Hugues

Het ongevraagd overnemen van content is al zo oud als het internet zelf maar de laatste tijden blijkbaar een echte rage aan het worden. Nu heb ik in princiep niets tegen het overnemen van wat ik hier allemaal schrijf zolang men het mij op voorhand vraagt en/of zolang het min meer duidelijk is dat de inhoud door mij werd geschreven.
Ik weet natuurlijk ook wel dat het bloggen een medium is waar iedereen van iedereen zit over te schrijven (ik doe het zélf ook) maar zolang het bij citeren blijft en er niet hele lappen tekst worden overgenomen zal ik er niet van wakker liggen: “Ze doen maar – en het is nog goed voor mijn ego.”

In het geval van Medium4You was ik pijnlijk op mijn pik getrapt omdat ik nooit een mail van de initiatiefnemers heb ontvangen. Het deed echter nog meer pijn aan mijn edele delen toen ik ontdekte dat het om een mega-gruwelijk-lelijke site gaat – zo’n rammeldink dat ze tijdens de middeleeuwen nog in elkaar flansten met een irritant gruwel tingeltangel-kutmuziekje erbij: urgh! Zoiets is voor mij al genoeg om mijn chinese medewerking bij het hele project te torpederen, dat spreekt vanzelf.

Dit alles verbleekt echter in het niets, een stofje in het onmetelijke heelal, toen Michel me een mail stuurde met de vraag: “Tiens, zijt gij dit ook? Zie: http://shoutcast.be/”

Ik viel zowat van mijn stoel. Ik had die site nog nooit gezien, laat staan dat ik er iets mee te maken heb. (Behalve de inhoud, dan.) De eerste tien seconden was ik aanvankelijk ontzettend geflatteerd dat iemand de moeite gedaan had om een artikel van me over te nemen tot ik gaandeweg doorhad dat het niet om één post ging maar op het tweede zicht zowat mijn hele weblog! Zonder vermelding, zonder naam, niets nada.

“Ze doen maar” dacht ik, tot mijn oog viel op de GoogleAds reclamebanners die telkens onder élk artikel staan. Toen sprong ik zowat uit mijn vel. Wat een gore lef. Wat een gemene, achterbakse pooier zeg!

Een dns-whois leerde me het volgende:
Domeinnaam: shoutcast
Status: Geregistreerd
Registratie: 12 april 2006
Licentienemernaam: Frederik Poppe
Organisatie: Broweb

Aha! Na wat ge-google kom ik dan hierop : “Broweb is een piepjong bedrijfje waar u terecht kan voor het ontwerpen van logo’s en websites” en bij verder doorklikken komt onze Frederik uit de mouw!

Foei, Frederik, foute boel jongen! Het ergste is dan nog dat je het zou moeten weten!
Want wat vind ik verder op het alziend wereldwijde web? Mijnheer Frederik – “Popskie” voor de vrienden, schreef in januari van dit jaar voor Hogeschool Gent zelfs een heuse verhandeling over “Internet en Privacy”.
Niet bepaald iemand die dus een complete nOOb is in de materie zou een mens denken.
Alhoewel? Het voorgaande in acht genomen begin ik me vragen te stellen bij de authenticiteit en de originaliteit van de inhoud van Popskie’s werkstuk. Misschien moet het ik eens laten nalezen door een paar van mijn goede kennissen bij de Hogeschool.

Ik zou dan ook twee keer nadenken alvorens mijn website door “Broweb” te laten brouwen.
250 euro betalen aan een lutser die je waarschijnlijk een tweedehands template gaat opsolferen (gegarandeerd na vijf minuten ergens in een vergeten hoek van het www gevonden) lijkt me e-r-g veel geld.

Torpederen is me wat te min in zo’n geval. Enteren, kielhalen en zinken is de enige oplossing. Bij deze.

Schrijf Michel. Ja, maar ik vind dit filmpje dan toch wel aanschouwelijker.