Hugues

Ben ik nu de enige die dat zo’n rare foto vind?

Het gerucht doet de ronde hier op het werk dat de backbone van Fortis -sinds deze morgen, al de hele dag plat ligt. Nu moeten jullie niet allemaal tegelijk naar mij kijken want neen, ik ben niet rancuneus en ik ben het niet geweest! No way.

Radio 1 wil zijn positie als nieuws- en informatiezender versterken, en wil tegelijk de muziek beter afstemmen op de luisteraars. Toch veroorzaakt de operatie grote onrust.

Ik klim niet zo gauw op mijn paard om een rondje te beginnen neuten *kuch* maar deze keer wil ik aan de ellenlange lijst (voornamelijk negatieve) reacties bij De Standaard toevoegen: inderdaad, mij zijn ze ook kwijt. Ik erger me blauw aan de zogenaamde vernieuwing, lees: zogenaamde “verbetering”. Het trekt helemaal op niets meer. Wég met het degelijk nieuws, krantenoverzicht en spitse interviews. Maak plaats voor slap gelul en infotainement. Maandagmorgen had ik trouwens de indruk dat mijn portatiefje in de badkamer dringend nieuwe batterijen nodig had tot ik doorhad dat ik naar een soort gepiep aan het luisteren was dat moet doorgaan als overgangs- en aankondigingsjingle. Een vreselijk gefluit die te pas en te onpas weerklinkt doorheen het voorlezen van de non-nieuws-items -alsof de microfoon overstuur staat, ontzettend irritant! De muziekkeuze is een absolute horror: iedereen zijn smaak natuurlijk, maar ik wil niets liever dan die radio onmiddelijk uitzetten als ik zoiets ‘s morgens vroeg moet beluisteren. Het lijkt wel een sprong terug in de tijd toen de vrije radio’s de ether kwamen vervuilen, zo érg! Radio één? Radio nul, ja.

Oah! Na het werk ben ik vandaag eens te voet naar het station getrokken en onderweg (twee straten verder) kwam ik langs een nogal rare etalage:

Schitterend! Nu weet ik waar we ons volgend personeelfeestje kunnen houden! (Not! Bweikes.. De -nsfw- foto’s op hun site al gezien?)

Update: die film is niet door mij gemaakt hé! (Zoals sommigen al durfden te beweren, grmbl…) Kijk op de doos, eh, de site.

Voor de definitieve vaststelling van het exploitatiebudget mogen, door middel van voorlopige kredieten, uitgaven worden gedaan waarvoor een uitvoerbaar krediet uitgetrokken was op het exploitatiebudget van het vorige boekjaar.
Deze voorlopige kredieten mogen, per verlopen of begonnen maand, niet meer bedragen dan één twaalfde van het exploitatiebudget van het vorige boekjaar met een maximum van drie twaalfden.

Simpel, toch?

Vas-y, pleure! Tu auras moins a pisser!

Vraag me niet naar welke context deze quote vandaag is gevallen maar we lagen daarna collectief vijf minuten in een deuk met de slappe lach. Zo’n wijs ploegje maat!

Update: nu hoort en leest u het ook eens van een ander…

Toen ik in mijn appartement vier jaar geleden ben ingetrokken waren de muren nog maagdelijk wit. Thuis is (was) er één kamer -zo’n typische “mannenkamer” met tv, video, pc ernaast, een dikgevulde boekenkast, een grote luie zetel met veel kussens én – waar ik van mezelf mag (mocht) roken. Nu is (was) dat wel eventjes anders. Dus ik dacht: “Huppa, een likje verf erover en je ziet er niets meer van.” Maar voor het verven moest die nicotine eraf want het was écht niet te doen. Kijk zelf maar, de muur waar mijn pc tegenaanstaat. Aan de linkse kant ziet u het deel dat ik heb afgewassen. Met Spic & Span en liters Mr. Proper:

Aan de andere kant, het raam met uitgang op mijn terras. De gordijnen? Daar hoef ik geen tekening bij te maken zeker? De laatste keer dat ik ze in mijn bad te week had gelegd alvorens ze in de wasmachine te proppen werd het water moerasbruin. Zelfs na twee keer kookwas stonken ze nog. Hup, weg ermee!

In de plaats van de gordijnen wou ik vier jaloezieën plaatsen, voor elk raam één. Probleem was dat ze te lang en te breed waren dus moesten die krengen één voor één op de juiste lengte afgesneden worden. Passen en meten en vloeken. Toen ik ze wou ophangen had ik dan nog een ander probleempje: in opgevouwen toestand zag ik dat ze zeker 6 centimeter te lang waren en onder de chambrand kwamen piepen wat een heel lelijk zicht gaf. Dus ben ik naar de Brico teruggegaan om dunne houtplaten te halen, die daar dan eerst op de goede lengte en hoogte werden versneden om thuis te merken dat de afmetingen natuurlijk niet juist waren! Er is nogal wat afgevloekt geweest ten huize Huug, say no more…

Enfin, ik heb ze dan uiteindelijk met een figuurzaagje op de goede lengte gekregen, met montagelijm vastgezet aan de achterkant van de reeds bestaande chambrand en een weekje laten drogen.

Pleisteren, afschuren, primeren… Bemerk en bewonder de prachtige nicotineplekken op de muren en het plafond, mmm…

Nog eens afschuren, egaliseren en pleisteren, pfftt…

Voilà. De jaloezieën erop gezet (ook zo’n werkje waar je ùùùren zoet mee bent) om de lengte te testen en eens te zien wat het geeft… Mmm, niet slecht. Nu nog verven.

Ta-daam! Ze rezult of da zury!

Dit is dan het resultaat als ze helemaal opgetrokken zijn: je ziet ze niet! Schitterend, net wat ik wou! Eerste prijs ook voor het plafond: als een biljartlaken. Na twee keer afwassen, drie keer primer, een beschermlaag en twee lagen verf. Die rotplekken bleven er maar doorkomen! Ze hebben me bijna naar het zothuis mogen voeren…

En dit, dames en heren: hier heb ik het allemaal voor gedaan. Als de zon komt piepen heb ik de meest romantische film noir setting van heel Gent en omstreken. Behalve dat vanaf nu Bogey zijn sigaretten op het balkon kan gaan oproken, ha!

- De openbare omroep VRT weigert de jongste radiospot van Humo uit te zenden. Natuurlijk kan u het hier wél beluisteren.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

.. wat zou het zijn ?

Den Dikke legt uit hoe het moet:

Ik laat de zaken zo een hele tijd aanmodderen en op een bepaald moment verzoek ik het avondmaal te laten aanvoeren – bij voorkeur het vetste en zwaarste voer dat ge u kunt inbeelden: dikke entrecotes druipend van het vet, met daarbij emmers frieten, overgoten door beken mayonaise. Zwarte pensen met stoemp. Ajuinensoep met spek. Uit ervaring weet ik dat de meeste sossen en groenen hier absoluut niet tegen kunnen – ge moet zo’n Frank Vandenbroucke eens bleek zien wegtrekken als hij zich dat allemaal voorgeschoteld ziet worden!