Hugues

Een beetje onopgemerkt in het nieuws afgelopen week: de navelloze pin-up. Of beter: pin-af.

In een verloren hoekje bij De Standaard Online las ik volgend wereldschokkende bericht: “De lay-out-afdeling van de het blootblad Playboy is iets te druk in de weer geweest met Photoshop. In de jongste editie van het blad staat een foto van een model waarop de navel ontbreekt. Blijkbaar had niemand dat detail opgemerkt en meer dan 600.000 exemplaren van het blad gingen zo de deur uit.”

Nog leuker zou zijn als je duidelijk het verschil zou kunnen zien tussen “voor” en “na” het Photshoppen.
Na wat ge-goole vond ik de site van Greg Apodaca waar hij verschillende demo’s geeft:

” – Each thumbnail link leads to a sample image gallery that showcases work I have done for design studios, advertising agencies, digital pre-press houses and various other clients.
– Rolling the mouse over most of these images will display the original scan before it was retouched. All of the original scans in these galleries were supplied. I am only taking credit for the retouching, not the photography.”

Astonishing! Pin-af! Indeed!

Uitsmijter van de week:

… le Roi va bien.

Deze middag in het ziekenhuis:

- “Eh bien, mon chèr Didier, hoe verlopen de coalitiegesprekken? Krijgen oe-we nog een regerink voor de Vingt et Un Juillet?”
- “Heup doet leven, majesteit!”

Ohlala, vandaag de hele dag vrij. Ik dacht eerst van eens naar de zee te gaan maar met dit krotweer ben ik maar wijselijk thuisgebleven en heb ik wat verder aan mijn site zitten prutsen. Zoals gewoonlijk staat ergens in mijn perifeer blikveld de treurbuis te flikkeren met muziek en beeld van Fashion TV. Van dat ‘prutsen aan mijn site’ is er niet veel meer in huis gekomen toen mijn oog op deze bevallige jongedame viel:

Oah-slik. Helemaal het meisje uit (sommige van) mijn dromen. De rest van de dag eigenlijk niet veel gedaan. Eigenlijk.

Finaal opgegeven, of toch bijna.. tenzij iemand met een hack op de proppen komt die écht werkt.
Over wat gaat het? Wel, zoals u hiernaast kan zien lopen de zijranden van mijn 2 zij-kolommen naar beneden tot daar waar de tekst of prentjes staan. Ik had graag die oranje bolletjes (dotted lines) -en de gelijnde achtergond in mijn rechterkolom, tot helemaal onderaan gezien. Uhm uh, dat is blijkbaar teveel gevraagd.
Ik ben blijkbaar niet de enige die dat wil, want als je zoekt met de woorden uit mijn titel dan kan je t-o-n-n-e-n websites vinden die over dat onderwerp gaan.
Ik heb zowat alles uitgetest, css-hacks, javascripts, faux images, you name it. Tot ik sterretjes zag. Wallen onder mijn ogen, de afsluitdijk in Nederland verbleekt erbij.
Na wel duuzend probeersels vond ik dan uiteindelijk de enige hack die écht werkte. En dan nog een poepsimpele:
“What happens is that columns really become as tall as the content they contain plus big_value thanks to the padding-bottom. The negative margin-bottom brings the flow of the document back to where the same point as where the padding-bottom began, and the overflow: hidden on the containing element chops off the overflow.”
Ik dus vlijtig: “padding-bottom: 32767px; en margin-bottom: -32767px;” in mijn style.css gezet en ja, het werkt! Hoera! Gaan slapen en lekker gedroomd enzo…

Tot ik de volgende morgen een commentaarpagina op mijn blog zag waar de hele layout om zeep was. Het was natuurlijk te mooi om waar te zijn. Te vroeg victorie gekraaid, duh! Alleen als ik de pagina ververs komt het terug goed maar ik kan moeilijk op iedere pagina een waarschuwing aan mijn lezers zetten dat ze bij het geven van commentaar daarna nog eens op F5 moeten duwen, urg!

Terug naar af dus. Tenzij? Iemand een tip?

Het zal wel.
Een afrekening voor een oude vete die al sinds jaren in Het Paleis aan de gang is, zeg ik u.
Een wraakactie van Mathilde die het beu is om nog langer prinses te spelen en het begint tijd te vinden dat haar chouken op de troon komt zitten.
De oude zijn bril verstoppen en een bananenschil op de trap leggen.
Zeker weten dat het zoiets geweest is, ha!

Nu, met de wilde frisheid van limoenen!

Ik ben uitgeput. Dit is het dus. Het staat nog niet allemaal op punt maar toch bijna.
Kijk gerust wat rond, maak het u gezellig en pruts maar wat aan alle knopjes.
Een uitgebreid verslag van “The Making Of” komt eraan, maar nu kruip ik eerst in bad en daarna in bed om te bekomen.

Geen bloemen noch kransen.

Sed ut perspiciatis, unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam eaque ipsa, quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt, explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem, quia voluptas sit, aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos, qui ratione voluptatem sequi nesciunt, neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum, quia dolor sit, amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt, ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit, qui in ea voluptate velit esse, quam nihil molestiae consequatur, vel illum, qui dolorem eum fugiat, quo voluptas nulla pariatur?

Lees verder »

Vandaag in de krant:

Voor de lezers onder u die scheel zien van teveel en langdurig te poepen, heb ik het begin van de wervende reclametekst hier nog eens uitgeschreven, let vooral op het woordje “TOCH”:

“Vanaf 40 jaar heeft één Belg op drie het moeilijk om een voldoende erectie te krijgen of te houden. Toch kan de levensvreugde er serieus onder lijden.”

Neen, of toch?

Vandaag in de krant:

“Als de ideeën van de andere partijen een score op tien verdienen, valt het op dat de LDD-kiezer Vlaams Belang een onvoldoende geeft: 4,4. Ook de linkse partijen krijgen geen score om over naar huis te schrijven. Open VLD (5,7) en N-VA (5,3) zijn er net door en krijgen na LDD (7,7) zelfs de hoogste score. Het lijkt erop dat LDD het ‘open gat’ aan de rechterzijde van het politieke landschap gevuld heeft. Toch is het opmerkelijk dat LDD-kiezers hun kopman niet in staat achten om het land te leiden.”

Tsja, dan moeten ze best nu al beslissen hoe ze LDD gaan noemen als Jean-Marie er ooit uitstapt. Of eruit gegooid, je weet maar nooit…

Drie weken geleden kon je er nog in je blootje rondlopen (naakt, tetten, bloot, seks, piemels – niet op letten ik ben hier google zot aan het maken), sinds een week stroomt het lekker vol: facebook.com.

Stukken leuker dan de -tot vervelens toe, volledig fout gehypte SecondLife, minder “serieus” als LinkedIn en zo simpel als wat: een kind kan er de was doen.
Natuurlijk zijn er al geluiden in de Blogosfeer over misbruik en de moraalridders (onnozelaars) staan (alweer) klaar met hun vermanend vingertje.

“The first story was about a 40-something reporter covering the big dollar business of social networking and ending up with 700 people claiming to be his friends, many of whom he never knew existed. The second did not end all that well, here a 14 year old, also from the UK, vanished from her home possibly with the 18 year old she met on a chat-room. In one instance we discuss the school boy mentality of judging the person based on how many friends he/she had, while on the other we are confronted with the reality that things could be different if there were restricted access for kids and teen to predators preying on such sites in anonymity.”

Ten huize Huug liggen we alweer onder onze stoel van het lachen, maar dan wel met pro-actief gekromde tenen. Ik ben benieuwd hoelang het gaat duren tot de politie uitrukt en de “gevestigde pers” gaat schrijven over: “De eerste verkrachting in/door Facebook.” Ahèm.

Vorige week reed ik met de trein van Brussel Centraal naar Gent en toen we uit de tunnel reden zag ik tot mijn grote verbazing dit reuzengrote doek aan de gevel van het Sint-Jan Berchmanscollege hangen:

In het kader van een of ander educatief project van de school? Neen. Een kunstwerk van een (tot hiertoe nog onbekende) graffitikunstenaar: Bonom.

Wie de man (of vrouw?) is, weet niemand echt duidelijk en in Brussel is men er zelfs ijverig op zoek naar. In ieder geval is Bonom niet aan zijn proefstuk toe: zowat de helft van Brussel hangt vol van zijn werken.
Zo leuk. Nu nog in Gent! Foto: eMich.

Gehoord op de trein deze morgen:

- “Zet al je elektrische apparaten bij het grofvuil, en dan nog ga je méér betalen.”

- “Wedden?”

Gisteren op weg naar mijn werk nog snel even mijn vaste nachtwinkel binnengesprongen voor mijn dagenlijkse portie drugs.

- “Een pakje blauwe XYZ’s, alsjeblieft.”

- “Ik zit zonder. Maar ik heb nog XYZ’s light. Die rook je toch ook?”

- “Ja, af en toe. Ochja, doe maar. Daarbij – lights, da’s tegenwoordig héél gezond hé? Light.”

En ik klop met mijn vlakke hand demonstratief op mijn pens die sinds vorige winter – zwaar tot mijn afgrijzen, een paar onuitroeibare zwembandjes heeft gekweekt.

Ik die dacht dat mijn nachtwinkelmannetje zowat alle sigarettenmoppen, lotto- en subito-oneliners tijdens zijn slaap als een mantra kan opzeggen. Niet dus.
De arme kerel kroop bijna onder zijn toog van het lachen.
Allez, de nachtshift begon goed. Al één goede daad verricht.

Inbox:
Huug,
In de rechterkolom van je blog staat een overzicht van de recentste commentaren.
Edoch, als ik zo’n commentaar aanklik, zie ik dus wel de commentaar, maar ik kan het artikel waarbij dat commentaar hoort niet terugvinden. En dus snap ik er meestal niks van, omdat ik de context niet ken waarin dat commentaar werd geschreven. Errrug vervelend… Mvg, Luc.

Outbox:
Ik weet het, ik heb hetzelfde voor dat ik soms bij één enkele reactie me suf zit te zoeken bij welke post het nu hoort. Bij meerdere reacties kan ik het meestal uit de inhoud opmaken maar dan nog…
Dat is een van de nadelen van Haloscan dat ik bijna van in het begin gebruik, ik zag de commentfunctie van Blogger (dat er pas later kwam) niet echt zitten wegens registratie-”verplichting” voor de gebruiker.
Heb mijn blog daarom al overgezet op een wp.com adres maar blijft het probleem om al mijn Haloscan comments mee te importeren.
Ik zie maar één oplossing en ik denk er sinds een tijd sterk aan om mijn hele blog naar iets deftigs te verhuizen met een eigen domein en alle toeters en bellen want daarmee zou ik mijn oude comments (volgens WP en) met WP wél kunnen mee- verhuizen.
*Zucht* tijd, tijd! Waarom zijn er geen 36 uren in een dag?
Groetjes, Hugues

Ahrum, *schraapt keel* kijk, als een van “de groten” zich vergewaardigd om mijn nietig persoontje een mail te sturen en goede raad te geven dan moet je er wél iets aan doen vind ik. Daarom ben ik een tijdlang zoet geweest op zoek naar een deftige host en bijhorende prijzen. Ik wil tot 10, hooguit 15 euro per maand huur uitgeven aan die uit de hand gelopen grap die zich “Huug & Druug” noemt maar ik ben dan wel van plan om het geld er terug uit te halen. Op termijn moet het een nul-operatie worden. Ik zat trouwens gisteren in mijn achterhoofd met het idee: “Als zo’n pipo meent dat er geld te kloppen valt uit mijn content, waarom zou ik het dan niet zelf doen?”

Dus daarom een oproep: smijt in de reacties uw tips, goede, slechte, roddels en andere weetjes over uw ervaringen met hostproviders allerhande. De firma dankt u.

(Enja, er hangt dus iets in de lucht maar ik ga het nu nog niet allemaal aan uw neus hangen…)

Met beelden van een vermeende atoombomexplosie in het Boheemse gebergte hebben hackers zondag de kijkers van de Tsjechische ontbijttelevisie de stuipen op het lijf gejaagd.

Redelijk koel vind ik dit. Voor zo’n grappen ben ik altijd te vinden.

Het ongevraagd overnemen van content is al zo oud als het internet zelf maar de laatste tijden blijkbaar een echte rage aan het worden. Nu heb ik in princiep niets tegen het overnemen van wat ik hier allemaal schrijf zolang men het mij op voorhand vraagt en/of zolang het min meer duidelijk is dat de inhoud door mij werd geschreven.
Ik weet natuurlijk ook wel dat het bloggen een medium is waar iedereen van iedereen zit over te schrijven (ik doe het zélf ook) maar zolang het bij citeren blijft en er niet hele lappen tekst worden overgenomen zal ik er niet van wakker liggen: “Ze doen maar – en het is nog goed voor mijn ego.”

In het geval van Medium4You was ik pijnlijk op mijn pik getrapt omdat ik nooit een mail van de initiatiefnemers heb ontvangen. Het deed echter nog meer pijn aan mijn edele delen toen ik ontdekte dat het om een mega-gruwelijk-lelijke site gaat – zo’n rammeldink dat ze tijdens de middeleeuwen nog in elkaar flansten met een irritant gruwel tingeltangel-kutmuziekje erbij: urgh! Zoiets is voor mij al genoeg om mijn chinese medewerking bij het hele project te torpederen, dat spreekt vanzelf.

Dit alles verbleekt echter in het niets, een stofje in het onmetelijke heelal, toen Michel me een mail stuurde met de vraag: “Tiens, zijt gij dit ook? Zie: http://shoutcast.be/”

Ik viel zowat van mijn stoel. Ik had die site nog nooit gezien, laat staan dat ik er iets mee te maken heb. (Behalve de inhoud, dan.) De eerste tien seconden was ik aanvankelijk ontzettend geflatteerd dat iemand de moeite gedaan had om een artikel van me over te nemen tot ik gaandeweg doorhad dat het niet om één post ging maar op het tweede zicht zowat mijn hele weblog! Zonder vermelding, zonder naam, niets nada.

“Ze doen maar” dacht ik, tot mijn oog viel op de GoogleAds reclamebanners die telkens onder élk artikel staan. Toen sprong ik zowat uit mijn vel. Wat een gore lef. Wat een gemene, achterbakse pooier zeg!

Een dns-whois leerde me het volgende:
Domeinnaam: shoutcast
Status: Geregistreerd
Registratie: 12 april 2006
Licentienemernaam: Frederik Poppe
Organisatie: Broweb

Aha! Na wat ge-google kom ik dan hierop : “Broweb is een piepjong bedrijfje waar u terecht kan voor het ontwerpen van logo’s en websites” en bij verder doorklikken komt onze Frederik uit de mouw!

Foei, Frederik, foute boel jongen! Het ergste is dan nog dat je het zou moeten weten!
Want wat vind ik verder op het alziend wereldwijde web? Mijnheer Frederik – “Popskie” voor de vrienden, schreef in januari van dit jaar voor Hogeschool Gent zelfs een heuse verhandeling over “Internet en Privacy”.
Niet bepaald iemand die dus een complete nOOb is in de materie zou een mens denken.
Alhoewel? Het voorgaande in acht genomen begin ik me vragen te stellen bij de authenticiteit en de originaliteit van de inhoud van Popskie’s werkstuk. Misschien moet het ik eens laten nalezen door een paar van mijn goede kennissen bij de Hogeschool.

Ik zou dan ook twee keer nadenken alvorens mijn website door “Broweb” te laten brouwen.
250 euro betalen aan een lutser die je waarschijnlijk een tweedehands template gaat opsolferen (gegarandeerd na vijf minuten ergens in een vergeten hoek van het www gevonden) lijkt me e-r-g veel geld.

Torpederen is me wat te min in zo’n geval. Enteren, kielhalen en zinken is de enige oplossing. Bij deze.

Schrijf Michel. Ja, maar ik vind dit filmpje dan toch wel aanschouwelijker.

Hep, psst… ook een template hebben?!

Idee en meer uitleg: bij Schuppe.

(Howja, ik heb ook geen toestemming om die afbeelding te gebruiken, pot en ketel enzo.. ‘k Zal eens -als ik tijd heb, aan Michel een foto vragen van Anna…)

God, het is niet waar. Eindelijk komt men er bij de “gevestigde pers” achter dat er geen hond in Second Life zit terwijl ik dat al sinds jaar en dag loop te verkondigen.
Het zijn niet alleen de peilingen die u bij het grofvuil kan meegeven, de kranten vanaf nu ook. Wat schreef ik een tijdje geleden (op 6 juni, om precies te zijn) in een reactie op de reacties op deze post? Ik zal het u nogeens inpeperen:

“Het “Humo parkje” dat in januari op SL werd geplempt koste aan ontwikkeling (door de Mortierbrigade) alleen al 30.000 euro. Komt dan nog eens de uitwerking + implementatie en onderhoud dan kom je gemakkelijk aan 2 miljoen oude belgische franken.
Vooroordelen? De cijfers:
In SL zijn er voor België 1.52% actieve residents. Als je ziet dat er de laatste zeven dagen wereldwijd 494,722 residents ingelogd hebben op SL dan betekend dit ongeveer een 1000 gebruikers per dag op SL in België.
Van vooroordelen gesproken: zo’n hype voor zo weinig gebruikers, zeg nog eens dat SL niet overroepen is.”

Wat lees ik dit weekend in zowat alle kranten?

“Second Life, de 3D-wereld die gecreëerd wordt door zijn virtuele bewoners, is geen succes onder de Belgen.”

“Geen wonder, het staat vooral in de belangstelling bij marketeers en reclamejongens, en ieder normaal gezond mens weet dat hij heel ver van de veredelde chatomgeving Second Life vandaan moet blijven. Goed en dan ben je ingelogd. Wat kom je dan tegen in Second Life? Een spuuglelijke 3D omgeving, waarin je kunt chatten met andere lotgenoten (dikke vadsige alleenstaande vijftigers die zich voordoen als een jong, romig en fruitig meisje) en voor elke andere actie moet je betalen. Wil je kleding? betalen! Wil je een huis? betalen! Wil je een penis? betalen!” (Gelezen bij Retecool.)

Heeft u ook de cijfers bekeken die er in de kranten staan? Toch precies dezelfde die ik voor u heb uitgerekend?
Voila! Geen kranten meer lezen, niet nodig.
Bij Huug & Druug heeft u het nieuws al minstens twee weken (wat zeg ik? l-i-c-h-t-j-a-r-e-n) op voorhand! Nèm.

Ik zit zo graag op mijn werk hé! Mmm…

Mijn schwwatje maakt nogal van haar oren zeg! Straks gaat ze nog langer moeten brommen! Tsk!

Eergisteren viel mijn oog op een postje bij BrusselBlogt en ik vond zoiets metéén een wreed wijs idee.
Wat ze in Brussel kunnen, kunnen we in Gent ook en zelfs beter (c’est pour rigoler hein, eMich! – eMich heeft BrusselBlogt uit de grond gestampt, vandaar) en dus smeet ik dat binnen op de redactietafel van Gentblogt.

Nu ga ik eens een geheim verklappen, het blijft onder ons, maar zo’n redactie/tafel/lokaal/gebouw bestààt dus niet.
Nope, alles bij Gentblogt gebeurd via de (ondertussen beruchte) “mailinglijst” die 24/7/365 openstaat bij alle (de meeste) medewerkers.
Krèk geen twee minuten nadat ik mijn mail in de groep had gegooid was er al iemand die het een onwijs gaaf idee vond, 30 seconden daarna werd het bijna de grond in geboord (neen, http://brutin.be/ ik zet hier geen link) en vijf minuten erna had Michel me al 6 foto’s doorgestuurd waar ik mee aan de slag kon.
Zo’n tien brainstorm-mails verder had ik al een werktitel en had ik ondertussen een ontwerptekst in WordPress klaargezet en voorgelegd aan “de lijst”.
Een halve dag later gooide Steve zijn ontwerpen voor een logo binnen (dat u hier links en helemaal onderaan kan bewonderen – het dink met dat oog op) en nog een uur later (na de nodige op- en aanmerkingen) kwam het definitieve ontwerp binnen.
De hele mik werd toen naar het eindredactie-adres gestuurd waar Patricia van de planning het allemaal klaar heeft gezet voor publicatie. 24 uur na mijn eerste mail kreeg ik om 18u30 een bericht van Patricia (onze planwoman van dienst – we hebben ook een planman, voor de afwisseling) dat het item online stond en we stuurden allemaal mails naar elkaar om ons te bedanken.

Dit alles, zonder ons ook maar te zien of te spreken, alle communicatie gebeurde via het wereldwijde web. Allemaal vrijwilligerswerk, zonder haperingen, onvertogen woorden, als een soepel geoliede machine. Bliss!
Mensch, zo verdomd wijs dat zoiets is! Ik hoop dat dit nog lang mag blijven duren!

Het resultaat kan u dan ook hier bewonderen.

Update: oeps, foutje. BrusselBlogt werd door Peter Forret in gang getrokken. eMich deed hetzelfde met bxl.blog. Sorry heren!

Schitterende rant bij Retecool gelezen die ik hierbij integraal overneem:

“Het is wel vaak wel gezellig om domme christenen te bashen, maar af en toe weet je weer wat er zo onuitstaanbaar is aan die gelovigen, in dit geval die kutkatholieken. Het Vaticaan heeft vandaag opgeroepen om Amnesty niet te steunen, omdat zij onder bepaalde omstandigheden abortus wil billijken.
Deze omstandigheden zijn: verkrachting, incest of risico’s voor de gezondheid of het leven van de moeder. Het gaat dus om zwangerschappen waarachter groot menselijk leed schuil gaat. Het Vaticaan vindt het niet vroom om op een gezonde manier een oplossing te bieden. En vrouwen mogen zich ook niet tegen dit leed beschermen door voorbehoedsmiddelen te gebruiken, dus kennelijk is het wel vroom om terug te gaan naar een situatie waarin meer moeders in het kraambed sterven, desperate vrouwen knoeien met breinaalden en gif en tehuizen vol met verstoten kinderen geestelijk gebroken de samenleving in gekickt worden.
Het wordt tijd dat het Vaticaan een toeristische trekpleister wordt na weer opgegraven te zijn uit de as van een schitterende vulkaanuitbarsting.”

Ik zou het niet beter kunnen zeggen en schrijven.

Kijk zie, altijd geweten dat die reclame-mijnheren grote boze stoute kiekeboes zijn! Foei! Aan verse mamas met pasgebakken kindjes, het is beter dat u hier niet naar kijkt.

@Pietel: only joking!

Gek hé? Ik koop al sinds jaren dezelfde zeep, shampoo, scheercreme, afwasmiddelen en poetsgrief … (wc-papier).
I-e-d-e-r-e keer als ik naar de winkel ga staat er op de flesjes en op de verpakkingen: Nieuw ! New ! Nouveau !

Wat een geluk. Stel je voor dat we allemaal oude brol of reeds gebruikte moeten kopen.

Eergisteren in mijn straat gezien, vandaag bij Lien.

Update 15 juni: dit is toch i-d-e-a-l-e public relations? Dan toch liever voor de Tsjeven dan voor het haterige VB.
Oscar Wilde indachtig: “The only thing worse than being talked about is not being talked about.”

Euh, hier niet!

…dan zaten we vandaag nog met hun afvalprobleem.”

*Geeuw*
Kijk, daar word ik zo moe van, van die oneliners die beotiërs uit hun nek kletsen en daarmee de discussie helemaal lam leggen. Eentje die ik vandaag bedacht om het af te leren:

“Indien de Neanderthalers auto’s hadden gehad, dan zaten we nu zonder CO2 probleem.”

Een reden temeer om het er allemaal zo snel en massaal mogenlijk door te jagen. Onze nazaten zullen ons dankbaar zijn voor de korte pijn.

Weet u nog wat ik vorige maand schreef?
Hierzie, ik ga het u nog eens goed inpeperen:

“Wie echter goed bezig is, is Jean-Marie die met zijn vinger in de neus diezelfde drempel zal verpulveren (mind my words).
(…)
Een stem voor het Vlaams Belang is al jaren een “verloren stem” gebleken. Als de rechtse vlaamse kiezer nog twijfelt op 10 juni in het kieshokje dan kan ik de opkomst van LDD alleen maar toejuichen. Als de kiezers uit dat kamp nu eens massaal op J-M zouden stemmen dan is de kans toch veel groter dat hiermee iets daadwerkelijks kan gedaan worden, want geef toe: hoeveel “vreemden” lopen er minder rond in Vlaanderen sinds het VB onze contreien teistert? Geen één. Qua verkiezingsbeloften niet nakomen kan dat tellen: een totale mislukking, keer op keer. Geef uw stem dan beter aan Dedecker.”

Voilà. Bij de volgende verkiezingen kan u dus de peilingen gerust in de prullemand gooien en hier komen kijken.
Huug & Druug: één adres. Ook goed voor raadgevingen in de liefde, zaken, lotto- en roulettegetallen. Ik ben tevreden met 25%. (Wat de liefde betreft: ik lig graag in het midden, daar is het altijd warm.)

Ik ben hier het kot een beetje aan het opkuisen (mijn blog bedoel ik) stof- en kobbewebben aan het wegdoen en gebroken links aan het weggooien, enfin een late lenteschoonmaak, quoi.
Valt mijn oog op een gouwe ouwe, een postje geschreven toen ik net uit Egypte terugkwam en een paar dagen met vervelende nevenverschijnselen af te rekenen had: tourista!

Papieren Bitte !
Aaah, vreselijk. De laatste twee dagen ben ik zo vaak naar het klein kamertje moeten spurten dat mijn ‘derrière’ aanvoelt alsof het door een hele kudde bronstige nijlpaarden langdurig gepenetreerd is geweest. Niet dat ik ervan kan meespreken, ik heb niets zo met beesten, maar nu heb ik toch vaagweg een idee.
Moest ik ooit een rasechte ‘Flandrien’ tegen het lijf lopen die net 260 kilometer koers over kasseien van de Kwaremont, de Koppenberg en de Muur van Geraardsbergen in de billen heeft, dan weet ik alvast waarover ik met hem een ‘klapke’ kan doen.
Enfin, het verteringsproces doet het alweer prima, dank U. Zelfs zo goed dat ik vandaag met verkrachte eenden terug naar het werk ben getrokken.
Dat was zonder het alziend oog van mijn dienstchef gerekend.
“Hier op je ziektebriefje staat er dat je tot vandaag afwezig bent en je de woonst niet mag verlaten.”

Mijn huisdokter had me drie dagen gegeven. Tot en met vandaag , woensdag.
“Ha ja, chef, nu ik me beter voel, wil ik liefst snel terug aan de slag want thuis komen de muren op me af.”
Van een beetje slijmen is nog niemand doodgegaan.
“Dat zal niet gaan. Dan moet je eerst een briefje van de dokter hebben waarop staat dat je voldoende geschikt bent voor de werkpost of activiteit, model 02N.”
Ik dacht dat ik het in Keulen hoorde donderen.
Belletje naar de personeelsdienst :
“Inderdaad, model 02N, als je vervroegd, dan anders vermeld op je ziektebriefje, terug het werk aanvat.”
Belletje naar mijn huisdokter :
“Maar dat is helemaal niet wettelijk. Waarschijnlijk een intern reglement. Neen, ik kan het je niet faxen, je moet dan maar nog eens langskomen.”
Verdikke, ik had het moeten weten !
Je kan merken dat dit hier nog niet zolang geleden een overheidsbedrijf was. Die moet je voederen met formulieren, correcte ingevulde papieren met liefst zoveel mogenlijk stempels op.
Maar dat wil ook zeggen: een bedrijfsgeneeskundige dienst !
Belletje naar de geneeskundige dienst :
“Ja hoor, géén probleem, U heeft een afspraak met de dokter binnen tien minuutjes.”
Bij de dokter. “Wat is het probleem ?”
“Het probleem is, dat er géén probleem is.”
Ik leg mijn geval uit. Zoiets hadden ze nog niet gezien.
Nog nooit was ik zo snel van een bezoek aan de dokter terug mét de nodige paperassen.
Volgende keer blijf ik mijn dagen thuis.
Als er nu iets is waar ik het sch… van krijg, dan is het wel die stomme papierwinkel.
Zo blijft een mens bezig.

Mmm, ga ik meer doen. Mijn oude brol recycleren…