05 okt 2005
Op de Coupure, op de fiets…
Ze was groot en mooi. Bruin.
Ze maakte zich met een zachte knik los vanuit haar vertrouwde groepje.
Het ging snel, in een flits, maar ik had het gezien. Ik zag ze naar me toekomen.
Toen ze merkte dat ik haar in de gaten had vertraagde ze even, maakte zelfs een buiging. Alsof ze me wou groeten.
Een tram kwam tussen ons gereden. Ik was ze kwijt.
Toen zag ik ze liggen. Op de straatstenen.
Ik heb ze meegenomen naar huis om uit te rusten tussen mijn boeken.
