Hugues

Air temp.: 30 degrees / Water temp.: 22 degrees
Groetjes, Huug

In mijn Inbox vandaag:
Goede reis! Pas op voor Tchi-Tchi! De collega’s.
Tchi-Tchi ???

(Klik op prentje voor groter beeld. Begin van links.)

Zo. De langverwachte dag is aangebroken, ik kan stoppen met aftellen.
Nog een laatste check. Zwembroek? Check! Tandenborstel? Check! Boeken? Check! (Twee van Tom Sharpe, de laatste nieuwe van Umberto Eco en de eerste van Dan Brown -ja, shoot me, Michel ‘Spinnemans’ V.) Méér heeft een mens niet nodig, hup, die valies kan dicht. Wat ik echter ook wou meesleuren was een woordenboek Arabisch. Het is nu al de derde keer dat ik naar Egypte ga, elementaire beleefdheid vereist toch wel dat ik de mensen daar zou kunnen aanspreken in hun eigen taal, al is het maar ‘goede morgen’ zeggen. Stom, bedenk ik nu: er lopen in ons land mensen rond die ook Arabisch spreken, het moet dus een fluitje van een cent zijn om wat elementaire woordjes van hun te leren. Ga ik werk van maken als ik terug ben. Anyway, de laatste keer dat ik er was had ik een nogal diepzinnige discussie met een taxichauffeur over ‘het geloof’. Altijd doen met taxichauffeurs, die kerels wéten alles! Hij vroeg me (retorisch): “So, you are Christian, are you?” Hmm, lastige vraag. Nu weet ik uit ervaring dat je best niet zegt dat je agnost of (hemel beware, nog erger) een atheïst bent want dat gaat er bij hun niet in. Onmogenlijk! Enfin, ik heb hem dat héél voorzichtig in zijn ‘soupe’ willen doen, helemaal geloven deed hij me niet, dat merkte ik wel omdat hij ineens een stuk minder op zijn gemak was. Deze keer ga ik zeggen, (een beetje mysterieus): “There is only one God, but He has many names…” En wijselijk in het midden laten dat mijn God ‘Athon’ is. Wat wél leuk is, is dat je véél leukere gesprekken kan hebben met de mensen daar ter plaatse over dat onderwerp dan hier in België. Veel relaxter en veel minder fanatiek. Nu ja, moest ik een moslim zijn en hier wonen dan zou ik ook fanatiek worden met die kleffe stinkadem van het VB in mijn nek, maar dit terzijde.
Nu heb ik toch nog een lijstje gevonden op ‘t internet die ik tijdens de heenvlucht ga proberen uit het hoofd te leren:

Usefull phrases and words.

Meat: Lahm
Beef: Lahm bagar
Chicken: Firakh
Lamb: Lahm dani
Mutton: Kharoof
Pork: Khanzeer
Steak: Filay
Fruits: Fawakeeh
Apples: Tufaah
Bananas: Mawz
Dates: Balah
Figs: Teen
Pineapples: Anaanaas
Watermelons: Bateekh

Ik sta te popelen om het uit te proberen! Tot binnen twee weken. A salaam aleikum!

Natuurlijk vind ik het leuk dat ik erin sta maar anderzijds ook weer niet. Ik ben deze blog (bijna een jaar geleden, *boink*, nu zie ik het pas) begonnen omdat ik op zoek was naar een lief. Het zit zo: twee jaar geleden stond bij het Geldfabriekje een interne vacature open: men zocht mensen voor shiftwerk. Een week ‘de nacht’, een week ‘de late’ en een week ‘de vroege’. Tsja, IT draait hier 24 op 24. Het zag er rooskleurig uit: vrij als anderen werken, extra vakantiedagen, veel recup en veel geld (nouja, alles is relatief …) Na een jaar wist ik het wel. Mijn sociaal leven is nul geworden, nougabollen. Inderdaad: vrij als anderen werken maar ook werken als anderen vrij zijn. Na zes maanden bolde mijn toenmalig lief het af: “Onmogenlijk om je ritme bij te houden!” Na een jaar waren mijn vrienden het beu om steeds een ‘njet’ van mijn kant te moeten horen als ik werd uitgenodigd voor een feest, cinema, uitje, borrel, whatever. Of ik moet werken of ik lig in bed. Ik neem ze niets kwalijk, hoe zou ik zelf zijn? Dus besloot ik er iets aan te doen. Wat? … Dingdong! Een weblog. Ondertussen is er nog geen nieuw lief komen aanwaaien ( buiten wat gescharrel in de marge…) maar het scheelt niet veel. Wél heb ik ondertussen een pak nieuwe en leuke mensen leren kennen, zowel virtueel als ‘in het echt’. Mij hoor je niet klagen. Verder is zo een blog leuk omdat het me ‘leren schrijven’ heeft. Mijn schrijsels zijn ver van perfect (en dat is ook de bedoeling niet) maar door ‘het’ bijna dagelijks te doen kreeg ik het gaandeweg meer in de vingers. Waar ik vroeger een halfuur over deed om twee zinnen op het scherm te krijgen, rolt dit postje dat U nu aan het lezen bent bijna moeiteloos uit mijn klavier. Which is nice. Nog leuker aan zo een blog is dat ik er vanalles op kwijt kan: eventjes schijten op Bush? Met een rothumeur opgestaan? De dt-neukers uitmaken voor rotte vis? Vlinders in mijn buik? Geen probleem, ik kan het allemaal kwijt op mijn therapeutische blog, wat een fantastisch ding! De perfecte uitlaatklep. Stress? Punchball Blog staat steeds voor je klaar, dag en nacht.
Nu zijn er pipo’s (waarschijnlijk managers) die dat allemaal in een (s)Hitparade willen willen gieten. Dat was dus niet de bedoeling en het zal verder aan mijn reet roesten. Ze doen maar. Ik ga er me niet druk om maken. Daarbij, hier gaan de boeken voor twee weken dicht, ik vertrek morgen op vakantie. Dà-àg.
P.S.: Daarnet stelde ik tot mijn verbazing vast dat Huug & Druug op 26 februari jarig is: één kaars al! 400 postjes en 60.000 woorden ongeveer. Pfiew! Wie had dat gedacht ? Dat ga ik volgende week toch vieren. Misschien een glaasje champers op -30 meter ? Tsjin-tsjin.

Al ‘chance’ dat al mijn boxer-onderbroeken van bij Hema komen anders had ik ze allemaal moeten in twee snijden…

Jan Coene, de voormalige topman van de weefgetouwenfabrikant Picanol, heeft ten onrechte voor 743.146,84 euro adviesdiensten aan Picanol gefactureerd. Dus niet alleen het bedrijf willen pluimen maar ook nog eens de belastingbetaler. Het grote graaien. Op obscene hebberigheid staat blijkbaar geen grenzen. En dat noemt men een manager. Een gangster, ja. Binnendraaien, achter slot en grendel en liefst vandaag nog.

en dan lig ik tussen de visjes in het lekker warme water van de Rode Zee te zwemmen. Mmm… zalig. Wat staat er deze keer op het programma ? Mijn Padi Advanced Open Water brevet halen (Deep and Wreck Diver) en duiken met Nitrox. U kan zich alvast mentaal beginnen voor te bereiden. De komende twee weken zal er weinig of niets te beleven vallen hier bij H & D. Tsja, tenzij ik van hieruit blog om U te laten weten hoe leuk het er is, gni…

P.S.: Als U wil weten hoe het de vorige keer was: lees de archieven.

Nee, met Gustaaf!
Alain Vandam gaf zaterdag in de komische reeks Het eiland zijn gsm-nummer prijs. Dat had grote gevolgen voor Gustaaf Boiy, een 46-jarige bediende op de loonadministratie van Agfa-Gevaert. Die heeft een bijna identiek gsm-nummer, alleen begint het zijne niet met 0479 maar met 0497. Blijkbaar vergissen veel fans van Het eiland zich van kengetal, want Gustaaf Boiy kreeg al honderden telefoons bestemd voor Alain Vandam: “Het is zaterdagnacht begonnen, rond halfeen. Sindsdien is het aantal oproepen niet meer te tellen. Ik ben gestopt bij vijfhonderd.”
Gsm-operator Mobistar raadde Gustaaf aan een ander nummer te nemen: “Dat gaat niet, want ik heb pas mijn contract voor 36 maanden hernieuwd. Als ik dat verbreek, kost het mij nog geld.”

Juigt gij allen! Vanaf neu goan we ‘t allemoale wéte!
Gent heeft sinds vandaag als eerste stad in België een eigen stadsblog. Gentblogt is een gemeenschappelijke weblog met als enige noemer de stad Gent en wat er zoal te beleven valt.
Zoals ze het zelf zetten op hun blog: “Gentse bloggers die bloggen over hun grote liefde over en voor Gent!”
De nadruk ligt op cultuur en vrije tijd, maar op termijn willen ze de stadsblog ook opentrekken naar stadsactualiteit. Er wordt ook gewerkt aan een fotoblog en er komen gastblogs van bekende Gentenaars.
Staat met stip op nummer één in mijn linklijstje!

Gisteren Valentijn, oef, dat hebben we ook alweer achter de rug. Wat gaan we dit jaar nog allemaal op ons bord krijgen ? De dag van de architectuur, van het kind, van het stoppen met roken, van de vermiste kinderen, van de literatuur, van de technologie, van de aarde, van het levenslied, van de ouderen, van de hoogbegaafden, van de bevrijding, van de doden, van de arbeid, van de filosofie, van de blinden, van het www, de beroerdste dag, van de onnozele kinderen, van de toekomst, van Europa, van de leraar, van het park, van de jeugdbeweging, van de kunsten, de rookvrije dag, van de hemelse liefde, van de gewetensbezwaarden, van de vriendschap, de kortste en de langste dag, van de rechten van het kind, van de media, van de talen, van de student, enzovoort, enzozever…
Wanneer is het nu eindelijk eens kus-mijn-bollen-dag ? Dat zou ik graag hebben! Allez, dag.

Vandaag is het de enigste dag van het jaar dat ik er niet mee zit dat ik géén lief heb. (Foto’s via Retecool.)

Teleurstellend. Ik had er meer van verwacht. Op imdb een bespreking gevonden die helemaal zegt wat ik er ook van denk. Vermits ik lui ben doe ik een copy/paste:
“After seeing The Aviator, I disagree with the majority of people, who seem to adore the film. Its director, Martin Scorsese, is no doubt one of the greatest filmmakers of our time, but he has stumbled again with this film, following ‘Gangs of New York’. The film’s begins by showing one puzzling scene of Howard Hughes’ as a child being bathed by his mother and then it jumps to a scene showing Hughes as a young man directing a movie, Hell’s Angels. This ‘jumping’ from scene to scene with little or no explanation happens quite often in The Aviator. Aside from Leo and Cate Blanchet, many other characters in the movie are introduced with subtitles or never introduced to the audience at all. It seems Scorsese thought anyone besides Hughes and Hepburn are not worth the director’s efforts. The movie SEEMS to contain many interesting subplots: Hughes’ interest in Hollywood movie-making, relationships with Katherine Hepburn, Eva Gardner, etc…, his quest to build the fastest planes, battling PANAM and corrupted politicians, building a corporate empire (dream), and fighting the inner demons, which eventually destroy’s his life. However, none of the plots are explained with any interest and the story skims only the plots’ surface with no effort to grab the attention of the audience. If an audience is not familiar with the life and times of Howard Hughes, Katherine Hepburn, Eva Gardner, and the evolution of commercial airlines in the U.S., then it is almost impossible to see any depth in this movie. Sure, the set designs and acting of Leo and Blanchet are above-par in the film, but most others aspects of this film are in such a mess! It seems as if Martin Scorsese (and the writer) assumed every audience coming to theaters to watch The Aviator would already be fascinated by Howard Hughes’ eccentric life. The story in the movie has no beginning or and no ending! It starts abruptly and ends abruptly. Although the film spends nearly three hours concentrated solely on Howard Hughes’ success and his inner demons of life, I walked out of the theater with a feeling that I’ve just watched an expensively designed movie with no real content. Why is The Aviator so flat and boring? Well, it’s simply a not well-made movie.” (by: Aileen Lee)
En waarom moet het geluid in de Decascoop (zoals altijd) zo ontzettend hard staan? Het stond véél te luid! Ik ben gvd niet doof hoor! Vreselijk irritant.

Mmm, zalig. De klok rond. Alles was peis en vrede hiernaast, gelukkig maar of ik kreeg een ‘crise’. Slaapdronken croissants en de krant gaan halen. Wat is er voorpaginanieuws? Lees ik het goed? Alle kranten hebben het over Charles en zijn ‘blomme’. Zelfs op DS-online loopt er een poll: “Welke combinatie ziet u het liefst? Charles en Camilla of Charles en Diana.” Ghoh. Daar lig ik nu eens van wakker. Ze vergeten erbij te vermelden dat de tweede optie niet meer kan. Tsk, ik denk dat ik maar terug in bed kruip. Of in bad. Voorpaginanieuws, waar halen ze het?

Ik ben al onderweg naar de Fnac! Da-ag.

Grmf. Ochtendhumeur. Agressief voor het minste. Opgelet! Moest je me vandaag tegen het lijf lopen: ontzettend chagrijnige en prikkelbare Huug. Hoe is het zover kunnen komen? ‘Little Moi’, die zowat de méést zachtaardigste persoon ter wereld ben en opgewekt en leuk en steeds liedjes zit te zingen en…, ja lààt maar, grrr…
Weleuh.. vandaag heb ik een dagje ‘recup’. Gisterenavond heb ik dan ook uitgebreid een bad genomen, een ferm stuk opgeschoten in ‘Secretum’. Héérlijk boek, steeds beter als je verder zit te lezen… lekker liggen niksen tot een gat in de nacht voor de treurbuis. Nachtlampje uit zo rond halfdrie, mmm, lekkerrr uitslapen, zzz…zzz…
Wham! Deze morgen om halfzeven ben ik zowat uit mijn bed gesmeten door een drilboor en mokerslagen. Ik zat midden een zwoele erotische droom (neen, geen details) en werd in één klap terug in de grote boze wereld wakker. Quite shoking!
Wat blijkt: mijn buurman heeft een bad dat lekt en uitgerekend vandaag komen ze dat ding uitbreken. Om halfzeven! Whoeha! Waarom moeten die loodgietermannetjes uitgerekend zo vroeg beginnen ? Kot in de nacht ! Kunnen die niet zoals alle deftige mensen in gang schieten na de middag of zo ? Aaargh ! Mumble, grumble…

Op een pattatenveld! Hahahahaha! Wat een afgang! Schitterend! Ik ben een absolute voetbalhater dus dit is het beste wat ze konden doen. Alhoewel. Volgende week ben ik in Egypte, ik zal wat mogen horen…

Het had al veel eerder moeten gebeuren maar eindelijk hebben ze die irritante valse geitenbaard, dat opgeblazen kieken e-i-n-d-e-l-i-j-k de nek omgedraaid. De arrogante zielige show van verwijten, verdachtmakingen en lage trappen onder de gordel die hij (letterlijk op straat) nog eens mocht opvoeren zal hopenlijk zijn laatste zijn. Nu die blaaskaak uit de partij is gezet horen we er best niets meer van en kan hij beginnen rotten in de vergeetputten van de politiek. Ik heb opportunist Coveliers nooit gemogen en ik hoop van harte dat de mensen in Antwerpen bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen hun verstand gaan gebruiken.

In mijn woonkamer heb ik twee lichtschakelaars, zogenaamde ‘hotelschakelaars’ of wisselschakelaars. Daarmee kan ik één plafondlamp op twee plekken aan en -uitschakelen.
Het licht is echter te fel en zou ik willen dimmen. Moet ik nu de twee schakelaars vervangen of heb ik met één dimmerschakelaar genoeg? Wat moet ik kopen? Bij Brico kost zo een ‘inbouwdimmer’ (allebei dezelfde mogenlijkheden en vermogen) 15 tot 89 Euro, vanwaar komt dat groot prijsverschil? Verder heb ik iets op het web gevonden dat hélemaal de bom is: een bikkel! Een electronische dimmer die je gewoon op de fasedraad van de lamp plaatst en klaar! Alleen: ik heb me sufgezocht, dat spul is nergens te koop, grrr.. Behalve via het web, maar in dit geval wil ik er toch eerst eens aan ruiken en voelen. In mijn (antiek, oud & versleten appartement uit de jaren vijftig) komen er in de wisselschakelaars drie draden binnen. Nuldraad, fase en aarding. Hoe kan ik nu weten welke draad wat is: ze hebben allemaal dezelfde kleur: zwart. Begin er maar eens aan. Straks kom ik thuis en gaapt er een groot zwart smeulend gat in de plaats, brr… Mischien zou ik beter lampjes met een lager wattage in mijn ‘luster’ hangen, duh…

Zou Jean-Paul alweer een rustige nacht gehad hebben ? Of zou hij zoals gewoonlijk deze keer door Rome op de lappen geweest zijn, alle hoerenkoten op de Via Appia onveilig gemaakt hebben, in het Lido alle champagne opgedronken en sm-spelletjes met paaskaarsen en nonnetjes gespeeld hebben ?

“Ewel? Ik heb U gisteren niet gezien in Aalst!”
“Ah neen? Er waren er ‘pertang’ véél zotten hé?”
Halfzeven en ik lig al met een lachkramp onder mijn bureau…

A statue of the Belgian colonial king, Leopold II, has been taken down just hours after it was re-erected in the Democratic Republic of Congo capital.
(Via).

I am very sorry to have to cancel my forthcoming tour in the United States. I have decided to cancel further to what I consider to be completely unreasonable demands from the US Embassy in France in order to renew my working visa.
In order to obtain this new visa, the rules have once again changed since November 2004 and I would now have to not only fill in an exceedingly probing application form, but also be interviewed by a member of the Embassy staff, and provide proof of ownership of my house, details of my bank account, my mobile phone records, personal information on all my family members and more. I consider these demands to be a complete violation of my privacy and my civil liberties and I refuse to comply.
I am horrified by these new regulations and feel really sad that this is what some call freedom and democracy.
It has now become almost impossible for an artist to come and perform in the United States. And until this new legislation changes I will unfortunately refuse to comply with this nonsense. Thank you for your understanding.
(Website.)

You think of an object and the A.I. will try to figure-out what you are thinking by asking simple questions. The object you think of should be something that most people would know about, but, never a specific person, place or thing. “A cat” is a good object, but “Pepper,” my cat, would be a bad choice. You may answer Unknown to any question, especially if you do not understand the question or do not know the answer.
Play!

Homo én allergisch aan noten…

Eikels.

(Hersenkronkel: via.)

“Le pape annonce qu’il n’ira pas à Lourdes parce qu’il est malade. C’est formidable, non ? Les gens, eux, y vont justement parce qu’ils sont malades” (Michel Colucci, dit Coluche / 1944-1986 / Pensées et anecdotes)
Ach, nog zoiets: Moest Jezus aan aids gestorven zijn dan liep iedere pastoor met een condoom rond zijn nek.

Banksys geeft de uitbating van haar geldautomaten in handen van de banken. Alle banken gaan tegen 2007 hun selfbanks openstellen voor niet-klanten. Het netwerk van de Banksys geldautomaten (aan de buitenmuur van een aantal bank- of postkantoren) wordt geïntegreerd in de netwerken van de betreffende banken. De Belgische banken zullen hun selfbanks ook openstellen voor niet-klanten. Revolutionair! Staat in verschillende kranten te lezen.
Jongens toch, alweer het warm water heruitgevonden. Zoiets kan sinds jaar en dag in Duitsland. Toen ik in Berlijn woonde kon ik als klant van de een kleine bank (Berliner Bank) in eender welk ATM (Automatic Teller Machine ook wel: Mister ‘Crash’) geld afhalen. Het kostte me wel een bom geld. 5 Deutschmark per afname als ik het me nog goed herinner. Want dat zeggen de banken er niet bij: hoeveel het de consument gaat kosten. En wees gerust, het zal niet voor niets zijn…

Je suis jeune et innocent …
Le petit Thomas demande a sa maîtresse s’il peut lui parler après le cours. Elle accepte.
- “Alors, que veux tu me dire Thomas ? ”
- “Je pense être trop intelligent pour rester dans cette classe, je m’embête! Je voudrais passer directement au Lycée.”

Sur ce, le directeur informé, demande à Thomas s’il veut bien passer des tests. Thomas accepte sans hésiter et le directeur commence le test.
- “Voyons voir Thomas: 3 X 4″
- “Douze!”

- “Et 6 X 6?”
- “Trente six, M.le directeur”

- “Capitale du Japon”
- “Tokyo!”

Le test continue pendant une demi-heure, Thomas ne fait aucune erreur! A la fin du test, le directeur est satisfait mais la prof demande si elle peut à son tour lui poser des questions. Tous les deux acceptent, la prof commence.
- “Bon, Thomas, la vache elle en a 4 et moi j’en ai 2, qu’est ce que c’est?”
- “Les jambes, madame.”

- “Correct, qu’est-ce qu’on trouve dans tes pantalons et pas dans les miens?”

Le directeur s’étonne de la question…
- “Des poches, madame.”

- “Bien Thomas, qu’est-ce que les hommes et les femmes ont en plein milieu et qui est en double?”
Le directeur se prépare à intervenir lorsque Thomas répond :
- “Les deux M, madame.” (Nvdr: hoMMes, feMMes, ik zag het ook eerst niet…)

- “Où est-ce que les femmes ont les poils les plus frisés?”
- “En Afrique, Madame ! Répond le gamin sans hésiter.”

- “Qu’est-ce qui est mou mais qui, avec les mains d’une femme, devient dur?”
Le directeur ouvre grands les yeux mais avant de parler,Thomas répond :
- “Le vernis à ongles, madame”

- “Qu’est-ce que les hommes et nous avons au milieu des jambes?”
- “Les genoux!”

- “Bien, et qu’est-ce qu’une femme mariée a de plus large qu’une femme célibataire?”
Le directeur n’en croit pas ses yeux!
- “Le lit, madame.”

- “Qu’elle est la partie de mon corps qui est souvent la plus humide?”
- “Votre langue, madame.”

- “Quel mot commençant par la lettre C… désigne quelque chose qui peut-être humide ou sec et que les hommes aiment regarder?”
- “Le ciel!” Affirme Thomas.

Le directeur soufflant, transpirant comme un sauvage décide d’arrêter le test et s’exclame:
- “Ce n’est pas au lycée que je vais t’envoyer mais directement à l’Université! Même moi je l’aurais tout raté ce test… ”

Morale de l’histoire : c’est avec l’âge que l’on devient pervers…