30 mrt 2005
En wanhopig op zoek. Aargh! Zodus waarom niet alles uit de kast halen?
Update 08/11/2005.
Jawadde! Kom binnen, kom binnen! Nu er ik-weet-niet-hoeveel-volk voorbijkomt (dank u Michel!) moet ik het gras afrijden als het fris staat!
*Wrijft als een gelukkige kruidenier tijdens de eindejaarsinkopen gelukzalig in zijn handen – grijns*
Als ik nu NOG niet van straat geraak, weet ik het ook niet meer…
30 mrt 2005
De moeilijkste landing ter wereld: Kathmandu Airport!
Ja het was wel remmen! Ik weet niet meer hoelang de runway was maar… het was kort! En we zijn niet ‘in de breedte’ geland… Een volle ‘heavy’ (getankt in Kirgizië omdat het goedkoop was. De commandant had gewoon een grote bruine envelop met een half miljoen dollar onder zijn kont zitten. Kleingeld: om ‘ne keer te gaan tanken’.) MLW en een strakke, onverwachte valwind. We moesten bijna dumpen. De Chief-in-Command: “Bof, on verra bien si cela tiens… Si le train ne tiens pas… eh bien tant pis…” Jummie !
De crew. Blij dat we het overleefd hadden! Dat hadden we ons in Brussel niet moeten riskeren… By the way, die kar waar we naast stonden bleek de ‘crewbus’ te zijn.
Het leger in ‘Kathy’ kwam massal kijken naar onze ‘baby’.
Damn. I wish I could bring back time!
