Hugues

In DS-Online. De vader van de vriend van Joe stelt vragen:

Welke is de gedragsimpact van de dolgedraaide ontwikkeling van steeds kleinere toestellen voor (tele)communicatie en vrije tijd ?”

Precies, toevallig las ik twee weken geleden een visionair sf-boekje geschreven in de jaren 50 uit de vorige eeuw waarin de auteur een wereld beschijft die helemaal verstikt in een frenetisch consumentisme aangewakkerd door meedogenloze reclamebedrijven die er de absolute macht hebben.

Written over 50 years ago, this book anticipated much of what is wrong in the world we now live in -including corporate imperialism, environmental degradation and the villification of conservationists, the replacement of humanity with two categories of people -those who sell and those who consume, the death of spiritual values and the total ascendancy of materialism.

Als we dan toch zoeken naar een ‘schuldige’ dan wijst mijn vinger zonder aarzeling naar de “Ogilvy’s” van vandaag die de mensen compleet zot aan het maken zijn. De laatste weken en maanden spendeerde bijvoorbeeld het telecombedrijf Base (maar ook Belgacom en andere) gigantische fortuinen om iedere dag – en iedere dag opnieuw, volledige pagina’s in de krant te kopen om hun waren aan de man te brengen.
Wat zeg ik: een bombardement is het, tot het target -de consument- in een ijzeren reclamewurggreep, wel moet capituleren.

Hoeveel keer heb ik me al te pletter geërgerd aan de iPod hype? Want als je niet meedoet dan hoor je er niet bij. Niet normaal, obsceen eigenlijk.

Advertisers are selective about the values and attitudes to be fostered and encouraged, promoting some while ignoring others. This selectivity gives the lie to the notion that advertising does no more than reflect the surrounding culture. For example, the absence from advertising of certain racial and ethnic groups in some multi-racial or multi-ethnic societies can help to create problems of image and identity, especially among those neglected, and the almost inevitable impression in commercial advertising that an abundance of possessions leads to happiness and fulfillment can be both misleading and frustrating.

Als je daarbij nog eens de schrijnende werkloosheid telt die er bestaat bij Brusselse jongeren (niet alleen in Brussel maar overal in de wereld) dan is dit een mix die onvermijdelijk ooit eens gaat ontploffen.
En dit is nog maar een begin.

Trackback URI | Comments RSS