25 jun 2008
Slosse is dood en daarmee ook stuk van mijn jeugd
Slosse was een een wijze, ruwe bonk van een vent met een gouden peperkoeken hartje. Hij was inderdaad onder véél meer–gekend als portier aan de Kuiperskaai.
Woelwater Oswald Slossche was gekend als Slosse, fantast, anarchist, ex-bodyguard van “The Kelly Family”, vader van 22 kinderen, bloedbroeder van Walter De Buck, acteur en dichter.
Slosse was ook een dromerige man die ooit met zijn ijslandvaarder “de Angelus” naar het verzonken land van Mu wou varen tot hij in 1996 zijn droom letterlijk te water zag gaan omdat zijn schip na een aanvaring zonk. Maar Slosse gaf niet op, na zeven jaar werd zijn schip weer bovengehaald aan het Muidedok in Gent. Om kort erna voor een tweede keer te zinken…
Altijd als ik hem zag had ik plezier met zijn grappen en grollen en toen ik nog jonk en mooi was (nu ben ik alleen nog maar mooi *kuch*), ben ik nachtenlang uitgeweest en heb ik tijdens mijn studententijd (en ver erna) jarenlang op de Kuiperskaai gewerkt in de “55″ bij Toontje als dj, barman, garçon, glazenwasser en “madam” pipi. (En in de Vlaanderenstraat als portier in “The Must” van José Van De Putte – de vader van Alain, waar nadien de “Paradox” geweest is – ook al gesloten, maar dat is nog een heel ander verhaal.)
En af en toe mocht ik Slosse “meehelpen” als portier als het wat teveel uit de hand liep (u begrijpt wat ik bedoel). Op kalme momenten hebben we daar een hoop afgepraat en leute gemaakt aan die deur.
Slosse was eigenlijk een halve filosoof met een ongelooflijke levenswijsheid. In één oogopslag had hij iemand door en wist meteen wat voor vlees er in de kuip lag. (Of er in ging liggen. De kaai bedoel ik dan.)
Ooit, toen ik nog niet zo gekend was op de Kaai en aartsmoeilijk om binnen te geraken in wat toen dé boîte van Gent was, ben ik met een maat achterop zijn motor (een zwaar geval) geslipt in de Vlaanderenstraat (of aangereden door een auto…) en -aan zeker honderd km/h, recht de Kuiperkaai binnengevlogen, recht in de entrée van de “ELPEE” (of was het nu de “FASH”?) waar Slosse aan de deur stond. Slosse was toen overal portier.
Toen hij me terug op mijn benen had geholpen en ik half kreupel en nog natrillend van de schrik mijn helm wou afzetten, sprak Slosse de legendarische woorden, waarmee ik hem op slag super-sympathiek heb gevonden:
Al diene cinema goad eu niet helpen, want zonder lidkoarte komde nie binnen, gasten!
Waarop hij ons eerst streng, vermanend toekeek en waarop we toen alle drie gelijk in de lach schoten.
Vandaag is Slosse dood en ik vind het verdomd spijtig want ik had hem graag nog eens willen bezoeken en spreken – en zoals altijd stelt een mens zo’n dingen uit tot het te laat is zoals vandaag en ik dit stukje met tranen in mijn ogen zit te schrijven.
Verdomme. Vaarwel Slosse, ik ga u nooit vergeten maat.
Foto: gepikt van Gentblogt.
Amai, pakkend!
Ik vind het een prachtig eerbetoon dat alleen jij had kunnen schrijven. Heel ontroerend. En het blijft mij verbazen dat ik u nooit ontmoet heb terwijl we in net dezelfde wereld rondliepen..weird.
Beste vrienden ik ben de zoon van Slosse en wou jullie even laten weten dat de begrafenis plaatsvindt op dindag 1 julli 2008 om 11 uur in het crematorium te Lochristi in naam van mijn Vader heet ik jullie van harte welkom
tot dan.
Vertel dit door aan al zijn vrienden en kennissen.
Dank u ,
Siegfried Slos
Jawadde, zoveel nostalgie in 1 post! Die mens ken ik enkel van het nieuws en zijn boot, maar de Kuiperskaai, TOPS in de Veldstraat, de Paradox… Memory lane…
Amai, hij moet een fenomeen geweest zijn. Ook sprakeloos na dit en het verhaal in De Morgen dit weekend p.79.
[...] met de dood van Slosse is het hier allemaal “radio nostalgie” ten huize [...]
Slosse, als ervaringsdeskundige in de kansarmoede van de ziekteverzekering heb ik je twee jaar geleden leren kennen, je hebt me toen een mooi compliment gegeven: “lief draakje”. In de gesprekken die we daarna hadden hebben we meerdere overeenkomsten ondekt, de passie voor varen en schepen op zich, ook de liefde voor poëzie.
Lieve vriend, rust nu maar – het gevecht was lang en hard, je zal altijd in mijn gedachten blijven.
Voor Daisy kan ik alleen enorme bewondering hebben voor al hetgeen ze voor Oswald deed.
Daisy je weet dat je altijd op me zal kunnen rekenen als ik iets voor je kan doen.
Beter laat dan nooit ……. bedankt voor mijne maat te zijn (als er probleemen waren in t’vliegend) ge waart er altijd en zo wil ik u herinneren. Rik Vansteenkiste .
Huug of Druug of iemand…een schreeuw
Op zijn manier pakte Slosse mij.
Ik weet dit is lang geleden, maar ik heb een opdracht.
Ik moet iets doen voor Slosse.
Daarvoor zou ik in contact willen komen met zijn zoon Igor.
Ik heb niks te verbergen.
Paul d’ Hoine
Leuven
Mijn gsmnummer krijg je op verzoek via een e-mail naar :
paul.dhoine[apestaart]gmail.com
mijn schreeuw is er een om hulp
Ik was bang om te zeggen dat ik behoor tot het land der gekken. Maar die vrees is hier verkeerd.
Ik wil voor iedereen zeggen wie ik ben, men is gewaarschuwd door huug.
Sommigen zullen denken dat ik gek ben, maar dat zei men van Slosse ook.
Ik wil hier niemand kwetsen.
Indien zo, mag dit onmiddellijk verwijderd worden, mijn excuses.
Morgen koop ik een schip om de wereld rond te varen.
Dezelfde als dat zeilmeisje, zodat ik vecht met gelijke wapens.
Ik heb wel een nadeel, ik kan nog niet varen.
En ik ben ook ziek maar nog niet zoals Slosse.
Maar ik heb ook voordelen, maar die heb ik niet gewillen.
Ik moet het niet vragen aan een rechtbank.
Alleen aan mijn vrouw en kinderen.
Ik word niet vernederd voor het hebben van een droom zoals het zeilmeisje.
En ik heb al een zoon van een gestorven kameraad die mij wil helpen met de kracht die ik mis om die reis te maken.
Jelle is een echte kelt zoals zijn vader en hij wil mee met mij.
Alleen word ik voorlopig gek verklaard.
Ik wilde eerst voor al die mij zo noemen, mijn schip de naam Cassandra geven.
Men zoeke maar eens op wie zij was voor de oude grieken.
Mijn vader zei altijd dat we afstamden van chinese zeerovers afstamden. Mijn grootmoeder wist wel beter.
Ik ben een rechtstreekse nazaat van PC Hooft.
Die woonde in het muiderslot, als kleine jongen ben ik er geweest.
Mijn schip van morgen vond ik daar vlakbij.
Ik woon nu in dezelfde straat waar Geraard Kremer, beter bekend als Gerardus Mercator, woonde en werkte.
In een huis dat ouder is dan hem en ik loop bijna elke dag op de grond waar hij tientallen jaren op gelopen heeft.
Daarom kan ik niet anders dan mijn schip zijn Latijnse naam geven morgen. Maar de letters van de oude naam Grace zitten allemaal in die nieuwe naam.
Slosse zijn schip zonk twee maal in het muidedok.
Een echte gentenaar zei me dat dit officiëel niet bestond.
Slosse wou naar het land van Mu.
Iedereen zegt dat dit niet bestaat officiëel.
Daarom wil ik zijn igor graag spreken.
paul
Leuke memories, respect en klasse had je een ex uitbater en gebuur.
Beste Paul d’Hoinekon: ik heb geen contact en geen contactgegevens van naaste of verre familie of kenissen van Slosse. Ik vrees dat ik u niet kan helpen. Met vriendelijke groeten, Huug.
stuur me jouw gsm nr vial mail en ik bezorg deze wel aan de juist persoon ! greetz
Hugues, bedankt voor de moeite !
@’ik kan helpen’, zeker bedankt voor de moeite !
Maar ik heb jouw mailadres niet, het mijne :
paul.dhoine[apestaart]gmail.com
Of je kan je ding doen via de site die ik al ineen stak :
http://www.gerardus-mercator.be
Groetjes – Paul
hallo daar
misschien wordt mijn reactie niet gelezen. Maar als dat wel gebeurt;
Beste Huug (als dat je naam is)
ik ben een van de kleinkinderen (dochter van Gunther).
Ik zit zo vaak op internet te zoeken naar gedichten van opa slos maar die zullen waarschijnlijk niet zomaar op het net gezwierd zijn.
Hierbij mijn mail-adres.
Als u tijd en zin heeft, kunt u dan een paar gedichtjes naar dit adres sturen??
Duizend maal dank!
zoew@live.be
Beste Zoë,
Het spijt me maar ik heb geen gedichten van Slosse. Walter De Buck misschien?
Sorry en veel geluk nog!
Hugues