Precies wat ik denk. En dat is niet sinds vandaag. Vandaag staat in de krant een opmerkelijk stuk aan de hand van Salomon Kroonenberg. Helaas, alleen maar helemaal te lezen in de abonneesectie, maar ik citeer met plezier enkele relevante brokken:
Het is niet voor het eerst dat het klimaat niet parallel loopt met de uitstoot van broeikasgassen. In de jaren 1945-1975 steeg het koolzuurgasgehalte in de atmosfeer gestaag, maar de gemiddelde temperatuur op aarde dáálde in die tijd, en zelfs zo dat velen toen bang waren voor de komst van een nieuwe ijstijd.
Ook als we verder terugkijken, zien we zulke discrepanties. Al Gore en vele anderen waarschuwen ons dat als we doorgaan met het uitstoten van koolzuurgas de ijskap van Groenland helemaal af kan smelten. Dan stijgt de zeespiegel wereldwijd zes meter en komen vele laaggelegen kustgebieden zoals delen van Vlaanderen onder water te staan. Maar in de vorige warme periode, tussen de twee laatste ijstijden in, stond de zeespiegel óók zes meter hoger dan nu. Maar menselijke invloed was er toen niet, en het koolzuurgasgehalte in de atmosfeer was niet hoger dan in de periode voor de industriële revolutie. Dat betekent dat zelfs als wij nu onze emissies tot het uiterste weten te beperken, wij geen enkele garantie hebben dat die zeespiegel in de toekomst niet tóch zes meter zal stijgen.
Er zijn zóveel andere processen die het klimaat bepalen en we weten daar nog zó weinig van dat het in mijn ogen onverantwoord is om alle schuld aan de broeikasgassen te geven. Het is menselijke hoogmoed te denken dat wij met het reguleren van de emissies van koolzuurgas ook het klimaat kunnen reguleren. Wij kunnen de thermostaat van de aarde niet naar believen een graadje hoger of een graadje lager zetten.
Wat moeten we dan doen? Veel mensen verwijten mij dat mijn geologische blik een vrijbrief is voor de mensen om maar raak te consumeren. Maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Ik vind dat we zoveel mogelijk energie moeten sparen en zoeken naar andere, duurzamere vormen van energie. Niet vanwege het klimaat, maar omdat we niet iets op mogen maken wat latere generaties nog nodig kunnen hebben. Mocht energiebesparing een gunstig effect op het klimaat hebben – wat dat ook mag zijn – dan is dat meegenomen. Maar helpt het niet, dan heb je toch iets nuttigs gedaan: je hebt grondstoffen bespaard.
Anders wordt het, als je de reductie van de uitstoot als uitgangspunt gaat nemen, zoals de internationale gemeenschap nu doet. In Nederland heeft dat geleid tot een sterke drang om koolzuurgas onder de grond op te slaan. Maar ondergrondse opslag bespaart geen energie, het kost juist energie, en ook heel veel geld. Als het klimaat zich niets aantrekt van die armzalige pogingen van de mens om het klimaat naar zijn hand te zetten? Als de zeespiegel tóch zes meter stijgt net als in de vorige warme tijd? Dan is ondergrondse opslag weggegooid geld. Ik vind dat je dat geld beter kan besteden om de gevolgen van milieurampen te verzachten, dan weet je zeker dat je iets doet wat helpt. En van het verhandelen van emissierechten worden alleen de verkeerde mensen rijk.
Dat laatste vond ik een heel interessante opmerking, het bevestigd wat ik al een tijdlang denk: dat hele gedoe is bangmakerij en geldklopperij.
Het laatste autosalon bijvoorbeeld: groen, groen, groen! Rij maar op, want onze auto’s zijn nu groener dan groen. Zo’n gigantische leugens deden me gewoon kokhalzen: doe maar, stook en rij maar alles op. Het mag, want nu is het allemaal groen. Een groene, gevaarlijke, monstrueuze leugen waarmee handige marketingmanagers de argeloze consument in slaap wiegt, ja.
Emissiehandel? Handel in lucht? Alweer een handig middel om belastingen te heffen op een aangekweekt, verzonnen en opgedrongen schuldgevoel waarmee mensen hun schoon geweten denken af te kopen, als waren het aflaten.
Wat ik graag zou willen zien is dat al die commissies en parlementen en milieuactivisten eens stoppen met hun geneuzel over emissies en ozongaten en regeltjes en kopen van schone lucht in Rusland en andere onzin en eindelijk eens werk maken naar het actief aanwenden van alternatieven voor de energievoorziening. Want waar heeft dat jarenlange gepalaver tot hiertoe geleid? Tot NIETS!
Ik werkte op de luchthaven van Berlijn toen daar eens een milieutop werd gehouden: je moest eens zien hoeveel volk daarop af kwam om een paar dagen te zitten neuzelen over normen en richtlijnen om uiteindelijk geen consensus te bereiken. De top was mislukt.
En allemaal kwamen ze met het vliegtuig, de hele meute (met de pers er dan nog eens bij, zeker 1000 man. En allemaal met de taxi naar hun hotel). Van milieubewustzijn gesproken, amehoela.
Het is een wanstaltig circus dat een rad voor onze ogen onze draait en er alle baat bij heeft om zichzelf in stand te houden.
Een paar maanden later streek dat hele boeltje -duur betaalde, wetenschappers en politici neer in Brazilië om er een top te houden. Die is ook mislukt. Het gaat zo maar door. Ondertussen besluit de OPEC om haar productie te verhogen en geen kat die daarover piept. Iedereen vindt dat normaal. Doen we nog eens een milieutopje erbij en iedereen gaat dan alweer braaf aan het werk.
Pfft, gebakken lucht verkopen. Wie had gedacht dat er iemand daar ooit ging mee wegkomen? Blah, blah, blah…
