21 apr 2008
Maandag, hartattackendag
Pfiew! Wat is er aan de hand vandaag? Deze morgen laat ik aan de halte Louiza een tram aan me voorbijgaan omdat die bomvol was en er metéén een andere op volgde die helemaal leeg was. Had ik alweer als enige gezien -amateurs! Pummels!
Tuffen we lekker leeg langs de Conrad tot het ding voor ons (de sardienenbomvolle-erkongeenvlomeerbij tram) ineens stilstaat. En blijft stilstaan. Drie minuten, vijf minuten. Langer nog.
De deuren gaan open, mensen stappen uit. Bij ons blijven de deuren dicht want we staan te gevaarlijk om passagiers eruit te laten volgens de chauffeur.
Dan komt er een ambulance tot aan de eerste tram aangereden. De ambulanciers leggen een persoon (man/vrouw?) op een brancard en beginnen met hartmassage en beademing met zo’n ballon over de mond en neus. Ondertussen staat er een hele meute de boel te bekijken. Dat was nummer 1.
Na enig aandringen mogen we er bij ons ook uit en rep ik me naar het werk.
- “Waar is F? Onze receptioniste?”
- “Terug naar huis in Namen, haar broer heeft een hartaanval gekregen deze morgen!”
Dat was nummer 2.
Wat later, deze middag stuift mijn bazin de lift in, helemaal in paniek, naar beneden:
“Ik ben naar het ziekenhuis, mijn man werd zonet opgenomen in het intensieve! Tot later.”
Lap, de derde al vandaag!
Tsjonge, het is me een maandagje wel. Hoeveel doden en zwaargewonden zijn er bij jullie gevallen vandaag?

Precies! Ik brook zelfs een nagel deze morgen. De horror!
Het houdt niet op! Een “brook” waar een “brak” had moeten staan. De wereld gaat kapot!
@Stijn: Al goed dat je hart niet gebroken is.
Gebrakken?
Eh… tellen katers mee?