30 mrt 2005
En wanhopig op zoek. Aargh! Zodus waarom niet alles uit de kast halen?
Update 08/11/2005.
Jawadde! Kom binnen, kom binnen! Nu er ik-weet-niet-hoeveel-volk voorbijkomt (dank u Michel!) moet ik het gras afrijden als het fris staat!
*Wrijft als een gelukkige kruidenier tijdens de eindejaarsinkopen gelukzalig in zijn handen – grijns*
Als ik nu NOG niet van straat geraak, weet ik het ook niet meer…
30 mrt 2005
De moeilijkste landing ter wereld: Kathmandu Airport!
Ja het was wel remmen! Ik weet niet meer hoelang de runway was maar… het was kort! En we zijn niet ‘in de breedte’ geland… Een volle ‘heavy’ (getankt in Kirgizië omdat het goedkoop was. De commandant had gewoon een grote bruine envelop met een half miljoen dollar onder zijn kont zitten. Kleingeld: om ‘ne keer te gaan tanken’.) MLW en een strakke, onverwachte valwind. We moesten bijna dumpen. De Chief-in-Command: “Bof, on verra bien si cela tiens… Si le train ne tiens pas… eh bien tant pis…” Jummie !
De crew. Blij dat we het overleefd hadden! Dat hadden we ons in Brussel niet moeten riskeren… By the way, die kar waar we naast stonden bleek de ‘crewbus’ te zijn.
Het leger in ‘Kathy’ kwam massal kijken naar onze ‘baby’.
Damn. I wish I could bring back time!
28 mrt 2005
Via afp/belga en DS-Online lees ik:
MIAMI – De Franse tennisser Michael Llodra heeft een wel heel vreemde manier gevonden om zich mentaal voor te bereiden op zijn wedstrijden. Op het ATP Masters Series-toernooi van Miami bezorgde hij de Kroaat Ivan Ljubicic gisteren de verrassing van zijn leven.
Ljubicic nam voor de wedstrijd tegen de Amerikaan Vince Spadea nog snel even een douche. Toen hij achteraf in de kleedkamer kwam zag hij al zijn spullen voor zijn kast op de grond lagen. De verbouwereerde speler trok zijn kastje open en stond oog in oog met… een poedelnaakte Michael Llodra.
,,Toen ik hem vroeg wat hij daar in hemelsnaam deed, antwoordde hij doodleuk, dat hij zich probeerde te concenteren op zijn (dubbel)wedstrijd”, vertelde een nog altijd verbaasde Ljubicic uren later op een persconferentie. ,,Hij voegde er aan toe dat hij probeerde te profiteren van mijn positieve energie omdat ik al zoveel wedstrijden heb gewonnen dit seizoen.”
Wat Ljubicic nog het meeste bezig hield, was niet het feit dat Llodra naakt was, maar wel hoe hij in de kast was geraakt. ,,Met zijn postuur (Llodra meet 1m90, nvdr) in een klein kastje kruipen is geen sinecure. Daarvoor moet je soepel zijn. Heel erg soepel… en naakt”, besloot Ljubicic.
Beide spelers wonnen achteraf hun wedstrijd, of Llodra het haalde dankzij de energie van Ljubicic is niet geweten.
Amaai, bij mij mag Michael Llodra a-l-t-i-j-d eens ‘index’ kast kruipen, jummie!!
27 mrt 2005
Duh, (nog) niet véél gedaan vandaag. Ofja tochwél! Ik heb mijn record: “Zolang- mogenlijk-in-bed-blijven-liggen-zelfs-al-ben-je-klaarwakker” met een uur of twee scherper gesteld… Ik zit nu aan 13 uur en dertig minuten. Niet slecht!
Verder géén paaseieren gevonden. Behalve die obligate twee maar die zaten nog in de originele verpakking: onmogelijk om die eruit te krijgen! Heb ze dan maar door iemand anders laten uitzuigen, was lekker… Verder heb ik dan nog een uurlang mijn klokkenspel zitten vooruit draaien, zoals ons werd aangeraden op de radio & TV. Was ook lekker… En nu? En nu een beetje rondlummelen thuis zeker? Boekje, badje en bedje maar alweer. Zalig is dat: Pasen!
24 mrt 2005
De belgen gaan weer massaal op ski-vakantie terug, met ski-assistance.
24 mrt 2005
Terry Shaw gaat binnenkort sterven …
WHATS THE F*CKING POINT !!!
23 mrt 2005
Aan datzelfde raam groet ik iedere morgen de torens van Gent.
Mijn torens. Néh!
Maar ook die (een beetje verder naar rechts kijken…):
En als ik de moeite wil doen om met levensgevaar uit het balkon van mijn ‘living’ te hangen dan ook die:
(De Boekentoren, maar ook die van Sint-Pieters, als je goed kijkt.) Voila, nu kunnen jullie allemaal maar eens lekker jaloers zijn.
23 mrt 2005
Ah, zut! U heeft hem nét gemist. Aan het raam links op foto onderaan de grote buis van de schouw. Toemme toch!
Enfin, moest U Hem eens willen bellen het kan altijd op: 0902 29 200. Kost wél geld natuurlijk!
20 mrt 2005
Die foto’s heeft U nog tegoed van me:
Van l.n.r: Bruno (Volume12), Lien (Loperke), Ilse (Kerygma, kortweg: i.).
Deze persoon hoef ik niet voor te stellen. Hij had dan ook ‘de grootste’…
19 mrt 2005
“Hoi, ik ben een 26 jarige onderdanige jongen- wat ik zoek? lieve leuke Mooie -26 jarige Dominate kerels die mij willen LEREN KENNEN en niet onmiddelijk naar date willen gaan of cammen of telseks of iets in die aard. eerst VRIENDEN en dan zien we wel verder. Ik heb heel veel fetishe en ben echt op zoek naar de ware Dominate persoon -26 jaar die serieus en zo is. Verder als je nog mogelijke vragen hebt , Kom dan maar af en vraag maar.”
Ik zoek alleen maar naar blond en blauwe ogen. Zo rond de dertig. En verder ‘normaal’. Is dat nu teveel gevraagd?
Update: Hey, ik ben héél tolerant! Hierboven moet kunnen. Maar ik ook. Een beetje toch. Niet ? Mmm, toch een klein beetje dan ? Nee ? OK, ik ga een superman-onderbroek en jeans met olifantpijpen kopen, nu goed ?
18 mrt 2005
17 mrt 2005
Een blondje zit na twee weken vakantie Club Med op het vliegtuig huiswaarts.
Plots zegt ze: “Eindelijk terug samen!”
De man naast haar kijkt haar verbaasd aan en vraagt: “Kennen wij mekaar?”.
“Neenee”, zegt de vrouw,… “Ik had het tegen mijn knieën”.
17 mrt 2005
voor onze Alzheimerpatiënten. Kunnen ze lekker hun eigen paaseieren verstoppen! Mwoeha, enfin, zwijg er me van. Ik ben de laatste dagen o-n-t-z-e-t-t-e-n-d vergeetachtig. Dan sta ik in de badkamer gelijk een debiel in de spiegel te kijken, me afvragend wat ik er komen zoeken ben. Kruip terug achter mijn televisie om me dan te bedenken dat ik mijn nagels wou knippen en het nagelschaartje nodig had. Of in de keuken alle kasten opentrekken en me plots afvragen wat ik aan het zoeken ben. Terug de woonkamer inlopen en dan (na vijf minuten…) : “Achja, ik ging de planten water geven en ik heb ‘denarrosoir’ nodig.” Nog erger: naar de apotheker om een middel tegen griep. Thuiskomen met ‘lakkers’, tandpasta en after-sun. Wat ik écht nodig had: glad vergeten. En nog van die dingen, jongens toch! Zou dat nu door die temperatuursomslag komen? En geil dat ik loop, geil… toemme toch…
16 mrt 2005
Alles uit! Nu! Een zwembad! Deze morgen een toerke gedaan op de fiets en ja hoor, het is onmiskenbaar, het hangt in de lucht: ik had mijn eerste zweetpateekes. Het is beslist: mijn dikke jas gaat voor een halfjaar terug op stok. Mijn zeemleren handschoenen zijn gewassen met ‘Savon de Marseille’ en liggen nu te drogen en mijn petje, sjaal en dikke kousen gaan de kast in. Mmm, eindelijk. Lente!
15 mrt 2005
Ik kan het niet geloven. Ik had er me al bij neergelegd dat er aan dit winterweer geen einde ging komen. Uitgerekend vandaag kruip ik uit mijn bed en heb ik de indruk dat ik een griepje onder de leden heb. Kent U dat gevoel? Het is precies alsof er iemand een keiharde trap in mijn nieren heeft gegeven, mijn rug lijkt zowat in twee gesneden. Mijn oren zijn verstopt en in mijn hoofd dansen gemene kleine mannetjes (of vrouwtjes, whatever) met Dr. Martens schoenen aan met spijkers op hun zolen. Alsof dat nog niet genoeg is doet iedere beweging die ik maak pijn. Enfin, ik zit hier nu op mijn werk compleet onder de pijnstillers, hopenlijk gaat het snel voorbij. Wel een lekker ‘zen’-gevoel zo een overdosis Ibuprofen. Hier kan de dikste pétard niet tegenop… (haha… nog een beetje en ik ga giechelen… oops). Tiens, raar. Ik dacht dat het ‘griepseizoen’ allang voorbij was? En twee maand geleden had ik al eens de griep, ik dacht dat je dat maar één keer per jaar kan krijgen? Of zou ik dan toch teveel gedronken hebben zaterdagnacht? Hoe komt het dat ik er gisteren niets van gevoeld heb? Zou het een kater met vertraging zijn? Vragen, vragen…
13 mrt 2005
Nu Mijnheer De Winter erover begonnen is kan ik het niet laten om U, beste lezers te laten weten dat dit een (met stip op één) van de liefste dingen is waaraan ik me laat gaan. Rukken! Mmm, héérlijk.
De sport is om het te doen op de meest op onwaarschijnlijkste plaatsen. In de trein? Duh, amateurs!
Ik heb ooit eens mijn vocht laten stromen over de hoogste verdieping van het Belfort in Gent, de diepste kelders van het Sint-Baafs en nog andere plaatsen waar ik nog het geheim van wil bewaren. Als 18-jarige vond ik het nodig om alles te ‘bevlekken’. Tsja, dat komt ervan als je bij de Jezuïeten op school gezeten hebt. Om maar te zeggen dat ik het eigenlijk nog steeds supergeil vind om ergens mijn paal boven te halen en daar eens lekker aan te snokken op plaatsen waar het eigenlijk niet gepast is. Soit.
Ohla ! Ik ben geen exibitionist hé. Nooit gedaan. Altijd in het donker en liefst als niemand me ziet of kan zien. Het gaat hem om de spanning. De laatste jaren is het wat minder geworden maar ik steek niet weg dat ik tussen mijn 20e en 30e nogal actief geweest ben op dat gebied. En nu ook nog wel. Euh, ik bedoel, als ik zonder lief zat. Eigenlijk alle dagen. En minstens twee keer. Douchen ‘s morgens? HupSnok!
G*dverdomme, een vent is een vent, niet ambetant doen hé, ik moet dat kwakje kwijt, alle vrouwenemancipatie ten spijt. Geen idee, maar ik denk wel dat ik niet de enigste ben.
En nu. Nu gaat Mijnheer De Winter er zich mee moeien. Wat een homo zeg ! Hierbij een oproep tot vrije masturbatie-uiting !
08 mrt 2005
Pfft, het gaat niet. Ik zit nog met mijn hoofd bij de viskes in de Rode Zee. En ook: waar zitten we ons allemaal druk over te maken ? Ik denk dat ik eerst nog een week of twee ga moeten verzuren om terug mijn draai te vinden. Voorlopig wentel ik me in de gelukzalige herinneringen van wat een uiterst geslaagde vakantie is geweest. Ja, ik weet het: Electrabel en de Gemeente hebben een (nog steeds ongeopend) vodje in mijn brievenbus laten deponeren en binnenkort valt er nog een aanslag in de bus, wedden dat ik ferm ga moeten opleggen ? (Weet ik nu eigenlijk al maar ik wil het niet weten…) Tralala, het leven is mooi en dus valt er eigenlijk niets te bloggen. Sofar. Benieuwd of het twee weken zal duren…
04 mrt 2005
Objectieven bereikt. Advanced Open Water Diver (wrakduiken) en Nitrox brevet met vlag en wimpel gehaald! Drie dagen gedoken en voor de rest platte rust en lezen. En, ik ben zo bruin geworden als caramel, mmm… Iedereen die me niet gelooft mag eraan komen likken 
Na de cursus was het onmiddellijk prijs. We gingen bij een wrak duiken. Eéntje boven en het ander (kan je niet zien op de foto, heh) op 20-25 meter diepte.
Voor de duik heb ik alvast alle reddingsboeien klaargezet. ‘Klein’ beetje zenuwachtig.
Naast mijn vinger, mijn instructeur. Een Berlijner: “Du schafft es whol, kein Panik!” Dat zal wel. Theorie en praktijk zijn twee dingen dacht ik zo… (Bibber.)
Keine Ursache. Het was prachtig! Volgend jaar terug. Zeker weten.
