Hugues

Sinds jaren spookt er met regelmatige, euh – regelmaat, een liedje door mijn hoofd waarvan ik altijd heb gedacht dat het van Rob De Nijs was. Af en toe – als ik tijd had en eraan dacht, zat ik er op tinternet naar te zoeken, helaas zonder veel succes.
Gisteren bots ik al zappend op MCM Pop (een soort franstalige MTV) en wat hoort mijn lodderig oor: bingo! Juist ja. Het melodietje waarnaar ik al zolang naar zocht. Echter, het was in het frans, helemaal verkracht door ‘Les Enfoirés‘ (whats in a name?) nog erger dan John Wayne gedubt in een western op TF1 of -nog erger, op ARD of ZDF. Maar ik had een aanknopingspunt.
Het liedje is niet van Rob De Nijs maar van Barry Manilow: “Could It Be Magic”. Gecoverd door Donna Summer, Alain Chamfort, Rob De Nijs en vele anderen. Gevonden, at last!
De instrumentale versie van Barry Manilow staat hier dus al de hele dag op repeat, volume +11 – de buren beuken nog net niet de voordeur in. De versie van Rob De Nijs zit al zolang in mijn hoofd dat ik dat toch nog het beste vind. En de tekst die door zijn ex-vrouw Belinda is gemaakt valt best te pruimen alhoewel het origineel helemaal ‘top’ is, zet ik hier de twee tekstversies na elkaar:

“Ontmoeting” Rob De Nijs/Belinda Meuldijk

Dansend meisje
Liefde is herkennen
Luister naar die zoete stille kracht
Baby, kom bij me
Kom, kom
Als de eerste vrouw
Laat je lijf vertellen hoe mooi je bent
Baby ik wil je
Nou, o nou
Helemaal van jou
Breng me waar geluk geen einde kent
Onze schaduw
Smelt weg in het donker
Zoekend naar een plaats voor jou en mij
Diep verborgen
Samen met de stroom mee
Oog in oog terwijl ik met je vrij
Baby, kom bij me
Kom, o kom
Als de eerste vrouw
Laat je lijf vertellen hoe mooi je bent
Baby ik wil je
Nou, o nou
Helemaal van jou
Breng me waar geluk geen einde kent

En dan, om helemaal gek te worden:

“Could it be magic” Barry Manilow

Spirit move me every time I’m near you
Whirling like a cyclone in my mind
Sweet Melissa, angel of my lifetime
Answer to all answers I can find
Baby, I love you, come, come, come into my arms
Let me know the wonder of all of you
Baby, I want you now, now, now, and hold on fast
Could this be the magic at last?
Lady, take me high upon a hillside
High up where the stallion meets the sun
I could love you, build my world around you
Never leave you till my life is done
Baby, I love you, come, come, come into my arms
Let me know the wonder of all of you
And baby, I want you now, now, oh, now, oh now and hold on fast
Could this be the magic at last?
Could it be magic?

En ik die altijd dacht dat Barry Manilow en C° totaal ‘not-done’ was. Ge ziet, een mens is nooit te oud om van gedacht te veranderen!
PS: Shht, niet verder vertellen. De versie van Barry Manilow staat hier. Mondje dicht hé, en rep je want het zal er niet lang blijven staan!
Update 08/08/2007: hier dus.

Lang geleden dat ik nog eens het goede oude ‘nachtradiogevoel’ -euh, gevoeld heb. En dan nog in mijn bad net na middernacht. Niets kan me meer ontspannen dan een uur of twee liggen weken in bad met een goed boek en een zacht pruttelende radio op de achtergrond. Omdat ik de gevestigde waarden in radioland kotsbeu gehoord ben (altijd dezelfde rommel) stem ik de laatste weken meer en meer af op Urgent.fm. Puike radiomakers die mannen: iedere keer verrassen ze me opnieuw met hun muziekkeuze en onderwerpen. Deze keer zonk ik zalig weg op de muziek van Sebastien Tieller. Nooit van gehoord maar nu al verslaafd. Luister zelf maar naar “La ritournelle“. Mmm! Mooi.

Groots optreden in de toiletten! U kan nu al beginnen aanschuiven voorverkoop en kaarten bij Madame Pipi. Beperkte toegang.

- Die WP-account als backup gebruiken is eigenlijk nog zo geen slecht idee – al zeg ik het zelf, ha! In een oogwenk was het gepiept.
- Terug in het land der ‘levenden’: (als je geen websteak hebt dan ben je evengoed deaud) Ta-daam: Bruno L. Welkom terug in cyberspace!
- Een linkje voor de In Real Lifers-adepten: binnenkort is het BarCamp! (Met de usual suspects, jaja, het blijft toch een klein wereldje…)

Ze gaan er de hele nacht dansen.
De polonaise.

“Oeps. Een Pool!”
“Zijn dat die niet van de paus enzo? Met die rabiate pilarenbijters vol van christelijke normen en waarden?”
“Maar neen Jefke, de paus is nu een Duits en die Polen zijn allemaal Islamiet geworden.”
“In één keer?”
“In één keer, dat kan toch niet anders!”

Neuromancer. Dit gaat alweer een lange nacht worden…

Twee voor de prijs van één! Allez, roulez. Zonder zever.

Een site over sites. In begrijpelijke taal. Nono. Via Matthias.

In DS-Online. De vader van de vriend van Joe stelt vragen:

Welke is de gedragsimpact van de dolgedraaide ontwikkeling van steeds kleinere toestellen voor (tele)communicatie en vrije tijd ?”

Precies, toevallig las ik twee weken geleden een visionair sf-boekje geschreven in de jaren 50 uit de vorige eeuw waarin de auteur een wereld beschijft die helemaal verstikt in een frenetisch consumentisme aangewakkerd door meedogenloze reclamebedrijven die er de absolute macht hebben.

Written over 50 years ago, this book anticipated much of what is wrong in the world we now live in -including corporate imperialism, environmental degradation and the villification of conservationists, the replacement of humanity with two categories of people -those who sell and those who consume, the death of spiritual values and the total ascendancy of materialism.

Als we dan toch zoeken naar een ‘schuldige’ dan wijst mijn vinger zonder aarzeling naar de “Ogilvy’s” van vandaag die de mensen compleet zot aan het maken zijn. De laatste weken en maanden spendeerde bijvoorbeeld het telecombedrijf Base (maar ook Belgacom en andere) gigantische fortuinen om iedere dag – en iedere dag opnieuw, volledige pagina’s in de krant te kopen om hun waren aan de man te brengen.
Wat zeg ik: een bombardement is het, tot het target -de consument- in een ijzeren reclamewurggreep, wel moet capituleren.

Hoeveel keer heb ik me al te pletter geërgerd aan de iPod hype? Want als je niet meedoet dan hoor je er niet bij. Niet normaal, obsceen eigenlijk.

Advertisers are selective about the values and attitudes to be fostered and encouraged, promoting some while ignoring others. This selectivity gives the lie to the notion that advertising does no more than reflect the surrounding culture. For example, the absence from advertising of certain racial and ethnic groups in some multi-racial or multi-ethnic societies can help to create problems of image and identity, especially among those neglected, and the almost inevitable impression in commercial advertising that an abundance of possessions leads to happiness and fulfillment can be both misleading and frustrating.

Als je daarbij nog eens de schrijnende werkloosheid telt die er bestaat bij Brusselse jongeren (niet alleen in Brussel maar overal in de wereld) dan is dit een mix die onvermijdelijk ooit eens gaat ontploffen.
En dit is nog maar een begin.

Tiens, bijna precies 2 jaar geleden schreef ik dit op mijn (oude) blog:

“De vierde wereld.

Brussel is een tijdbom.”

Die blijft voorlopig eventjes in de kast.

“Geachte heer, wij hebben de eer en het het genoegen u mee te delen dat Uw kandidatuur voor de functie als (…) werd weerhouden.”
Enzovoort, enzoverder.

Mijn hart sloeg over. Ik was vandaag op cursus maar had de hele dag meer oog voor het mail-icoontje onderaan mijn scherm dan wat anders. Gisteren was het ‘de tweede ronde’ en ik had er een goed gevoel over achteraf maar een mensch weet nooit, nietwaar. Vandaag wel. Het is van yes! Yess!! YESSS!!! JIEHAAA!
Eindelijk zeg. The search is over. Wat een opluchting.

Bateman: Ask me a question.
Daisy: What do you do?
Bateman: I’m into… well murders and executions mostly.
Daisy: Do you like it?
Bateman: It depends. Why?
Daisy: Because most guys I know who work with mergers and acquisitions really don’t like it.

Luc van Braekel op LVB.net:
“Danneels, door Jean-Marie Dedecker een “Pontius Pilatus in kardinaalspij” genoemd, is goed op weg om met zijn dwaze gemeenplaatsen de meest irritante burger van het land te worden. Als Deense cartoonisten op volkomen geweldloze wijze de agressieve aspecten van de radicale islam aan de kaak stellen, dan vindt de kerkvader dat niet goed, wat zeg ik, heel slecht. Dan hebben ze nodeloos geprovoceerd. Maar als een bende gewapende allochtonen een jongere besteelt en vermoordt, ho maar, dan zijn wij allemaal in de fout gegaan volgens de kardinaal, want we hadden moeten tussenbeide komen. Ja, we hadden onze vuisten in beweging moeten zetten, we hadden uppercuts moeten toedienen, we hadden messen uit handen moeten slaan. Van een geweldmonopolie voor de Staat is plots geen sprake meer. De Far West lijkt plots een oase van veiligheid. “Ha ja, de politie kan toch niet overal tegelijk zijn”, horen we nu.”

Tom Naegels in De Standaard:
“Niemand begrijpt waarom geen enkele reiziger in het station hulp heeft geboden”, kondigde Wim De Vilder aan, wat ik al meteen een aanmatigend veralgemenende uitspraak vond. Ik begreep dat perfect! Het is lawaaierig en druk in een station, je kijkt niet naar de andere reizigers, je wil gewoon je trein halen, en als je het toch ziet: die kerels hebben net iemand doodgestoken! Bovendien hebben mensen de neiging om minder initiatief te nemen naarmate ze zich in een grotere groep bevinden. Iedereen die naar Hoe?Zo! heeft gekeken weet dat. (Experiment uit reeks één: een groep mensen zit in een wachtkamer, het brandalarm gaat af, er komt rook van onder de deur, maar iedereen blijft zitten en kijkt naar elkaar, bang om als eerste op te staan. Dertien minuten bleven ze zitten! Als het echt was geweest, dan waren ze gestikt.) Een miljoen tweehonderdduizend kijkers, Hoe?Zo!. Elke week. Wat nou, ,,niemand begrijpt”?

Deze foto’s had ik nog niet eerder gezien. Via Ine.

Jawel, ik ben terug te vinden op mijn oud adres. De reden? Lang verhaal. Ik ben Blogger een maandlang ontrouw geweest omdat ik me zitten opjutten heb om WordPress te gebruiken. Ik was een maandje ergens anders mijn rapen aan het koken tot vandaag: de pummels van WordPress hebben het voor elkaar gekregen om al mijn posts van de afgelopen maand naar Pluto te sturen. Ge-wél-dig! (Kijk zelf maar.) Nouja, terug naar de oude vertrouwde stal. Ik moet het hier eerst eens opkuisen, dweilen en overal het stof afdoen en de verwarming wat hoger zetten maar het is beslist: there’s is no place like home! Die gasten van WordPress mogen branden op Venus, beuzakken zeg! Wel jammer, want ik vond het Fleur de Lys theme wel leuk. Enfin soit, welkom terug in mijn virtueel huisje en laat U vooral gaan in de reactieboxen. Ambiance!

PS: ik ben dus blijkbaar niet de enige: wat een prutsers. Zoiets heb ik nog NOOIT voorgehad bij Blogger.

PPS: DruugRadio is ook terug met een versche aflevering!

Update (17/04): Ondertussen hebben ze bij WP uitgevogeld wat de knop ‘Backup’ wil zeggen. Als U wil weten wat ik de voorbije maand heb uitgevreten (uitgevroten?) dan kan U dat daar op nalezen. U denkt toch niet dat ik mijn tijd ga verdoen met heel die rommel hier te repatriëren, zeker? Ik heb wel wat anders te doen. Jammer, nu had ik eens een supergeheim exclusief blogje voor mijn uitverkoren, ingewijde en toegewijde fans, toemme toch. Sorry folks! Voorlopig doe ik met Blogger verder, eerst een paar katten uit de bomen schudden. En verder: nog een zalig Pasen, Urbis et Gorbi en Romanes Eunt Domus! Nah!