Huug & Druug

“Verworven rechten. Afblijven!”. Maar wat zijn verworven rechten waard als ze onbetaalbaar dreigen te worden? En wat betekenen die verworven rechten voor degenen die ze niet genieten maar wel moeten betalen? Als er geen rationalisering komt van het ganse sociale zekerheidssysteem dan worden verworven rechten de geërfde lasten van generaties na ons. Domweg staken? Liever nadenken hoe het anders kan.

Normaal gezien geef ik geen flying f*ck om het sportnieuws en als ons Kimmeken komt tjilpen op de buis dan is dat zéker het sein om te zappen maar deze keer ben ik blijven kijken. Met lichte verstomming naar deze dame die het sportnieuws voorleest met een serieux alsof er alweer ergens een kerncentrale is ontploft en met een garderobe die me in één klap heeft teruggesmeten naar mijn kindertijd: Star Wars! Leve de terugkeer van de Jedi-look! Of zijn het de gordijnenstofjes in de kringloopwinkel die in solden waren? De presentatie van het sportnieuws op één in 2012? Een stap vooruit voor de mensheid! (En die kleuren! Zijn ze niet verplicht om het nummer van De Zelfmoordlijn en Centrum ter Preventie van Zelfdoding onderaan het scherm te laten zien in zo’n geval?)

In een land waar Electrabelbonzen, bankdirecteurs en Dexiabazen genieten van hun met-belastinggeld-betaalde-coctail, in een land waar het zware geschut de pijnpunten van justitie misbruikt om niet vervolgd te worden, in een land waar 1207 geïnterneerden zonder behandeling in de gevangenis zitten, in een land waar de georganiseerde overproductie regelrechte diefstal is van de volgende generaties, de jongeren én onze kinderen, in dit land dus geven we een gevangenisstraf aan iemand die weggegooid eten uit containers haalt.

U betaalt muffins in de Carrefour met valse geldbriefjes. U wordt betrapt op heterdaad, door de winkeleigenaar of de politie.
De rondzendbrief van parket Brussel is duidelijk. Valsmunterij : niet onmiddellijk verhoren. U mag naar huis.

U neemt een uur later de niet verkochte muffins die door het personeel werden weggegooid in de container op de parking. U riskeert zes maanden gevangenisstraf met uitstel. Zeg dat het openbaar ministerie van Gent het gevorderd heeft.

Open brief geschreven door Saskia Van Nieuwenhove: alhier! Meesterlijk.

De arme sloor moet nu overal te voet.

Via Michel.

Ja ik weet het, deze site doet raar. Ik probeer nu al een paar maanden om er een eind aan te maken, actieve en passieve euthanasie toe te passen, het wil maar niet lukken. Bloggen is trouwens zo-oh ontzettend passé. Misschien wacht ik gewoon af tot het weer “in” is? Alles komt terug. Als een mens maar lang genoeg wacht.

“We reageren daarmee tegen de riante bonussen die aan toplui uitgekeerd werden”, motiveert schepen van Financiën Christophe Peeters de beslissing.

Proficiat! Eindelijk iemand die iets doet in plaats van het eeuwige gezeik erover.

Een foto van Laurent over de hele cover van De Standaard.
Ik heb een andere krant gekocht.
Spuugmoe ben ik die non(sens)-verslaggeving.

Zo op het eerste zicht, toch?

Hopla, vandaag precies 8 maanden geleden gestopt met roken.
Om dit te vieren ga ik er eentje opsteken, euh… naar de fitness.
Target = 5 kilometer lopen (ging vorige dinsdag vlot in 20 minuutjes, ha!)
En zeggen dat ik zes maand geleden een ambulance moest bellen en/of aan het infuus liggen nadat ik 50 meter had gelopen om een trein te halen, duh!

Zaterdagavond wordt op talrijke plaatsen in de wereld “Earth Hour” gehouden, waarbij gedurende één uur de lichten worden gedoofd als symbolische strijd tegen de klimaatopwarming. “Het is niet zozeer de hoeveelheid energie die tijdens dat ene uur wordt bespaard die telt. De bedoeling is te tonen wat kan als iedereen samenwerkt”, aldus één van de organisatoren.

Ah.
Zo dus. Een beetje zoals klikken op “I Like” op Facebook om symbolisch een goede zaak zogezegd vooruit te helpen en je daardoor ontzettend goed in je vel te voelen. “Earth Hour” is dus niets anders als een uur lang stijlvol de hypocriet kunnen uithangen en je geweten te verschonen.
En wat kan er dan? Wil me nu eens iemand zeggen wat “de wereld” nu méér kan nadat “de wereld” voor de zovéélste keer een totaal overbodig, overroepen en totaal geen zoden aan de dijk zettende, symbolische, sensidebiliserende actie heeft ondernomen?

Zoals de linkse oude zak Louis Tobback het deze vooravond in het gesproken dagblad op de radio zo mooi en treffend kon zeggen: “Als ze nu nog altijd niet weten, dan gaan ze het nooit weten!” Tobback maat, high five!

Bart De Wever is de nieuwe Mozes: net zoals de oude die 40 jaar lang met zijn acolieten op zoek was naar het beloofde land en dan uiteindelijk terechtkomt in het enige land waar in heel de buurt geen druppel petrol te vinden is.

Hadden ze in de USA ook niet zo’n rel?

HEMA heeft ooit in Alabama (USA) een zwarte achter de toog gezet. In Nederland kan dit zonder problemen, toch?
Nadat de arme zwarte door het voltallige cliënteel bijna gelynched werd heeft de HEMA wijslijk besloten om geen zwarten meer in dienst te nemen in Alabama.

“Past niet bij de winkelcultuur van Alabama” stelde HEMA vast. Ook hier heeft HEMA zich moeten schikken naar de cultuur en de gewoontes van een land, zoals in een persmededeling stond.
“In Alabama is het klaarblijkelijk niet gebruikelijk een zwarte te zien in winkelketens, supermarkten en publieke functies’, gaat het verder. “Hema conformeert zich aan de gewoonten van een land. We kunnen Alabama, of één van de andere landen waarin Hema is gevestigd dan ook niet vergelijken met Nederland waar over het algemeen anders gekeken wordt naar een zwarte.”

En nu boycot iedereen de stoute xenofobe, racistische HEMA.

Tsk. Wie zijn de idioten in dit verhaal?

Of wat had u gedacht? Dat de man zomaar voor niets zou weggaan? 13.400 € maandloon, 11 jaar dienst + frullen zoals dienstwagen en al de rest: reken maar uit —> hier.
Niet vergeten: de erelonen van de respectievelijke advocaten die de onderhandelingen moesten begeleiden, de modaliteiten vastleggen, premie berekenen en het vertrekcontract schrijven: reken op een kleine 80.000 €.
Maar daar lees je niets over in de krant.

Voila, Koekelbergje moet hangen. Om haar onkunde om sluitende wetten of regels te maken in verband met de besteding van overheidsgeld steekt de politiek de schuld van haar falen op een individu. Is het ooit anders geweest? Romeinse tijden.

Als de wetgever zijn tijd verliest met het maken van betuttelende wetten in het genre: “Excuustruus in de raad van bestuur” en er niet op toeziet dat zijn topambtenaren overheidsgeld door deuren en vensters smijt, dan moet je die ambtenaren niet met de vinger wijzen.
Verdorie, in Koekelberg zijn plaats had ik er zelfs véél meer geld tegenaan gesmeten: het mag! Er is niets geregeld!
“Het Comité P, dat de politiediensten controleert, heeft geen formele onregelmatigheden vastgesteld in de zaak rond de topman van de federale politie”, lees ik in de krant.

Tsja, N-VA, zo kennen we ze alweer: de populistische toer opgaan, niet tot de kern van de zaak gaan en de jaloerse oude wijven ressentimenten van mensen misbruiken door een een zwart schaap aan te duiden die de ranzige boter mag fretten. Ik hou mijn hart vast voor als die pipo’s ooit het land gaan regeren.

“Hoge olieprijzen halveren winst luchtvaart in 2011” lees ik vandaag in alle gazetten.
Maar: “Hoge olieprijzen halveren winst Electrabel in 2011” – dàt ga ik nergens en nooit lezen, INTEGENDEEL: in 2011 zal Electrabel alwéér mon-ster-lijk-e winsten maken, wedden?
Rara, hoe komt dat nu eigenlijk?

De verkleutering van het gesproken dagblad op Radio 1 rukt verder op, steeds meer en meer moeten nieuwsitems worden opgeleukt met zogenaamd bijpassende achter- en voorgrondgeluidjes.
Bij het item (vandaag om 13 uur) over het overlijden van oud-premier Erbakan in Turkije betrapte ik mezelf erop dat ik zat te wachten op een fijn gemonteerde doodsreutel.

Ik ben geen makkelijke mens om mee samen te leven. Mijn almaar uitdijende waanzin en mijn negatieve denken zorgden de jongste tijd voor spanningen. Niet verwonderlijk dat Tania behoefte voelde aan een eigen plek. Ik neem het haar niet kwalijk dat ze niet langer zin heeft om tot twee uur ‘s nachts geterroriseerd te worden door filosofische beschouwingen over Schopenhauer. Ik mag mezelf al gelukkig prijzen dat ik ooit zo’n prachtvrouw heb gevonden. Eentje die het al meer dan achttien jaar met me uithoudt.

Enfin, en als je het interview met hem in Humo mag geloven een zelfverklaarde hardleerse misantroop tot in de kist – maar wel grààg beesten zien, hé jong, ho maar!

Ze kijken bij Gaia ook niet nauw op wie ze op die posters zetten precies, tsk…

Draagt geen dierenleed maar slaat liever zijn vrouw & kids bont en blauw dan bont te dragen, muh… Het gezin, de hoeksteen van de samenleving, ha!

Ja ‘t is hier kalm. Tegenwoordig smijt ik alles op Faecesboek. Bestaat er nog geen WordPress plugin die mijn worpen op FB automagisch op mijn blog kan doorkatapulteren? Zou handig zijn.

Zoals deze vandaag, bijvoorbeeld: “Hugues De Somere heeft nog geen afrekening van gas en ellentriek mogen ontvangen. Heb dan maar eens de eindfactuur van vorig jaar vergeleken met meterstanden nu. 30% meer gas verstookt (deze winter) & ellentriekverbruik = stabiel gebleven. Ik ben toch curieus naar m’n afrekening. Zie tot mijn afgrijzen dat de Belgische Staat zo maar eventjes 21% BTW heft op basisbehoeften. Gelegaliseerde dieverij, gangsters en volksverlakkerij, g*dv*rd*mm*.”

Een verhaaltje voor het slapengaan: een vrouw neemt postuum wraak op de top van een politieke partij X waar ze vroeger lid van was maar waar ze nu al een tijdje ruzie mee heeft. Ze weet dat ze gaat sterven maar wil, voor dat ze gaat, de mensen aan de top van partij X nog eens goed te grazen en bij hun ballen nemen.

Ze doet dat door op haar begrafenis groen licht en toestemming te geven aan de leider van de politieke partij Z, een oude vriend en schoolmakker, om over haar zijn elegie met veel drama en pathos te belijden en zo de top van de partij X te kakken te zetten. De top van partij X mocht zelfs niet aanwezig zijn op haar begrafenis om haar vriend, de leider van partij Z, ruim de baan te geven en door zijn belijdenis de harten van de mensen te winnen, meer nog: vooral de harten van de mensen van de politieke partij X af te nemen zodanig dat ze helemaal ondergescheten en met nog een handvol waardeloze medewerkers blijven zitten.

Voorwaar een duivels plan, een staaltje van meesterlijke manipulatie: het plan werkt. Partij X stroomt zowat leeg, op enkele diehards na, het is dan ook een begrafenis. De begrafenis waarop de leider van partij Z het startschot geeft van een verkiezingscampagne waar hij met zijn partij, alweer, een monsterscore zal halen.
Een megagigantische score dat zelfs de zevende macht het al ziet aankomen en eieren voor haar geld kiest. De mediaconcerns weten dat de leider van partij Z nogal Calimero-gevoelig is voor kritiek en besluiten wijselijk hun kritische commentaren, duiding en onafhankelijkheid op te geven in ruil voor het toekomstig behouden van de miljoenen overheidssteun. Laten we hierbij terloops opmerken dat “kritische commentaren, duiding…” al langer dan vandaag als eufemismen mogen beschouwd worden, men neemt best een buitenlandse krant ter hand om te weten wat er echt in het land (van die moedige, lieve, gestorven mevrouw) aan de hand is.

Als een – bijna binnenkort buitenlandse – nieuwszender toch wat kritische piepgeluidjes op de groteske vertoning die op de begrafenis van die lieve moedige vrouw werd gespeeld laat horen, is het hek van de dam en wordt deze nieuwszender door de leider van partij Z en de rest van de meeheulende media (die eieren kiest voor haar geld, weet u nog?) zowat op de brandstapel gesleept, gevierendeeld, geëxcommuniceerd, verketterd en het liefst van al werd een levenslang beroepsverbod aan alle medewerkers van die verduivelde zender opgelegd.
Aan het feestelijke startschot van de verkiezingscampagne mag niet getornd worden, geen stoorzenders, over ons – en dat van die lieve moedig mevrouw, lijk!

Ondertussen viert het volk vandaag feest en wel om een nog andere reden: ze hebben al sinds tijden geen regering meer. Blijkbaar vinden ze dat leuk. Straks worden er nog kindjes geboren die de hele tijd toen ze nog in mama’s buik zaten, regeringsloos waren, hoe erg!

Wat een raar verhaal hé, zo voor het slapengaan?

Slaapwel.

Uit Le Soir: “Bart De Wever ému aux larmes. C’est l’image politique que l’on retiendra des funérailles de Marie-Rose Morel.” Bart doet een Bertje.
Ik word ongemakkelijk van alle reacties in het genre: “Laat Marie-Rose nu in vrede rusten”, terwijl het mens bij leven een reactionaire rechtse trees en vleesgeworden opportuniste was die zonder schroom haar ziekte in alle mogelijke media lang & breed zat uit te smeren tot meerdere eer van de lees- en kijkcijfers. Ik heb nooit respect gehad voor Morel die met haar miserie in de boekjes zat te leuren, en dat blijft zo.
Niets is zwart-wit hoor ik zeggen, het zal wel: laten we vooral niet vergeten dat “onze” lieve, moedige Marie-Rose jarenlang aan de top stond van een partij die heel zwart-wit denkt over bepaalde mensen in onze samenleving. Een partij die mensen wil uitsluiten en te verstoten en uit het land te zetten, xenofobie ten top. Het is nu niet omdat Morel op het einde van haar leven (uit opportunisme) haar kar heeft gekeerd en als “martelares” is gestorven dat ik haar moeten eren als een heilige, omdat ze toevallig kinderen heeft moeten achterlaten en het daardoor goed staat om “genuanceerd” te denken. Dat is niet genuanceerd, integendeel. Dat is enggeestig.
Net zoals het Vlaams-nationalisme dat men ons langs alle kanten zit op te dringen.

De zogenaamde “zaak” Bracke heeft in heel haar opgekloptheid één ding gemeen met de pedofilieschandalen in dit land: iedereen wist wat er gebeurde maar niemand sprak erover.

Machtige foto’s. Meer hier en hier en hier…