Hugues

Pfft, geen idee wat eraan scheelt maar sinds een paar dagen loop ik rond met precies gelijk een griep die er maar niet wil doorkomen. Mottig, maar niet mottig genoeg om thuis in mijn bed te blijven. Trouwens: ik zou zelfs niet willen thuisblijven, het is gewoon veel te plezant op mijn werk: gisteren en vandaag bijvoorbeeld geleerd hoe ik een déftige PowerPoint presentatie in elkaar kan steken en morgen een rollenspel voorbereiden. Niet dat ik nooit PowerPoints gemaakt heb, maar dat was dan het simpele werk: gewoon slides volschrijven. Deze keer is het met geluid en toeters en bellen en animaties, ongelooflijk wat je met dat programma allemaal kan doen! En vanavond is het de maandelijkse vergadering voor Het Project waar ik zou willen naartoe gaan… Driewerf helaas: nu eventjes niet, toemmetoch!
Enfin, mottig en spierpijn en alles -ik zeg het: precies de griep, maar wat ik erger vind: iedere keer als ik me buk of uit een stoel rechtsta zie ik eventjes zwart voor mijn ogen. Het gaat meteen voorbij maar leuk is anders. Een verlate lentemoeheid? San heeft het blijkbaar ook zitten, het zal toch wel niet aanstekelijk zijn hoop ik? Bij de apotheker mijn bloeddruk laten meten en die is normaal. Ik heb pilletjes met “ijzer en magnesium” meegenomen. Zou helpen naar ‘t schijnt. En minder cola en koffie drinken want sinds ik terug ben beginnen werken ben ik op drie weken tijd vier kilo aangekomen. En wat vroeger gaan slapen. Zodus, bij deze: slaapwel, ik kruip in mijn nest. *Geeuw*

Trackback URI | Comments RSS