Huug & Druug

Zo hoort u het ook eens van een ander. *Kuch* *Ehrm*

De meerderheid van de Belgen tuft rond in een dikke wagen en zetten zich daarvoor diep in de schulden om toch maar met het gouden kalf te kunnen pronken. 30% van die Belgen heeft er zelfs eentje van de zaak (en ik geef toe, in voriger tijden toen ik nog bij Telindus werkte had ik er ook eentje, en bij gesprekken onder collega’s kon ik merken dat het niet groot, en zwaar en blingbling genoeg kon zijn) (ik ben trouwens de enige in de geschiedenis van Telindus die zijn autosleutels terug is gaan geven, ik moest die kar niet hebben, ze vielen achterover van verbazing, maar dit terzijde) maar als je bij de Stad Gent werkt dan moet je heiliger dan de paus zijn, het voorbeeld geven (ik krijg spontaan kotsnijgingen als ik dit hoor) en in totale versterving door het leven gaan, een fiets als dienstvoertuig is daar eerder aangewezen als je goed wil staan bij het plebs. Het plebs dat zélf wél in dikke wagens wil rondrijden en in de file staan, echter van zijn bestuurders wil dat zij het mooie voorbeeld geven (waar is mijn kotsemmer?) – maar dit ook alweer terzijde. Wat een bende hypocrieten, zeg. En ook: if you pay peanuts, you get monkeys. Dat is dus wat ze willen in Gent. We zijn de afgelopen jaren zo slecht bestuurd geweest dat we onze bestuurders alleen maar een fiets gunnen. Ik vraag me af wie de monkeys zijn in dit verhaal.

Is het een lokaal magazine? Een brave weblog? Een digitaal buurtcomité?
Het stadsbestuur vindt Gentblogt te veel van alles een beetje om het subsidie te geven, en voor de plaatselijke media is het vooral een ongrijpbare concurrent.
‘Wij? Wij zijn een gemeenschap die elke dag op het internet samenkomt’, vinden de makers.

Hugues De Somere en Bruno Bollaert

We surften naar Gentblogt , en we vonden er eerst niet zoveel aan. Maar wij zijn dan ook ouder en bezadigder dan de drie meisjes die de site twee jaar geleden opstartten’, zegt Bruno Bollaert, huidig voorzitter van de vzw Gentblogt. Na een paar maanden veranderden hij en zijn collega-blogger Hugues De Somere het geweer van schouder.

If you can’t beat them join them , dachten ze, en ook zij gooiden zich op de blog die bericht ‘over alles wat leeft en beweegt in Gent’. Ondertussen kreeg Gentblogt landelijke bekendheid door zijn luidkeelse Boekentorenactie, en werden er zelfs ‘nevenactiviteiten’ opgezet: alternatieve rondleidingen door de stad.

Eerder dit jaar werd de site uitgeroepen tot meest invloedrijke weblog van Vlaanderen, en mocht de ploeg de Blogaward voor de beste groepsblog in ontvangst nemen. Tegenwoordig klikken elke dag een kleine 3000 mensen de site aan, op piekdagen zijn dat er zelfs 5000.

BRUNO BOLLAERT: Aanvankelijk stonden er vooral veel recensies op de site. Iemand was naar de film geweest in de Studio Skoop, een ander had bijzonder lekker gegeten in een restaurantje in de binnenstad, of er was een nieuw toneelstuk dat je gezien moest hebben. Gaandeweg kwamen meer en meer andere onderwerpen aan bod, en op den duur werden ons automatisch persmededelingen en uitnodigingen voor persconferenties en evenementen toegestuurd.

Doen jullie aan journalistiek?

HUGUES DE SOMERE: Ik, een journalist? Meer een medewerker van een schoolkrantje, ja (lacht) . Al merk ik wel dat de gevestigde pers ons – en bloggers in het algemeen – vaak als concurrenten beschouwt. Dat slaat echt nergens op. Ze weten gewoon niet wat ze aan ons hebben; sommige journalisten voelen zich blijkbaar bedreigd. Wat we nu brengen, is geen echte journalistiek. Toen er nieuwe vuilnisbakken werden gezet aan het Sint-Pietersstation heb ik wel eens naar de pr-man van Infrabel gebeld, en die heb ik dan in een ludiek stukje geciteerd. Maar dat is toch nog iets anders dan een echt interview.

BOLLAERT: Onze aanpak is veel subjectiever dan die van de plaatselijke kranten en bladen: wij schrijven over dingen die ons interesseren, waardoor we gepassioneerd zijn zelfs. Wij behandelen niet precies dezelfde onderwerpen als De Gentenaar of de regionale pagina’s van andere kranten. Wij focussen veel meer op cultuur, terwijl zij zich toch vooral op volkse, regionale berichtgeving toeleggen. Onze artikels zijn veel luchtiger, humoristischer ook.

Met andere woorden: jullie kunnen over alles schrijven, maar de journalistieke regels gelden niet?

DE SOMERE: Wij zijn zelfregulerend! Echt waar. Ik kan soms zelf niet geloven hoe vlot dat loopt. Ons virtuele redactielokaal bestaat uit een mailinglist die alle medewerkers ontvangen. Wie een artikel heeft gemaakt, stuurt het naar die lijst. Staat er een dt-fout in? Moet een redenering anders worden geformuleerd? Kan een uitspraak niet door de beugel? Reken maar dat je dat op je boterham krijgt. De regel is: komen er geen opmerkingen, dan wordt de tekst online gezet.

BOLLAERT: Onze medewerkers mogen geen loopje nemen met de waarheid, maar ze zijn ook niet met handen en voeten aan een journalistieke deontologie gebonden. Alleen al omdat objectiviteit bij ons niet primeert.

DE SOMERE: Wat mij betreft, zouden we nog meer opiniërende stukken mogen brengen. Maar dan moeten natuurlijk wel mensen van verschillende strekkingen hun stem laten horen. Wij streven pluralisme na.

Is dat niet moeilijk als een van de oprichters, Lien Braeckevelt, in de Gentse gemeenteraad zit voor de SP.A?

DE SOMERE: Toen Lien met die blog begon, was ze helemaal nog niet met partijpolitiek bezig. We schrokken dan ook behoorlijk van haar aankondiging dat ze aan de verkiezingen zou deelnemen. Maar wat moesten we zeggen? ‘Nu schrijf je nooit meer een letter voor Gentblogt’?

BOLLAERT: Wel hebben we afgesproken dat ze geen artikels over politiek schrijft. Gentblogt mag geen politiek uithangbord worden. Iederéén van ons hoedt zich trouwens voor elke schijn van belangenvermenging.

Toch draagt Gentblogt een uitgesproken linkse stempel.

BOLLAERT: Als je pluralistisch en progressief probeert te zijn, krijg je al snel zo’n etiket opgeplakt. Bovendien nemen sommige medewerkers op hun eigen site meer uitgesproken linkse standpunten in. Maar de redactie bestaat echt niet uitsluitend uit socialisten. Er zit een communist tussen, een paar blauwen, tjeven ook.

Mag iedereen een stukje schrijven voor Gentblogt?

BOLLAERT: In principe wel, maar tegenwoordig vragen we kandidaten toch om eerst een probeersel door te mailen. We werken nu met ongeveer 30 mensen die geregeld een artikel schrijven. Het zijn twintigers, dertigers, veertigers ook, met heel verschillende jobs en achtergronden.

Veel studenten ook?

DE SOMERE: Vreemd genoeg niet. We hebben al brainstormsessies gehouden over hoe we studenten kunnen aantrekken, maar we komen er niet uit.

BOLLAERT: Elk jaar roepen we studenten op om hun ervaringen in de blokperiode op te schrijven. Maar echt veel respons komt er niet.

DE SOMERE: Hetzelfde met allochtone Gentenaars. We hebben echt al inspanningen gedaan om medewerkers van allochtone afkomst aan te trekken, maar dat wil maar niet lukken. Wel krijgen we altijd veel reacties van Turkse restaurateurs (lacht) . Schrijf een stukje over een Turkse pitazaak in de Sleepstraat, en meteen reageren er tien kwade concurrenten die ook op de site vermeld willen worden. Dat is hier ondertussen een running gag geworden.

BOLLAERT: Eigenlijk zouden we actiever op zoek willen gaan naar medewerkers. Studenten, allochtonen, mensen uit de volksbuurten…

DE SOMERE: Een groot deel van de bevolking bereiken we nog niet. Als meer mensen de weg naar onze site vinden, zullen er ook meer zeggen: in mijn straat scheelt er al twee maanden iets aan de riolering, daar zal ik nu eens een stukje over schrijven, zie.

Wordt zo’n artikel vergoed?

BOLLAERT: Helemaal niet. Onze medewerkers krijgen alleen af en toe gratis tickets voor het een of andere evenement. Geld is ook niet het grootste obstakel om regelmatig iets voor Gentblogt te schrijven. Veel medewerkers hebben te weinig tijd, want ze hebben haast allemaal een day job.

Daarom is het ook zo moeilijk om iets op de site te zetten over samenkomsten of evenementen die overdag plaatsvinden. Op dit moment heeft ook niemand tijd om eens echt werk te maken van ons subsidiedossier. Want we zouden graag subsidie krijgen van de stad Gent, van de provincie, en eventueel ook middelen van de Koning Boudewijnstichting.

DE SOMERE: Tot nu toe lijken we als weblog overal tussen de mazen van het net te vallen. Om geld van de stad te krijgen, moeten we bijvoorbeeld eerst erkend worden als socioculturele vereniging. En dat is niet evident. Nochtans doen wij echt sociocultureel werk: onze vereniging komt élke dag samen op de mailinglijst. Maar dat is niet tastbaar genoeg, hè.

BOLLAERT: De stad Gent heeft ook een subsidiepot voor wijkwerking, en ik vind dat ons project daar perfect in zou passen. Wat zijn wij anders dan een overkoepelende organisatie die in álle Gentse wijken werkt? Als ze in Zwijnaarde een krantje uitgeven, krijgen ze daar middelen voor van de stad. Maar omdat onze site zich niet op één specifiek gebied richt, krijgen we niets.

Jullie krijgen wel centen van De Vrienden van Gentblogt, een kleine 100 particulieren die jullie financieel steunen.

DE SOMERE: Vergelijk het met de brandweer die alle plaatselijke zelfstandigen vraagt om een advertentie in hun boekske te zetten. Er zijn mensen die 5 euro geven, andere 50 euro. Het gaat niet om fortuinen, maar het helpt natuurlijk wel.

BOLLAERT: Met dat geld kunnen we de webhosting tot het einde van het jaar bekostigen. Daarnaast hebben we ook geld nodig voor ons jaarlijkse feestje, en zouden we graag een verzekering nemen voor onze medewerkers en wat materiaal kopen voor de vzw, zoals een filmcamera.

Nooit aan sponsoring gedacht?

DE SOMERE: En onze website door reclame laten ontsieren? Nee, dank je.

Wat als jullie uiteindelijk subsidie krijgen? Een kantoor huren en een administratieve kracht in dienst nemen?

DE SOMERE: Dan zou de boel snel om zeep zijn. Als de ene wordt betaald voor zijn werk en de andere niet, gaan we binnen de kortste keren ten onder aan naijver en achterklap. Gentblogt moet iets van ons allemaal blijven. Het is een gemeenschap, een vriendengroep zelfs. We gebruiken de mailinglijst echt niet alleen om onze artikels rond te sturen, maar ook om vragen en problemen in de groep te gooien. Om te zagen soms. We helpen elkaar zelfs met behangen en verhuizen. Als dat geen dikke subsidie waard is.
http://www.gentblogt.be

Door Ann Peuteman / foto Wim Beddegenoodts, reporters.

Via: DS-0nline.

Het is ondertussen al een volle minuut geworden want morgen staan Bruno en ik samen te blinken in de Knack die morgen in de winkel ligt. Met een interview over Gentblogt in een bijlage over Gent (in de wijken). Zowaar uitgesmeerd over twéé volle pagina’s. Whoepie! Twee keer raden wie er morgenvroeg als éérste aan de deur van de dagbladwinkel gaat staan…

Update: u kan het interview ook gewoon op tinternet lezen, de techniek staat voor niets! Klik hier.

Het begon allemaal met een artikel op bxl.blog:

Bonjour à tous! Je cherche de l’info afin de trouver la cause d’oscillations ressenties au 6ème étage de notre immeuble au boulot. L’immeuble se situe au dessus de la galerie du centre, entre la rue des Fripiers et la rue de la Fourche. Il vacille littéralement depuis peu, et je cherche des hypothèses qui pourraient expliquer le phénomène.

Waarop ik in de reacties schreef:

Ah bon!? Olivier is dan zeer waarschijnlijk een collega van me (De Post/La Poste) of iemand die bij de gemeente Brussel werkt want hier op de zesde verdieping voelen we het ook! Op wisselvallige tijden, precies een mini-aardbeving, scary! Ik dacht ook eerst dat het van de werken komt op de site van het ex-Anspachcenter maar inderdaad, dat kan het niet zijn want de afbraakwerken zijn al een tijdje afgelopen. Mystère…

Waarop ik prompt werd uitgenodigd door Bruno van fm brussel om in zijn programma bruno.fm tekst en uitleg te verschaffen. Wat ik dan ook met veel plezier gedaan heb. Natuurlijk heb ik hét bewuste fragment op mijn site gezet dat u hier kan beluisteren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Méér interviews over het verschijnsel kan u op de website van fm brussel beluisteren met als uitsmijter Prof. Dr. Hugo Sol, van het departement mechanica en materialen van constructies van de Vrije Universiteit Brussel, waarin hij vertelt of de Brouckèriërs zich zorgen moeten maken.

P.S.: Ondertussen heb ik toch maar lekker reclame voor De Post kunnen maken, ha!

Ayup, WordPress 2.3 is uit. Shit in my pants, want dat wil zeggen dat je de hele winkel moet backuppen (tenminste, van harte aangeraden) en zoiets heb ik nog nooit eerder gedaan, brrr… Ik stel me dan ook het ergste voor, crashende sites en brol en miserie en al… het zal mij natùùrlijk altijd overkomen, ik trek dat aan zo’n onheil.
Voor de angsthazen (net zoals mezelf) onder jullie: bwoaf, fluitje van een cent, kinderspel en in vijf minuutjes gepiept. Je hoeft alleen scrupuleus de handleiding te lezen en toe te passen: hier.
Tot mijn grote opluchting verscheen er in mijn downloadmap een allerschatigst .sql-bestandje van zo’n slordige 4,202,496 bytes groot. Ongeveer 14.000 lijnen lang. *Slik* Wel erg leuk om te bekijken: je hele weblog in alleen maar letters. Ki-yoot!

Een klik op het plaatje hierboven maakt het automagisch groter! Goed hé?

Dat de “Pak de poen show” sinds een tijdje nu ook online te bekijken is hoef ik u niet te vertellen, iedereen die een beetje de gazet of tinternet leest heeft die heruitzending al lang en breed bekeken. De hamvraag is echter w-a-a-r-o-m die, inmiddels legendarisch geworden- show zo erg in het honderd liep?
Eindelijk, en na al die jaren komen we de waarheid te weten.
Den Dikke doet zijn boekje open, een greep uit zijn memoires:

De moeilijkheid was dat de Vlaamse sossen wel eens het premierschap zouden kunnen opeisen als ze te sterk uit de verkiezingen zouden komen. (…) De Rode Dirigent, dat was andere koek. Willy Claes was toen een hyper-nerveus, over-ambitieus, ambetant ventje dat niet alleen gedurig Brylcreem door zijn haar lag te strijken maar u ook voortdurend aankeek alsof ge één van zijn leerling-muzikanten waart die hij met het dirigeerstokje in de hand wel eens naar zijn pijpen zou laten dansen. Als er één socialist lastig zou gaan doen over het premierschap, was hij het. (…) Ik ging te rade bij Herman Van Rompuy en die kwam prompt met zijn tweede meest geniale tsjevenstreek ooit op de proppen – na het Blok-boerenbedrog, dat uiteraard zijn magnum opus was. De verkiezingsresultaten zouden we misschien niet significant meer kunnen beinvloeden, maar we konden wel iets doen om de Rode Dirigent wat minder ministerabel te maken. Het idee kwam uit de koker van de Scheve Palingvisser, maar in de uitvoering zou ik hem naarstig bijstaan. De BRT had in samenwerking met de Nationale Loterij een grootse live-show gepland, en viavia was Van Rompuy te weten gekomen dat Claes zich daarvoor had laten uitnodigen – waarschijnlijk om net voor de verkiezingen nog wat de populaire Willy te kunnen uithangen. Deze dagen komt elk halfgaar gemeenteraadslid met een kwart pond ambitie misschien wel op de televisie, maar toen was dat eerder uitzonderlijk.

Lees het hele verhaal: hier. Hugo de Ridder kan er een puntje aan zuigen.

*Zucht* Dat komt ervan als je twee weken lang de wasmand vol laat lopen, geen tijd hebt om boodschappen te doen en het huis laat onderstoffen. Dan komt een mens na een drukke werkweek thuis en krijgt dan ineens een aanval van Vlaemsche-kuyschziekte.
Gisteren had ik het zitten en niet zo’n klein beetje ook. Na het werk in een (andere) file in Dendelleis gestaan en uiteindelijk veel later thuisgekomen dan voorzien. Daarna meteen de gapend lege diepvries en frigo terug gevuld en mijn voorraadkasten, ehm, bevoorraad. Zo, nu kan ik terug een tijdje voort, ik zal de eerste twee weken niet van de honger omkomen, oef.
Een normaal persoon smijt zijn eigen op een vrijdagavond in de sofa en laat de boel verder aan zich voorbijgaan, wat ik ook heb willen proberen. Ik kon me echter niet concentreren op “De provincieshow” op België één, en nog minder op “Ranking the Stars” op die andere zender omdat ik steeds maar afgeleid werd door die berg was en overhemdsmouwen die in mijn perifeer gezichtsveld naar me lagen te zwaaien om gestreken te worden. Verder werd ik helemaal neurotisch van de stoflaag bovenop het tv-toestel, stof waarvan ik het vermoeden had dat het ‘s nachts tijdens mijn slaap in mijn neusgaten zou kruipen om me langzaam maar zeker te verstikken. Woeha! Help! Wat een zwijnenstal!
Gisterenavond werd er dan ook ten huize Huug, gezogen (stof), gewassen, gestreken en gedweild dat het een lieve lust was. Ver, zeer ver na middernacht kwam ik tot de vaststelling dat ik ‘t Uug compleet en helemaal uit het oog verloren was. Kom dat tegen!

Lees verder »

Pour cette rentrée, Plug tv propose sa nouvelle campagne « image ». Un spot d’attitude dans lequel on peut retrouver un Jésus superstar et rock’n’roll! Une campagne qui risque à nouveau de faire parler d’elle.

Katholieke kerkleiders in België hebben zich boos gemaakt over een tv-spotje dat Jezus afbeeldt als een dikke hippie die wonderen verricht en schaarsgeklede dames oppikt.

Grmbl… ik ben ook boos. Zo’n brave videoclip. Ik had het allemaal wat straffer gemaakt. De marmeren tafels met de tien geboden op die portiers hun hoofd laten vallen, een berg colombiaans neuspoeder Scareface-gewijs op de toog tevoorschijn toveren, b-l-o-t-e tetten en Brit-brit-beavershot-geschoren-hamster-inkijkjes (nsfw!), een dampende gangbang in de limo… enz, ondermeer, bijvoorbeeld. Natuurlijk schiet ik dan het doelpubliek van 15-jarigen voorbij, ok, so what? Als de Belgische bisschoppen dàn boos zouden worden, ja dan zou ik het nog kunnen begrijpen. En dan nog.
Sinds jaar en dag staat er “In God We Trust” op dollar- en andere geldbiljetten (muntstukken, vlaggen, …) Al iemand daarover “blasfemie” horen roepen? Tsk…

Ha! Michel heeft het er ook over. Maar ik heb beelden! Nèm.

Waarom? Daarom! Omdat er altijd wel een reden om te feesten is. Maar ook omdat wij een succesvolle periode achter de rug hebben, met de verslaggeving van de Gentse Feesten op kop. En omdat wij bestaan dankzij jullie. En omdat in onze statuten staat dat ons ultiem doel is “leutige dingen te delen met leutige mensen”. En omdat we weer graag eens willen weten wie ons leest. (…) Tot heel erg gauw! En wat den inkom kost? Welke inkom? Wij doen niet aan inkom!

Lees er alles over op Gentblogt. U komt toch ook?

Pfft, geen idee wat eraan scheelt maar sinds een paar dagen loop ik rond met precies gelijk een griep die er maar niet wil doorkomen. Mottig, maar niet mottig genoeg om thuis in mijn bed te blijven. Trouwens: ik zou zelfs niet willen thuisblijven, het is gewoon veel te plezant op mijn werk: gisteren en vandaag bijvoorbeeld geleerd hoe ik een déftige PowerPoint presentatie in elkaar kan steken en morgen een rollenspel voorbereiden. Niet dat ik nooit PowerPoints gemaakt heb, maar dat was dan het simpele werk: gewoon slides volschrijven. Deze keer is het met geluid en toeters en bellen en animaties, ongelooflijk wat je met dat programma allemaal kan doen! En vanavond is het de maandelijkse vergadering voor Het Project waar ik zou willen naartoe gaan… Driewerf helaas: nu eventjes niet, toemmetoch!
Enfin, mottig en spierpijn en alles -ik zeg het: precies de griep, maar wat ik erger vind: iedere keer als ik me buk of uit een stoel rechtsta zie ik eventjes zwart voor mijn ogen. Het gaat meteen voorbij maar leuk is anders. Een verlate lentemoeheid? San heeft het blijkbaar ook zitten, het zal toch wel niet aanstekelijk zijn hoop ik? Bij de apotheker mijn bloeddruk laten meten en die is normaal. Ik heb pilletjes met “ijzer en magnesium” meegenomen. Zou helpen naar ‘t schijnt. En minder cola en koffie drinken want sinds ik terug ben beginnen werken ben ik op drie weken tijd vier kilo aangekomen. En wat vroeger gaan slapen. Zodus, bij deze: slaapwel, ik kruip in mijn nest. *Geeuw*

Een klein jaar geleden nam ik een foto vanuit mijn (toenmalig) kantoor:

Vandaag heb ik wat kiekjes genomen vanuit mijn nieuwe werkplek. (Nà het werk! Wat denken jullie wel?)

Lees verder »

Welkom! Soyez bienvenue! Allez, roulez, steeds maar snellerrr…
*Zwaait eens naar de lezers en rolt de rode loper uit*

Ik had hier moeten entrée vragen, grmbl.. te laat!

Vorig weekend kreeg ik een mailtje in mijn bus met het volgende bericht:

Huug, mijn mailadres (xxx@yyy.zzz) ligt voor het grijpen op uw blog, google op “xxx@yyy.zzz” en kijk in de google cache. Uw database heeft een fout gemaakt ofzo, blijkbaar staat debugging aan en zet hij de hele query op de webpagina (met heel veel mailadressen…) Je hebt er geen idee van hoeveel spam ik ineens binnenkrijg, iets dat tot voor kort bijna nihil was. Kan je eens zien of je er iets kan aan doen? Hoewel ik vrees dat het kwaad geschied is, de spambots hebben al gebeten. Misschien het debug-ding afzetten? De error_reporting op E_NONE zetten? Cheers, Marnik.

Ik dacht dat ik zowat een attack kreeg. Dit is de tweede keer in een dikke maand tijd dat ik zoiets voorheb. De eerste keer stuurde Vincent me een mail om me ervoor te waarschuwen. (Merci Vincent, trouwens.) Ik dacht dat ik het probleem opgelost had door een mail naar Google te sturen met de vraag om die cachepagina weg te halen – wat ze effectief ook gedaan hebben. Verder heb ik ook de Gravatars2 plugin afgezet omdat ik een zwaar vermoeden had dat ik daar de oorzaak moest zoeken. Het probleem stelde zich namelijk toen ik die gravatar cache eens heb leeggemaakt. Zomaar, om te zien wat het zou geven, kieken dat ik ben: het lukte maar half want ik kreeg een error-pagina te zien waar ik verder geen aandacht aan schonk. Had ik beter wél gedaan, zo génant zeg, ik weet niet waar ik moet kruipen van schaamte: werkelijk alle emailadressen van iedereen die ooit een reactie op mijn blog heeft achtergelaten staan/stonden er in hun blootje. En krék: natuurlijk had Google die pagina ondertussen in zijn cache opgeslaan, rappe jongens daar bij Google. Wreed ambetant, to say the least.

Lees verder »

Kijk, vroeger l-a-n-g geleden, durfde ik al eens keitjes op de sporen te leggen of een stuk van vijf frank, maar wat die kereltjes allemaal uitspoken? Trrr…

Gerrit Six stuurde me zonet een mail met daarin een link naar eBay: klik hier.

For Sale: Belgium, a kingdom in three parts. Kingdom in several (3) parts, can be bought as a whole (not recommended), can be bought in parts. Specificaties staat: Tweedehands.

Lees verder »

Vandaag ben ik naar de Kouter afgezakt om met een klein maar fijn ploegje de pr te gaan verzorgen voor Het Project op de cultuurmarkt. Kijk, en dan kom je nog eens mensen tegen. Ik zou liegen moest ik schrijven dat onze eigenste burgemeester alle dagen Gentblogt leest maar hij heeft me wél gezegd: “Jaja, ik kèn het!”
Huppa, en dan kreeg ik nog eens een hand van hem met een proficiat erbij!

*Humpfkuch* Nadien liep ik dus wel met zo’n een dikke nek rond, hé! Wel wijs, natuurlijk.

Update: méér foto’s? Klik hier.

Vraag van de dag op het DS-forum: “Moet de SP.A op zoek naar een andere kandidaat-voorzitter?”
Eh, ik weet het niet. Eventjes op mevrouw Gennez haar website piepen. Wat valt onmiddelijk in het oog? Het wollig, nietszeggend taalgebruik:

Lees de zin twee, drie keer: “Zekerheid en vrijheid zullen onze partij inhoudelijk op een bijgestuurd spoor zetten.”
Inhoudelijk? Bijgestuurd spoor? Gebakken lucht? Wat zegt Gennez hier eigenlijk? Meer nog: wat bedoeld ze hiermee? Praat ze tegen een locomotief? De bomen, de lucht en de vogels? Kreetologie, anyone?

Nog eentje om het af te leren:

Whoeha! Freya, anyone? Alle vermeende (wel of geen) kwaliteiten van Freya in acht genomen, wie geloofd daar nu nog in? Gaan ze een archi-lelijke taart op de affiche zetten om geloofwaardiger over te komen of is het een steek onder water van Caroline? *Vrouwen kunnen toch zo hard zijn voor elkaar, mijnheer..* Laat me niet lachen hé. Ik had na het lezen van die onzin op Flair-niveau zelfs geen goesting meer om me verder te verdiepen in de inhoud (?) van de site, laat staan in mevrouw Gennez. Als je het mij vraagt: geen idee.

Uit La Dernière Heure:

Dans une émission pour jeunes de la VRT, Leterme a lancé l’idée d’un troc avec les francophones pour leur faire avaler la réforme de l’état. Il s’agirait de leur offrir de l’argent. (…) De l’argent contre des compétences, donc. Comme au bon vieux temps, quoi. (…) Bref, l’homme a encore réussi à monter la quasi-totalité des francophones contre lui. De façon définitive ? Pas sûr que le CD&V sacrifiera ses 800.000 voix, même si la solution de rechange est évidente. Car Herman Van Rompuy, issu du même parti, semble convaincre de l’efficacité et de l’intelligence de ses démarches.

Daarnaast, een bedenking bij dat hoge stemmenaantal.
Het aantal stemmen dat een persoon of een partij haalt is van geen tel of van belang als je de dingen erop vooruit wil laten gaan. Wat ergens een troost is: zelfs met een miljoen stemmen of méér gaat het Belang niets, nada, nul dingen bereiken. Ergo: nogmaals een bewijs dat iedere stem voor die permanente onruststokers en bangmakers een verloren stem is.

Als de boel nu in de soep draait, dan is het des te meer de schuld van dé kiezer – die altijd gelijk heeft, maar wél altijd de verkeerde keuze maakt. Moesten de Vlamingen bij de vorige verkiezingen hun stemmen verdeeld hebben over de drie traditioneel klassieke partijen (in casu: oranje-rood-blauw) in de plaats van ze te versnipperen over onnozele niche-partijtjes – en welbepaald één partij die er alleen maar is ter meerdere eer, glorie en belang van zichzelf en haar portefeuille, dan zouden we nu met een comfortabele tweederde meerderheid in de kamer zitten en waren de problemen die zich nu stellen in een mum van tijd opgelost geweest.

Dat iedereen die zit te wauwelen dat het alweer de schuld is van de halsstarrige Walen dus maar eens snel zijn klep dichtdoet en mijn hoofd gerust laat met die steeds weerkerende onzin. Alles inzetten op een halfbakken vlaams-nationalistische geit met een sausje christendemocratie erover is niet echt de beste keuze geweest en dan nog eens een ander groot deel stemmen weggooien aan een partij waarvan je op voorhand weet dat die nooit aan de bak gaat komen is gewoon idioot. Stop met zagen en stem de volgende keer wat verstandiger en strategischer. Verder een raad aan Yves De Oppergeit: zwijg vanaf nu als vermoord over die 800.000 voorkeurstemmen of het kalf zal verdronken zijn nog voor het kan lopen.

Vandaag in mijn inbox: een hint.

Damn. Doe ik ook. Betrapt.

Jaloers, ziekelijk jaloers. De Flippe is jaloers op de megakoel-kei-neige out-of-bed-look van de Fluppe zeg ik u!

Lees verder »

Van Rompuy, natuurlijk! De man heeft tenminste gevoel voor humor.

Zal me vanaf vandaag een stuk gemakkelijker afgaan. Zoals bij iedereen op het werk is het helemaal en overal verboden (sed lex) maar nu heb ik horen waaien dat het zelfs zeer slecht gezien is als ik dat buiten d-u-r-f doen. (Durf – in de betekenis: “Hoe durf je!”) Wat ik eigenlijk wel al dacht, alleen heeft het deze keer niet lang geduurd dat men me dat ook liet weten.
Zodus, mijn besluit is snel genomen: geen sigaretten meer van 9 tot 5. Zeker weten. Het is in ieder geval beter voor mijn gezondheid, dat is meegenomen. En dan zijn er nog wat andere dingetjes die ik ga moeten bijsturen zoals: die grote klep van me wat meer dichthouden – mrau.
(Ghoh, waar is de tijd dat middagpauzes minstens een anderhalf uur in beslag namen, gemarineerd met pizza’s, liters rosé, oeverloze discussies en minstens een pak Gauloises? Komt nooit meer terug. *Zucht* Nouja, misschien maar best ook.)

Gerrit Six schreef:

De hele manier waarop Brussel Halle Vilvoorde na het uitprocederen voor de Raad van State nog altijd onderhandelbaar en aanleiding voor Wiedergutmachungen zou moeten zijn is een pure aanfluiting van het parlement en de ‘andere constitutionele organen’.

Lees verder »

Quote uit La Libre Belgique:

En quelques jours, il a réussi à gagner la confiance de tous ses interlocuteurs. Patient, il écoute, il tente de comprendre, il cherche, propose, argumente. L’architecte, le concepteur, le père de la prochaine coalition orange bleue, si elle voit le jour, c’est lui, Herman Van Rompuy. Lui, et pas celui qui s’impatiente, qui se promène rue de la Loi (tiens une caméra…), qui attend son heure, l’heure de conclure la négociation, de poser la cerise sur le gâteau qu’en coulisses on lui aura préparé.

Ik ben er helemaal voor te vinden, liever Van Rompuy dan Leterme. Ik durf trouwens wedden dat het ook zo zal uitdraaien.

Houlà, ze beginnen op elkaar te schieten bij de tsjeven, het begint er slecht uit te zien voor de Oppergeit.

C’est moi qui l’ai poussé à avoir une ambition fédérale. Je commence à avoir des remords.

Een schot voor de boeg door -zowaar, Wilfried Martens? Een vertrouwensbreuk? Veelzeggend in ieder geval.

Martens contemple son pays avec une tristesse indignée. La politique devient pantalonnade. Et le héros de la pièce, Yves Leterme, vainqueur des élections en Flandre mais incapable de former un gouvernement, est son indigne héritier à la tête de la démocratie-chrétienne.

Wat voorafging: klik hier en lees dit eerst.

Uitgelezen? Ik sta paf. Ik snap er dus geen reet van hé. Ergens bij Google/Blogger is er blijkbaar iemand die mijn site weet te pruimen want zonder dat ik iets of wat gedaan heb (daarbij, hoe zou ik het kunnen doen, want ik kan niet meer inloggen op mijn oude bloggeraccount) worden de bezoekers die op mijn oud adres (http://huugendruug.blogspot.com) aankloppen -automagisch- naar hier verwezen. Wreed eigenaardig, maar ook wreed wijs! Dank u -o- geheimzinnige, onbekende weldoener!

Het laatste nieuwsbericht gemist op Radio Eén? Geen paniek!
U kan hier bij Huug & Druug een compilatie -van de hoogtepunten van de dag, ten alle tijde herbeluisteren.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Demain à Mons aura lieu la 7ème édition de la City Parade! Après Charleroi, Gand ou Liège c’est à Mons que jeunes Flamands et Francophones se retrouveront. Je soutiens l’initiative parce qu’il a pour vocation de rassembler des jeunes de tous les coins du pays autour d’un thème pacifique. Avouez qu’en ce moment, ça a une portée plus que symbolique. La manifestation encourage au respect de l’autre et à la tolérance.
C’est une manifestation d’envergure et je suis heureux qu’elle passe par ma ville qui vous le savez certainement a une vocation culturelle. Pour les amateurs, le rdv est fixé à 16h30 pour l’opening party Boulevard Dolez.

Allez, wie morgen aan onzen Elio hoogstpersoonlijk zijn strik wil voelen en een tong draaien weet waar hij/(zij?) naartoe moet! By the way: Den Dikke heeft geen invitatie gekregen zo te zien…