Huug & Druug

Gevonden in een winkel in de Sint-Margrietstraat toen ik terugkwam uit de kapel van de Heilige Rita – toen ik een tijdje geleden wreed zwaar in de put zat. Sindsdien heb ik al veel lol gehad met die beesten. Ze staan op de wasmachine, en als ik in bad lig – rechtover, en het dink draait droog, dan beginnen ze te dansen. Heel rustgevend allemaal. Zen.

“Roos Van Acker bekent lesbische relatie”

Zaadvragend ? Eat this, Pietel.

Mwwoehahaha (sardonisch lachje) (eh, grapje hoor!)

Uit VRT Nieuwsnet:

“De weblog Gentblogt.be heeft op de eerste editie van de Blogawards in Antwerpen de trofee voor de beste groepsblog gewonnen. De prijsuitreiking is een nieuw initiatief. Bloggers konden zes weken stemmen voor hun favoriete onlinedagboek.
De eerste Belgian Blogawards werden uitgereikt in theaterhuis Het Paleis in Antwerpen.
Het team van Gentblogt dat alles over Gent, zijn inwoners en de activiteiten in de stad bundelt, won de Blogaward in de categorie beste groepsblog.
In de categorie beste fotoblog ging wannabes.be met de prijs aan de haal. Michel Vuijlsteke kaapte de hoofdprijs weg in de categorie beste lifeblog.”

Gent is da best, Gent rulez! En volgend jaar de uitreiking in het Handelshuis?

Kijk zie, een cadeau aan mijn eigen voor mijn Pasen. Een beetje vroeg maar liever dat dan vijgen. N-e-r-g-e-n-s meer te vinden. In Gent en Brussel en Mechelen en Antwerpen alle winkels afgedweild! De Rolls-Royce onder het badschuim:

Es lebe tinternet! En bij me thuis geleverd, ha! En als u me nu wil excuseren, ik ga een uurtje of twee gaan liggen weken.

Bij het non-nieuws van vorige week. Uit Het Volk:

“Een klein beetje vermogen tot zelfrelativering is een onmisbaar ingrediënt voor elke politicus, zelfs voor elke mens. De mediaoptredens van politici in een reglement vastleggen – zoals Vlaams Belang wenst – is een betutteling zonder weerga. Niet zozeer van de parlementsleden of de ministers, maar van de kiezers. Televisiekijkend Vlaanderen kan (en wil) voor zichzelf uitmaken welke politicus welke grens overschrijdt en of hem dat een stem zal kosten of niet. Wie van mening is dat de Vlaming daar niet toe in staat is, stelt zich boven de kiezer. Dat soort superioriteit past niet in de zo geroemde democratie waar Vlaams Belang prat op gaat. Het cynisme en het zeurderige van deze samenleving wordt langzaam maar zeker troosteloos. Er mag al eens gelachen worden. Ook en zeker in de politiek. Maar in het parlement, in de commissies, in debatten: daar moet wel gewerkt worden. En hard. Dat Dewinter zijn en andermans kostbare tijd kan verliezen met dergelijke onzinnige mondelinge vraag in het parlement, bewijst eens te meer dat de man en zijn partij heel veel retoriek aan de dag leggen, maar bitter, bitter weinig praktijk.”

De bedenking hierbij was dus:
Bij het VB hebben ze geen spelletjes of optredens in tv-programma’s nodig om zich belachelijk te maken, dat zijn ze de hele tijd zo al.

Henk beklaagd op zijn blog de jeugd van tegenwoordig. Groot gelijk. Mumblerumble. Vent toch, in mijnen tijd zou het geen waar geweest zijn, we braken het kot af! Nah!

Anderzijds, met zo’n leraar in de klas… Ik zou niet durven. Eén en al aandacht. Kijk zelf maar:

Het is toch ongelooflijk hoeveel gefrustreerde zakken op het web ronddolen. Bij Gentblogt proberen ze een positief verhaal te brengen en toch blijven mensen er in de reacties hun negatieve, ziekelijke bedenkingen uitkotsen. Bedenkingen die helemaal geen meerwaarde hebben en geven aan een discussie en er alleen maar zijn om boel te zoeken, mensen te pesten en te treiteren.
Vandaag is een zekere “Eugène” aan de beurt die graag een vlindertegel in zijn bek geramd wil zien.
Het blijft maar duren en het houdt niet op. Onvoorstelbaar.
Ik vraag me af hoe dat komt. Zielige klojo’s.

Ghoh, ik lag alweer eens plat van het lachen toen ik dit las bij DS vandaag. Een reactie in het forum op de vraag:

Vanaf dit weekend zullen De Standaard en Le Soir een maand lang de handen in elkaar slaan om beter zicht te krijgen op… elkaar. Opdat Vlamingen Franstaligen beter zouden begrijpen en vice versa. Wars van clichés op zoek naar de realiteit achter Noord en Zuid. Vindt u dat een goed idee? Vindt u zelf dat u te weinig zicht heeft op hoe het er bezuiden de taalgrens aan toegaat? Of vindt u dit initiatief maar niets?

“Manipulatie”
24/03/2007 – leona cathoir
“Alles geinspireerd door jullie links liberale politiek redacteurs. Beinvloeding van de publieke opinie. Jullie worden gemanipuleerd door De Gucht, Verhofstadt en enkele Groene Vogels. Na de gratis uitdeling van de Koran, de gratis propaganda voor Verhofstadt”

Waarschijnlijk van het slag mensen dat om de haverklap: “Respect”, “Vrije meningsuiting” en “Censuur” zitten te roepen. Een vlindertegel in hun gore bek rammen denk ik dan.
En ook: volgens mij moet leona cathoir eens goed ‘gepoept’ worden. De trut.

Binnenkort vloeit er water onder de brug maar ondertussen is er al een heleboel inkt over de brug gekabbeld. Verschillende lezers van Gentblogt hadden het in de reacties over het feit dat de brug aan de Reep één meter te hoog zou zijn gebouwd. Nieuwsgierig als we zijn gingen we vandaag een kijkje nemen.
Allereerst: het is een mooie brug, sierlijk, rank, gracieus met mooie rondingen. Geen wonder, het gerucht gaat dat de architect een vrouw zou zijn. Wat ervan waar is weten we, na lang zoekwerk, nog steeds niet.

Ten tweede: het is waar. De brug is langs de kant van de Reep ongeveer één meter te hoog. Kijkt u zelf maar:

Omdat een film méér zegt als duizend foto’s hebben we dan maar, eh – een film gemaakt:

De stilte die u hoort ongeveer op het einde van de film was omdat er een politiecombi achter me aan kwam gereden. Ik was eventjes van mijn melk, stel u voor dat het een brandweerwagen zou geweest zijn…
In ieder geval, vanaf vandaag heet die brug voor mij: “The Grand Canyon”. Veel gemakkelijker dan “Wijdenaardbrug”.
De nonnetjes van het Sint-Bavo zouden er kunnen een Skywalk uitbaten. Voor sommige mensen is één meter al hoog genoeg.

Call me stupid…
maar ik snap niets van dat uur dat we zogezegd ‘winnen’. Ik ben vandaag zeker een dik uur in de weer geweest om al mijn uurwerken: de radiowekker in de slaapkamer, de grote keukenklok (en om die terug aan de muur te hangen, pffft…), de videorecorder, stereo, gsm, mijn polshorloge, het klokje en handige reisradio in de badkamer, de draagbare radio boven de koelkast (ieuw, vettig, dus: poetsen) het wandklokje in de woonkamer, de thermostaatklok, de uuraanwijzing op mijn draagbare huistelefoon (boekje met aanwijzingen erbij moeten nemen, arrrg…) allemaal een uur vooruit te zetten. En ik ben vast nog wel iets vergeten.
Dit circus moet binnen een maand of zes opnieuw gedaan worden, maar dan in omgekeerde richting. We winnen dus helemaal niets ermee, integendeel: per jaar zijn we TWEE uur kwijt aan die hele onzin. Grmbl…

Afschaffen die handel.

Ook al die reclame op de radio voor Eir France gehoord? Ei-kes!
In perfect Nederlands, daar niet van…

Een late bedenking bij het non-nieuws van vorige week…

Altijd al mannequin willen worden? Grijp dan nu je kans!
Jan Welvaert, onze enige en rasechte couturier die Gent nog rijk is – zoekt meisjes en jongens die hun eerste stapjes willen zetten in de wereld van glitter en glam.

De defilés die Jan geeft zijn niet zomaar een prutsvoorstelling die je meemaakt op een pensenfoor. Er komt iedere keer serieuze media op af (laatst, De Rode Loper, ondermeer) dus het loont echt wel de moeite om je er op de catwalk te laten zien als je ambities hebt als model in de modewereld.
Voor de presentatie van de wintercollectie 2007/2008 op 28 april aanstaande is Jan op zoek naar modellen. Laat dus je beste beentje zien en scoor een ticket naar wat misschien het begin zou kunnen zijn van een internationale wereldomspannende modecarrière.

Een casting is voorzien op 21 en 31 maart van 14 tot 18 uur en gaat door in de conceptstore op de Ajuinlei 14 te Gent.
Meer informatie: 09/211.10.35 of 0477/13.66.35

Hans is ermee begonnen dus kan ik niet achterblijven!

Een luster. (En wat een geluk dat die vandaag niet op mijn hoofd is gevallen.) Waar in Gent?

Het gaat een ietsjepietsie beter met mijn rug, nadat ik vorige donderdag voor een tweede keer naar de kraker ben geweest, dank u.
Vorige vrijdag was het ook nog eens mijn eerste dag op mijn nieuw werk en ik kan jullie verzekeren dat ik nogal wat afgezien heb. Zolang ik blijf stilzitten gaat het nog – maar die ùùren op de trein, uurg!
Heen: Gent-Mechelen, terug: Mechelen-Brussel-Gent, in totaal bijna 4 uur onderweg, heerlijk die dienstregeling van de spoorwegen! Des hels.
Es lebe Dafalgan!
Enfinsoit, vandaag gaat het al wat beter, ik voel de ‘breinaalden’ alvast niet meer.

Voortvanderest: leuk werk, nouja “werk”: training. Nog drie weken.
Vandaag hadden we het bijvoorbeeld zeker een uur lang over svarabhaktivocalen onder collega’s. Wreed interessant.
Kijk, dat krijg je nu als je gaat werken waar je als Belg in de minderheid bent: interessante gesprekken. Dan gaat het ineens over taal/talen/gebruik en de zoektocht naar wat verschillende nationaliteiten zoal gemeenschappelijk hebben: de stomme e , blijkbaar. Ondermeer…

Dat is nu al van dinsdag vorige week dat ik met breinaalden in mijn (onder)rug rondloop en na een hele doos Dafalgan’s en evenveel (veel, dus) slapeloze nachten ben ik deze morgen naar een ostheopaat gegaan.
Hij heeft héél mijn rug gekraakt.
Ik heb nu nog méér pijn.
Dat zou normaal zijn.
En daarna gedaan. No more pain, hoera! Na een dag ofzo.

Ik hoop het, want van die Dafalgans heb ik ondertussen wel al een verlicht moment gehad. Zo’n moment waarop je gaat ‘lopen als de lammen’ en van Mariabeelden zit te hallucineren en al, ik zweer het u, érg!
(Hoedat sommige mensen zoiets aan hun rug constant kunnen uithouden, ik versta het niet.)

…een tip voor al wie wat blutsen op zijn linkerflank heeft en geen centen voor de carroserie-herstelling.

“Je connais quelqu’un qui va baver.”

Op zoek in de doos van mijn oude foto’s (bij het postje van gisteren)

kom ik dit tegen: een origineel visitekaartje

van het legendarische Café Costes uit de jaren ’80.

Jawel. Hmm, koester, koester.

… maar ik wist dat Bruno ergens iets geschreven had over jongenskamers, zoiets. Ik kan het niet terugvinden, sorry Bruno. En ik wist dat ik daar ooit een foto van genomen had. Nu heb ik hem terug, opgeblazen enal. Mijn trauma. Mijn geluk. Mijn heilige graal. Mijn jongenskamer. Toen alles nog zo eenvoudig leek.

Jah, helemaal volgeplakt tot aan het plafond toe. Ik mocht toen nog binnen voor niets (vrijkaarten , en al, huh, toen al! ) in de Decascoop voor een vermelding van “unne film” in hun blaadje. Ik weet nog goed dat mijn leraar Engels daar zo ontzettend jaloers voor was. Ik wist zelfs nieteens meer dat daar een piano stond. Ik herinner me nu ineens dat ik Chopin aan het naspelen was en “The Sting” enzo… En dat ons vader alles moeten verkopen heeft omdat hij failliet ging wegens ziekte.
Anyhoow… Zoals dat liedje van gisteren , hups ,daar gingen mijn vingers wéér, die piano, ahhh… Toemme, sommige dingen zitten écht nog in mijn vingers, maaarheu… da’s ook lang geleden! Ik was wél toen gelukkig, en ik wist het niet.

Ik zou zo graag die piano willen terug hebben.

Heeft zich een taxi gebeld. Nouja, 8 maanden opzeggingsvergoeding moet vergoed worden – is het niet aan mezelf, dan loopt De Staat ermee weg.

De Overpoort was kort en bondig: allemaal zattekloten.
Ik was toevallig niet in de stemming dus heb ik het maar kort gehouden.
Zo te zien is er nog niets veranderd. Niets gemist dus.
Ha, dat weet ik dan ook alweer.

Ondertussen kan ik weer lekker paffen. (Nog een week.)

Amy Winehouse: Back to Black

He left no time to regret
Kept his dick wet
With his same old safe bet
Me and my head high
And my tears dry
Get on without my guy
You went back to what you knew
So far removed from all that we went through
And I tread a troubled track
My odds are stacked
I’ll go back to black

We only said good-bye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to…..

I go back to us

I love you much
It’s not enough
You love blow and I love puff

And life is like a pipe
And I’m a tiny penny rolling up the walls inside

We only said goodbye with words
I died a hundred times
You go back to her
And I go back to

Black, black, black, black, black, black, black,
I go back to
I go back to

Update: mp3 van de server gehaald. Wat ik zocht leest u in de reacties.