21 Dec 2014

2014 – Best Moments

Na bloed zweet en tranen door om 18:44 uur, vandaag op:

Hugues De Somere

Hugues De Somere (1)

Hugues De Somere (2)

Hugues De Somere (3)

Hugues De Somere (4)

Hugues De Somere (5)

Hugues De Somere (6)

Hugues De Somere (7)

Hugues De Somere (8)

Hugues De Somere (9)

Hugues De Somere (10)

Hugues De Somere (11)

Hugues De Somere (12)

Hugues De Somere (13)

Hugues De Somere (14)

Hugues De Somere (15)

Hugues De Somere (16)

Hugues De Somere (18)

Hugues De Somere (20)

Hugues De Somere (21)

Hugues De Somere (23)

Hugues De Somere (24)

Hugues De Somere (25)

Hugues De Somere (26)

Hugues De Somere (27)

Hugues De Somere (28)

Hugues De Somere (29)

Hugues De Somere (30)

Hugues De Somere (31)

Hugues De Somere (32)

Hugues De Somere (33)

Hugues De Somere (34)

Hugues De Somere (35)

Hugues De Somere (36)

Hugues De Somere (37)

Hugues De Somere (38)

Hugues De Somere (39)

Hugues De Somere (40)

Hugues De Somere (41)

Hugues De Somere (42)

Hugues De Somere (43)

Hugues De Somere (44)

Hugues De Somere (45)

Hugues De Somere (46)

Hugues De Somere (47)

Hugues De Somere (48)

Hugues De Somere (49)

Hugues De Somere

Hugues De Somere (181)

Hugues De Somere (182)

Hugues De Somere (50)

Hugues De Somere (51)

Hugues De Somere (52)

Hugues De Somere (53)

Hugues De Somere (54)

Hugues De Somere (55)

Hugues De Somere (56)

Hugues De Somere (57)

Hugues De Somere (58)

Hugues De Somere (59)

Hugues De Somere (60)

Hugues De Somere (62)

Hugues De Somere (63)

Hugues De Somere (64)

Hugues De Somere (65)

Hugues De Somere (66)

Hugues De Somere (67)

Hugues De Somere (68)

Hugues De Somere (69)

Hugues De Somere (72)

Hugues De Somere (73)

Hugues De Somere (74)

Hugues De Somere (75)

Hugues De Somere (76)

Hugues De Somere (77)

Hugues De Somere (78)

Hugues De Somere (79)

Hugues De Somere (80)

Hugues De Somere (81)

Hugues De Somere (82)

Hugues De Somere (83)

Hugues De Somere (84)

Hugues De Somere (85)

Hugues De Somere (86)

Hugues De Somere (87)

Hugues De Somere (88)

Hugues De Somere (89)

Hugues De Somere (90)

Hugues De Somere (91)

Hugues De Somere (92)

Hugues De Somere (93)

Hugues De Somere (94)

Hugues De Somere (95)

Hugues De Somere (96)

Hugues De Somere (98)

Hugues De Somere (99)

Hugues De Somere (100)

Hugues De Somere (101)

Hugues De Somere (102)

Hugues De Somere (103)

Hugues De Somere (104)

Hugues De Somere (105)

Hugues De Somere (106)

Hugues De Somere (107)

Hugues De Somere (108)

Hugues De Somere (109)

Hugues De Somere (110)

Hugues De Somere (111)

Hugues De Somere (112)

Hugues De Somere (113)

Hugues De Somere (114)

Hugues De Somere (115)

Hugues De Somere (116)

Hugues De Somere (117)

Hugues De Somere (118)

Hugues De Somere (119)

Hugues De Somere (120)

Hugues De Somere (121)

Hugues De Somere (122)

Hugues De Somere (123)

Hugues De Somere (124)

Hugues De Somere (125)

Hugues De Somere (126)

Hugues De Somere (127)

Hugues De Somere (128)

Hugues De Somere (129)

Hugues De Somere (130)

Hugues De Somere (131)

Hugues De Somere (132)

Hugues De Somere (133)

Hugues De Somere (134)

Hugues De Somere (135)

Hugues De Somere (136)

Hugues De Somere (137)

Hugues De Somere (138)

Hugues De Somere (139)

Hugues De Somere (140)

Hugues De Somere (141)

Hugues De Somere (142)

Hugues De Somere (143)

Hugues De Somere (144)

Hugues De Somere (145)

Hugues De Somere (146)

Hugues De Somere (147)

Hugues De Somere (148)

Hugues De Somere (149)

Hugues De Somere (150)

Hugues De Somere (151)

Hugues De Somere (154)

Hugues De Somere (155)

Hugues De Somere (156)

Hugues De Somere (157)

Hugues De Somere (158)

Hugues De Somere (159)

Hugues De Somere (160)

Hugues De Somere (161)

Hugues De Somere (162)

Hugues De Somere (163)

Hugues De Somere (164)

Hugues De Somere (165)

Hugues De Somere (166)

Hugues De Somere (167)

Hugues De Somere (168)

Hugues De Somere (169)

Hugues De Somere (170)

Hugues De Somere (171)

Hugues De Somere (173)

Hugues De Somere (174)

Hugues De Somere (175)

Hugues De Somere (176)

Hugues De Somere (1111)

Hugues De Somere (11111)

Comments Off

15 Dec 2013

En wat gaan we doen met Kerst en Nieuw… ?

Niets te doen? Lees om 20:00 uur, vandaag op:

Het is bijna zover. Een Gouden Oude dijenkletser die het ieder jaar opnieuw doet en ik ieder jaar met plezier op mijn blog zet!

*
*   *

de: Cécile MARTIN – Directrice des Ressources Humaines
à: Tous les employés
date: 01 décembre
sujet: Fête de Noël
Je suis heureuse de vous informer que la Fête de Noël de la Compagnie aura lieu le 23 décembre, à partir de midi, dans les salons privés du Grill House. Il y aura un bar payant avec tout un choix de boissons! Nous aurons aussi un petit groupe musical qui chantera des cantiques…alors n’hésitez pas à chanter avec lui. Et ne soyez pas surpris de voir arriver notre PDG déguisé en Père Noël! Le sapin de Noël sera illuminé à partir de 13h00. Les échanges de cadeaux entre les membres du personnel pourront se faire à ce moment-là. Cependant, pour ne gêner personne financièrement, aucun présent ne devra dépasser les 10 Euros. Notre PDG doit faire une annonce spéciale durant la Fête. Joyeux Noël à vous et à vos familles.
Cécile.

*
*   *

de: Cécile MARTIN – Directrice des Ressources Humaines
à: Tous les employés
date: 02 décembre
sujet: Fête de Fin d’Année
La note d’hier n’avait en aucune façon pour but d’exclure nos employés de confession juive. Nous savons que Hanukah est une fête importante qui coïncide souvent avec Noël, bien que cela ne soit pas le cas malheureusement cette année. Maintenant nous appellerons donc notre fête: “Fête de Fin d’Année”. La même politique s’applique à tous les employés qui ne sont pas chrétiens, ou ceux qui encore célèbrent le “Reconciliation Day”. Pour cette raison nous n’aurons ni sapin, ni cantiques mais nous aurons d’autres genres de musique pour votre plus grand plaisir. En espérant vous satisfaire, joyeuses fêtes de fin d’année à vous et à vos familles.
Cécile.

*
*   *

de: Cécile MARTIN – Directrice des Ressources Humaines
à: Tous les employés
date: 03 décembre
sujet: Fête de Fin d’Année
Je m’adresse à la personne, membre des Alcooliques Anonymes, qui souhaitait qu’il y ait une table pour les non-buveurs… (vous n’avez pas indiqué votre nom.) Je suis heureuse de pouvoir répondre favorablement à votre demande, mais si je mets une pancarte sur la table: “Réservé pour les Alcooliques Anonymes”, vous ne serez plus du tout anonymes! Comment puis-je résoudre ce problème? Si quelqu’un a une idée. D’autre part, laissez tomber l’échange de cadeaux : aucune remise de cadeau ne sera autorisée suite à des pressions du syndicat qui estime que 10 euros pour un cadeau c’est trop cher et des cadres qui trouvent que 10 euros c’est minable. EN CONSEQUENCE AUCUN ECHANGE DE CADEAUX N’AURA LIEU.
Cécile.

*
*   *

de: Cécile MARTIN – Directrice des Ressources Humaines
à: Tous les employés
date: 07 décembre
sujet: Fête de Fin d’Année
Quelle diversité de cultures dans notre Compagnie!! Je ne savais pas que le mois saint du Ramadan commençait le 20 décembre avec son interdiction formelle de consommer nourriture et boisson durant la journée. Sérieusement, nous pouvons comprendre qu’une réception à cette époque de l’année ne cadre pas avec les croyances de nos employés musulmans. Mais peut-être que le Grill House pourra mettre de côté votre repas jusqu’à la fin de la Fête, ou vous le préparer “prêt à emporter” chez vous en faisant attention d’exclure le porc.. Est-ce que cela vous conviendrait? D’autre part, je me suis arrangée pour que les membres de Weight Watchers aient la table la plus éloignée possible du buffet des desserts, et que les femmes enceintes aient la table la plus proche des WC. Les gays seront autorisés à se regrouper et les lesbiennes n’auront pas à partager la même table qu’eux. Gays et lesbiennes auront chacun leur table. Il est prévu un arrangement floral pour la table des gays. Pour les diabétiques, le restaurant ne pouvant pas fournir des desserts sans sucre, il est prévu des fruits comme dessert. Désolée. Ai-je oublié quelque chose ?
Cécile.

*
*   *

de: Cécile MARTIN – Directrice des Ressources Humaines
à: A vous tous employés de M**** !!!
date: 10 décembre
sujet: Saloperie de Fête de Fin d’Année
Les végétariens! Il ne manquait plus qu’eux !…….Non mais qu’est-ce qui tourne pas rond chez vous les gars !!!… Nous maintenons cette réception au Grill House que cela vous plaise ou non. Vous n’aurez qu’à vous asseoir peinards à la table la plus éloignée du “grill de la mort” et, suivant vos souhaits débiles, vous aurez vos salades avec des tomates bio……..Mais vous ne le savez peut-être pas, les tomates ont des sentiments elles-aussi. Elles HUUUURLENT lorsque vous les coupez. Je les ai entendu hurler. Je les entends hurler MAINTENANT! J’espère que vous aurez tous une fête pourrie. Buvez, conduisez et crevez bande d’abrutis congénitaux! La Garce qui vous emmerde tous.

*
*   *

de: Danièle LECOURBE, Directrice des Ressources Humaines remplaçante
date: 14 décembre
re: Cécile MARTIN et la Fête de Fin d’Année
Je pense pouvoir parler au nom de tous en souhaitant à Cécile un prompt rétablissement et je continuerai à lui faire parvenir vos cartes. En attendant, la direction a décidé d’annuler notre Fête de fin d’Année et d’offrir à tout le monde l’après-midi du 23 décembre sans perte de salaire.

Comments Off

10 Dec 2013

Niet alleen de automobilisten verliezen de pedalen bij een doorgeknipte Voldersstraat

Na bloed zweet en tranen door om 21:33 uur, vandaag op:

Ik heb me gisteren 20 minuten op het terras van de Pagos gezet (het koffiehuis op de hoek van de Voldersstraat en de Sint-Niklaasstraat) en wat rondgelopen. Op 100 auto’s zijn er een 30-tal die na de eerste verbazing bij het zien van de afgesloten straat gewoon de voetgangerszone inrijden door de Sint-Niklaasstraat: sommigen rijden dan de Korenmarkt op, andere slaan rechtsaf naar het Belfort, sommige rijden halfweg en keren dan terug + de tram die dan afkomt uit de Korte Meer = chaos.

Twee auto’s rijden in de Bennesteeg naar de Veldstraat en komen zo in de Hoornstraat. Een andere wagen zag ik vanuit de Bennesteeg naar de Veldstraat rijden en via de Boeksteeg naar de Predikherenlei! Eén auto zag ik vanuit de Zonnestraat in de Veldstraat rijden en zo de Hoornstraat in! Spektakel, ambiance! Toch ongelooflijk dat automobilsten alle de verkeersregels aan hun laars lappen als ze voor een afgesloten straat staan…

Vandaag was het al niet veel beter: voor de tweede keer zag ik drie wagens in tegengestelde richting uit de Veldstraat rijden (dus komende van de Zonnestraat!) om dan de Hoornstraat in te rijden.
Verder nog meer ambiance in de Korte Meer: bij De Lijn gaan ze niet content zijn want daar staat de tram nog langer dan vroeger te wachten in de file; een file die onstaat in het stuk van de Voldersstraat waar de auto’s wél in mogen/kunnen rijden: richting Zuid. Daar is het voor de fietsers ook geen pretje geworden: waar vroeger de verkeersdruk nog te doen was, is het nu één colonne gefrustreerde en boze automobilisten. Niet écht een verbetering en zeker niet veiliger.

De vraag is echter: hoe geraak je tegenwoordig nog met de wagen in Onderbergen? Simpel: via de Coupure. Je mag nu van de Coupure naar de Ajuinlei rijden via de Recollettenlei. De rijrichting werd aangepast: omgekeerd. Goed idee! Alleen: o-n-t-z-e-t-t-e-n-d slecht gedaan. Ontzettend gevaarlijk zelfs.

Bij het binnenrijden alleen al: de verbodsborden staan er nog en werden bewerkt met een bruine spray. Een studentengrap? Zeer duidelijk is het allemaal niet. Bemerk de rode auto die de straat uitkomt uit de verkeerde, nu verboden rijrichting. En zo waren er tientallen op een paar minuten tijd. Maar kan je het de automobilisten kwalijk nemen bij zo’n schandalig slecht aangebrachte wegaanduidingen?

Mag ik hier nu wel of niet verder rijden?

Alweer studenten zeker, waarschijnlijk van de landbouwschool? Hebben ze deze keer excrementen op het verbodsbord gesmeten?

Verwarring troef.

Vermits onduidelijkheid troef is, rijden de auto’s nu in ALLE richtingen. Zelfs vanuit de Zandpoortstraat komen nu wagens naar de Recolettenlei gereden om dan de verkeerde richting naar de Coupure te rijden. Geen bord die ze zegt dat het niet mag, tenzij halverwege…

Natuurlijk, je mag met de wagen sowieso niet door de Zandpoortstraat naar de Recolettenlei rijden maar waarom zouden we rekening houden met een verbodsbord dat je met een vergrootglas moet zoeken?
Of is dit mini-bord er gezet in het kader van besparingen op de wegsignalisatie?

Ik gebruik alle dagen de fiets voor mijn verplaatsingen en ik rij alle dagen meerdere malen door de Recolettenlei naar het centrum en terug.
Het is een voorlopige toestand horen we vanuit het stadhuis.
Voorlopig lopen de fietsers nog meer dan ooit gevaar want met zo’n slecht uitgevoerd verkeersbeleid verliest iedereen in Gent de pedalen.

Al 8 kwakers

28 Nov 2013

De Proximus facturen saga…

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 16:07 uur, vandaag op:

Bij de bobo-negers van Proximus/Belgacom hebben ze het lumineus idee gehad om de helpdesk van de facturatiedienst uit te besteden aan een callcenter ergens in Ouagadougou. De kwaliteit en het geluid van de lijn zijn erbarmelijk, niet alleen kan ik de gesprekken nauwelijks horen tussen de operator en mezelf maar ook en zélfs die gesprekken met andere operatoren met andere klanten. Gezellig.
Ik krijg iedere keer een (weliswaar zeer sympathieke) operator aan de lijn die net van een vdab inburgeringscursus is klaargestoomd en heel hard zijn best doet om Vlaamse klanken na te bootsen.
Ondertussen ben ik al gewoon om te ontcijferen wat de ander aan de andere kant van de lijn wil zeggen, tenslotte moet het van de twee kanten komen als we er iets wilen van maken van deze multi-culturele samenleving.

Met veel horten en stoten ben ik tot een voor mij zéér bevredigende overeenkomst gekomen alhoewel ik nog steeds de indruk heb dat ze aan de andere kant van de lijn nog altijd niet weten wat ze precies met me overeengekomen zijn. De dag dat het ze bij Belgacom zal dagen dat ze met hun callcenter in Ouagadougou zwaar geld aan het verliezen zijn, met hun klanten die zowieso taalkundig sterker en dus met een betere onderhandelingspositie starten, gaan ze misschien hun politiek aanpassen. Ondertussen: lang leve de multiculturaliteit! Er zijn koopjes te doen!

Ik steek anders niet weg dat ik het idee om ergens in vrijstaat Beieren aan de Main geboren te zijn me meer en meer en zelfs niet ongenegen voorkomt.

Comments Off

06 Nov 2013

Geen Nederlandse fietsers meer in Gent

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 13:41 uur, vandaag op:

Nadat Gent alle allochtonen met succes uit de stad heeft geflikkerd is het nu de beurt aan Nederlandse fietstoeristen. Een woordvoerder van Mobiliteit en Openbare Werken legt uit:

“De Nederlandse fietstoeristen zijn ons al langer dan vandaag een doorn in het oog. Ze komen hier onze fietspaden verslijten, nemen alle plaats in, hebben een grote mond en verteren hier niets omdat ze al hun catering zelf meesleuren met hun monsterlijke bakfietsen. De horeca klaagt steen en been.
We hebben zo al last genoeg met West-Vlaamse studenten die denken dat ze de fietspaden ongestraft onveilig kunen maken en overal hun fietsen zomaar voor maanden hinderlijk en maandenlang laten wegroesten in onze peperdure fietsstallingen dat de bijkomende werkingskosten voor de Nederlanders de druppel zijn. We kunnen niet blijven rekeningen en facturen doorsturen naar de TMVW.”

Om onze fietsende noorderburen met niet mis te verstane taal te kennen te geven dat ze niet langer welkom zijn in de fiere (maar krap bij kas zittende) Arteveldestad werd een o-r-i-g-i-n-e-l-e sensidebiliseringscampagne opgezet: FLIKKER OP MET JE FIETS! Sodemieter op, rot op, bol het af! Opzoute!

De meer dan geslaagde campagne werd door de Gentenaars met opluchting onthaald: “Eindelijk hebben ze het begrepen op het stadhuis!”

flikkerop

Comments Off

31 Oct 2013

Fietsers! Laat u zien!

Meer onzin dan wat anders, door om 20:01 uur, vandaag op:

Daarjuist met de fiets nog rap boodschappen in ‘t stad gedaan en het valt op hoe onstellend veel fietsers er in het donker zonder licht rondrijden, zo erg heb ik het nog nooit meegemaakt.
Ontzettend gevaarlijk is dat, niet alleen voor automobilisten maar voor alle weggebruikers – dus ook fietsers die wél met alles in orde zijn. Onstellend en schrikbarend en onverantwoordelijk véél zeg ik u.
Hoog tijd om die allemaal eens een ferme boete op te leggen mijn gedacht.

Comments Off

28 Oct 2013

Zwarte Piet

Uw nederige dienaar, om 1:07 uur, vandaag op:

Ik heb vandaag met een uitgestreken gezicht aan een zeer bevallige dame van Surinaamse afkomst gevraagd wat ze nu het liefste heeft:

Een witte Piet of een zwarte Piet?

Waarop ze al heel even uitgestreken antwoordde:

Ik geef de voorkeur aan een Marokkaanse Piet, als ‘t ie maar lang genoeg is!

Kijk, dàt noem ik nu eens “breed” denken!

Comments Off

26 Oct 2013

Bij de NMBS gaat alles een beetje trager

Na bloed zweet en tranen door om 14:02 uur, vandaag op:

Neem nu de uitleg die je krijgt als je een ritoverzicht opvraagt van Gent naar Kontich, bijvoorbeeld. Wat een miserie! Bij de NMBS zijn het toch een bende pennelikkers, anno 2013, ongelooflijk.
Lees hoe het nu is, en uiterst onleesbaar en onduidelijk:

Jouw reis de Gent-Sint-Pieters [NMBS/SNCB] naar Kontich [NMBS/SNCB] op 04/11/13
Neem IR 4107 van Gent-Sint-Pieters [NMBS/SNCB] op het spoor 1 in de richting van Leuven [NMBS/SNCB] naar Mechelen [NMBS/SNCB] .
Het vertrek van Gent-Sint-Pieters [NMBS/SNCB] is op 04/11/13 om 07:54 , De aankomst op Mechelen [NMBS/SNCB] is op het spoor 5 om 08:38 .
Neem IR 2807 van Mechelen [NMBS/SNCB] op het spoor 3 in de richting van Antwerpen-Centraal [NMBS/SNCB] naar Kontich [NMBS/SNCB] .
Het vertrek van Mechelen [NMBS/SNCB] is om 08:57 , De aankomst op Kontich [NMBS/SNCB] is op het spoor 3 om 09:15.

Hoe het wél kan:

Reis van Gent-Sint-Pieters naar Kontich op 04 november 2013
Neem in Gent-Sint-Pieters de trein van 07:54 in de richting van Leuven naar Mechelen.
Aankomst in Mechelen is om 08:38.
Neem in Mechelen de trein van 08:57 in de richting van Antwerpen-Centraal naar Kontich.
Aankomst in Kontich is om 09:15.

Voilà.

Wat kan mij het bommen op welk spoor ik de trein moet nemen en op welk spoor ik aankom, dat verandert toch om de haverklap, so f*cking what?
Die irritante [NMBS/SNCB], en de treinnummers is dat nu écht nodig? Uiteindelijk staan de treinnummers ook niet aangeduid op de informatieborden in het station, dus wat heb ik hieraan? Niets.
Geen wonder dat het daar allemaal wat trager gaat bij de spoorwegen, tegen de tijd dat ze het allemaal gelezen hebben heeft iedereen de trein gemist. Of is het misschien daarom dat ze met vertraging rijden?

Comments Off

14 Sep 2013

Bomen op de Korenmarkt Gent

Niets te doen? Lees om 12:44 uur, vandaag op:

Voor eens en voor altijd en voor mensen met Altzheimer: jawel, er stonden ooit bomen op de Korenmarkt en geen kleintjes zelfs, hierzie:

Al 2 kwakers

17 Aug 2013

Polare? De Slegte, dus!

Uw nederige dienaar, om 13:56 uur, vandaag op:

Gouden tijden voor onze broeders de gefrustreerde welweters: ramsj-winkelketen De Slegte is gefuseerd met een ander -totaal ongekende- keten en heet nu: “Polare”.
Polare? Geen kat die weet wat Polare is, iedereen zegt nog steeds De Slegte. Oh & wee als je het nu bij de broeder kringrukkers over De Slegte hebt want dan ben je ineens een achterlijk persoon in de ogen (meestal weggestoken achter een bril met jampotglazen) van die die zelfbevlekkers. Gaan ze u eens fijntjes wijzen op “Polare”, met zo’n superieur neutstemmetje, weetuwel. Je ziet zo dat ze de tijd van hun leven hebben! Bijna klaarkomen!
Slechtste keuze voor een nieuwe naam trouwens. Met “Polare” denk je toch aan een semi-adventure “stinkende-onderlijfjes-en-koude-winter-onderbroeken-met-bruine-strepen”-winkel voor lastig puberende scouts ofzo…

Reeds 1 gangbanger

15 Aug 2013

Grand Casino Brussel

Uw nederige dienaar, om 13:10 uur, vandaag op:

Voor een echt avondje uit dat in het teken staat van het casino zou je eigenlijk naar Monaco moeten gaan (James Bond style) of naar Las Vegas (Ocean’s Eleven Style). Monaco voor de ouderwets chique variant, Las Vegas voor de enorme waanzin: de casino’s zijn daar zo groot dat je er gemakkelijk kunt verdwalen en alles staat in het teken van een bepaald thema. Ceasar’s palace is gebouwd als het paleis van de Romeinse heerser en de MGM Grand is een megalomane piramide, in de stijl van de oude Egyptenaren.

Hier in Nederland en België zullen we het moeten doen met wat bescheidener vormgegeven casino’s, maar dat hoeft niet te betekenen dat je er niet op chique wijze kan vermaken. Brussel heeft bijvoorbeeld het Grand Casino Brussel, dat bestaat uit vier verdiepingen en verschillende speelruimtes. De 375 slotmachines, pokerpits en verschillende bars houden je wel een poosje van de straat. De toegang en de ledenkaart zijn gratis. Je moet wel een geldige identiteitskaart meenemen als je je wilt inschrijven. En je moet minimaal 21 jaar zijn en Smart Casual gekleed zijn (laat dat lekker zittende joggingpak dus maar thuis).

Grand Casino Brussels - Picture by Arlenz Chen

Grand Casino Brussels – Picture by Arlenz Chen

Denk echter niet dat je er je direct een grote slag kan slaan: gemiddeld gaat de casinobezoeker met een verlies weer naar huis. Dat is logisch, want anders zou zo’n casino niet kunnen overleven. Maar calculeer dat in en bepaal van tevoren hoeveel geld je maximaal wilt verliezen. Het kan ook helpen om van tevoren even te oefenen op internet, dat kan prima op een site als die van Win2Day.
Het enige spel waar je geld mee kunt verdienen (maar alleen na jarenlange training en een flinke dosis talent) is poker: dit is als enige van de casinospelen geen zuiver kansspel maar een denksport (zoals schaken) met kansspelelementen.

*
*   *

Of je doet zoals ik: een website beginnen met reclame erop. Maar rijk zal je er niet van worden…

Al 2 kwakers

11 Jun 2013

Asjemenou?! Waar is mijn vliegbrevet?

Maar wat in godsnaam denkt om 14:23 uur, vandaag op:

Er staat sinds een dag of twee een rare verkeersbordenbonanza-combinatie aan de Opgeëistenlaan ter hoogte van de Gaardeniersbrug.

Verkeersbordenbonanza

Zo maar eventjes minstens 3 regeltjes uit het verkeersreglement moet je daar onder de knie hebben:

1) het verkeersbord B1 (die driehoek met een wit veld met rode randen, dus) : “VOORRANG GEVEN EN INDIEN NODIG STOPPEN”, hier moet je aan alle bestuurders die van links of rechts komen, voorrang geven.
2) de haaietanden hebben de volgende betekenis: “de bestuurders moeten voorrang verlenen aan bestuurders op de kruisende weg”.
Let vooral op het woordje “bestuurders”; voetgangers zijn geen bestuurders en dus gelden de haaientanden niet voor hen.
3) het bord: “einde voetpad/fietspad”, spreekt voor zichzelf.

Aberjetzt! Hab ich een probleem. Als je van de Gaardeniersbrug komt gevlogen moet je stoppen en voorrang verlenen.
Echter niet als er niemand is die je gaat kruisen dan mag je lekker doorrijden volgens bord B1 “indien nodig”.
Maarrr! Er staat een bord einde fietspad, dus ik moet van mijn fiets afstappen! Als voetganger val ik echter niet onder de voorrangsregels voor bestuurders en mag ik lekker doorstappen want voor alle verkeer komend van links heb ik voorrang van rechts.
Echterrr! Op het bord: “einde fietpad” staat ook: “einde voetpad” en màg ik zelf als voetganger geen stap verder zetten!
20 meter verder staat terug een bord: “begin voetpad/fietspad” en mag ik daar opnieuw te voet of met de fiets verder mijn weg afleggen.

Om helemaal in orde te zijn zou er dus bij het oprijden van de Gaardeniersbrug een bord: “doodlopende weg” moeten staan want je kan er geen kanten meer weg, tenzij terug of als je kan vliegen. Maar dan moet je wel een vliegbrevet hebben!

Al 2 kwakers

02 May 2013

BNP Paribas Fortis gooit telefoonnumers van haar klanten open en bloot op straat (aan derden)…

Erop geknald door om 15:38 uur, vandaag op:

Geachte,
Ik werd gisteren en vandaag gebeld door een marketingbureau (hun nummer: 016 742495 en 0800 57101) dat naar eigen zeggen in opdracht van BNP Paribas Fortis een tevredenheidenquête wil afnemen bij haar klanten. De telefoonnummers van de klanten werden aan het marketingbureau geleverd door de bank.

Ik kan u alvast vertellen dat ik zéér ontevreden en ontstemd ben over deze gang van zaken. Ik heb destijds toen ik klant werd bij BNP Paribas Fortis mijn telefoonnummer in volst vertrouwen meegedeeld met de bedoeling om me te kunnen bereiken indien er verdachte transacties zouden gebeuren op mijn rekeningen en om me te kunnen verwittigen voor (ander) onheil en voor niets anders. Zeker niet voor marketing, reclame- of promotiedoeleinden want anders ben ik wel de hele dag zoet met al die telefoontjes te behandelen.

Ik zou u dan met aandrang willen vragen om me in de toekomst niet meer lastig te vallen met dergelijke oproepen en wat voorzichtiger om te springen met de telefoonnummers van uw klanten. Het feit dat u mijn persoonlijke gegevens doorgeeft aan derden stuit me erg tegen de borst. Ik vind deze praktijken dan ook zeer laakbaar.

Met gegriefde groeten,
Hugues ..

Comments Off

03 Apr 2013

eID, de electronische identiteitskaart met tal van mogenlijkheden!

Niets te doen? Lees om 18:25 uur, vandaag op:

Ik moest vandaag naar het administratief centrum in Gent aan de Zuid voor een nieuwe e-ID kaart. De oude kaart is nog geen 5 jaar oud, helemaal niets versleten en de foto is ook nog goed, maar allez, als ze het geld maar uit onze zakken kunnen kloppen: 20 vurte euro voor de kaart en nog eens 8 euro voor pasfoto’s: wat een geldklopperij is die onzin – dat is dus meer als 1000 -DUUZT!- Bfr. voor een stom identiteitskaart hé! Met tal van mogelijkheden die 90% van de mensen nog nooit gebruikt hebben, niet nodig hebben, niet om gevraagd hebben. Het geflapdrol van marketeers alweer.
En tijdverlies: ik heb daar een uur moeten wachten + krijsende baby’s en jengelende kinderen + een ticketsysteem die op geen kl*ten werkt (de nummers volgen elkaar niet op, dus een persoon die na je komt kan evengoed eerst aan de beurt komen) + een kerel achter het loket met een t-shirt aan met JAMES DEAN erop met foto.
James Dean? Is dat niet die gast die zich heeft doodgereden in zijn Porsche? Ook een schoon voorbeeld achter het loket, huh. <– Ok, dat laatste is om te lachen, maar al de rest = grmbl…

Comments Off

24 Mar 2013

“Earth Hour” – leve de mondiale flauwekul

Niets te doen? Lees om 20:46 uur, vandaag op:

Het is een beetje alsof iedereen in een duikboot waar de zuurstof dreigt op te raken één minuut zijn/haar adem zou inhouden “uit respect voor de duikboot”.

De duikboot-minuut.

Comments Off

23 Mar 2013

Lang leve de “Earth Hour” sensidebilisering, hoelang nog?

Maar wat in godsnaam denkt om 14:03 uur, vandaag op:

Zaterdagavond wordt op talrijke plaatsen in de wereld “Earth Hour” gehouden, waarbij gedurende één uur de lichten worden gedoofd als symbolische strijd tegen de klimaatopwarming. “Het is niet zozeer de hoeveelheid energie die tijdens dat ene uur wordt bespaard die telt. De bedoeling is te tonen wat kan als iedereen samenwerkt”, aldus één van de organisatoren.

Ah.

Zo dus. Een beetje zoals klikken op “I Like” op Facebook om symbolisch een goede zaak zogezegd vooruit te helpen en je daardoor ontzettend goed in je vel te voelen. “Earth Hour” is dus niets anders als een uur lang stijlvol de hypocriet kunnen uithangen en je geweten te verschonen.

En wat kan er dan? Wil me nu eens iemand zeggen wat “de wereld” nu méér kan nadat “de wereld” voor de zovéélste keer een totaal overbodig, overroepen en totaal geen zoden aan de dijk zettende, symbolische actie heeft ondernomen?

Al 3 kwakers

07 Mar 2013

Schat? Vind je mijn gat niet te dik in deze rok?

Na bloed zweet en tranen door om 20:48 uur, vandaag op:

We zijn allemaal zo uniek!

Of tenminste, dat is wat we onszelf wijsmaken. Als een mensch alle dagen naar en van het werk op de trein zit dan weet je na een tijd wel beter. Deze morgen bijvoorbeeld ben ik (zoals iedere dag trouwens) alweer een heleboel unieke klonen tegen het lijf gelopen. Soms zijn de gelijkenissen in kledij zo treffend dat ik me afvraag of ik droom en dezelfde persoon niet nèt eerder heb gezien. Ik heb dan altijd zin om aan die persoon te vragen: “Er loopt hier een dubbel van u rond, heeft u uw eigen levende spiegelbeeld al gezien?”

Ik heb het hier wel over de (meeste) mannelijke exemplaren van onze soort. Ik heb niet zo heel véél vriendinnen maar ik weet van elk van hen, en dus bij uitbreiding alle vrouwen (veralgemenen is leuk!), dat ze de allernieuwste modewinkels in de stad op kilometers afstand kunnen ruiken! Het is een absolute must om er zo snel mogelijk geweest te zijn, en er zo snel mogelijk iets aan de haak te slaan! Kortom, een op en top vrouwelijke fashionista ploegt zich door alle obligate stadsblaadjes, rent vervolgens op haar hakken door het doolhof van straatjes, om als eerste bij openingstijd binnen te stormen! Vervolgens gaat het überhaupt nog sneller: in wild verlangen én met zware dosis kooplust bereikt ze een haast orgiastisch hoogtepunt bij aankoop van hét ultieme kleedje.

Waar ik versteld van sta, is de intense activiteit van het shoppen. Ik begrijp dat al die prikkels van een middag shoppen iemand doodmoe kunnen maken. Ik ben eerder iemand die houdt van efficiënt shoppen. Ik gruwel van die -altijd veel te kleine- pashokjes. Waarom moet je kleren eigenlijk passen? Kunnen ze niet gewoon je maten scannen bij het binnenkomen van de winkel, waarna je dan simpelweg een heleboel kleren kan kiezen die al op voorhand geselecteerd zijn volgens je maten? Nu heb ik geen probleem met shoppen, meestal neemt dit zo’n kwartier van mijn tijd in beslag. Simpel: de eerste winkel waar ik een broek of hemd zie die me aanstaat: aanpassen, afrekenen en klaar. Een goede voorbereiding, weten wat je wil kopen en waar, en op welk moment is dan ook méér dan het halve werk.

Maar wat heb ik nu onlangs ontdekt? Een tip voor meisjes/vrouwen die er net zo over denken, superheet van de naald: leve de webwinkel van Mona Mode – dé specialist in exclusieve damesmode! Elegante dameskleding van eersteklas kwaliteit en met perfecte pasvormen. Laat ons zeggen dat ze gouden zaken met me zouden kunnen doen (moest ik ooit van geslacht veranderen, ha…!)

Als buitensmijter: “The only thing worse than the moron who waits until December 24 to do all her Christmas shopping is the smug bitch who has all her shopping done by July. That’s not misogynist: It’s always women who shop this far in advance.” Euh, maar dit terzijde…

Mona Mode

Comments Off

17 Feb 2013

Paardenmelk!

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 16:24 uur, vandaag op:

Comments Off

13 Feb 2013

Naar een vrouwelijke paus?

Meer onzin dan wat anders, door om 14:05 uur, vandaag op:

Op dinsdag 5 april 2005 stond op DS-Online het volgende te lezen:

Hoax of niet, in tijden als deze mogen we zeker nog een keertje stilstaan bij de vrouwelijke paus uit de 9de eeuw. Toen zou een vrouw er in geslaagd zijn om (als man verkleed) het hoogste kerkelijke ambt te bekleden. Paus Joanna zou twee jaar (853-855) de katholieke touwtjes in handen hebben gehad. Het bedrog kwam pas uit toen Joanna tijdens een processie het leven schonk aan een zoon.
In de officiële versie van de pausencatalogus van het Vaticaan is alvast geen spoor van Joanna te bekennen. Voor het bestaan van Joanna pleit dan weer het feit dat haar gezicht in de 14e eeuw gebeeldhouwd werd bij de pauselijke bustes in de kathedraal van Sienna. Twee eeuwen later werd Joanna echter vervangen door een buste van een mannelijk gezicht.
Middeleeuwse geschriften hebben het ook over een stoel die na het schandaal zou zijn ingevoerd. De stoel had een gat in het midden van de zitting. Elke kandidaat-paus moest op de stoel plaatsnemen waarna een geestelijke onder de stoel voelde. Als die nadien de woorden Testiculos habet et bene pendentes uitspraak, was de kandidaat geschikt voor het pausschap.
Heel interessant is een artikel bij Britannica dat de evolutie van de vermeldingen over paus Joanna netjes op een rijtje zet. Ook de Engelse en Nederlandse Wikipedia hebben een bijdrage over de vrouwelijke paus.
Het verhaal van de vrouwelijke paus werd in 1972 verfilmd en verscheen later ook in boekvorm.

*
*   *

Enfin, een hele tijd later zag ik de bewuste film op de treurbuis en op 10 maart 2010 schreef ik op mijn blog het volgende:

Eh, quisnam, quidnam? Wel, in verband met de film over die vrouwelijke paus: “Testiculos habet et bene pendentes” is een Latijnse zin die vertaald kan worden als “Hij heeft testikels en ze hangen goed”. Deze traditie zou zijn begonnen in de 9e eeuw, na pausin Johanna.

The Myth: In the middle ages, there was a “Pope Joan,” a woman who hid her gender and rose through the ranks of the Church, became a cardinal and was elected pope. No one knew she was a woman until, during a papal procession through the streets of Rome, she went into labor and gave birth to a child. She and the baby were killed on the spot by the mob, enraged at her imposture.

Om de testikels te controleren zou gebruik worden gemaakt van een hoefijzervormige stoel. Degene die gecontroleerd wordt zit hierop waarna één of meer andere geestelijken de controle uitvoeren.

The Roman Church, according to legend, stipulated that anyone elected Pope should prove that his genitalia were intact. To this end a special chair was fashioned that had a horseshoe-shaped seat. The Pope to be would sit on the seat and the cardinals would pass by, checking the papal procession and proclaiming: ‘testiculos habet et bene pendentes’. A loose translation being: ‘testicles he has and well-hung ones’.

The Myth: All Popes when elected must sit on the Sedes Stercoraria, a chair with a hole in the centre of the seat, without underwear on, in order to have their genitals touched, to prove that they are a man. This arose after Pope Joan ruled to make sure that the same mistake would not occur again.
(…) If it was indeed used, it was to check for masculinity not in the context of gender — but in the context of ‘intactness.

Of zoals ze het hier stellen: De traditie valt misschien ook te herleiden naar de bijbel, in Leviticus 21:16-20 staat:

God zei Mozes: ‘Vertel Aäron: “Als een van je nakomelingen een gebrek heeft, mag die geen voedsel aanbieden aan zijn God. Dat geldt voor alle volgende generaties. Niemand met een gebrek mag als priester aantreden: (…) niemand met verpletterde zaadballen.’

Ik ben niet zo erg conservatief maar sommige eeuwenoude gebruiken zouden ze toch in ere moeten herstellen, niet?

Comments Off

08 Feb 2013

“Vorsicht Stufe!“

Meer onzin dan wat anders, door om 2:21 uur, vandaag op:

Weet u nog van die Berliner Kantinen die ik bezocht heb bij mijn laatste bezoek in Berlijn?

Nou, die in de Humboldt-Universität was de leukste. Niet alleen de kantine maar ook, vooral: de ingang. Een machtig, mooie, indrukwekkende ingang, een statige, wereldberoemde universiteit waardig.
Met ter hoogte van het bordes van het indrukwekkende marmeren trappenhuis een citaat van ‘Der Karl’ (moet je weten, de Humboldt zat jarenlang in Oost-Berlijn), vandaar, ondermeer.. lang verhaal,
lees maar na: >— link.

MG_2729_normal

Die Philosophen haben die Welt nur verschieden interpretiert, es kommt aber darauf an, sie zu verändern.

DSC00498

Hmm, ja leuk. De bedenkingen erbij die ik toen had hou ik voor me.

*
*   *

Wat ik toen echter niet begreep was dat er op iedere traptrede een waarschuwing stond:

MG_2746_normal

Ik snapte het niet. Waren die Ossies dan zo bang dat er iemand bij het lezen van het citaat van Marx in katzwijm zou vallen en zijn been of erger zou breken? Verzekeringen? in Ossie-DDR?
Ik kwam niet bij van het lachen.

MG_2736_normal

Enfin, terug in het hotel, op tinternet opgezocht: blijkt dat het om kunst gaat.

Genau in dieser Irritation und in der Frage nach der Gefahr, auf die hier aufmerksam gemacht wird, verbirgt sich erst die Gefahr des Stolperns – physisch und gedanklich. Sie kehrt die Tatsächlichkeit des einzelnen Schildes im täglichen Gebrauch dieser Warnschilder um, banalisiert sie und entkräftet so deren eigentliche Funktionalität. Humorvoll geht die Britin dabei auch mit dem deutschen Ordnungssinn und der DIN-Norm um, nach der Warnungen im öffentlichen Raum reglementiert werden.

Had ik moeten weten. Maar toch zo’n halve dag met een monkellachje verder rondgefietst… Deutsche Gründlichkeit, en al. Ha!

Comments Off

08 Feb 2013

The reborn has begun

Meer onzin dan wat anders, door om 1:00 uur, vandaag op:

Sometimes in life, you find a special friend. Someone who changes your life, just by being a part of it, someone who makes you laugh until you can’t stop, someone who makes you believe that there really is good in the world. Someone who convinces that there really is an unlocked door, just waiting for you to open it. And when you’re down and the world seems dark and empty, they will lift you up in spirit and make that dark and empty world suddenly seem bright and full. And if you find such a friend, you feel happy and complete, because you need not worry. You have a forever friend, and forever has no end.

Comments Off

01 Feb 2013

Op reis? En wat meedoen?

Erop geknald door om 4:38 uur, vandaag op:

De weersvooruitzichten voor Berlijn waren in december vrij goed: zo’n 10 tot 12 graden, geen regen. Met EasyJet vlieg je voor geen geld naar zowat overal in Europa zolang je maar al je spullen in een rugzak kan stoppen want die gaat gratis mee met de handbagage in het passagiersruim.

Ik heb nog nooit mijn rugzak zo vol gekregen als toen. Propvol. Computer erbij, allerlei brol om die op de laden, zelfde verhaal voor de gsm.
4 dagen weg dat zijn dus 4 onderbroeken, 4 paar kousen, een extra lange broek, 1 tandenborstel en een dikke trui, and that’s it: al de rest had ik aan (lijfelijk) toen ik vertrok.

Komt een mensch toe in Berlijn en is het daar bijna aan het vriezen zeg! En ik wou alles met de fiets doen. Gelukkig had ik een wollen muts mee.

Koud dat ik er heb gehad, koud, nondeku zeg! Gelukkig was er in mijn hotel een sauna waar ik dan ‘s avonds een uur of twee zat op te warmen anders had ik het niet volgehouden.

Maar nu, kijk eens hier: er bestaat een online winkel voor zo’n situaties! Letterlijk staat op de website:

CAMPZ, dé onlineshop. Alle rugzaktouristen opgelet! Bij CAMPZ bestelt u voordelig het perfecte outdoor toebehoor voor grote plannen en lange wegen. Bij CAMPZ vindt u een heel spectrum aan bekende en beproefde outdoor en camping merkproducenten zoals bijv. The North Face, Jack Wolfskin, Nordisk en Eagle Creek.
Wie ’s morgens juichend in een ijskoud meer wil springen, zal vast geen fan van warme douches zijn. Maar eenmaal uit het meer nestelt iedereen zich graag in een warm softshell jack, terwijl de trekkingkleren drogen.

Kijk, had ik dat nu eens eerder geweten!

Comments Off

30 Jan 2013

Het zijn solden, tijd voor schoenen….

Erop gezet door om 23:59 uur, vandaag op:

Mijn moeder zegt me altijd dat ik ik moet wachten op de solden om schoenen te kopen want anders is dat toch “verloren geld”.

Kijk , als ik nu aan één ding een hekel aan heb dan is het wel schoenen gaan zoeken. Bij mij is het simpel: ik stap een winkel binnen: bruin of zwart (naargelang de oude versleten zijn), maat 43, aanpassen, er een beetje mee rondlopen, en als ze geen pijn aan mijn voeten doen: verkocht! Gene zever, geen frutsels. Op 10 minuten ben ik klaar.

In Berlijn woonde ik samen met Jutta. Iedere vrijdag gingen we dan samen naar de Bhagwan dancing twee straten verder waar je alleen binnen mocht op blote voeten, geen sigaretten mocht roken en alleen maar sapjes drinken.
Maar het gedoe vooraf! Mensen lief. Ik kreeg iedere keer een een defilé van zeker een uur met allerlei kleren- en schoenencombinaties van haar. Het gekke was: die schoenen moesten uit in de Bhagwan dancing! Don’t ask: vrouwen…

Ik citeer hierbij met graagte Michel die schreef:

Schoenen voor vrouwen. Eine ganz andere Sache. De stelregel is nochtans eenvoudig: hoe meer vlees er bedekt wordt, hoe beter de schoen. Of wacht, toch een uitzondering: teendécolletés zijn nog erger dan blootsvoets. En gedoe met riempjes voorbij de enkel, vergeet dat, tenzij u de kuiten van Kim Gevaert heeft. Ik wed dat die dingen kalkoenfilets maken van uw onderbenen.

Hmmm.. maar nu is er Zalando. Och, man uren heb ik al op die website zitten koekeloeren. Geen solden nodig, kost geen geld. Niet tevreden, geld terug, of schoenen terug. Ik denk dat ik een schoenenfetisjist ga worden. Imelda Marcos achterna. Stel je voor zeg…

Comments Off

30 Jan 2013

Berlin, artist impression…

Erop geknald door om 23:29 uur, vandaag op:

1

2

3

Comments Off

30 Jan 2013

Bornholmer Straße border crossing

Meer onzin dan wat anders, door om 4:02 uur, vandaag op:

Immediately after news of East Germany’s somewhat mistaken announcement on the removal of border controls by Socialist Unity Party of Germany (SED) official Günter Schabowski was broadcast at 8:00pm on 9 November 1989, thousands of East Germans began gathering at the Bornholmer Straße border crossing, demanding that border guards immediately open its gates to let them through to West Berlin.

The surprised and overwhelmed guards made many hectic telephone calls to their superiors about the problem but it became clear that no one among the East German authorities would take personal responsibility for issuing orders to use lethal force. As a result the vastly outnumbered soldiers had no way to hold back the huge crowd of East German citizens. In face of the growing crowd, the guards finally yielded.

At 9:20 p.m., in order to relieve some of the pressure created by the crowds, the guards let the first few people leave for West Berlin, although the head of the passport control unit Lieutenant-Colonel Harald Jaeger had their passports stamped invalid, thus expatriating the passport holders without their knowledge. By 11:30 p.m., however, the crowds had grown so large that he – still without official orders – finally raised the barrier. In the hour that followed, around 20,000 people were able to cross the Bösebrücke bridge without being checked.

Comments Off

29 Jan 2013

Berlijn, een auto huren? Met de metro? Taxi? Vergeet het: Berlijn is heerlijk op de fiets!

Na bloed zweet en tranen door om 5:46 uur, vandaag op:

Zoals ik jullie al tot in den treure heb laten weten was ik een paar weken geleden op nosta-trip in Berlijn waar ik 17 jaar geleden nog gewoond en gewerkt heb. Probleem was: ik wou alle plaatsen waar ik gewoond heb, de liefde heb bedreven (dat waren er nogal wat…), uitgeweest ben, gewerkt heb… bekijken en zien wat ervan geworden was. Probleem is: Berlijn is mega-groot.

Dus er waren een paar opties: te voet? No way? Een stomme straat in Berlijn, zelfs de kleinste – is zeker al een kilometer lang – minstens. Een auto huren: te duur, en ook: vroeger was er plaats zat maar na de val van de muur rijden ze daar gelijk zotten. Een taxi nemen: ben je gek.

Met de U-of S-Bahn? Mwhaja, een weekje onbeperkt reizen kost zo’n 50 euro. Maar dan moet je weten: de stad is zo groot als Oost-Vlaanderen, dus als ik naar de “kino” wou gaan in Pankow en woonde in Charlottenburg/Wilmerdsdorf (zoals ik, in het begin -ondermeer – maar ook in Prenzlauer Berg en dan op het einde in de Joachim-Friedrich-Straße – een zijstraat van Kurfürstendamm, (ik ben daar drie keer “umgezogen”, op drie jaar tijd), dan kon je met de metro wel een hele tijd onderweg zijn.

Dé oplossing! Een fiets! Ik heb alles met de fiets gedaan (bij 2 graden ongeveer – dat is nog een ander verhaal – want hier was ik vestimentair helemaal niet op voorzien) en zolang er licht was, was het te doen. Het was wel eventjes zoeken naar een goede fietsverhuurder. Jammer genoeg was Take-a-bike naast mijn hotel gesloten (stond niet op de website maar ik stond wél voor een gesloten deur, grmnl..) en het tochtje te voet van het hotel Bahnhof Friedrichstrasse naar die kerel in de Kochstrasse die enkel maar Amerikaanse chopper-fietsen verhuurde (ik wurg in het vervolg de toeristen die nog zoiets huren), daar ben ik nu nog kwaad om. Stel je voor, met zo’n loodzware Amerikaanse fiets met enkel een rem op het voorwiel en een terugtraprem met een chopper zadel: ik dacht dat ik een toeval kreeg.

Tot mijn grote verbazing heb ik -na lang zoeken- op het web onder de Fernsehturm in een souvenirwinkel een verhuurder gevonden van (een) uit-ste-ken-de fiets(en)! Niet goedkoop, zo’n 15 euro per dag en gezeik achteraf dat het ding nogal “schmutzig” was, nouja.

Ik heb me 4 dagen suf gereden. Ik schat dat ik grofweg zo’n 60 kilometer per dag gereden heb? Fitness, ha! Berlijn is prima te doen op de fiets zolang je er maar een agressieve rijstijl toepast, handig zijn de “ampels” die je vertellen wanneer het groen gaat worden. Het kruisen op kruispunten gaat ook vrij simpel: je maakt je zo groot mogenlijk, strekt je linkerarm wijd uit, neem al de plaats en rij gewoon naar links in het midden van de straat en zorg ervoor dat de auto’s wel achter je moeten blijven rijden. Zijn die Duitsers niet gewoon: gaan ze vanzelf trager rijden, ha! Voeg dan in op het fietspad. Lukt altijd, nooit geen problemen mee gehad. Wel vervelend zijn al die wegenwerken. Maar voor de rest: fluitje van een cent. Je moet wel een goede conditie hebben want Berlijn is, ehm.. groot. Miljaar…

Maar in het vervolg? Want ik ga zeker terug. Ik ben gek op die stad. Dan koop ik hier zo’n handige plooifiets en neem hem mee met mijn bagage. Bij Easyjet kost deze extra “bagage” geen wurtel. Tel uit je winst.

Comments Off

28 Jan 2013

Liefste ma, mama, mams

Meer onzin dan wat anders, door om 11:00 uur, vandaag op:

73 jaar verdorie. Ik dank God of wie ons ook gemaakt heeft voor jouw bestaan en daardoor ook het mijne, en mijn zus en haar kinderen.
Je bent mijn beste, liefste vriendin, je bent mijn toeverlaat en troost, al heel mijn leven.
Ik dank je voor al je geduld en verdraagzaamheid en begrip en meededogen.
Ik dank je voor je vastberadenheid, sterkte en moed.
Ik dank je voor je onbaatzuchtigheid, voor je bereidheid om er iedere keer en onvoorwaardelijk te zijn als we je nodig hadden / en hebben.
Ik dank je.
Voor alles.
Hugues

Gelukkige verjaardag.

Comments Off

25 Jan 2013

Ik pas

Maar wat in godsnaam denkt om 1:47 uur, vandaag op:

Ik snap niet goed waarom iemand het opneemt voor een industrie die al jarenlang had moeten gesloten worden, een industrie die voor het grootste deel van zijn productie verantwoordelijk is om auto’s, koelkasten en computerkasten te maken, waarvan je zou toch moeten denken dat dit nu toch wel het laatste is waar we zitten op te wachten; de opgang van die industrie. Het zijn dingen uit de vorige eeuw! Zijn er dan geen andere alternatieven? Ja, maar ze worden niet gebruikt. ‘t Is net alsof je zit te juigen voor een tabaksfabriek die op de fles gaat.

Producten moeten duurzaam en te repareren zijn, zodat je ze niet meteen hoeft weg te gooien als er iets stuk gaat. Een ander principe is dat we massaproducten zouden moeten weren. Kiezen voor ambachtelijke, arbeidsintensieve producten, die juist een heleboel arbeidsplaatsen zouden kunnen opleveren.

Ford Genk? Mittal? Waarvoor leven we? Om die giganten in leven te houden en het werkvee koest te houden? De vakbonden leven van zo’n situaties. Het is hun enige reden van bestaan, ze brengen -nooit- alternatieven.

Want daar gaat het hem over: we werken en kweken, kweken, gelijk de konijnen. Wie gaat anders de pensioenen betalen? Dat is het allerbelangrijkste in het leven : dat er iemand voor u werkt als je oud, afgetakeld, seniel, kwijlend en impotent bent. Daar draait alles om. Dat is het doel van het leven : het tot daar kunnen trekken door “gezond” te leven en u alles te ontzeggen, om dan nog lekker jaren door te vegeteren zodat het eindelijk ook eens JOUW beurt is de anderen hun levenslust te ontnemen door hen te dwingen voor de levende doden te werken.

Ik pas.

Ik ga een andere invulling zoeken in mijn leven. Dat, liever dan aan de band staan bij Ford Genk of bij Mittal of ergens anders en dan staan bleiten dat ik geen ander werk kan vinden omdat ik zo stom was om heel mijn leven niets anders te doen.

Comments Off

19 Jan 2013

De Muziek en De Troost

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 20:29 uur, vandaag op:

Son of filmmaker Paul de Roubaix, François became interested in both scuba-diving and music as a teen. While working as an assistant on a film by Robert Enrico in 1959, he was given the opportunity to write the soundtrack. This led to dozens of film soundtracks beginning in 1965 with Les Grandes Gueules, mainly of the orchestral variety, but sprinkled in with bits of rock, jerk and funk. He eventually began to incorporate electronic elements into his music, and with 1972’s La Scoumoune he had produced and performed a score completely independently. His electronic scores were accompaniment to his other love, scuba diving, as several films during the early 1970s were documentaries at sea. In 1974, de Roubaix was contacted by Jacques Cousteau to provide the score for the documentary L’Antarctique. The electro-acoustic score did nothing for the musically-conservative Cousteau, much to de Roubaix’s chagrin. A year later while diving off the Canaries, de Roubaix drowned. He was 36. In 1976 he was awarded posthumously a César for best film music for his last work, Le vieux fusil.

Luister hier:

[sc_embed_player fileurl=”http://huugendruug.eu/audio/fdb.mp3″]

Comments Off

18 Jan 2013

How to get the train from Potsdamer Platz

Erop geknald door om 4:46 uur, vandaag op:

Vanuit mijn hotelkamer, zicht (from mail to the hotel: “To make it all super-toll, may I kindly ask whether it is possible to allocate me a room that is overlooking the train tracks from the trains / U-bahnhof Friedrichstrasse? On the highest floor?”) op Bahnhof Berlin Friedrichstraße met op de achtergrond: die bol daar in het midden van de foto, de koepel van de Rijksdag.

DSC00513

Tot 1990 lag het station in Oost-Berlijn en was tevens grensovergang voor reizigers die met het openbaar vervoer van West-Berlijn naar het oostelijk deel van de stad wilden reizen. Het naast het station gelegen “Tränenpalast” (tranenpaleis), was het gebouw waar de grenscontroles plaatsvonden. Ten tijde van de Muur deed het dienst als grensovergang van Oost- naar West-Berlijn.

The Tränenpalast (English: “Palace of Tears”) is the Berlin colloquialism for the former border crossing station at the Berlin Friedrichstraße station, where East Germans said goodbye to their families and visitors going back to West Germany. From 1962 to 1989, the Tränenpalast was the central terminal for travellers between East and West Germany. The building was used only for westbound border crossings, with separate checkpoints for citizens of West Berlin, citizens of West Germany, foreigners, diplomats, transit travellers and East German citizens.

The expression Tränenpalast derives from the tearful goodbyes that took place in front of the building, where western visitors of the divided city had to say farewell to their East German relatives that were not permitted to travel to the Western part of Berlin.

Ik weet het niet, ik versta niet waarom sommige mensen Berlijn maar “niets” vinden.
Alles.
Wat de laatste 180 jaar in Europa gebeurd is, en nog steeds gebeurd, is bepaald in Berlijn voor alles wat we doen.

Iedere straat, iedere tegel, iedere steen in Berlijn heeft een verhaal.

Although the Berlin Friedrichstraße railway station was located entirely in the former Soviet sector of Berlin, as a result of the Berlin Wall, some of the Berlin S-Bahn and the Berlin U-Bahn lines stopping at the station were accessible only from West Berlin. West Berlin travellers could use Friedrichstraße station to transfer between those trains, or to cross into East Germany. The Tränenpalast was built after the amount of traffic and the constraints of the lower level of the Friedrichstraße station main building made it necessary to expand.

After the fall of the Berlin Wall, the building was used as a nightclub and stage until 2006. (Yes! Muilen en totten, oh… dat is een ander verhaal…)
Since 1993 the Tränenpalast has been a listed building. The place is a unique symbol for the diverse fates of people on both sides of the border during the time of German separation.
Whether arriving in or leaving East Berlin, travellers came to expect harsh, stressful encounters with border guards.
Friends and families never knew exactly if they would see each other again.

Ik hou van Berlijn. Moest ik kunnen, ik ga er terug wonen.
Berlijn is het hart van Europa.

Comments Off

17 Jan 2013

Bowie en Berlijn…

Niets te doen? Lees om 19:46 uur, vandaag op:

Oh man, dit kan toch geen toeval zijn , dit kan niet, ik geloof niet in toeval. Ik was 2 weken geleden in Berlijn nadat ik daar 17 jaar geleden gewoond heb om aan een nostalgie-trip te doen. Zo heb ik ook destijds alle plaatsen opgezocht waar Bowie heeft gezeten, toen, en nu nog steeds een vreselijke toerist-trap. Maar nu komt Bowie uit met dit nummer. Ik sta perplex. Sorry folks, ben ff weg. Het is erg de laatste tijden. Zo bleiten maat.

*
*   *

Een week geleden trad The Dame na tien jaar vanuit het niets voor het voetlicht, met een diep melancholische song over het leven. Zíjn leven: ‘Where are we now?’ biedt een mooie terugblik op zijn beruchte Berlijnse jaren, eind jaren zeventig. De clip van ‘Where Are We Now?’ sluit naadloos aan bij de nostalgietrip van de meester: de camera glijdt langs bekende Berlijnse plaatsen die belangrijk waren voor Bowie zelf.

*
*   *

*
*   *

Where are we kow?

Inderdaad: Ik was onlangs in Berlijn en in het vliegtuig begon het al: koop nu een wurtel en krijg de tweede gratis. Koop nu een thee en krijg een Twix voor nix, enz…
Prijs? Onbetaalbaar, zes euro of zoiets voor een beetje warm water en 25 gram chocolade. EN WIJ BLIJ!

En ondertusen gaat dit zomaar door: het aanzetten tot consumeren tot in de kist, reclame voor de meest afzichtelijke brol en onzin en smeerlapperij. Om te kotsen.

Soms zou je willen dat de muur er terug was. Is dit de ‘vrijheid”?

Alle hoofdsteden in de Westerse wereld zijn één. Eenheidworst. Is dat waar wij voor leven? Voor een Veldstraat met ketens van winkels die je overal in iedere stad in de wereld tegenkomt met overal detzelfde brol die we eigenlijk niet nodig hebben? Die wereldwijde ketens, allemaal identiek (of je nu in New-York, of Berlijn of Amsterdam loopt) die door hun kracht alle, maar dan ook alle authenticiteit wegdrukken alleen maar omdat ze poen hebben om de enige nog waardevolle panden in stadscentra kunnen kopen/huren? Dan kopen ze een historisch waardevol pand, breken de hele achterkant af en moet wij blij zijn dat ze de gevel hebben laten staan. Is dat de vooruitgang? Starfucksen en MacFret overal? (En ‘t is dan nog afzichtelijke bespuwlijke, bekakten brol, oh).

En de MASSA, de fucking massa, vreet dat allemaal, die vinden dat allemaal goed. Serveert de massa stront met streepkes en ze zullen het vreten omdat ze niet meer weten wat kwaliteit is en duurzaamheid en producten die met liefde gemaakt zijn. Het is niet te geloven.

*
*   *

Lees meer over mijn Berlijnse jaren : hier.

Comments Off

15 Jan 2013

Matthias, Mathias, Matti, Mathes… (ik kan me zijn juiste naam niet herinneren, toemmetoch!)

Na bloed zweet en tranen door om 4:28 uur, vandaag op:

Matthias

Wenn du noch am Leben bist Gib mir ein Zeichen, Ich würde dich ganz gerne wieder sehen… xxx love Hugues

*
*   *

*
*   *

Matthias had een appartement in Neuköln, en een badkamer zo groot als mijn woonkamer nu, met een bad waarin je kon zwemmen. Och zo’n zotte blaar dat die gast was. Dan lagen we urenlang in dat bad te weken en zat hij me Duits te leren (Heinrich Heine) en ik hem Frans (Charles Baudelaire’s Fleurs du Mal) voor te lezen. We leefden meer in die badkamer dan ergens anders, het was dan ook de grootste ruimte in het appartement waar hij woonde en in dat bad kon je er zeker met 4 in. Zalig. Oh man…. Wat we regelmatig ook deden (& de rest, moet ik niet vertellen zeker.)
Matthias was zot van me, ik niet van hem, ik vond hem wel leuk en ik ging hem af en toe opzoeken. Gewoon, als vriend. Maar wel tof, we hadden goede babbels met elkaar, met waardering en respect en alles. Een soort LAT-relatie, zeg maar. Verjaardagen vieren, zelfs samen naar de SO36 (alhoewel hij daar niet zo gek van was) – (maar vermits ik niet helemaal gek van hem was), ging ik lekker toch en ook naar Café Moskau. Waar ik zot van was… (hij niet, als ex-ossie…)

We hadden het vooral over Schopenhauer, en Hegel en over OST und WEST, en een heleboel andere dingen (meestal over mannen) en toen moest ik weg uit Berlijn omdat ik mijn werk op de luchthaven (een drie-jaars contract) afgelopen was. En omdat alles in Berlijn toen met de dag duurder en duurder begon te worden (zo’n 6 jaar na de val van De Muur.)

Ondertussen.
Mattie. Compleet verdwenen. Ik kan hem n-e-r-g-e-n-s terugvinden, de arme schat.
Toemme!

Reeds 1 gangbanger

05 Jan 2013

Ik zoek een lief

Na bloed zweet en tranen door om 17:51 uur, vandaag op:

Reeds 1 gangbanger

01 Jan 2013

Constant fear

Na rijp beraad neergepend door om 8:38 uur, vandaag op:

Comments Off

29 Dec 2012

Berliner Kantinen

Uw nederige dienaar, om 3:43 uur, vandaag op:

Een van de best bewaarde geheimen en leukste dingen om te doen in Berlijn zijn de Berlijnse kantines. Want iedereen mag erheen.

*
*   *

De kantine van het stadhuis van Kreuzberg:

De kantine met het mooiste uitzicht is de kantine van het stadhuis van Kreuzberg, een wijk in Berlijn. De kantine is te vinden op de bovenste etage van een lelijk maar hoog gebouw. Je hebt er een prachtig uitzicht op Berlijn.

kzb-menu-3

Deze kantine is vrij toegankelijk voor iedereen. Het kan er dan ook erg druk zijn.

In de kantine zitten zowel werknemers van het stadhuis, maar ook gepensioneerden, studenten, punkers en dagjesmensen.

Heerlijk is het om tussen Berlijners te zitten die klagen over de huishuren die zo duur geworden zijn, problemen hebben met de hond van de buren die de hele nacht blaft en andere besognes… het leven van alle dag…

kzb-2

Het eten is er uitstekend en je kunt er voor 5 euro goed eten.

kzb-1

*
*   *

De Kantine im Berliner Ensemble.

De Kantine im Berliner Ensemble is de kantine van het theater aan de Bertolt-Brecht Platz.

Heerlijk was het om een impressario af te luisteren die een of ander Schauspielerin wou binnendraaien met allerhande beloftes, rode oortjes, amaai!

bb-tisch

Het is een leuke kantine met grote posters van artiesten en voorstellingen. Hier kun je tussen Duitse artiesten zitten, tussen de ongeschminkte toneelspelers, terwijl via de intercom de conversatie van achter het toneel te horen is: “Fritz! Kannst du dein Gerät anschalten bitte?!”. Er zelfs een aparte tafel voor de technik.

bbtech

*
*   *

De Kantine van Flughafen Tegel.

Mijn oude werkplek. Alles is er nog zoals al die jaren geleden. De Berliner Flughafengesellschaft doet geen inspanningen meer om geld te stoppen in het onderhoud van een luchthaven die binnenkort toch zal gesloten worden. Je stapt er binnen in een teletijdmachine, zelfs de prikklok van destijd doet het nog altijd:

tegel2

tegel1

Ik was laat, het was reeds 2 uur in de namiddag maar anders zit het er vol met piloten en de mensen die met tractors de vliegtuigen van en naar hun plaats brengen. Buiksken vol voor 3.80 euro!

tegel3

*
*   *

De Kantine van de Humbold Universtiteit aan Unter Den Linden.

Tussen de studenten. Mijn vieruurtje. 2,75 euro of zoiets…

humbold

*
*   *

En met al het geld dat ik heb uitgespaard ben ik dan een glas champagne gaan drinken in de bar van het Ritz-Carlton aan Potzdammer Platz. Daar zat echter niemand… ha!

ritz berlin

*
*   *

Berliner Kantinen.

Reeds 1 gangbanger

27 Dec 2012

Facebook

Erop geknald door om 4:48 uur, vandaag op:

Als Facebook nog 1 keer vraag hoe het met me gaat dan breek ik het kot af , HET GAAT SLECHT (met mij goed ) maar met de wereld? .. Kopen, kopen, kopen..
We kopen ons kapot.
Ik was onlangs in Berlijn en in het vliegtuig begon het al: koop nu een wurtel en krijg de tweede gratis. Koop nu een thee en krijg een Twix voor nix, enz…
Prijs? Onbetaalbaar, zes euro of zoiets voor een beetje warm water en 25 gram chocolade. EN WIJ BLIJ!

En ondertusen gaat dit zomaar door: het aanzetten tot consumeren tot in de kist, reclame voor de meest afzichtelijke brol en onzin en smeerlapperij. Om te kotsen.

Soms zou je willen dat de muur er terug was. Is dit de ‘vrijheid”?

Alle hoofdsteden in de Westerse wereld zijn één. Eenheidworst. Is dat waar wij voor leven? Voor een Veldstraat met ketens van winkels die je overal in iedere stad in de wereld tegenkomt met overal detzelfde brol die we eigenlijk niet nodig hebben? Die wereldwijde ketens, allemaal identiek (of je nu in New-York, of Berlijn of Amsterdam loopt) die door hun kracht alle, maar dan ook alle authenticiteit wegdrukken alleen maar omdat ze poen hebben om de enige nog waardevolle panden in stadscentra kunnen kopen/huren? Dan kopen ze een historisch waardevol pand, breken de hele achterkant af en moet wij blij zijn dat ze de gevel hebben laten staan. Is dat de vooruitgang? Starfucksen en MacFret overal? (En ‘t is dan nog afzichtelijke bespuwlijke, bekakten brol, oh).

En de MASSA, de fucking massa, vreet dat allemaal, die vinden dat allemaal goed. Serveert de massa stront met streepkes en ze zullen het vreten omdat ze niet meer weten wat kwaliteit is en duurzaamheid en producten die met liefde gemaakt zijn. Het is niet te geloven.

Al 2 kwakers

26 Dec 2012

All Hearts Unbroken

Erop geknald door om 2:29 uur, vandaag op:

Zeventien jaar geleden was Matthes verliefd op mij maar ik niet op Matthes. We waren aan de praat geraakt in een of ander schmutzige tent op Mehringdamm, de U-Bahn was reeds uren gesloten en ik ben met Matthes meegegaan waar Matthes woonde in een soort kunstenaarscommune op de grens tussen Kreuzeberg en Neuköln met zicht op Flughafen Tempelhof. (Zet nu “V-2 Schneider” op van David Bowie, en u bent helemaal in de sfeer).

Het is een soort relatie geworden die er geen was, van de ene kant blinde adoratie, van de andere kant een kieken die zich niet goed voelde in zijn vel met al die aandacht maar het zich liet welgevallen omdat het wel leuk was om iemand te kennen in de grote stad. Soms zagen we elkaar wekenlang niet en soms waren we alle dagen bij elkaar, vooral in de zomer toen we alle terrasjes afdeden en toen het geld op was we naar de vliegtuigen gingen kijken.

Na drie jaar werd mijn jaarlijks contract niet verlengd omdat na de val van de muur voorrang werd gegeven aan de Ossies die dringend om werk verlegen zaten, als Ausländer trek je overal aan het kortste strootje heb ik toen geleerd. Geen nood, ik kon beginnen op Schiphol en wel binnen de week. Nieuwe avonturen! Misschien lag mijn geluk wel in Nederland? Wie weet? Op in de vaart der volkeren!

Het afscheid was kort, de deur bleef dicht, Matthes kon het niet aan. Maar we gingen bellen. En schrijven. En zodra ik kon, zou ik terugkomen…

17 jaar later sta ik met mijn hart in de keel voor de deur van de commune en druk op een bel waar uitgelopen, verweerde letters lezen: “Matthes W.”
“Matthes? Wohnt seid lange zeit nicht mehr da! Ja, de naam hangt nog aan de deur, nog geen tijd gehad…”
En waar Matthes naartoe gegaan is?
“Keine Ahnung, tut mir leid. En het gaat u ook niet aan, bent u familie of wat?”
In de buurt heb ik nog wat zitten rondvragen, tot er me iemand begon te vragen wat ik eigenlijk moest met al die vragen, grmbl… und so weiter.

Op de fiets, in de mist met ijskoude muggenpis die langzaam door mijn muts sijpelt en mijn benen lam maakt, rij ik langs de kilometerlange weg waar we vroeger liepen toen de metro al lang gesloten was na het zoveelste nachtje uit, nu Park Tempelhof. Onderweg zie ik vaagweg waar vroeger de radarinstallatie stond een hellicht, wit schijnsel.

Eigenaardig, zouden dat de landingslichten zijn die ze als een soort lichtgevend monument hebben laten staan? Ik rij het park op van het voormalig vliegveld. En zie…

Minutenlang heb ik daar gestaan. Alleen. Met tranen die niet konden stoppen en ijspegels werden in het gras.
Soms ligt het geluk zo voor het grijpen, je moet het wel willen zien.

*
*   *

Robert Montgomery works in a post-Situationist tradition, using the medium of language as the central form of expression. He approaches his work as a public inventory of the contemporary mindset; a glance into the way it feels to live at this very moment in time. In his own way of looking at things, Montgomery is often deeply suspicious of a seemingly blinded progress. Yet at the same time, he maintains a thorough belief in each and everyone`s potential to break free from these structures. Thus his poetic and often melancholic works are always an affirmation and encouragement.

Al 2 kwakers

14 Oct 2012

Belfort Stadscafé & Restaurant, Gent

Na rijp beraad neergepend door om 14:49 uur, vandaag op:

Wat een diep trieste en droevige bedoening is het pas geopende Belfort Stadscafé & Restaurant onder de Gentse Stadshal geworden. Wat een jammerlijke, futloze, stijlloze, inspiratieloze handel. Een interieur uit een dozijn, zelfs bij IKEA kan je zoiets afgrijselijks niet kopen, met een jammerlijk fletse uitstraling. Een Lunch-Garden heeft meer allure. Mensen die dit mooi vinden hebben absoluut géén smaak. Met parasols en banale stoeltjes op het terras met reclame van bier op, niet eens wat hedendaags of gedurfd design. Om te bleiten.

Met van die afgezaagde bollen-lampen uit de jaren ’70. Overal is het beton en reclame van Leffe: de uitspanning heeft een toog die lijkt op dat van een plaatselijke duiven- biljart- en kaartersclub: de voetbalkantine van van AA-Boerengat. Werelds, inderdaad: het onding kan overal staan. Het doet denken aan een futloze luchthaven-resto uit het voormalig Oostblok waar het koud is en alle dagen regent en waar je uren moet wachten op je vertraagde vlucht, of een Restoroute-wegrestaurant van Jacques Borel ergens in onbestemd Frankrijk in een slechte Franse B-film van waar ze zo meteen een overval gaan plegen en/of iemand doodschieten. Wat een ideeënarmoede!

Dan heb je een tamelijk gedurfd bouwwerk waar “de hele wereld” over spreekt en dan zet je het café eronder vol met spuuglelijke brol en een terras met banale meubels met reclame erop. In het café bijvoorbeeld staat een enorme wand met lege glazen en flesjes bier (ik dach dat die daar stonden omdat er geen plaats was voor de afwas en het opruimen, maar neen: het is een soort presentatiewand, reclame dus) en de andere betonnen wanden worden “weggestoken” door er vodden (topzware gordijnen) voor te hangen. Dat deden ze vroeger, lang geleden, in het Gravensteen om de boel enigszins warm te houden en om achter die gordijnen hun gevoeg te doen of een schildknaap te mismeesteren. Bekijk die archi-spuuglelijke zwarte staande lampen met die frustels eronder, precies rotte dode kwallen! Ergens gevonden op de uitverkoop bij een failliet gegaan hoerenkot.

Wie is verantwoordelijk voor dat interieur? Mild tot zwaar stenigen moeten ze die, vastbinden aan de pisserkens. Een gemiste kans.

(Foto’s: Dominique Dierick – De Gentenaar/Het Nieuwsblad)

Comments Off

23 Sep 2012

Electrabel: uit het handboek “Liegen & bedriegen & chantage”

Erop geknald door om 12:57 uur, vandaag op:

“In plaats van Electrabel te verplichten om een nucleaire bijdrage te betalen die daarna in de staatskas verdwijnt, kan dat geld gebruikt worden om de elektriciteitsprijzen te verlagen.”
Holabeer, wacht eens eventjes, wat wil madame Dutrottoir ons nu wijsmaken? In klare taal: “Wij verlagen onze prijzen als we geen belastingen meer moeten betalen”. Zo staat het er toch: “Nucleaire rente”, zijn belastingen die Electrabel aan de Staat zou moet betalen (ons ons iedereen dus). Dat is te vergelijken met uw bakker die zegt: “Ik verlaag mijn prijzen -nu peperduur- als ik minder belastingen moet betalen.”
Dat is dus toch echt om van achterover te vallen, de pretentie!
En liegen, liegen. Een maand of zo geleden was er geen vuiltje aan de lucht: in dezelfde pers, bijna triomfantelijk voelde Electrabel het vertrek van zijn klanten niet, het was verwaarloosbaar. Nu zit madame Dutrottoir in alle gazetten te bleiten gelijk een klein kind, ze slaapt nog maar drie uur per nacht meer (vroeger vier), och here! Den duts. Moeten we straks nog medelijden krijgen met die gangsters die jarenlang in onze zakken gezeten hebben?
Ohja, laatste stok achter de deur: Electrabel stelt meer dan 7000 mensen tewerk, laat madame Dutrottoir fijntjes weten. Gaat ze dààrmee dreigen. Werkelijk, van het allerlaagste allooi dat mensch.

Comments Off

14 Jul 2012

Stadshal of Computer room?

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 19:29 uur, vandaag op:

Foto (l.): Metro-Goldwyn-Mayer, (r.): Tim F. Van der Mensbrugghe

Comments Off

24 Jun 2012

Rio+20 = klimaatflop. Eindelijk goed nieuws!

Na bloed zweet en tranen door om 18:37 uur, vandaag op:

Hoe-ra! Kijk dat vind ik nu eens goed nieuws. Wat maakt het verder uit? We kunnen nu vrolijk verder smossen en alle natuurlijke energiebronnen opstoken en opsouperen en verkwisten, juig! Partijen zoals Groen! en actiegroepen voor het behoud van de Moeder Aarde kunnen de boom in en zich vanaf vandaag ontbinden, van hun irritant gezaag hebben we dan ook geen last meer. Joepie!

Het bevestigd wat ik al een tijdlang denk: dat hele gedoe is bangmakerij en geldklopperij. Leuke snoepreisjes voor de betrokkenen, eventjes uitwaaien in Rio, olé!

Wat ik graag zou willen zien is dat al die commissies en parlementen en milieuactivisten eens stoppen met hun geneuzel over emissies en ozongaten en regeltjes en kopen van schone lucht in Rusland en andere onzin en eindelijk eens werk maken naar het actief aanwenden van alternatieven voor de energievoorziening. Want waar heeft dat jarenlange gepalaver tot hiertoe geleid? Tot NIETS!

Ik werkte ooit op de luchthaven van Berlijn toen daar eens een milieutop werd gehouden: je moest eens zien hoeveel volk daarop af kwam om een paar dagen te zitten neuzelen over normen en richtlijnen om uiteindelijk geen consensus te bereiken. De top was mislukt.

En allemaal kwamen ze met het vliegtuig, de hele meute (met de pers er dan nog eens bij, zeker 1000 man. En allemaal met de taxi naar hun hotel). Van milieubewustzijn gesproken, amehoela.
Het is een wanstaltig circus dat een rad voor onze ogen onze draait en er alle baat bij heeft om zichzelf in stand te houden.

Een paar maanden later streek dat hele boeltje -duur betaalde, wetenschappers en politici neer in Brazilië om er een top te houden. Die is ook mislukt. Het gaat zo maar door. Iedereen vindt dat normaal. Doen we nog eens een milieutopje erbij en iedereen gaat dan alweer braaf aan het werk. Hoe meer die toppen gaan floppen hoe minder mensen er nog naartoe gaan gestuurd worden, hopelijk schaffen ze binnenkort die floptoppen helemaal af.

Ondertussen (in Vlaanderen) gebeuren twee op de drie van alle verplaatsingen met de wagen en nemen mensen die op minder dan vijf kilometer van hun werk wonen de auto – en geen kat die daarover piept. Zone 30? Mwhuha, vegen we toch lekker met z’n allen aan onze dikke reet, toch zeker?! Dag -& nacht (met hun ‘groene’ wagens) hier in mijn straat… F1-races, het scheelt niet veel. Vuile hypocrieten.

Comments Off

15 Apr 2012

Omdat ik dat inciviek gedrag kotsbeu ben

Niets te doen? Lees om 11:24 uur, vandaag op:

Over het totaal onaanvaardbaar gedrag op het openbaar vervoer slaat radiojounaliste Nina Verhaeghe in een bijdrage in De Standaard spijkers met koppen:

Ik heb het over het stuitende machogedrag dat zich dan voor mijn ogen afspeelt: voeten op de banken, afval dumpen, uitdagende opmerkingen maken en vooral: medereizigers terroriseren met luide muziek. Ikzelf spreek die gasten daar geregeld op aan.

De eikels zelf tot wie ik me richt roepen me dan kauwgomsjiekend toe, al dan niet met de middelvinger omhoog: Quoi?! of De quoi tu te mêles? maar voor de rest blijft het oorverdovend stil rond mij. In het beste geval zullen medereizigers me gelijk geven als de eikels eenmaal zijn uitgestapt. Nog nooit heb ik steun gekregen op het moment zelf. En dat begint me eigenlijk al evenzeer te storen.
Eigenlijk wil ik de volgende keer dat er iemand écht agressief wordt, ook iets zeggen. Op zijn minst wil ik de chauffeur steunen als die op een dreigende toon weer eens een hoop scheldwoorden naar zijn kop krijgt, want ik voel me laf als ik zwijg. Het zou leuk zijn te weten dat anderen je zullen bijspringen.

We gaan toch niet met zijn allen wegkijken als er nog eens een chauffeur belaagd wordt? Weet u nog hoe verontwaardigd we waren na de dood van Joe Van Holsbeeck, intussen alweer zes jaar geleden? We zijn toen met zijn allen opgestapt in een stille stoet, met een gevoel van ‘dit mag nooit meer gebeuren’.

Helemaal mee eens: het zou beginnen tijd worden om te stoppen met ons als lamme tamzakken te gedragen als we met zo’n ongepast gedrag geconfronteerd worden. Het is inderdaad maar al te gemakkelijk om achteraf op het internet te lopen huilen en te klagen en te zagen dat het allemaal moet ophouden en dat er meer blauw op straat moet komen – en alweer nutteloos witte ballonnen op te blazen als het alweer te laat is en dat het de schuld is van de politiek en klein pierke –maar-vooral-niet-van-ons.
Het is namelijk wél onze schuld als het openbaar vervoer na een zoveelste incident alwéér plat ligt als we iedere keer onze hoofden wegdraaien en doen alsof we niets gezien en gehoord hebben.
Het zou tijd worden dat we allemaal onze bek opentrekken als er alweer zo’n klootzakje van zijn theater maakt tegen een weerloze medewerker van het openbaar vervoer of als er iets aan de hand is.
Ik hou me alvast niet in, u bent gewaarschuwd.

Comments Off

27 Mar 2012

Flesje leeg? Bwa, gewoon in ‘t water mikken hè!

Erop gezet door om 13:19 uur, vandaag op:

Foto: Vincent Couckuyt

Foto: Vincent Couckuyt

Comments Off

08 Mar 2012

Misleidende reclame

Erop geknald door om 23:48 uur, vandaag op:

Is overal tegenwoordig.
Bijvoorbeeld: in Brussels Centraal een affiche van de NMBS waarop staat: “Bouw Mee Aan De Trein Van Morgen” met daarop een trein klaar om te vertrekken aan een perron met aangegeven vertrekuur 16u30 naar Brugge. En de perronklok wijst 16u27 aan.

Lees nog eens.

Voorzien vertrek 16u30. Er staat een trein om 16u27 ver-trek-kens-klaar…
Dat – bestààt – niet! Onmogelijk! Jamais!

Reeds 1 gangbanger

08 Mar 2012

Beflius, euh.. dinges

Uw nederige dienaar, om 21:11 uur, vandaag op:

Comments Off

27 Feb 2012

Hoera! Het Brussels Philharmonic, het Brussels Jazz Orchestra en muzikant Jef Neve hebben een Oscar gewonnen!

Maar wat in godsnaam denkt om 7:18 uur, vandaag op:

Heeft u zoiets gelezen in een online krant of gehoord op de radio deze morgen? Neen. Hoofdpunt in het nieuws was wat we NIET gewonnen hebben, zoals in het voetbal iedere week. We zijn een volk van gefrustreerde zakkenwassers die zich dagelijks wentelt in zelfmedelijden en opgezochte miserie. Geen wonder dat met zo’n verslaggeving er dagelijks 3 mensen bewust uit het leven stappen, je zou voor minder met zo’n levensbeeld dat ze je je voorschotelen via de treurwilgen van media alhier. We blijven een gestampt boerenvolk dat niet kan zonder miserie want anders het gevoel heeft dat het niet leeft. Ah, sla eens met een hamer op mijn kop want het doet zo’n deugd als je ermee ophoudt, zoiets. Pfft… pummels.

Comments Off

26 Feb 2012

‎’Grijze stenen, dat is hard.’

Na rijp beraad neergepend door om 17:56 uur, vandaag op:

Siegfried Bracke vindt op Radio 1 dat de Gentse binnenstad te weinig groen heeft. En te veel grijs.

Huh, als ik door het raam aan de achterkant van mijn appartement kijk dan zie ik een enorme binnenplaats gemaakt door 3 aanpalende straten met 20% fletse binnentuintjes en voor de rest 80% vuilgrijze daken van garageboxen & barakken. En zo zijn er wel duizenden van soortgelijke binnenplaatsen in Gent (en in zowat alle steden in Vlaanderen).
Wil Bracke misschien eerst eens hiermee beginnen? De mensen wakker maken om hun 2e auto van de hand te doen hun brol op te kuisen die ze jaren in hun koterijen bewaren en hun spuuglelijke, grijze garageboxen om te vormen tot een mooie gemeenschappelijke tuin?
In de plaats van altijd maar te zitten te schijten op ‘t stad en wat ze allemaal zou moeten doen. Zo goedkoop populistisch ook: die roep naar meer groen in de stad. Want wie kan daar tegen zijn?
Hypocriete krotter.

Comments Off

16 Feb 2012

De trein is altijd een beetje gruwelen

Na bloed zweet en tranen door om 23:21 uur, vandaag op:

Ik snap sommige vrouwen (en mannen) niet. Op de trein: nergens geen plaats meer maar toch mordicus die mega-sacoche in het zicht zetten: dus tussen hun benen op de grond (waar (misschien) net voordien iemand met stront aan zijn schoenen heeft gezeten, of gekotst of een hond pipi heeft gedaan, vul gerust zelf aan).
En dus ook geen plaats voor mijn benen (gvd). Terwijl er AL de plaats van de wereld is om die kabas in het rek boven hun hoofd te hangen, maar neen.
Ik vind dat dus zo vre-se-lijk vies hè, mensen die hun tas, rugzak… op de vloer, trottoir, grond… tussen het vuil laten liggen.
Ik beeld me dan in dat als ze thuiskomen of op kantoor dat ding dan op de keukentafel/bureau leggen waar ze dan nog iets later eten.
Bweu-èkkes!

Comments Off

09 Feb 2012

“Toontje 55″ De laatste der Mohikanen

Erop geknald door om 21:57 uur, vandaag op:

Toon Vantomme

“Ik was vijf jaar toen mijn vader overleed. Moeder stond er helemaal alleen voor, en dat met een nest van elf kinderen. We kenden geen armoede, maar er was altijd van alles te weinig. Moeder hamerde erin dat we hard moesten knokken voor de kost. Het hele gezin was gefocust op geld verdienen.”
Toon was geen hoogvlieger op school. Hij was bedeesd, voelde zich uitgesloten en miskend.
“Op mijn vijftiende zag ik het niet meer zitten en ik liep weg van huis. Ik belandde in Amsterdam, op dat moment hét centrum van de hippiebeweging. In het Vondelpark werd ik opgenomen in de familie van de potheads, de jongeren die hun dagen doorbrachten met blowen en high worden. Ik leefde van wat ik bedelend kreeg toegestopt.”

Thuis bleef Toon altijd welkom. “Wat ik ook uitstak, voor moeder bleef ik haar zoon voor wie de deur altijd openstond.”
Na een mislukte poging om leerling-goudsmid te worden vertrekt hij met vrienden en een hond, een kat en een papegaai, in een psychedelisch geschilderd VW-busje, richting Marokko. Er wordt geblowd bij het leven. Als het geld op is, verkopen ze hun busje. Per ezel wordt de terugreis naar België begonnen.
“In het Spaanse Malaga – ik ben net geen achttien – word ik opgepakt voor hasjbezit en opgesloten. Na de dood van Franco en de troonsbestijging van Juan Carlos wordt mij gratie verleend. Ik zat negen maanden vast.”

Terug bij moeder stort hij zich overmoedig in een verhaal van twaalf stielen en ongelukken: hij werkt onder meer als fabrieksarbeider, vrachtwagenchauffeur en uitbater van een frietkot. Zijn zoveelste zaak, dancing Fifty Five aan de Kuiperskaai in Gent, is eindelijk een schot in de roos. Al wie gezien wil worden in de stad en ver daarbuiten, maakt er grote sier. Mister ‘Fifty Five’ verdient geld als slijk. Maar Toon deelt ook: iedereen die wil werken kan bij hem aan de slag, hij geeft heel veel mensen kansen, keer op keer. Bovenin de zolder van de 55 lijkt het wel een beschutte werkplaats: met een drukkerij, herstelplaats, schilderkot… soms ook een slaap- en schuilplaats voor verwarde of gedumpte mensen.

Wanneer het stadsbestuur de intussen berucht geworden uitgaansbuurt met de grond gelijkmaakt voor een winkelcentrum, is het rijk van Toon uit. De laatste dancing op de Kuiperskaai gaat dicht en alle klanten die er ooit te gast waren breken de tent op sluitingsnacht letterlijk tot op de laatste steen af. “Ik ben dan maar een peepshow begonnen, want er moest geld worden verdiend.” Toon heeft geen ethische of morele bedenkingen bij zijn nieuwe handelsactiviteit. “Ik doe aan sociaal werk voor mensen die door omstandigheden geen normale seksuele beleving kennen. Daar is niks mis mee.”

Door zijn drugsverslaving heeft Toon het geestelijk en lichamelijk moeilijk. Vooraan de veertig drukt een hartaanval hem met de neus op de realiteit. Hij wordt angstig en depressief. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen hoogtes van intense activiteit en levensvreugde en laagtes van somberheid en doemdenken. Gelukkig zorgen psychotherapie en antidepressiva voor een gecontroleerd en volgehouden evenwicht. Toon is clean. De angst voor een nieuwe hartaanval bepaalt zodanig zijn denken en zijn dat hij besluit zich mentaal en fysiek te sterken door grenzen te verleggen. Hij reist naar het Russische Kamchatka, wereldbekend voor zijn krab in blik. Op een sneeuwscooter doorploegt hij de ondergesneeuwde vlaktes bij veertig graden onder nul.
“Een uitstekende therapie.”
Tijdens een van zijn reizen plukt hij een dakloos en gehandicapt tienermeisje van de straat. Hij koopt haar een rolstoel en installeert haar in een appartementje. Hij stuurt haar maandelijks geld genoeg om van te leven.

Intussen heeft hij in Thailand het eiland Koh Samui ontdekt. Na een moeizame weg met vele dramatische wendingen vestigt hij zich op het eiland. Hij vindt er de rust waarnaar hij zovele jaren op zoek was.
“Een plaats waar het goed en rustig leven is.” Zonder zijn militaire kakibroeken zou hij kunnen doorgaan voor een monnik uit een newage-orde. Zijn vetloze bovenlijf, niet door te sporten verkregen maar door zijn spartaanse levenswijze, drapeert hij minimalistisch in oosters textiel. Zijn kaalgeschoren kop, waarop in het midden het yin-en-yangsymbool is getatoeëerd, is even schrikken.
“Als iemand mij vraagt hoe het met mij gaat, buig ik nederig het hoofd, wijs op mijn tattoo en zeg: “Goed en slecht” glimlacht hij. “Het houdt mijn leven perfect in balans”.

Toon is een en al zen, een zoektocht naar zichzelf. Zijn broer runt zijn handel, want zelf werken wil hij niet meer.
“Ik ben erachter gekomen wat de zin van het leven is” filosofeert hij, “en dat is niet nog meer geld verdienen dan je nodig hebt voor eten, drinken en een dak boven het hoofd.”
“Ons leven heeft maar één doel: jezelf gelukkig maken. Het klinkt egoïstisch, maar dat is het niet. Pas als je zelf gelukkig bent, kun je ook anderen gelukkig maken. Waar ter wereld je je ook bevindt, het paradijs zit in je hoofd.”

Waar je nu ook bent lieve, zotte Toon, ik hoop dat je gelukkig bent. Vaart wel, rust zacht.

55
Antoon Vantomme 1954-2012. De burgerlijke plechtigheid en uitstrooiing vond plaats op domein van het crematorium “Westlede” te Lochristi. Toontje werd door een grote schare vrienden, familie en kennissen vaarwel gegroet op maandag 13 februari 2012.
Tekst: (lichtjes aangepast maar grootdeels) uit het boek “Glamour en glitter, geld en macht. Welkom in Medialand” door Guido Van Liefferinge – 2006.

Al 9 kwakers

25 Jan 2012

Ik staak niet #30j

Erop geknald door om 23:53 uur, vandaag op:

“Verworven rechten. Afblijven!”. Maar wat zijn verworven rechten waard als ze onbetaalbaar dreigen te worden? En wat betekenen die verworven rechten voor degenen die ze niet genieten maar wel moeten betalen? Als er geen rationalisering komt van het ganse sociale zekerheidssysteem dan worden verworven rechten de geërfde lasten van generaties na ons. Domweg staken? Liever nadenken hoe het anders kan.

Comments Off

05 Jan 2012

Catherine Van Eylen

Na bloed zweet en tranen door om 20:05 uur, vandaag op:

Normaal gezien geef ik geen flying f*ck om het sportnieuws en als ons Kimmeken komt tjilpen op de buis dan is dat zéker het sein om te zappen maar deze keer ben ik blijven kijken. Met lichte verstomming naar deze dame die het sportnieuws voorleest met een serieux alsof er alweer ergens een kerncentrale is ontploft en met een garderobe die me in één klap heeft teruggesmeten naar mijn kindertijd: Star Wars! Leve de terugkeer van de Jedi-look! Of zijn het de gordijnenstofjes in de kringloopwinkel die in solden waren? De presentatie van het sportnieuws op één in 2012? Een stap vooruit voor de mensheid! (En die kleuren! Zijn ze niet verplicht om het nummer van De Zelfmoordlijn en Centrum ter Preventie van Zelfdoding onderaan het scherm te laten zien in zo’n geval?)

Comments Off

05 Jan 2012

Muffins uit een afvalcontainer halen…? Onthoofden in het Gravensteen!

Maar wat in godsnaam denkt om 0:01 uur, vandaag op:

In een land waar Electrabelbonzen, bankdirecteurs en Dexiabazen genieten van hun met-belastinggeld-betaalde-coctail, in een land waar het zware geschut de pijnpunten van justitie misbruikt om niet vervolgd te worden, in een land waar 1207 geïnterneerden zonder behandeling in de gevangenis zitten, in een land waar de georganiseerde overproductie regelrechte diefstal is van de volgende generaties, de jongeren én onze kinderen, in dit land dus geven we een gevangenisstraf aan iemand die weggegooid eten uit containers haalt.

U betaalt muffins in de Carrefour met valse geldbriefjes. U wordt betrapt op heterdaad, door de winkeleigenaar of de politie.
De rondzendbrief van parket Brussel is duidelijk. Valsmunterij : niet onmiddellijk verhoren. U mag naar huis.

U neemt een uur later de niet verkochte muffins die door het personeel werden weggegooid in de container op de parking. U riskeert zes maanden gevangenisstraf met uitstel. Zeg dat het openbaar ministerie van Gent het gevorderd heeft.

Open brief geschreven door Saskia Van Nieuwenhove: alhier! Meesterlijk.

Comments Off

29 Dec 2011

Wie heeft er een scheet gelaten!?

Meer onzin dan wat anders, door om 1:06 uur, vandaag op:

Comments Off

24 Dec 2011

Ze is failliet naar het schijnt…

Uw nederige dienaar, om 1:26 uur, vandaag op:

De arme sloor moet nu overal te voet.

Comments Off

22 Dec 2011

De Grote NMBS Spoorwegbingo

Erop geknald door om 23:36 uur, vandaag op:

Comments Off

18 Dec 2011

Ahh, heerlijk toch die kerstliedjes!

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 15:10 uur, vandaag op:

Via Michel.

Comments Off

13 Aug 2011

Rellen in Sint-Denijs-Westrem

Erop gezet door om 22:13 uur, vandaag op:

Comments Off

08 Jun 2011

Kill your darlings

Kwaliteitsvolle lectuur, gebracht door om 23:38 uur, vandaag op:

Ja ik weet het, deze site doet raar. Ik probeer nu al een paar maanden om er een eind aan te maken, actieve en passieve euthanasie toe te passen, het wil maar niet lukken. Bloggen is trouwens zo-oh ontzettend passé. Misschien wacht ik gewoon af tot het weer “in” is? Alles komt terug. Als een mens maar lang genoeg wacht.

Comments Off

03 Apr 2011

Natalie Portman heeft slappe tieten

Na bloed zweet en tranen door om 19:11 uur, vandaag op:

Zo op het eerste zicht, toch?

Comments Off

01 Apr 2011

Neen, dit is geen grap

Erop gezet door om 11:06 uur, vandaag op:

Hopla, vandaag precies 8 maanden geleden gestopt met roken.
Om dit te vieren ga ik er eentje opsteken, euh… naar de fitness.
Target = 5 kilometer lopen (ging vorige dinsdag vlot in 20 minuutjes, ha!)
En zeggen dat ik zes maand geleden een ambulance moest bellen en/of aan het infuus liggen nadat ik 50 meter had gelopen om een trein te halen, duh!

Comments Off

Belegen kaas »