Knack verontrusten me, meer als ze me zouden informeren.

Het journaille zit in twee kampen en jut de natie op, voor wat, voor niets. Oh, jawel: voor de cijfers: de kijk -en leescijfers en de verkoop.

Walgelijk is dat. Oorlog verkoopt. Helaas, altijd.

Lèmburg + een krant. Waar ze hun opinie vanuit lezen.

Ge zou die krotters naar de maan willen shotten, toch?

“Paardrijden, golfen, croquet, afternoon tea, vossenjacht, dienstmeisjes bezwangeren, bals en diners organiseren, almoezen uitdelen op zondag… ”

How dèmn, ben ik tochwel vergeten zeker. En mijn paswoord ook. Dju toh!

Het feit dat een hoofdredacteur (Knack) zich laat gaan in een reactie bij een Bekende Blogger (BB) is véélbetekenend. Het wil zeggen dat diezelfde redacteur toegeeft dat bloggers wél iets te zeggen hebben: meer zelfs, een opinie hebben, uitdragen, en iets toevoegen aan de mainstrain mening van de massa.

NOOIT Gezien!

Nooit gezien, de vierde macht, die dat toegeeft.

Tenzij, het allemaal fake is. Ik denk het niet.

Twee weken geleden zei een (vrouwelijke) collega van me dat ze een account had aangemaakt op Netlog.

“Ik heb nog nooit zoveel vrienden op zo’n korte tijd gemaakt!”

Smeerlap als ik ben, heb ik op slag, en voor de lol ook zo’ n dinges aangemaakt: Hugo Drüger. *Grin*

Wat oude foto’s van mezelf erop gezet en een verhaaltje rond gemaakt en dan, afwachten…

Valt tegen, eigenlijk. Ik had gedacht dat de wijven als bosjes om mijn geld gingen vallen, maar neen, niet dus. Misschien moet ik het er wat dikker, en subtieler opleggen.

De grote lol echter, was vandaag: ik kreeg een invitatie. Ze heeft me door natuurlijk. Maar zo lachen maat.

Miljaarde zeg! Hebben jullie die krengen ook? Sinds twee dagen massaal in mijn keuken en in de badkamer, zo’n vieze beesten zeg, ik heb nog liever muggen.

Het is nu al maanden dat ik om de zoveel tijd eens bij Bruno ga piepen, en iedere keer opnieuw hou ik mijn hart vast.
Ik “leef mee”, maar vanop afstand. Ik heb (min of meer, minder – maar toch) hetzelfde meegemaakt met een voor mij dierbare mens en als ik dan lees dat zoiets met je eigen kind aan het gebeuren is, ah: de horror.

Ik heb er dan ook nooit iets willen over schrijven, ik heb Bruno nog nooit een mail gestuurd, ik dacht: hij krijgt al bakken meningen over zich heen met mensen die zich (goed bedoeld, daar ben ik van overtuigd) zitten te bemoeien, wat zou ik daar iets zinnings kunnen aan toevoegen?

Tot ik me ineens bedacht dat ik helemaal verkeerd bezig ben: als iedereen zo denkt en niemand iets doet of schrijft dan is het eigenlijk nog erger.

Bij deze, Bruno (en met tranen in mijn ogen) – het klinkt zo erg banaal en leeg, maar ik wens jou en je gezin alle sterkte en liefs, Hugues.

Stond in mijn reacties te lezen: “Een beetje zuur, een beetje de oude zak aan het uithangen, Huug. Wat is er aan de hand?”

Welja, grmbl… ik geef het toe, mijn humeur ligt onder het nulpunt en god-en-klein-pierke krijgt daar nu de schuld van, hmpf. Flauw ja, ik weet het . Ik ben dan echt een klein kind, dan. Heb ik u reeds gezegd dat zo’n blog ontzettend therapeutisch werkt? Volgende keer als ik met nog zo’n lamme spier aan mijn been zit, dan neem ik geen vakantie maar werk ik gewoon verder, al moet ik daarvoor een hele doos Ibuprofen per dag opfretten. Dan weet een mensch tenminste waarvoor hij werkt.

Niets is -zo- beu als de feesten te moeten volgen via Gentblogt of Gent blog(t). (Die laatsten mogen hun naam trouwens eens aanpassen, wat is het nu? Enfin, dit terzijde…)
Vrijdagavond heb ik een verwoede poging ondernomen om me in het feestgewoel te smijten maar moest ik al na anderhalf uur forfait geven: te pijnlijk.

Anyhoew, dat was het dan voor 2008. Mag ik nu verder in een hoekje liggen zielig doen? Dank u.

Morgen terug aan het werk. Hoera! (<– Ironie-alert!)

Mijn mening over de migratie? Uitgeprocedeerd? Negatief advies? Buiten.
Sterf van de honger desnoods. Geen chantage.
Ja, ik weet het. Ik ben een oude zak.

Update: lap, het is alweer zover.

Daar is dus niet van waar, dat willen ze je doen geloven.

Ten eerste: het is er NIET goedkoper! Zelf uitgetest met vergelijkbare producten. Echt waar, ik heb het gedaan, serieus! Ik heb een maand geleden een vergelijk gemaakt met Dendelleis aan de Watersportbaan, de GB aan de Nieuwe Wandeling en de Colruyt (een beetje verder) aan de Rooigemlaan.

Niets, nul, nougabollen! Zever, dikke zever.

Ten tweede: okey, sommige producten waren duurder. Zeep en shampoo. That’s all. 20 cent ofzo. Ik koop dat dan ook niet alle dagen. Andere dingen waren dan iets goedkoper. Ik rij met de fiets om boodschappen. Ik moet altijd lachen met mensen die met de auto 20 kilometer omrijden omdat het “daar” goedkoper is.

Onnozelaars. Benzine kost niets zeker? Simpele pipoos.

P.S.: Ten derde. Ik heb ook nog zoiets als trots. Stom, ik weet het. Ik werk dik mijn bollen af voor mijn geld. Als ik het uitgeef wil ik dat dan ook doen in een leuke, mooie winkel. Niet in zo’n derde-wereldland-supra met, naar mijn gevoel, allemaal dikke losers die daar rondhangen.

Als ik dan toch geld (teveel) uitgeef: met stijl graag, dank u.

Sander heeft gelijk. Het is te zeggen, ik had het al een tijdje door. Het is ook niet moeilijk om te zien en te lezen, het klootjesvok heeft het overgenomen, alweer. De macht van de massa. De massa met de kassa.
De massa die massaal naar de zee wil als het schoon weer is (ik vond die gast met dat zoutzuur de max, trouwens), de massa waar ik van kots iedere keer weer als ik in de supermarkt zit aan te schuiven om mijn zuurverdiende centen af te geven aan basic toestanden zoals brood en fruit dat langzamerhand niet meer te betalen is.

Oeps, nu maak ik een sprongetje.

Nouja, neen, niet echt.

Mijn vorig bezoek aan Dendelleis heeft me weeral 80 euro lichter gemaakt. Gewone dingen: fruit, kaas, vis, koekjes… geen “domme” dingen. Ik had een mandje vol. Géén kar dus, een mandje!

80 f*cking euro. Drie-duizend-tweehonderd-frank! Voor een week (en dan nog) eten.

Maar daar maakt de massa zich niet druk over. Neen. Gebroken benen en moorden, en de “vuile” Walen, dat wel ja. Opgejut door vodden zoals HLN denkt de idiote, gelobotomiseerde Vlaemsche massa dat ze zich beter gaan voelen door een vijandbeeld aan te kweken.

En het werkt! Natuurlijk! Het heeft altijd al gewerkt, kijk maar naar Tatcher met de Falklands, Busch, nu met zijn stomme oorlog, de communisten vroeger… nu de Islam, ten strijde, hoera!

De Walen. Sla dood: de profiteurs, leegzakken, madame non!

Iedere keer opniew als we met een financiële crisis zaten (olie, jaren 70) was een tsjeven regering aan de macht. Iedere keer weer hebben ze de “schuld” afgeschoven op het communautair zogezegde “probleem”. (Voeren. Martens, iemand?)
Ondertussen werd de staatschuld “opgelost” door ingrijpende “sociale” maatregelingen: minder uitkeringen voor werklozen, pensioenen, ziekte…

Wat kost ons dat allemaal! Al da geld door deuren en vensters voor het “communautaire” gezwets. Merde zeg, ik weet van wanten: ik was ooit 3 weken werkloos in Nederland: in geen tijd was alles in orde en betaald, dik vet, trouwens. Maar niets zonder iets, ze zaten achter mijn vodden (toen: het GAK, nu: de UWV), maar ze holpen me ook: na drie weken had ik terug werk!

Hier in België, vorig jaar: de merde zeg! Ten eerste moet je al bij een vakbond zijn om iets of wat goede service te krijgen. Ten tweede: trek uw plan. Toch niet normaal, neen? Dat een zuil zoveel macht heeft?
Ik weet niet hoeveel miljarden (nouja, miljoenen, toch) parkeren de banken (ik heb het zelf gezien, toen ik nog bij Fortis in de controlroom werkte – Swift- ) op het einde van de maand bij de zuilen, om het dan dagen later af te nemen en uit te keren. Rente = kassa! Maar iedereen denkt dat dit normaal is. Nu, terug, alweer. Met zes % kiezers als een cactus aan hun been, maar ondertussen het land volop gijzelen en dit al langer dan een jaar. Onvoorstelbaar!

KUNNEN WE HET NU HEBBEN OVER SERIEUZE DINGEN MR. LETERME?

WIL U AUB DE NVA KROTTERS LATEN VALLEN?

Maar dit is de MAX natuurlijk.
Uh oh, met dank aan Stijn. Dank. Subliem!

Luister. Klik hier en hier.

Luister naar de piano. Dat kan ik dus ook. Simpel. Beter zelfs. Dat zit dan hele dagen in mijn hoofd. En ik doe er dan iets mee, ik verander dat, ik maak er mijn ding mee. Ik zit achter de piano en speel een heel ander dinges. Ik maak er veel méér van. Langer, korter enzo… ik zit dat uit te spelen. Mmm… uren aan een stuk. Heerlijk is dat.

Gisteren zat ik op het strand in mijn hoofd Gershwin na te spelen, zo wijs maat.

“Titel”, vraagt WordPress. Ik moet een titel zetten boven deze post. Mhm, geen idee, geen flauw idee.
Ik zat gisteren met mijn been een beetje pijn te hebben en ik was het zo beu als koude pap. Thuis.
Als er iets is waar ik het schijt van krijg dan is het dat wel: dat mijn lijf niet mee wil. Oud worden, zeker?

So. Ik heb gisteren een driedubbele dosis Ibuprofen genomen en ben op tram 1 gestapt, richting centrum.

Ik heb me v-o-l-l-e-d-i-g laten gaan. Ik heb de helft van Gent (M/V) gekust.

Ik snap nog altijd niet hoe ik terug thuis gekomen ben, en dit hier aan het schrijven ben.

Ik hou van Gent, zijn inwoners, zijn bestuurders én Wilfried.

Hierop kan je zien hoe snel de brandweer ter plaatse was:

Euh, wacht… eerst mijn bril opzetten, ik zie niets.

Via Pietel.

Tags: reclame, fail

M’ enfin, ben ik nu de enige die hier iets anders ziet staan? Dit stond vandaag in de krant:

Dit staat op de site van Carrefour/GB:

Heb ik een fixatie, of is dit een verschijnsel dat opgang maakt bij reclamemakers? Kijk, en overtuig uzelf nadat ik het beeld wat groter heb gemaakt. Lees verder »

Vooral het sluimerverbruik, het elektriciteitsverbruik in stand-by, ligt onredelijk hoog. Bij Telenet ligt het stand-byverbruik zelfs bijna even hoog als in werking. Volgens de BBL komt dat omdat de providers ‘inferieure technologie‘ gebruiken. ‘De zware concurrentieslag tussen de aanbieders van digitale televisie maakt dat die kiezen voor goedkope technologie’, zegt Bram Claeys. ‘De energie-efficiëntie van die toestellen wordt verwaarloosd, en de consument draait op voor de kosten. In tijden van stijgende levensduurte is dat onaanvaardbaar.’

Inderdaad, onaanvaardbaar. Daarom hangen mijn printer, decoder en modem sinds jaar en dag aan een 3-weg stekker met schakelaar die ik met één simpele klik uitzet voor ik de winkel sluit en ga slapen. Mij gaan ze niet liggen hebben. Simpel.

Allezhup, we weten nu wat het is, net terug van de radioloog met een mededeling voor mijn huisarts:

Echo linker kuit. Intermusculaire dissociatie tussen de distale helft van de gastrocnemius medialis en de soleusspier met vocht tussen beide spieren vooral opgehoopt aan de distale zijde van de gastrocnemius medialis, en beperkt ook rond de achillespees. In de spier zelf geen scheur.

Wat ik dacht, een spierscheur kon het niet zijn, anders had ik er niet langer mee kunnen lopen maar gelukkig is het niet zo erg als die miserie-dinges van Peter, oef!

Conclusie: rustig aan doen en niet achter een tram (of iets anders) sprinten. Mèh!

Subliem stukje, gelezen bij Zinloos:

Goed heren. Ik beloof tegen de hoogmis van volgende week zondag met een oplossing te komen. Gebeurt dat niet, dan stap ik naar de burgemeester van Zwartegem om mijn ontslag in te dienen. En als u me dan nu wil excuseren – ik krijg hier net op mijn Blackberry te lezen dat de Koopkrachtstraat in lichterlaaie staat…

Ik neem alles terug, ik zeg nooit nog iets kwaads over WordPress, ik ben een dom kalf, een kieken zonder kop, het zal me leren. Mea culpa, mea maxima culpa, buigt deemoedig het hoofd, enzovoort…

Wreed wijs die support op de forums, trouwens, ha!

“Hoe is het nog met uw been?” vroeg er iemand me -vorige week op de trein naar het werk, “Ewel, slecht, ik had het gisteren alwéér, zo’n zweepslag in mijn kuit. Door achter de tram aan de Place Stephanie aan te lopen – alleen was het nu véél erger!”

Jawel, liefste lezers, dat was ik jullie vergeten te vertellen, het was vorige week donderdag terug prijs. Ik ben dan vrijdagavond na het werk bij de dokter geweest (“Volgens mij is het een spierscheur, Huug”) en er moet een “echo” genomen worden. Van mijn kuit, neen -niet van mijn buik, tiens… Vermits er vrijdagavond – en tijdens dit lang weekend, geen radioloog nog met de radio’s speelt moet ik dus wachten tot morgen.

Eergisteren en gisteren trok ik me echter geen bal aan van de pijn in mijn been en ben ik achtereenvolgens naar Gent Jazz geweest en heb ik gisterenmiddag een lange wandeling door de Gentse Feestenmeute gemaakt om te eindigen aan de Watersportbaan om naar het vuurwerk te kijken. Nie pleuje!

Na het vuurwerk ben ik in een heet bad gekropen en daarna in mijn bed (allebei met een boek, heerlijk die rituelen) en ben ik deze nacht en een groot deel van de dag gestuikt. Ik heb 14 uur aan één stuk liggen slapen. Hallo, dan weet je het wel: die congé, het was nodig.

Zo, dan ga ik morgen op zoek naar een radioloog en doe ik het voor de rest kalmpjes aan. Zéér kalmpjes. Ik ben nu naar de défilé national aan het kijken. Op tv.

Oud worden, pfft…