12 dec 2007
Het VDC-Naakt-effect (3)
Na de TH postjes (relletjes) was het hier al een tijdlang druk op deze blog maar een blik op de grafieken van vorige week deed me lichtjes achteroverslaan van verbazing:
Na wat Maarten schreef, had ik het moeten weten maar ik wou voor de lol eens testen wat ervan aan is. Inderdààd. En het is zelfs niet leuk meer. Waarom zou ik me nog de moeite doen om hier wat deftigs neer te pennen als ik met zo’n stomme test, krankzinning hoge bezoekersaantallen krijg? Zo is het wel supergemakkelijk, maar ook; welke waarde hebben die aantallen dan nog? Uiteindelijk bereik ik hiermee een publiek dat ik niet wil hebben en ben ik ze na een (korte) tijd toch kwijt.
Interessant artikel op De Standaard-Online, vandaag:
In Vlaanderen is bloggen vaak iets erg persoonlijk. Vergeet het ouderwetse, papieren dagboek. Een beetje digitaal onderlegde Vlaming pent zijn zielenroerselen neer op het net. Deze blogs zijn erg populair bij kennissen en verwanten die vaak reacties posten op berichten. Vele bloggers zijn niet geïnteresseerd in een waakhondfunctie: het internet is voor hen louter een hobby.
In Vlaanderen zijn er, de weblogs van politici uitgezonderd, amper blogs die een bijdrage leveren tot het medialandschap. De verkiezing van ‘blog van het jaar’, georganiseerd door het magazine Clickx, hanteert als enige criterium populariteit, de ranglijst zegt niets over de kwaliteit van de blogs.
Waarop ik voortborduur en luidop denk: wat is de waarde van zo’n verkiezing als je daarmee een (tijdelijke) opstoot van bezoekers- en lezersaantallen bekomt maar – eenmaal de mediaheisa erom is verwenen, je cijfers terugzakken tot op het oude niveau en er zelfs geen beweging in te zien is als je het op langere termijn bekijkt?
Waarop er altijd mensen gaan zeggen: “Om de aantallen is het me niet te doen, het is toch maar een hobby!” Tsja. Moet er nog Vlaemsche klei zijn?
