Zit ik wat op het forum te grasduinen. Lees een reactie van ‘Jubbie’ die helemaal mijn gevoel over de uitzending weergeeft:
“Het probleem is dat er gisteravond iets potentieels mooi om zeep is geholpen. Dat maakt me kwaad. Vol spanning heb ik het interview met Tom Barman afgewacht. Een interessante gast bij uitstek: eloquent, gevoelig, intelligent, en een zeer goed luisteraar. In tegenstelling tot Connie wist Barman wel het respect en de interesse op te brengen te luisteren naar zijn gedenegeerde aanfluiting van een gesprekspartner. Iets wat heel mooi had kunnen worden, werd mooi, omdat Barman de verwachtingen die ik van hem had, volledig waarmaakte. Het is echter onmogelijk om in je eentje jezelf te overtreffen, en daar komt Connie in het verhaal. Ze luisterde niet, of half, was alleen met zichzelf bezig: ik had ook het vermoeden dat ze zichzelf moed had ingedronken:dat ze dientengevolge EN haar kater aan het verwerken was, EN een ” gesprek’ met Tom Barman op gang probeerde te brengen EN er alles aan deed om te laten zien dat ze wel degelijk een erudiet, en oorspronkelijk denker is. Op elk vlak faalde ze gisteravond en ik vind het een belediging voor elke liefhebber van mooie televisie, dat er bij de VPRO blijkbaar andere belangen prevaleren boven het enige echte belang waar het om gaat: mooie televisie maken voor mensen die daar naar smachten. De VPRO heeft de middelen om mooie programma’s te maken, dat hebben we in het verleden gezien. Waar het nu om gaat is dat de VPRO eens goed naar binnen kijkt en zichzelf afvraagt: Hoe gaan we verder? Nemen we de gok met Palmen? Ze heeft twee kansen gehad en ze met ferve verprutst, niet? Ik kan niets bedenken dat aanleiding geeft tot verbetering: geen benul van het interviewersvak. Of het moet een ongebreideld enthousiasme zijn, maar zelfs dat ontbreekt eraan. Wat mij betreft is dit een mislukte exercitie: een zelfingenomen, uitgerangeerde, onzekere, arrogante, ingekakte, ongeinteresseerde schrijfster is niet de aangewezen persoon mensen zoals Barman boven zichzelf uit te laten stijgen: een belediging voor zowel de kijker als Tom Barman. Hier wordt aan de schoonheid getornd, en daar maakte ik me ongelofelijk kwaad over: inmiddels heeft de moedeloosheid zijn intreden gedaan, en kijk ik deze zomer niet meer naar zomergasten. Luister ik liever naar mijn deus cd’s, of pak ik desnoods een boek van Nooteboom uit de bieb en breng daar mijn zondagavond mee door.”
Mmm, juist. Verder waren er nog een paar die op die ingekakte taart zaten in hakken. Vermits ik er niet genoeg van kan krijgen doe ik er met plezier nog eentje bij, deze keer van ‘Lady’:
“Na alle negatieve berichten op dit forum over de presentatie van ‘La Palmen’ vorige week wilde ik met eigen ogen vaststellen of het echt zo bar en boos was. Welnu: de helft was mij nog niet aangezegd. Wat een onwaarschijnlijke parodie op een goed tv-gesprek zeg. Aan de meest interessante opmerkingen of analyses van Tom Barman werd geen gevolg gegeven. Of mevrouw riep zelf iets pseudo psycho-analytisch om vervolgens opgewekt te roepen: “We gaan nu naar het volgende fragment.” Ik geloof dat Barman wel een keer of tien heeft gezegd dat de laatste dEus-plaat op zo’n moeizame manier tot stand is gekomen. Dat lijkt me binnen zo’n thema van magnifieke mislukkingen en dergelijke toch iets om is stevig uit te benen. Maar nee. Dat kwam er niet van, want mevrouw Palmen moest een sociologisch essay afsteken over onze teloorgegane tolerantie. Terwijl door tal van historici al uit ten treure is aangetoond dat de zogenaamde Nederlandse tolerantie geschiedkundig gezien een broodje aap-verhaal van enorme afmetingen is.
Wat nog het ergste is, en dat is een punt wat vooral de VPRO zich aan zou moeten trekken: Connie Palmen maakt geen televisie. Ik kwam er iets later in, maar volgens mij ben ik als kijker geen moment daar haar toegesproken. Bij de afkondiging ook niet. Het was: “Bedankt voor de mooie avond die je me hebt bezorgd Tom.” Jou bezorgd? Je zit daar voor ons, als kijkers! Franse zinnetjes vertalen voor mensen die het Frans niet zo machtig zijn? Ben je mal. Mevrouw de ‘ínterviewer’ verstaat het toch? Die totale minachting voor de kijker, die de meest voor de hand liggende vragen niet gesteld ziet. Die mee mag kijken met een prive gesprek tussen Palmen en de gast. Vreselijk. Dingen mooi zeggen is haar vak, zei ze, in alle bescheidenheid. Nu nog de zelfkennis (hier ligt een schone taak voor de redactie, die dit ook zal zien, maar nog een paar afleveringen door moet) om te beseffen dat interviewen dat ook is. En dat zij de gaven hiervoor ten ene male niet bezit.
Slechte avond gehad desondanks? Nee. Barman was een topgast, mede doordat zijn artistieke fragmenten mij enorm aanspraken.“.
Als antwoord op de reacties van enkele tamme neanderthalers die beweren: “Als het U niet aanstaat, kijk dan niet.” (Naar het sport op Canvas, wel dan? – Nog een avond naar de kloten…) Verdomme, als iemand een steengoed programma finaal om zeep helpt dan mag je daar toch wel wat van zeggen zeker! Wat een k*twijf!
