Hugues

Back to the future

Déjà en 1978…
L’intervention du roi dans des négociations gouvernementales n’est pas fréquente. Le dernier cas remonte à 1978 après la chute du gouvernement Tindemans sur le Pacte d’Egmont. Le souverain avait pris l’initiative de convoquer les présidents des six partis qui négociaient: les socialistes, les sociaux-chrétiens, la Volksunie et le FDF.
En 1978, un gouvernement présidé par Paul Van den Boeynants a vu le jour. Il fut de courte durée. Formé le 20 octobre, il tomba le 18 décembre.

Zouden we niet beter lessen leren uit het verleden? Leterme metéén dumpen en nieuwe verkiezingen uitschrijven? Dit gaat een gigantische flop worden die het land veel geld gaat kosten.

P.S.: Ondertussen bij de PS:

Ik geloof zelfs helemaal niet meer in De Marseillaise Blatende Oppergeit, nooit gedaan trouwens. Ah, ik kijk uit naar de vernietigende krantencommentaren van morgen! Onderhandelen? Hij kàn het dus niet, hé. De Vlaamse onderhandelaars willen hun eigen oplossing opdringen en zo werken onderhandelingen niet. De schuld (alweer) op de franstaligen steken is dan ook een zwak excuus.

“Goed bestuur” noemen ze dat. Of het verhaal van de hubris en de boemerang. Voorspellende gaven? Moi? Wat schreef ik alweer een tijdje geleden?

Het enige waar ik me in verkneukel is dat oppergeit Leterme de rapen niet zomaar voor het -euh, rapen heeft. De zogenaamde overwinning zal zuur smaken tijdens de coalitievorming die ongetwijfeld een eeuwigheid zal aanslepen, mind my words.