Hugues

U merkt het liefste lezertjes, Huug heeft de laatste tijden weinig te vertellen op dit blogje.
Dat komt omdat ik de laatste dagen in volle aanbidding lig voor Laura, mijn zonnetje.
Het doet me zo een deugd dat ik voor haar plat op mijn buik (en op mijn rug) lig.
Nu al drie dagen. En morgen doe ik er nog een schepje bij.
Ondertussen ben ik zeker van mijn toekomst, als het ooit scheef loopt bij het Geldfabriekje dan open ik een bloemen- en schelpenwinkel. Ik heb een mega-omzet gehaald de laatste drie dagen.
Tot ‘regens’ en denk eraan, ik denk aan jullie, dus niet ongerust zijn.

Koppel oude vellen naast ons op het strand:

“Les petits sont devenus bjièn brun hien ?”
“Mais enfin chérie: ce sont des enfants métisse !”
“Aaah, mais ça explique tout.”

Mijn maatje en ik lagen een nog halfuur daarna te hikken van de slappe lach…

Hmmm, dat krijg je dan met franstalige techneuten die rampzalige software schrijven:
“Connoction error.
Connot contact the Serveur.
The Serveur was probablely stopped.”

Yeah, great.

Tsjonge, daarnet moest ik eventjes de stad in en toen ik met de fiets langs het Baudeloo reed zag ik nog een dertig- veertigtal diehards lekker op de Djembe roefelen en ronddansen. Zo stoned als als wat. Iemand zal ze toch eens moeten gaan zeggen dat het gedaan is…
Ze zagen er niet uit. Om die gasten nog proper te krijgen zullen ze een hogedrukreiniger erop moeten zetten.

Oehlala, deze morgen opgestaan om vier uur.
Om 04.51 nét de trein naar Brussel gehaald.
Om 06.00 aan mijn desk. Inloggen.
Ik wist verdorie mijn paswoord niet meer.
Na een week feesten leek het wel of ik ben hier een jaar weggeweest.
Na een uurtje of twee begon het allemaal terug te komen. Maar nu heb ik overal pijn.
Vooral aan mijn kuiten en armen, en hier en daar een blauwe plek, en mijn maag is ook niet echt toppie; koffie krijg ik er in ieder geval niet in.
En dan die beelden die voor mijn ogen defileren. Ahhh, het is mooi geweest.

Back to life.

Ik had daarnet voor het eerst mijn BACH-moment.
Nog wat ouwe rommel zitten opleggen , en , en dan
het Branderburger Concerto…
wat me vroeger niets zei…
ahhh, man dit is SCHITTEREND !
Zo mooi, onbeschrijflijk.
Ah, toch nog iets geleerd.
Het is de manier waarop je moet luisteren, de feeling, de instelling.
Juist omdat ik niet wou, ging het wel.
Raar toch.
En te zeggen dat ik platen ging wegsmijten, pfft.

Bach is hypermodern. Een mixer. Een DJ. Super gewoon !

Zo.
En bij het thuiskomen heb ik er eerst een dubbel cd van Maria Callas doorgedraaid.
Daarna de Nina Hagen Band.
En nu Klaus Nomi.
Cold Song.
Let me freeze again to death.

Slaapwel.

Ondertussen,
ewel de Gense Fieste zijn afgelopen.
Het was goed, voor mij toch.
Ik heb al mijn oude vrienden van vroeger terug gezien.
Met mijn ma en pa boel gemaakt zoals altijd.
Gezope en gedroeken.
Van mijn kluten gemoakt en zitten lachen en bleiten, en dan ook met een boot gevaren op de Graslei, en den boel zitten onderkotsen in de Koktoo.
Ik ben van de groend geweest.
En nieuwe moaten gemoakt.
Mmm, mier moet dat nie zijn.

Tot volgend jaar !

En ook ‘Imprimatur’ uitgelezen !
Héérlijk boek.
Zie hiernaast.

Allez, deze avond een etentje met oude vrienden, daarna voor het laatst in het feestgewoel.
Het beloofd zwoel te worden bij deze temperaturen.
Morgen platte rust. En dan moet ik er alweer uit om 04 uur want maandagmorgen om 6 uhr aan mijn desk; arbeiten !
Snif-snif…

Geacht heer Termont,

Voor mij hoeft het niet meer.
Vroeger kwam ik nog eens vrienden of oude bekenden tegen en dat was juist de leute aan de feesten.
Kon je nog eens met tomaten naar Eddy Wally smijten of nog eens eens keer goed boel hebben met die vuile Turken van de Muie en daarna met hun een hapje gaan eten in hun Vaders restaurant. (Met Ataturk in de winkel enzo.. Natuurlijk moeste de wel altijd van ulder wijven blijven, maar ja, dat is nu nog altijd zo, dus sommige dingen veranderen nooit, dat weet ik ook wel, maar daar maakte we geen problemen van want die wijven waren in de tijd zo lelijk als de nacht, tenminste , die ze ons wouden laten zien…)

Maar buiten die schermutselingen zaten we op de Vlasmarkt te kakken op elkaar en niet zoals nu zoals gisteren om ZES UUR’S MORGENS toen er gisteren geen doorkomen meer aan was terwijl je vroeger van het ene terras naar het andere kon laveren van het één lief naar een ander (als het euw niet aanstond) met een ander zitten aanpappen terwijl je hoopte dat je Irish Coffee niet te koud werd aan de andere kant (want daar zat natuurlijk die derde te wachten om binnen te doen).
Pfft, die mensenmassa… Het lijkt wel …

Ik weet niet waarop het lijkt, het is in ieder geval niet leuk meer. Voor mij hoeft het ook niet meer.
Ik ben de ‘leute’ kwijt, het spontane, de lol. Voor mij zijn de Gentse Feesten niet meer van mij maar van de massa, de Pole Pole, de hamburgers, de commerce. Dat samenhokken omdat men eenmaal moet samenhokken en zijn burostress eens kwijt moet op De Feesten, Werchter, Dour, niet vier dagen maar tien..
Kus mijn kluten. Dit hoef ik als Gentenaar niet hebben.

En weet u waarom, omdat giel die lolle ons zogezegd geld zou opbrengen.
Ach ja, zeg mij dan eens een keer waaraan : en waarom de gemeentebelastingen zijn opgeslaan ?
En wie betaald er dat groot podium over de Graslei en wie betaald er die bussen dag en nacht ?
En waarom is een pakse frieten niet meer te betalen?

Met de meeste hoogachting,
Huug

Naar het aantal post hier te lezen kan U wel merken dat de Gentse Fiesten hier prima zijn ingezet door ‘nonkel’ Huug.
Vandaag voornamelijk platte rustdag, vanavond een aperitiefje met Véro en C°, daarna op het gemak de stad verkennen, hangt af van de weergoden.
Morgen een dakappartementje opzoeken om het vuurwerk aan de Dampoort te kunnen bekijken in optimale omstandigheden en donderdag naar het zeetje gaan uitwaaien.
Kwestie van onze krachten te sparen voor de zware bergetappes die nog voor de boeg liggen. (Vrijdag en zaterdag).
Eén van de leukere momenten tot hiertoe: met een bootje onder het podium van de Pole-Pole aan de Graslei.
Andere momenten: vaag-vaag, allemaal…

3000 gingen er solliciteren voor een job als cipier.
Je moet echt wel wanhopig zijn om voor zo een job te ‘postuleren’.
Ik hoop dat ik nooit in den bak geraak als ik dat krapuul zie dat me zou moeten bewaken.

Il est cinq heures
Paris s’éveille
Paris s’éveille

Les journaux sont imprimés
Les ouvriers sont déprimés
Les gens se lèvent, ils sont brimés
C’est l’heure où je vais me coucher

Il est cinq heures
Paris se lève
Il est cinq heures
Je n’ai pas sommeil

Ik moet deze nacht nog werken, maar vanaf morgen is het zover:
Gentsche Fieste !!!
Tien jaar lang was ik weg uit mijn hometown en tien keer lang heb ik het gemist.
Ik ga het dus tien keer inhalen !
Vanaf zaterdagavond ben ik tot volgende week voor niemand nog bereikbaar.
Salut !

Tes fieste, tes fieste, zuipen gelijk de bieste…
Nouja, toch proberen deftig te blijven.

Een ex van me uit Brussel zei me ooit:
- “Tu est insatiable.”
Nou, komt uit:

Ik fiets langs een korte file auto’s die wachten voor het rode licht.
Plots gaat in die rij een raampje open, hopsa: een blikje drank en een leeg pakje sigaretten worden nonchalant op de weg gedumpt.
Ik stop, zeg geen woord en bekijk onafgebroken het vrouwmens naast de bestuurder.
(Bloednijdig was ik geworden, moord en doodslag stond op mijn gezicht te lezen.
Ondertussen was ik afgestapt, had de rommel opgeraapt en liep naar het raampje om er de boel terug in te kappen.)
De troela kijkt alsof ik haar ter plekke wil aanranden.
De wat oudere man naast haar krijgt iets in de gaten, weet echter niet helemaal wat er aan de hand is en krijgt zowat een beroerte: een carjacking !
Het licht springt op groen.
Gierende banden, in paniek, bijna in de voorligger zijn gat.
Verdomd jammer dat ze hun strontkar niet perte total gereden hebben.

Nog erger: waarschijnlijk hebben ze niet eens in de smiezen waarom een onguur figuur met een blikkerend mes/geweer in zijn hand ze wou overvallen.
Merde, heb ik er nu voor gezorgd dat er nog eens twee op het VB gaan stemmen ?

Wat een st…. vraag bij een poll van De Standaard Online :
Vindt u – achteraf bekeken – de aanval tegen Irak gerechtvaardigd?

Ik vond – vooraf bekeken – die oorlog al niet te rechtvaardigen.
Dat de Amerikanen daar nu pas achterkomen… Wat een pummels !

Mijn collega’s uit het zuiden van het land kunnen er zich erg vrolijk over maken en eerlijk gezegd, er zitten een paar goede bij: Les pensées philosophiques de Jean-Claude De Mossel Van Brussel:

- “T’as pas besoin d’un flash quand tu photographies un lapin qui a déjà les yeux rouges.”

- “Selon les statistiques, il y a une personne sur cinq qui est déséquilibrée. S’il y a 4 personnes autour de toi et qu’elles te semblent normales, c’est pas bon.”

- “Si tu dors et que tu rêves que tu dors, il faut que tu te réveilles deux fois pour te lever.”

- “Si tu parles à ton eau de javel pendant que tu fais la lessive, elle est moins concentrée.”

- “Si tu attends le premièr du mois d’octobre pour faire des poissons d’avril, tu attrapes plus de gens.”

- “Si tu téléphone à une voyante et qu’elle ne décroche pas avant que ça sonne, raccroche.”

- “Dans les magasins de lingerie, on ne voit pas de calendriers avec des photos de garage.”

Regen, wind, storm. J’en passe…
Ik zie één positief ding aan de huidige weersituatie: als het zo nog een weekje blijft duren dan hebben we statistisch gezien een grotere kans dat het een s-c-h-i-t-t-e-r-e-n-d
weertje zal zijn tijden de Gentse Feesten.
Ik hoop het.
Want anders ga ik aan de Prozac.

P.S.: Voor de mierenneuqers: kloteweer is zonder tussen -n.
Want: (volgens Groen boekje) Het eerste deel heeft een versterkende betekenis en het geheel is een bijvoegelijk naamwoord: beregoed, boordevol, reuzeleuk, stekeblind.

“Mijnheer ik kan er niets aan doen maar al Uw haar valt uit bij het kammen. En dan is er nog iets, kijk zelf maar.”
Mijn hart stond stil.
De kapper gaf me een handspiegel en warempel: ik had een kruin zoals nonkel pastoor.
Het gekke was: iemand had een wegenkaart op mijn bol geprint!
Ik keek dichterbij en kon straatnamen lezen.
“Dat is wel handig, zo loop je nooit verloren.” zei de kapper in een poging om me te troosten.
“Ja, jammer dat ze het niet in spiegelschrift op geprint hebben, zo valt het wel moeilijk te lezen…”

Deze morgen nog eens in de spiegel gekeken. Er was niets.
Pfft…

Moest ik nu pas afgestudeerd zijn dan zou ik me volledig smijten op de vacature als medewerker bij “The Royal Household”.
Wat een lol! Een jaartje ofzo in Buck Palace het stof afnemen.
Uitgaan in de Old Compton Street en dan tegen je nieuwste aanwinst zeggen: ‘I’m sleeping with the Queen…’ Haha ! En het leuke ervan is, als je ooit terugkomt gaan hier alle deuren open met zoiets op je cv. Je moet er natuurlijk niet bijvertellen dat je daar hele dagen alle staande klokken moest opwinden.
Je zou ervan versteld staan hoe poepsimpel het is om in Engeland te solliciteren naar een job. Hier in België was/is het gezeik altijd: liefst een diploma of tien op zak hebben, 20 jaar ervaring en niet ouder dan 25.
Ikzelf heb ooit gesolliciteerd bij Royal Caledonian Airways. Ze zochten iemand die Engels en Nederlands kon praten om hun klanten voor vluchten vanuit Nederland te begeleiden.
CV’tje gestuurd, een week later in London voor een gesprek en een maand later aan de slag op Heathrow/Schiphol.
Ik ben daar toegekomen met welgeteld één valies, tienduizend frank spaargeld en nergens een plaats om te slapen.
De eerste week ‘woonde’ ik op een publieke badkamer (shared bathroom) van de bovenste verdieping van het Regent Palace Hotel aan Piccadilly Circus. Tot ik ontdekt werd en ze me buitengegooid hebben, maar toen had ik inmiddels een gast (met bijhorend appartement) kunnen versieren in de buurt van de luchthaven, dus dat probleem was dan ook opgelost…
Na een jaar, overstapje gemaakt naar de KLM die me voor twee jaar naar Berlijn detacheerde. (Ik kon geen woord Duits, gewoon gebluft op intake gesprek.)
Aaah, those were the days, I had the time of my life!
En die Royal job, mmm, moest ik tien jaar jonger zijn ik zou er metéén voor gaan!

P.S.: Nog een tip voor sollicitanten: cv’s worden niet gelezen! Niet echt.

Yummie. Ik heb me volledig laten gaan gisteren in de FNAC.
Met in het achterhoofd: “Een mens leeft maar één keer”, heb ik dan toch maar diep in de buidel getast en ben thuisgekomen met een 18 inch tft-(tje).
Jongens, jongens, schitterend is dat! Héérlijk zo een groot scherm; nu kan ik twee webpagina’s tegelijk lezen! (As if…)
Ik zit naar het scherm te kijken alsof het Wimbledon live is, van links naar rechts van boven naar onder, ik krijg verdorie bijna krampen in mijn nek…
Soms zit ik wel 10 seconden lang te zoeken waar mijn mousepointer zich weggestoken heeft.
Van muis gesproken; die is het beu. Deze morgen lag er een stakingsaanzegging in de bus.
Muis zijn balletje geraakt oververhit van de vele kilometers die ze erbij moet lopen.
Muis krijgt vandaag zijn C4, vandaag ga ik eens kijken naar een optische, ha !

Gisteren naar de FNAC op zoek naar een tft-tje. Volk, volk, allemaal belust op koopjes.
Een verkoper: “We hebben bijna niets meer, het is alsof het niets kost, alles vliegt hier de deur uit.”
Inderdaad, ik had nog keuze uit twee schermen (niet echt, want ver boven mijn budget), de rest was uitverkocht, duh !
Om me te troosten heb ik me dan maar drie boekjes gekocht:
‘Het parfum’ van Süskind, ‘Waarom hebben mannen tepels?’ en ‘Vragen die knagen’. Het eerste boek ben ik ooit kwijtgeraakt tijdens een verhuis en die twee laatste hebben een zo groot ‘Raad van Tante Kaat’ gehalte dat die nu al definitief een plaatsje in het toilet hebben gevonden: altijd handig bij verstopping en het wat langer gaat duren, daarbij: met de krant in dat smal kotje was steeds een heel gedoe.
In: ‘Vragen die knagen’: “Stank op het toilet is met een simpel afstrijken van een lucifer te verdrijven. Hoe komt dat ?”.
In: ‘Waarom hebben mannen tepels?’ : “Waarom kan ik mezelf niet kietelen ?”.
Leuk. Mij krijgen ze voorlopig niet van die pot af.

Maar goed, het ging hier over ‘Geek’ stuff gaan.
Nu heb ik een vraag.
Mijn zus en haar vriend hebben elk een pc.
Eén staat beneden rechtstreeks verbonden op Telenet.
De tweede pc van mijn zus staat boven, tothiertoe zonder connectie.
Gisteren een Wireless Network usb adapter op haar pc gezet, zo een ontvangertje…
Beneden een Wireless breedband router (kost tegenwoordig geen wortel) aangesloten op de Telenet kabel (RJ-45).
De ontvanger ‘ziet’ de router, tot zover geen probleem.
Maar welke ip adressen moet ik ingeven op die router opdat ik het signaal van Telenet kan verdelen over die twee pc’s ? De FNAC verkoper zei me dat het een fluitje van een cent zou zijn.
Oh jeah ? Gisteren vier uur zitten pielen, aarrgh.
Help !

Brothers’ talk.
Steiger takes Brando for a ride in a cab driven by one of Cobb’s henchmen, and the two have a brotherly talk. Steiger says that Brando is to get a new job, plenty of money, and all kinds of favors, but he must keep silent and not talk to the crime commission. Brando is now thoroughly disillusioned with his older, educated brother. Steiger pulls a gun on Brando and insists that he do as he is told, but Brando shoves the gun away in disgust.

Steiger realizes what he’s done and then waxes nostalgic about Brando’s failed career as a boxer, saying Brando could have been another Billly Conn in the ring and that “the skunk we got you for a manager brought you along too fast.” “It wasn’t him, Charley,” Brando responds. “It was you. Remember that night in the Garden and you came down to my dressing room and you said `Kid, this ain’t your night. We’re going for the price on Wilson.’ You remember that? This ain’t your night! My night! I could have taken Wilson apart! So what happens? He gets a title shot outdoors in a ballpark and I get a one-way ticket to palookaville! You was my brother, Charley, you should’ve looked out for me just a little bit so I wouldn’t have to take them dives for the short-end money.”

Steiger shrugs: “We had some bets down for you—you saw some money.” Brando winces: “You don’t understand! I could have had class. I could’ve been a contender! I could’ve been somebody, instead of a bum, which is what I am! It was you Charley.”

In DM vandaag:
“Tegen je ouders zeg je dat je voor de muziek gaat, maar eigenlijk hoop je vooral een mooie jongen of knap meisje tegen het lijf te lopen. Na Werchter staan er in de Humo vele berichten over jongens die meisjes hebben gezien, er een pint mee hebben gedronken, waarna ze ze uit het oog hebben verloren. Maar voor heel wat jongeren gebeurt er wel wat meer na die eerste pint, en komt er seks van.
Dat er in de zomer en in het bijzonder op festivals wat afgescharreld wordt, en zelfs heel wat ontmaagdingen gebeuren, blijkt ook uit wetenschappelijk onderzoek.”

“Er zijn twee hoogseizoenen voor de eerste keer: december tot februari en juni tot augustus. Dat blijkt uit ‘Sexual Debut’, een grootschalig onderzoek bij meer dan 19.000 jongeren door socioloog Martin Levin van de Mississippi State University, verschenen in het vakblad Journal of Marriage and Family. “Het seizoen waarin je voor het eerst seks hebt, zegt veel over de aard ervan: in de winter is het uit liefde, in de zomer uit lust met een losse scharrel”, zegt professor Levin.”

“In de zomer zie je een piek van seks in losse relaties of met partners voor één nacht, zowel bij jongens als bij meisjes. Die piek van de eerste keer in de zomer is het sterkst eind juni, begin juli. “Dan mogen de remmen eindelijk losgelaten worden: jongeren gaan massaal naar de eerste grote zomerfestivals, er worden veel feestjes georganiseerd… Dat jongens vandaag langer zouden wachten, daar geloof ik niet in. Ik weet nog goed hoe ik zelf als jonge man was”, lacht Levin. “Een man wacht niet tot de liefde komt.”

Uit DS:
…”Het hof van beroep in Antwerpen heeft de Limburgse politicus niet vrijgesproken, maar oordeelde dat de zaak verjaard is. ,,Ik ga uit van een politieke rehabilitatie”, zegt Delcroix.”

Een man plukt de staatskas voor verscheidene miljoenen, maar de feiten zijn verjaard, dus wil hij vrolijk verder.

Nog in DS:
…”Haar man zou negen jonge meisjes ontvoerd, verkracht en vermoord hebben. De Naamse Elisabeth Brichet die verdween op 20 december 1989 was een van hen. Geconfronteerd hiermee ging Fourniret over tot bekentenissen, maar hij zegt zelf maar zes moorden op zijn geweten te hebben, onder wie Brichet. De feiten speelden zich af tussen 1987 en 2001. Fourniret bekende alleen de feiten tussen 1987 en 1989. Mogelijk speculeert hij op verjaring.”

Kromme vergelijking wat de ernst van de feiten betreft, geef ik toe.
Mijn verontwaardiging blijft anders in beide gevallen even groot.
Vooral over die oeverloze pretentie in het eerste geval.
Ik begin een beetje te snappen waarom het VB zo groot kan/gaat worden.