Hugues

Humo: “De Kerk staat scheiding niet toe. Hoe kijkt u nu naar die Kerk?”
Wilfried Martens: “De kerkelijke houding ten opzichte van gescheiden mensen vind ik niet meer aanvaardbaar. Het huwelijk heeft wel de finaliteit onverbreekbaar te zijn, maar er zijn omstandigheden waarin het niet langer bestaat. Dat is mijn overtuiging. Voorts hou ik me strikt aan de regels. Ik ga nog geregeld naar de mis, maar ik ga niet meer te communie, omdat ik weet dat de Kerk dat niet wil.”

Welja, voortleven in schijnheiligheid, een gemiste kans om een instituut, een relict uit obscure donkere tijden, definitief de middenvinger te geven. Dat je gelooft in een (persoonlijke) God kan er bij me nog in maar dat een volwassen man nog steeds (gedeeltelijk) wil meedraaien met de poppenkast van het Vaticaan, hoe zielig. Een leven ten dienste van het hoog houden van een hypocriete ‘facade’: van ‘wat zullen de andere mensen daarvan zeggen?”. Martens mag dan straks in de geschiedenisboekjes een vermelding krijgen als groot staatsman, in leven blijft hij een gestampte boer uit ‘Slijne’.
De pot op met wat andere mensen zeggen.

—-+—-

Nog in Humo: Soulwax op 2 in de Singles Top-20 en op 3 in de CD’s Top-20. Lang geleden dat ik nog eens de charts in de gaten hield, voel me tien jaar jonger, which is n-n-nice!
Huyschmededeling: hoe lang duurt een dubbele Otitis Media? Volgens mijn dokter 2 weken. Het hangt nu al mijn oren uit, grrr…

‘A Ballad To Forget’, ‘NY Excuse’, ‘YYY/NNN’ en de meesterlijk huilende gitaren op ‘The Truth Is So Boring’ draaien hier ten huize Huug al het hele weekend op repeat. Komt daarbij dat ik bijna geen fluit hoor wegens een hardnekkige oorontsteking en dus wel ‘verplicht’ ben om de versterker hé-le-mààl open te gooien. Yummie, bij zo een plaat, met plezier! (Ik dacht dat het bij de cd hoorde, tot ik na afloop van de plaat merkte dat dat gebonk vanaf mijn voordeur kwam… enfin, ondertussen zijn de buren huilend in een dwangbuis afgevoerd…) Jongens, wat kunnen die gasten van Soulwax lekker scheuren met hun gitaren! Héérlijk! Carlos Alomar kan er een puntje aan zuigen. Hallo, wat zegt U? Een zwakke plaat? Ik hoor U niet, hoor!
Kijk, ik ga hem nog eens opleggen, zie!

—+—

Interne Huyschmededeling:
Als je goed kijkt kan je me zien zwaaien op de Belgian Blogger Map die Luc Van Braekel in elkaar gestoken heeft, bedankt Luc!
Ook dank aan Siegfried van wie ik schaamteloos enige Java-script ideetjes gepikt heb vanuit zijn website.
Vooral met die Marquee-script ben ik nog wat van plan…(later)…
Nu eerst, voor de vierendertigste maal: ‘Compute’, Soulwax!

Joost Zwagerman ontvangt deze avond de laatste gast van dit seizoen: Ayaan Hirsi.
“Zij groeide op in Somalië, Saoedi-Arabië, Ethiopië en Kenia. Op haar 22ste vluchtte zij weg voor een gearrangeerd huwelijk en kwam ze terecht in Nederland. Tien jaar maakte zij haar entree in de Tweede Kamer voor de VVD. Ze zet zich in voor maatregelen ter bevordering van integratie en tegen de achterstelling van allochtone vrouwen.
Sinds eind 2002 staat ze onder permanente bewaking. Ze werd het mikpunt van bedreigingen na haar publieke bekentenis dat ze niet meer geloofde en na haar uitspraak dat de islam een achtergestelde godsdienst is. In de Tweede Kamer en daarbuiten trekt ze ten strijde tegen vrouwenbesnijdenis en andere vormen van vrouwenmishandeling, tegen zwarte scholen en voor de integratie van allochtonen.” Kijken!
Na de uitzending volgt een film die ik als drie keer gezien heb en waarschijnlijk ook deze keer, (het rare aan die film is dat je blijft kijken zelfs al weet je niet echt waarom): The Gods Must Be Crazy.
“Tijdens een vlucht boven zuidelijk Afrika gooit een piloot een leeg colaflesje naar buiten. De bosjesmannen die de Kalahariwoestijn bevolken – onbekend met het fenomeen sluikstorten – beschouwen het als een geschenk van de goden. Al gauw wordt er om het ding gevochten dat het geen naam heeft, en besluit het stamhoofd het flesje aan de goden terug te schenken: het begin van een lange tocht door de onherbergzame savanne. Erg hoogstaand is het allemaal niet, ontwapenend én om te lachen, daarentegen…”
(Tekst boven: dankbaar ge-copy/pasted uit de sites van VPRO en HUMO.)

社區組織協會幹事施麗珊批評，政府宣傳不足，有需要人士，尤其獨居長者都不知道有避暑中心，而且中心缺乏配套。「只有硬件（場地），卻沒有軟件配合，莫非叫長者入去只是呆坐﹖」她建議，港府主動派義工上門宣傳，場內並提供象棋之類的康樂設施，避免中心長期空置浪費資源。籠屋居民劉先生昨致電電台訴苦，指所住單位一屋十八伙，每伙僅得不足三十呎空間，晚上熱得無法入睡，批評當局對避暑中心宣傳不足。

Geen idee wat deze tekens willen zeggen maar dit is wat ik zag toen ik een tijdje op de knop ‘next blog>>’ rechtsboven duwde. Ik zat toen blijkbaar in Hong Kong. Twee klikken later in Boston, nog een klik later: zzzoef!!! in Nieuw-Zeeland. Fantastisch! Je gaat de hele wereld rond met dit ding. Je weet niet altijd onmiddelijk waar je terechtkomt en dat maakt het extra spannend, behalve bij de Filipijnen want die schrijven het er altijd netjes bij.
Wat me opvalt is dat de meeste mensen braafjes de templates blijven gebruiken die door Blogger voorgekauwd werden en dat er weinig of geen ranzige foto’s te zien zijn en er niemand zomaar gewoon over platte seks schrijft.
Over liefdesverdriet, eenzaamheid en verveling (‘I am bored’) des te meer, huh, blijkbaar heeft iedereen ter wereld daar dus last van. Na een uurtje had ik er ook genoeg van, veel inspiratie heb ik er niet opgedaan.
Behalve ééntje met als titel: ‘My Secrets’. Ik dacht: “Nù gaan we het weten!”
Pfft, tarara…

U merkt het liefste lezertjes, ook ik kan aan de lokroep van het vele geld niet weerstaan en heb besloten om naar het voorbeeld van (alweer) Bruno mijn site vol te hangen met advertenties. Dollartekens in mijn ogen, Las Vegas here I come!
Geef toe, de kleurtjes zijn niet mis. Contractueel heb ik me verbonden om geen reclame te maken voor mijn reclame dus als U de plotse aandrang voelt om op één van de ‘GoogleAds’ te klikken hiernaast dan hoeft U het voor mijn part zeker niet laten, ik heb echter niets gezegd en er zeker niet op aangedrongen. U bent volwassen genoeg neem ik aan.
Indien U uit eigen beweging iets wil opzoeken dan zal U zeker dat handige ‘zoek-tooltje’ opgemerkt hebben aan de rechterkant. Ook hier geld(t): ga rustig Uw gang!
(Ondertussen heb ik een geldtelmachine besteld -ook via…- Wat me erg handig lijkt, binnenkort kan ik waarschijnlijk geen dag zonder…) De firma dankt U.

Ondertussen sta ik genoteerd op de NYSE en volgens BlogShares ben ik op een halve dag al ruim $3500 waard. )
Doorklikken, aller-allerliefste lezers! *Geeft virtuele kusjes aan iedereen*

Uit een ‘telex’ van het persagentschap Belga in DM: “Een aangetekende zending versturen in de supermarkt, bank of krantenwinkel, in de toekomst wordt het misschien mogelijk. De Post start namelijk vanaf november het ‘Postpunt’, een proefproject dat het basisaanbod van de postkantoren dichter bij de klant wil brengen.”
Een ‘Postpunt’? Een ‘Verdwijnpunt’ zeker! Een zwart gat waarin al je post onherroepelijk oplost. Je hoeft geen ‘madame soleil’ of voorspellende gaven hebben om nu reeds te weten dat dit vierkant in de soep (en de patatten) gaat draaien. Als je nu al via een postkantoor met moeite een brief/pakket op tijd kan laten bezorgen wat zal het zijn als je iets wil versturen vanuit pakweg de Delhaize? En kan je dat daar dan ook gaan afhalen ?
Ik zie het al voor me: “Ding-dong, een pakketje voor de heer Huugendruug. Af te halen bij droge voeding kassa vier! Oei, neen, we zijn het kwijt!” Dingdomding, paniek achter de kassa.
Verder lees ik nog meer onzin:
“Doel van het project is de postkantoren dichter bij de klant brengen, de klantentevredenheid vergroten en de omzet verhogen.”
Eerst sluiten ze overal kantoren, de klanten zullen nog méér klagen, en nog meer omzet, waar is dat voor nodig? Bij mijn weten is De Post nog steeds een staatsbedrijf.
Ik zou er wat van krijgen dat staatsbedrijven persé winst moeten maken, ze zijn er ten dienste van de belastingbetaler en moeten gewoon hun werk doen. Net zoals de NMBS en de VRT. Straks krijg je nog korting/voorrang als je (die verdomde) reclameboodschappen op je postpakketten plakt.
Zie ik nu postmannetjes staken ? Neen hoor, die zijn blij omdat ze denken dat ze nu minder gaan moeten werken. Altijd al geweten dat facteurs niet op de eerste rij zaten toen men hersenpakketten begon uit te delen, of zijn die verloren gegaan met de post ?

Wilfried Martens over de abortuskwestie
(Boudewijn weigerde de abortuswet te ondertekenen. Martens snuffelt in wetsboeken en komt met een oplossing op de proppen waarbij hij zich baseert op een regel in de grondwet die zegt: ‘Als de koning gek wordt, kan hij in de onmogenlijkheid worden gesteld te regeren.’)
in Humo:
“Dan ben ik naar Laken getrokken. Want daar hadden ze ook geen oplossing, hé?
Ja, Alen (grondwetspecialist) en Van Ypersele (kabinetschef van de koning) hadden een tekst voorbereid met een voorstel tot grondwetswijziging om tot Scandinavisch model van de monarchie te komen.
Ik heb hun gezegd: ‘Zijt ge compleet gek geworden? Als ik dat doe, kunt ge de monarchie afschrijven. Want de regering moet dan aftreden om zo’n initiatief te nemen, en dan opent ge een constitutionele crisis zonder voorgaande. Dit kan alleen opgelost worden als iedereen zwijgt.’”
Dankzij Martens, zitten we hier nu nog met een erfenis, een feodaal relict uit de middeleeuwen. Een gemiste kans om ‘good riddance’ te maken met dit geïnstitutionaliseerde anachronisme, merci Oe-Wilfried!

Verder zegt hij echter ook leuke dingen zoals:
“Wie zegt dat er een comeback is? Het is daar heel stil rond geworden.
Leo Delcroix heeft zich uitgesproken voor samenwerking met het Vlaams Blok, en een versterking van dié tendens zou de partij vernietigen. Of hij nog op een belangrijk mandaat moet rekenen weet ik niet: de partij is fel veranderd.”
Wat een geluk, ze zijn bij de CD&V nog niet helemaal op hun kop gevallen.

Wat een potsierlijke vertoning trouwens vorig weekend in Steenstrate.
Organisaties uit de dampkring van het Vlaams Blok, hebben hun doel bereikt:
de fascistoïde recuperatie van de herdenking van de eerste wereldoorlog.
Waar gaat dit over? Wie heeft aan deze onnozele poppenkasterij enige boodschap?
De manier waarop nu al jaren gebekvecht wordt over de invulling van het nalatenschap van Vlaamse frontsoldaten in Den Grooten Oorlog, is een treurige vertoning geworden en daardoor niet langer van belang . Dit gaat nergens meer over.
Zielige, gefrustreerde mensen zijn het.

Boeken.
De lettertjes komen mijn oren uit.
Vrijdagnamiddag op Dimi’s weblog een stukje over de laatste nieuwe van Soulwax gelezen waarop ik als een speer naar de Fnac ben gespurt om nog voor sluitingstijd een exemplaar te pakken te krijgen. Eenmaal ter plaatse was dat snel gevonden, je kan niet nààst het cd-hoesje kijken, hoewel ze me toch een beetje déja-vu lijkt en niet echt origineel.
Soit.
Ik had nog een halfuur voor de winkel dicht ging en besloot wat rond te snuffelen in de boekenafdeling. Het boek waar ik nu aan bezig ben is nogal zware kost (Over de heilige graal, vrijmetselaars, Katharen, kruistochten, inquisitie, en hele theorieën over de priorij van Sion, Maria Magdalena zwanger van Jezus en de vermeende schatten van de Tempeliers, pfft, het steekt me een beetje tegen…) dus zocht ik wat lichtere stuff als tussendoortje.
Zat ik wat tussen de rekken rond te lummelen toen mijn oog viel op ‘Het Parfum’ van Süskind. Had ik jaren geleden al eens gelezen maar voor die prijs (4 Euro) kon ik het niet laten.
Het boek heb ik zaterdag aan het strand in één ruk uitgelezen, fa-bu-leus!
Dan nog een boekje van Stephen Fry meegegrist: ‘The Liar’.
Vaagweg wist ik nog dat Piglet daar vorig jaar nogal lyrisch over deed op haar weblog, dus dacht ik: “Bwof, why not?”
Gisteren, zondag, aan begonnen en niet kunnen stoppen! Zo goed! Is nog niet helemaal uit maar ik begin met opzeg trager te lezen, zo geniet ik er langer van.
Hi-la-risch! Britse kostschoolhumor ten top en tel daarbij verschillende verhaallijnen; een ‘Maurice’-achtig verhaal, een spionageroman, een semi-autobiografie, een ‘whodunit’ noem maar op … schitterend!
“Old professors never die, they merely lose their faculties.”

Het weekend was voorbij voor ik het wist.
Ik heb nog niet naar Soulwax kunnen luisteren. Duh !

Mmm, sommige atleten zien er zo knap uit dat je die wel zou willen opeten.
(Neen, ik zeg niet wie.) Als ze dan nog eens een lauwerkrans op hebben loopt het water me helemaal in de mond. Geen wonder dat Durex zijn producten nauwelijks op tijd kan aanslepen in het Olympisch dorp. Volgens mij slaan ze bij het ‘heen-en-weer schuiven’ onderdeel alle records.
Maar wat me het meest benieuwd is waaruit die lauwerkransen gemaakt zijn: laurier-, bosbessen- of vlierstruikblaadjes ? Iets anders ? En kan je daar lekkere stoofpotjes mee klaarmaken ?

Gisteren op video de documentaire gezien die eeuwen geleden op Canvas werd uitgezonden: “Een kus voor de eeuwigheid.”

“In 1977 werden twee onbemande ruimtetuigen gelanceerd, Voyager 1 en Voyager 2 . Ze bevinden zich nu ergens ver weg in het zonnestelsel, op zo’n 14 miljard kilometer van ons. In de hoop dat ze op ooit op buitenaardse wezens stoten, kreeg elk een ” Boodschap van de Mensheid ” mee, een gouden plaat met een “volledige” beschrijving van het leven op onze planeet: een selectie van geluid, composities, foto’s, muziek. In de documentaire vernemen we hoe de selectie tot stand kwam en wie eraan meewerkte.”

En hoe! Boel dat ze hadden! Op de eerste afbeeldingen van de ‘man‘ had die golvend krulhaar.
Dit kon niet door de beugel want niet ‘caucasian’ genoeg.
In het preutse United States of A. kon het natuurlijk nog minder dat er een afbeelding van een mannenpiemel de ruimte ingeschoten werd en te zien was op die gouden LP. Wat zouden die buitenaardsen van ons wel denken ! Dit plaatje hiernaast is dan het compromis geworden. Een bijna kale man, zonder fluit. En een dokter bibber vrouwtje. Afbeeldingen of foto’s van massaslachtingen en oorlogen ? Ga weg, de mensheid is vredelievend, we come in peace !

—+—

Zzzap, we zijn twee maanden verder, net voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen.
Oïnk en Boïnk van de planeet Zork zijn op geheime missie naar de Aarde.
Ze moeten voor hun oversten verslag uitbrengen en nagaan wat er van die gouden plak is die gisteren met donderend geraas recht op de refluxgenerator gevallen is. De Grote Verlichte Illuminator was in alle staten. De hele planeet heeft verdorie een halve milliseconde zonder stroom gezeten, iets wat in tien biljard jaar op Zork nog niet gebeurd was ! Gelukkig hadden die Aardlingen een reisplannetje erbij gestoken dus hoefden ze niet lang te zoeken.
Na een dag op Aarde hadden Oïnk en Boïnk in de smiezen dat er iets mis was met de informatie op dat gouden LP’tje.
Overal oorlog, moord en doodslag en ook het plaatje die de mannetjes moest voorstellen klopte niet. Van die mannetjes waren, waarschijnlijk door genetische manipulatie van het voedsel, een gevaarlijke mutante soort ontstaan met afwijkingen en een raar aanhangsel tussen de benen dat waarschijnlijk de oorzaak van die alomtegenwoordige agressie was.
Oïnk en Boïnk besloten er iets aan te doen want met zo een verslag konden ze niet thuis komen.

Op de dag voor de presidentsverkiezingen kon heel Amerika op National Television een rechtstreekse uitzending in ‘prime time’ zien waarover nog eeuwen zou gesproken worden.
In de ‘Oval Room’ van het Witte Huis stond de 43e (en laatste) President van de V.S. omringd door zijn veiligheidsadviseurs en mannen met witte jassen aan. Na een korte begroeting aan het Amerikaanse volk en de rest van de wereldbevolking haalde de president plots zijn ‘ding’ uit zijn broek en legde die plechtig op de mahoniehouten tafel.
De witjassen schoten toe en verwijderden razendsnel het lid met chirurgisch vakmanschap.
Sjors Doubleyou vervolgde met een piepstemmetje:
“Dat alle mannen overal ter wereld zijn voorbeeld moesten volgen en dat ‘Either you are with us or you are against us !”
Een maand na dit voorval liepen er op Aarde enkel nog eunuchen rond.
Waarschijnlijk zaten de krachtige dwingende telepatische gaven van Oïnk en Boïnk daarvoor iets tussen, wie weet ?
Bij de terugreis naar Zork waren Oïnk en Boïnk in hun nopjes. De Aarde was verlost van die mutanten en nu de vrouwen aan de macht waren was er ook nergens geen oorlog meer.
Over de nekmatjes deden ze niet moeilijk, handig voor voetbalsupporters en je moest ze toch iets laten hé ?
En de voortplanting ? We weten al langer dat vrouwen dat alleen aankunnen.
Dat zag je toch ook op het plaatje van Dokter Bibber ?

Vandaag in DM :
“De Griekse overheid mag dan miljoenen euro’s hebben geïnvesteerd in nieuwe sportstadiums, voor
het kogelstoten werd teruggekeerd naar de bakermat van de Spelen. Het antieke Olympia ligt niet
alleen ver buiten Athene maar was in de oudheid ook een rivaal van de latere Griekse hoofdstad. De
Amerikaanse Kristin Heaston had gisteren de eer om als eerste vrouw ooit in competitieverband
aan te treden in het stadion waar in 776 voor Christus de eerste Spelen werden georganiseerd.
Bij de dames gooide Irina Korzhanenko het verst. In 1999 verloor ze nog haar wereldindoortitel na een doping-affaire. Ook dat kenden de Oude Grieken nog niet.”

Het wordt de eerste keer dat kogelstootsters in Olympia actief zullen zijn.
In de oudheid werden alleen mannen toegelaten op de Olympische Spelen.
Alleen mannen ? Vroeger was kogelstoten dé competitie waar ik het liefst naar uitkeek.
Vrouwen, meestal uit de Oost-Duitsland, die haar op hun borst hadden en zwaardere baardgroei dan mannen. Bulgaarse discuswerpsters die volledig chemisch in elkaar gezet waren en méér man waren dan een man.
Nooit in de geschiedenis heeft een sportsysteem kunnen bogen op eclatanter succes. Een landje met 17 miljoen mensen, net iets meer dan Nederland, ging de concurrentie aan met grootmachten als de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten. In de landenrangschikking bij Olympische Spelen eindigde Oost-Duitsland vanaf 1972 altijd op een tweede of een eerste plaats. Wereldkampioenschappen in het roeien, het zwemmen, werden stelselmatig door de DDR gedomineerd.
Maar over die successen hing ook altijd een waas van bedrog. Dat kon toch niet, dat zo’n pruisisch pokkenlandje het superieure westen met eerlijke middelen op de knieën dwong. En er deden verhalen de ronde over kadaverdiscipline en over kindermishandeling, over mensonwaardige praktijken die nu eenmaal pasten bij dat verderfelijke DDR-systeem. Om over het gebruik van doping maar te zwijgen. Want zwemmers lagen meer aan het infuus dan in het zwembad. En die Oostduitse kogelstootsters, dat waren toch geen vrouwen meer ? En wat een lol als die tientonners met een stapje te ver over de ring donderden. Maar goed , gisteren gezien dat ze nog steeds zo dik zijn als vroeger.
Ik heb echter een vermoeden dat die Amerikaanse stootsters zich nu bij McDonalds gaan doperen.

Als nachtmens heb ik al mijn hele leven een godsgloeiende hekel aan die bedriegelijke spreuk maar de plicht roept en de wekker ging af om vier uur deze morgen (net zoals gisteren en morgen en overmorgen, bwah!).
Om wakker te worden steek ik meestal mijn hoofd onder een koudwaterstraal maar voor vandaag had ik een ander plannetje in gedachten: open-air gymnastiek in olympische stijl !
Hoppa, fluks uit bed en recht het balkon op: 20 graden, helemaal niet koud of fris, rek en -strekoefeningen, mmm ,héérlijk.
Probleem was: toen ik daar een tijdje in mijn blootje stond te rekken en te strekken, in het schemerduister onder de sterren net voor de zon opkwam, ik ineens een heel unheimlich gevoel kreeg.
Niet dat het me iets kon schelen dat er iemand me zou zien. Trouwens, op dat uur ligt de hele buurt nog te pitten en daarbij; who cares ? Neen, het was iets anders.
Ik voelde me precies als een holbewoner die ‘s morgens uit zijn grot komt en beducht is voor een aanval van wilde beesten.
Ik kreeg gedachten zoals: “Stel dat dit gebouw hier door een gasontploffing ineens elkaar zakt, vandaag mijn ouders omkomen in een ongeval en op mijn werk mijn C4 klaarligt wegens economische omstandigheden. Dan sta ik hier, met niets, letterlijk.”
Rillingen langs heel mijn lijf, brr…
Klaarwakker terug mijn vertrouwde grotje ingedoken.
Geen goud, maar toch blij met wat ik heb.
Fluitend op de trein gestapt.
Alweer iets geleerd.
Count your blessings, every morning.

Ik wist eerst niet goed welke titel ik deze ‘pots’ ging geven.
‘Die Ollanders alweer…’ of ‘Komkommertijd’.
Als ik ‘Ollanders’ met hun carvans de autostrades zie onveilig maken dan moet ik toch lekker lachen met dit berichtje.
Bij de eerstvolgende ‘NL’ met een sleurhut achter zich aan ga ik toch ongewild denken dat de hele familie collectief ‘het’ al die tijd (drie weken) heeft opgehouden om dan met een rotvaart naar huis te scheuren.
Mwhoehaha, mijn lol kan niet op als ik dan bedenk dat ze thuis gaan zeggen:
“Wat een aardige jongens die Belgen, ze lachten allemaal vriendelijk naar ons !”
Maar goed, alvorens ik word beschuldigd van vooringenomenheid ten opzichte van onze (ondermeer op de trein steeds) luidruchtige, boertige, onbeschofte, arrogante, altijd beter wetende Noorderburen heet dit stukje dan maar: ‘Komkommertijd’.

De vierde en de beste uitzending tot hiertoe, niet in het minst omdat ik had verwacht dat het een saaie avond ging worden. Ik had gedacht dat het ging gaan over de finesses van de haute finance, economie en allerhande gortdroge aandeelhouderstoestanden.
Niet echt ‘my cup of tea’.
Als gast gisterenavond was Morris Tabaksblat die van 1994 tot mei 1999 voorzitter was van de Raad van Bestuur van Unilever , een multinational waar hij over meer dan 300.000 mensen de scepter zwaaide.
De zoveelste ondernemer aan het woord laten die voor alles de cijfers ziet, rücksichtloss en met alle mogenlijke middelen zijn targets wil halen en dat met allerlei managers-speak wil verantwoorden.
Niets van dit alles, integendeel. Bijna ademloos heb ik het hele programma uitgekeken.
Tabaksblat heeft een brede kijk op de wereld en kwam in de uitzending over als een man met grote interesse voor kunst, literatuur, politiek… (zelfs opera!) en legt vandaaruit verbanden naar leiderschap en moraliteitkwesties die zich stellen als ‘leider’. Hij stelt zich ook vragen bij de ethische kanten van het zakendoen.
Niet iets wat in het plaatje past van een super-topondernemer waarbij je zou verwachten dat ze in een ivoren toren leven en alleen maar denken aan winst ten koste van alles en het obscene, vele geld dat ze hiermee kunnen binnengraaien.
Ontroerend was het fragment uit Verdi’s opera Don Carlos met als thema het spel om de macht, een thema dat als een rode draad doorheen de hele uitzending liep.
Heel ontroerend ook de vraag van Joost Zwagerman op het einde van de uitzending (schitterend op dreef , eindelijk !) aan Tabaksblad (die ondanks zijn leeftijd de hele tijd beminnelijk en héél alert bleef – en volgens mij aan Parkinson lijdt maar dat de hele uitzending elegant wou verbergen) : “Wat is Uw drijfveer ?”
Een groot man. Een grote avond.

Wat een idee om vandaag de opening van de Olympische Spelen te organiseren !
Brrr, zag ik daarnet geen zwarte kat ?
Ik sla alvast een dagje over…

Update (14:50) Nondeku, ik moest om 13:15 mijn trein naar Brussel halen.
- 13:03 ik trek de huisdeur achter me dicht, fris gewassen en geschoren, vers gestreken hemd en broekje aan, schoentjes gisteren opgeblonken, pieko-bello. Zonnetje schijnt. Padompiedom…
- 13:05 een onweer genre: ‘The Day after Tomorrow’ breekt boven mijn hoofd los.
- 13:07 schuilen onder de luifel van de bakker. (Schuins over Dimi’s fabrieks-achterdeur, natte schoenen…)
- 13:08 schuilen bij het motorclubcafé van Dennis. (Zompige kousen, broek halfnat, precies water in mijn kelder…)
- 13:09 schuilen in portiek van café Krügerhof op 50 meter van de ingang van het St.-Pietersstation.(Hemd donker van de regen…)
Op dat ogenblik besluiten ze boven om alle sluizen tegelijk open te zetten, het regent zo hard dat je nauwelijk tien meter verder kan zien.
De tijd tikt verder…
- 13:13 Ik ben toch al halfnat, dus ik steek het plein over, een olympische sprint naar de entree.
- 13:13:13sec. Ik storm de ingang binnen, drijfnat, water tot in mijn onderbroek, fris aan de vis, mensen lachen…
- 13:14 Op perron 7A staat de trein naar Brussel op me te wachten, hoe lief van die gasten.
- 13:14:45sec. Fluitsignaal. De deuren gaan dicht. De wolken zijn weg en de zon komt erdoor.
- 13:15 Trein zet zich in gang. Buiten straalt de zon als nooit tevoren. Ik kom net als uit een zwembad gekropen en het hele treincoupé zit me aan te staren alsof ik eruit zie als een verzopen waterkieken.

En de dag moet nog beginnen…

Vermits er geen hond op mijn aanbod is ingegaan om aan een spotprijs onbeperkte toegang te krijgen op mijn blogje geef ik het allemaal weg voor niets !
Geen bloemen noch kransen. Maar pas op hé, als er hier teveel volk op af komt dan sluit ik Huug en Druuger onverbiddelijk terug aan !
(Oef, nu ben ik hopenlijk van die royalty-betalingen aan MH af.)

Stop de persen !
Alwéér, echter, geen paniek: volgens de laatste berichten is Bart Vandamme terug onder de ‘virtuelen’. Applaus !

Als U over een supersnelle verbinding beschikt dan ….

(te laat)…

Als U echter nog met een 56k modempje (of erger) over het net surft dan heeft U eindelijk eens geluk en een zee van tijd om deze tekst te lezen. Een beetje geduld a.u.b.
Als alles hier opgeladen is zal U ‘automagis’ worden doorgestuurd naar mijn super-exclusieve website… ta-daa !

Deze middag bij Umicore, onze overburen.
Uit voorzorg werden de bureaus ook bij ons ontruimd.
Behalve onze dienst, wij moesten blijven zitten.
Op het netwerk en de mainframe letten. Bevel van héél hogerhand.
Toen dacht ik: “Als de boel in de lucht vliegt, dan is er geen netwerk en geen mainframe meer…en wij ook niet meer. Waar is de logica ?”
Niet dat ik een broekschijter ben hoor… maar ik had eigenlijk liever in de kroeg om de hoek gezeten.

altijd leuk, maar neem zoals altijd een flinke zak zout mee.
Via MH, deze keer: The Political Compass.

Your political compass:
Economic Left: -5.25
Social Libertarian: -3.44
Duh, ik sta zo een beetje in de buurt van Mandela en Ghandi.
Eerst dus nog een tijdje in de bak zitten en daarna overhoop geschoten worden.
Het lijkt me plezanter om The Composers’ Political Compass erbij te nemen.
Dan sta ik pal op Bartok en tussen Prokofiev en Schönberg.
That’s more like it !

Prokofiev ? Zegt U niets ?
Luister naar ‘Peter and the Wolf’ vertelt door David Bowie.
Grijsgedraaid, destijds.

Ik heb al een paar keer goed moeten lachen met hersenspinsels van Dykes&TheCity.
Altijd criterium nummer één om in mijn linklijstje te kunnen belanden.
Splinters komt er ook bij omdat het zo een mooie poëtische site is. Enjoy !
En nu is het gedaan want vol = vol.
P.S.: Het Liegebeest is nog ‘en suspend’.

Update’s update: Fresco is er ook bij gekomen. Jeuieie !! (Kermit achternadoe…) Reden: criterium nummer één.

Deze week nachtshift en met die zwoele temperaturen overdag valt er niet veel te slapen ten huize Huug.
Probleem: wakker blijven tot 6 uur.
Normaal gezien krijg ik een dipje rond 4 uur en dan helpt één koffietje.
Maar ook niet méér want na twee koppen koffie ben ik hyper, nog erger dan een ‘de la Tourette’ patiënt.
Alternatieven:
-Coca-Cola?
Mijn maag ontploft na twee blikjes.
-Lucifers onder mijn oogleden?
Geen zicht. (Wel zicht voor mij, niet voor een ander.)
-MP3-spelertje met volume op 11?
De enige mensen waar ik nog praat van krijg deze week zijn mijn collega’s dus dat gaat ook niet.
-Af en toe naar het wc en mijn kop wat klapjes geven en onder de koudwaterkraan steken?
Helpt vijf minuten en daarbij, ik doe niet aan SM.
-Lijntje speed,coke, een bol in mijn mik?
Ga weg! Ben mijn leven nog niet beu. Daarbij: ik sta niet achter de bar van een dancing.
Pfft…

Onderweg naar het werk sigaretten gekocht in een nachtwinkel en daar viel mijn oog op: Red Bull.
(Geeft je vleugels.) Dat ik daar nog niet eerder aan gedacht had!
Twee blikjes gekocht. Duur spul zeg, en stinken, precies vloeibare kauwgum.
Na anderhalf blikje werd ik misselijk.
Naar de wc en alles door de ingang terug naar buiten.
Wat een gore troep, bweuaaks!
Vleugels? Baksteenslag, ja. Nooit méér.

Waar zijn die sigaretten?

Sargasso is dan misschien met/op vakantie, dankzij Jacobine weten we dit ook alweer:

Vraag:
Ga je ‘met’ of ‘op’ vakantie?

Antwoord:
De twee voorzetsels zijn beide mogelijk, soms met verschil in betekenis.
Zowel met vakantie ‘zijn’ als op vakantie ‘gaan’ is mogelijk. Het bezwaar tegen op vakantie dat het een contaminatie is van ‘op reis’ en ‘met vakantie’, is niet juist.
‘Op’ vakantie zou volgens sommige naslagwerken gebruikelijker zijn bij katholieken; protestanten zouden gewoonlijk ‘met’ vakantie zeggen. Volgens andere naslagwerken is ‘op’ vakantie gebruikelijker beneden de Moerdijk (België inbegrepen) en ‘met’ vakantie in het noordelijke deel van het taalgebied.

De meeste taalgebruikers voelen overigens een betekenisverschil tussen ‘op’ vakantie zijn en ‘met’ vakantie zijn. ‘Op’ vakantie zijn heeft de meer letterlijke betekenis ‘ergens verblijven als tijdverdrijf in je vrije tijd’, terwijl ‘met’ vakantie zijn ook ‘niet hoeven te werken, niet-actief zijn’ (of, nog ruimer: ‘weg’) kan betekenen. Vergelijk:
(1) Ik ga elk jaar naar Napels op vakantie. (Ook ‘met’ is hier mogelijk)
(2) Er moet wel wat werk worden verzet; we zijn hier tenslotte niet met vakantie. (‘Op’ is uitgesloten)
(3) Toen zijn zus dat zei, was haar verstand vast met vakantie. (‘Op’ is uitgesloten)
Méér op de superkeineige seit van de Nederlandse Taalunie.

Ik ben in ieder geval terug aan/op het werk, pfftrr…

Yeah !

You’re Exotic Dancer Barbie.You have some moves, and will do anything for a few bucks. Take it off girl, but keep it PG-13 please !
Which messed up version would you be if you were A Barbie ? brought to you via Merlina

Ik heb hier nog ergens een stuk verhuistouw liggen…

Category VIII – The Lurker:
Though you wish for more, you usually inhabit the fringes of your social groups.
What Type of Social Entity are You? brought to you via MH

Ze houden me hier in de gaten !

Laatste bezoekers (NedStat)
1. 4 augustus 14:10 Foreign Affairs, Foreign Trade and Development Cooperation, Brussel, België
2. 4 augustus 14:53 Min. van Economische Zaken/Min. des Affaires Economiques, Brussel, België

Oelala, nu de Amerikaanse Ambassade nog…

…schreef ik gisteren.
En ja hoor, wat lees ik vandaag in De Standaard ?
“Informatie terreurdreiging al jaren oud.”
“President Bush ligt onder vuur van Democraten die hem ervan verdenken een politiek spel te spelen met het terreurgevaar.”

In The New York Times staat te lezen:
“Reports That Led to Terror Alert Were Years Old, Officials Say.”
“Much of the information that led the authorities to raise the terror alert at several large financial institutions in the New York City and Washington areas was three or four years old, intelligence and law enforcement officials said on Monday. They reported that they had not yet found concrete evidence that a terrorist plot or preparatory surveillance operations were still under way.”

Ik ga een glazen bol kopen…

Een zeer zelfvergenoegd glimlachje kwam op mijn lippen toen ik daarnet de krant las.
Meer bepaald het standpunt van Yves Desmet in De Morgen. (Over ‘Zomergasten’.)
Die glimlach was op slag weg bij het lezen van de koppen (en het artikel) op pagina drie:
“VS in staat van alarm na uitgelekte plannen om banken te laten springen”.
Mag ik dan even mijn standpunt hierover laten schijnen ?
Je reinste bullshit. Drie maanden voor de presidentsverkiezingen komen die zogenaamd uitgelekte plannen niet anders dan uit de kokers van een of andere denktank van de Bush administratie. Net zoals ze destijds de hele wereld in de luren hebben willen leggen met de zogenaamd onweerlegbare bewijzen van het bestaan van wapentuig (en erger) in Irak, willen ze nu de Amerikaanse bevolking onder de duim houden met imaginaire aanvalsdreigingen op US bodem. Kwestie van de bevolking in een angstpsychose te houden en hopen dat die daardoor de gevestigde macht willen behouden en niet gaan stemmen voor verandering.
Die think-tanks moet je wel één ding nageven: ze kennen hun klassiekers.

Vermits Atari officieel stopt met zijn webstek en Het Liegebeest nog een tijdje in coma ligt (en vermits ik te lui ben om zelf iets te posten) heb ik plaats gemaakt voor ‘nieuwe’ links in mijn webloglinks.

Welkom tx, Webster, Semper Magis en Joost!
Zie: ‘LINKS’ hierboven.
Scheelt ook weer plaats in mijn favo’s want nu kan ik die daaruit gooien, héhé…

Verder zat ik gisteren (sinds lange tijd, want ik kijk alleen nog maar naar het nieuws) wel drie uur lang met mijn neus op de treurbuis geplakt bij ‘Zomergasten’.
Wat een steengoede uitzendingen zijn dat. Alhoewel ik de presentator Joost Zwagerman maar een watje vind, (Adriaan van Dis stelde betere, indringender vragen) is het programma nog steeds de moeite waard niet in het minst omdat je dan eens uitzonderlijke (televisie) beeldfragmenten te zien krijgt.
Gisteren was de gast Felix Rottenberg. In de uitzending zag je een tragische, gefrustreerde, bittere man die is geveld door zijn grenzeloze ambitie. Een saai, humorloos, pompeus en fragiel mens. Dat was dan wél weer leuk om te zien.
Volgende week: Theo Maassen.
Cabaretier en acteur. De ideale televisieavond van Theo Maassen gaat onder meer over het vak van cabaretier, de verhouding met het publiek, het ontstaan van een grap, lef, ingehouden woede, en de vrijheid van meningsuiting. Al deze onderwerpen komen aan bod als Maassen fragmenten laat zien van André van Duin, Toon Hermans, De Vliegende Panters en de Amerikaanse comedian Bill Hicks. En ook nog: De excuses van Barend en van Dorp aan de Hells Angels en meesterlijk acteerwerk uit de film Glengarry Glen Ross. (Lees ook het interview met Theo Maassens in Humo op pagina 14.)
Ik ga zeker kijken, zondag !