Hugues

Trrr… ik ben toch eigenlijk een dwaas kieken. Twitter hier, Twitter daar, vorige maand begon in blogland het begrip te “buzzen” en zoals altijd liet ik het gedoe over me heen gaan, met een zo’n air van: “Al die nieuwerwetsen brol, een mensch is zo al zot genoeg.”
Ik krijg het al benauwd als er op een microgolf (voor de Hollandse lezers, neen, dit is niet een kleine versie van een Volkswagen) meer als twee knoppen staan (de aan- en uitknop en een regelaar voor het vermogen).
Hoe ik eigenlijk ooit nog ben binnengeraakt bij Telindus en daarna in de controlroom van een megabedrijf is me eigenlijk nog steeds een raadsel, een ict-blindemol zoals mij, je moet al ver gaan zoeken. Enfinsoit, ik dwaal af.
Ik weet niet meer juist hoe het komt wat me over de streep getrokken heeft om gisteren een account aan te maken.. euhja, tochwel. Tijdens het schrijven van de vorige zin schoot het me ineens te binnen. Het is de schuld van Joke. En natuurlijk ook omdat ik altijd op de eerste rij sta om iemand een poets te bakken. Jaha, dat zal ik geweten hebben. Wie een graf graaft en al, u kent het spreekwoord.
Deze nacht kreeg ik de hele nacht online training op mijn bord en op een tweede scherm zat ik met mijn ander oog mijn schade van afgelopen maand in te halen.
Zo wijs maat. Het is alsof je in transcripts van telefoongesprekken kan koekeloeren. En dan nog van mensen die je kent!
Zo verslavend. Tsk, ik ben ‘hooked’. Benieuwd hoe lang dit speeltje me zal kunnen bekoren.
Ohja, hier is het adres: Druugetwit.
Maar nu ga ik slapen.

Trackback URI | Comments RSS