27 mei 2008
Over kutjongeren met hun kutmuziek op hun kut gsm’s
Als er nu één ding is op mijn lijstje: “Wat is het meest irritante wat je kan tegenkomen als je reist met de tram, trein of bus?” dan staat muziek afspelen op een gsm met stip op de alleréérste plaats.
Een gsm die belt is sowieso al ontzettend enerverend, een gsm die blijft bellen (muziek maakt) – daar ga ik totaal van over mijn nek. Ik moet er maar aan denken OF IK GA HELEMAAL OVER DE ROOIE!
Oh, het liefste wat ik dan zou willen doen is -die gastjes die hun kutmuziek op hun kut gsm’s afspelen, hun speeltje afnemen en DIEP IN HUN ONGEWASSEN PUISTERIGE REET STOPPEN, zo diep dat het langs boven terug uitkomt, eikeltjes!
Moest het nu nog een deftige ghettoblaster zijn, met een deftige sound = absoluut, not-at-all, geen probleem. Maar dat mierzoet, onnozel stom piepgeluid? Een beetje laf in een hoekje uw super-irritant muziekje maken, net luid genoeg om iedereen tot razernij te brengen maar niet _zo_ luid dat iemand er iets durft van te zeggen. Geniepige klootzakjes.
Ik moet me écht inhouden om dat prul niet uit hun handen te rukken en ter plekke onder mijn schoenen tot gruzelementen en elektronische moes te stampen.
Zo, dat lucht op.
Verbijstering alom bij de buren toen ik spontaan begon te bulderen en gieren tijdens het lezen van deze post
En volkomen terecht: wie heeft nu nog nooit eens zijn voetzool op zo’n machientje willen zetten. Vijf minuten, tot daar aan toe, maar vanaf 15 minuten beginnen mijn oogleden ook te trillen…
Know the feeling. Exactly! Das nu echt nekeer ambetant da het gene naam heeft hé!
Doe het dan in plaats van erover te memmen. Dat zal pas opluchten
Hm, en dan een klacht van de kutouders van die kutgasten en de flikken op mijn dak krijgen, zeker? No way.
Ik heb wel al eens een keertje heel boos gekeken en gezegd dat het mocht gedaan zijn met dat geblèr.
‘t Kalf liet van het schrikken (een volwassen die tegen mij praat, uh!) zijn lulijzer bijna uit zijn handen vallen.
I feel your pain
Ik heb daar ook een bloedhekel aan maar toch probeer ik kalm te blijven. Dan denk ik: moest het op een bus in Mexico zijn dan zouden we dat charmant vinden.
[...] van, wel integendeel, mijn humeur daalt tot ver onder het vriespunt als ik het station uitloop. Er is zo al lawaai genoeg op straat dus dat moeten we er maar bij nemen. Het klinkt dan nog vals ook en het is alle dagen hetzelfde [...]